Księga Izajasza 54

Księga Izajasza, rozdział 54 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (17 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Izajasza 54 — Biblia Gdańska

1 Śpiewaj niepłodna! która nie rodzisz, śpiewaj głośno, a krzycz, która w porodzeniu nie pracujesz; bo więcej będzie synów opuszczonej, niż synów tej, która ma męża, mówi Pan.

2 Rozprzestrzeń miejsce namiotu swego, a opon przybytków swych nie zabraniaj rozciągnąć: wyciągnij powrozy twoje, a kołki twoje utwierdź.

3 Bo się na prawo i na lewo rozsilisz, a nasienie twoje narody odziedziczy, i miasta spustoszone osadzi.

4 Nie bój się, bo pohańbiona nie będziesz; a nie zapalaj się, bo nie przyjdziesz na posromocenie; owszem na zelżywość młodości twojej zapomnisz, a na pohańbienie wdowstwa twego więcej nie wspomnisz.

5 Albowiem małżonkiem twoim jest stworzycie twój, Pan zastępów imię jego, a odkupiciel twój, Święty Izraelski, Bogiem wszystkiej ziemi zwany będzie.

6 Bo cię jako żony opuszczonej i strapionej w duchu, Pan powoła, a jako żony młodej, gdy odrzuconą będziesz, mówi Bóg twój.

7 Na małą chwilkę opuściłem cię; ale zaś w litościach wielkich zgromadzę cię.

8 W maluczkim gniewie skryłem maluczko twarz swoję przed tobą; ale w miłosierdziu wiecznem zlituję się nad tobą, mówi Pan, odkupiciel twój.

9 Bo to jest u mnie, co przy potopie Noego; jakom przysiągł, że się więcej nie będą rozlewać wody Noego po ziemi: takem przysiągł, że się nie rozgniewam na cię, ani cię zgromię.

10 A choćby się i góry poruszyły, i pagórki się zachwiały: jednak miłosierdzie moje od ciebie nie odstąpi, a przymierze pokoju mego nie wzruszy się, mówi twój miłościwy Pan.

11 O utrapiona, wichrem rozmiotana, z pociechy obrana! oto Ja położę na karbunkułach kamienie twoje, a na szafirach założę cię.

12 I uczynię z kryształu okna twoje, a bramy twoje z kamienia rubinowego, i wszystkie granice twoje z kamienia kosztownego.

13 A wszyscy synowie twoi będą wyuczeni od Pana, i obfitość pokoju będą mieli synowie twoi.

14 Na sprawiedliwości ugruntowana będziesz; od ucisku się oddalisz, przetoż się go bać nie będziesz; i od starcia; bo się nie przybliży do ciebie.

15 Oto nie jeden mieszkać będzie z tobą, który nie jest mój; ale ktoby mieszkając z tobą, był przeciwnym tobie, upadnie.

16 Otom ja stworzył kowala poddymającego węgle w ogniu, a wyjmującego naczynie ku robocie swojej: Jam też stworzył pustoszyciela, aby wytracał.

17 Żadne naczynie urobione przeciw tobie nie zdarzy się, a każdy język powstawający przeciw tobie na sądzie potępisz. Toć jest dziedzictwo sług Pańskich, a sprawiedliwość ich odemnie, mówi Pan.

Komentarz do rozdziału: Księga Izajasza 54

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Izajasza 54:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Śpiewaj niepłodna” — Duchowy Syon. Przymierze jako nasza "matka".

„Niż synów” — Chrystusa figurował Izaak i Rebeka. zobacz Echa Pielgrzyma str. 167

Epifania i Bazylea:

„Śpiewaj, niepłodna! która nie rodzisz” — ci słudzy z Wieku Żydowskiego w całości byli bezpłodni odnośnie wydania nasienia; pozafiguralna Sara nie rodziła w Wieku Żydowskim, lecz podczas Żniwa Wieku Żydowskiego miała polecone czynić to. (TP 1962, s. 115)

„śpiewaj głośno a krzycz, która w porodzeniu nie pracujesz” — klasa Chrystusowa nie była rozwinięta w Wieku Żydowskim; a więc w owym Wieku Przymierze Sary nie cierpiało boleści porodowych. (TP 1962, s. 115)

„bo więcej będzie synów opuszczonej niż synów tej, która ma męża, mówi Pan” — opuszczoną jest Agar; jej potomkowie — cielesny Izrael ze wszystkich Wieków począwszy od czasu Abrahama aż do początku Tysiąclecia — są dziećmi opuszczonej, przy czym były one liczniejsze niż dzieci żony zamężnej — pozafiguralnej Sary, symbolicznej małżonki Jehowy. W czasie Żniwa Wieku Żydowskiego ona miała rodzić. (TP 1962, s. 115)

Księga Izajasza 54:2

Paruzja (C.T. Russell):

zobacz Echa Pielgrzyma str. 167

Epifania i Bazylea:

„Rozprzestrzeń miejsce namiotu swego, a opon przybytków swych nie zabraniaj rozciągnąć; wyciągnij powrozy twoje, a kołki twoje utwierdź” — w tym wierszu mamy powiedziane, że prawdziwy Kościół, najpierw Jezus a następnie Apostołowie postępujący za Nim i dalej 49 członków gwiezdnych, mieli polecone zwiększyć swe działalności jako słudzy Boga żywego. Oni to uczynili wraz ze swymi pomocnikami i tymi. którzy za nimi postępowali; nie mieli ociągać się w swej pracy, ale mieli ją rozszerzać tak daleko, jak tylko to było możliwe wśród cielesnego Izraela, a następnie wśród nominalnego duchowego Izraela, a w ten sposób mieli rozszerzać sferę swojej działalności. (TP 1962, s. 115)

Księga Izajasza 54:3

Paruzja (C.T. Russell):

zobacz Echa Pielgrzyma str. 167

Epifania i Bazylea:

„bo się na prawo i na lewo rozsilisz” — oni mieli iść wszędzie. (TP 1962, s. 115)

„a nasienie twoje narody odziedziczy” — nasieniem Przymierza Sary jest Chrystus i Kościół. Oni odziedziczą narody jako własność. (TP 1962, s. 115)

„i miasta spustoszone osadzi” — tymi opustoszałymi miastami są nie tylko miasta Palestyny w dosłownym znaczeniu, lecz i symboliczne miasta, religijne rządy wielkiego i małego Antychrysta podczas Wieku Ewangelii. (TP 1962, s. 115)

Księga Izajasza 54:4

Epifania i Bazylea:

„Nie bój się, bo pohańbiona nie będziesz” — nie zawstydzą się ani ucichną w pracy. (TP 1962, s. 115)

„a nie zapalaj się” — nie będą zmieszani. (TP 1962, s. 115)

„bo nie przyjdziesz na posromocenie” — nie zamilkną przed przeciwnikiem. (TP 1962, s. 115)

„owszem na zelżywość młodości twojej zapomnisz” — wstydem było to dla pozafiguralnej Sary, że nie urodziła wcześniej, że musiała czekać aż do podeszłego wieku, zanim zrodziła nasienie obietnicy. (TP 1962, s. 115)

„a na pohańbienie wdowstwa twego więcej nie wspomnisz” — pozafiguralna Sara, gdy była niepłodna, była uważana za wdowę, ale to już więcej nie będzie dla niej naganą, ponieważ we właściwym czasie miała ona zrodzić klasę Chrystusową — najpierw Głowę a następnie Ciało. (TP 1962, s. 115)

Księga Izajasza 54:5

Epifania i Bazylea:

„Albowiem małżonkiem twoim jest stworzyciel twój. Pan zastępów imię jego” — Jehowa jest tym, przez którego zostało uczynione Przymierze Sary i On jest tym, przez którego rozwinęło ono klasę Chrystusową; On jest tym, który czyni to co chce uczynić. (TP 1962, s. 115)

„a odkupiciel twój” — twój wyswobodziciel. (TP 1962, s. 115)

„Święty Izraelski” — ten, którego prawdziwy duchowy Izrael uważa za Świętego; cielesny Izrael uważał Go częściowo za takiego lecz nie całkowicie, dopiero duchowy Izrael uważał Go w ten sposób. (TP 1962, s. 115)

„Bogiem wszystkiej ziemi zwany będzie” — bo cała ziemia we właściwym czasie uzna Go za prawdziwego Boga. (TP 1962, s. 115)

Księga Izajasza 54:6

Epifania i Bazylea:

„Bo cię jako żony opuszczonej” — [„porzuconej" w angielskim przekładzie]. (TP 1962, s. 115)

„i strapionej w duchu, Pan powoła, a jako żony młodej, gdy odrzucona będziesz, mówi Bóg twój” — Jehowa nazywa Przymierze Sary pozornie porzuconą żoną, żoną młodą znajdującą się w smutku, od dawna poślubioną, która jednak nic wydała obiecanego nasienia, było to bowiem zatrzymane aż do Wieku Ewangelii. (TP 1962, s. 115)

Księga Izajasza 54:7

Epifania i Bazylea:

„Na małą chwilkę opuściłem cię” — cały Wiek Żydowski jest dla Boga krótkim czasem; u Niego wieki są chwilą. (TP 1962, s. 115)

„a zaś w litościach wielkich zgromadzę cię” — Bóg okaże te wielkie laski najpierw Głowie, a następnie Ciału. Większa cześć tego zbierania była dokonana podczas Żniwa Wieku Ewangelii pod służbą „wiernego i roztropnego sługi" — 48 członka gwiezdnego. Bóg w ten sposób zbierał ich dotąd, aż cała ta praca była zakończona. Ten, który stał się Posłannikiem Epifanii (49 członkiem gwiazdy) miał przywilej w czasie Żniwa zdobyć więcej braci do Małego Stadka niż jakikolwiek inny sługa Prawdy, z wyjątkiem brata Russella; praca Posłannika Epifanii głównie polegała na wzmacnianiu i zachęcaniu członków Małego Stadka w okresie Epifanii do postępowania naprzód i zapewnienia sobie swego wyboru oraz powołania. (TP 1962, s. 115)

Księga Izajasza 54:8

Epifania i Bazylea:

„W maluczkim gniewie skryłem maluczko twarz swoje przed tobą” — wydawało się jakoby Bóg był rozgniewany na chwilę na Przymierze Sary, ponieważ ono było bezpłodne. (TP 1962, s. 115)

„ale w miłosierdziu wiecznym zlituję się nad tobą, mówi Pan, odkupiciel twój” — Bóg będzie wiecznie okazywał Swą dobrotliwość względem tego przymierza i jego nasienia; najpierw względem Głowy. a następnie względem Ciała. (TP 1962, s. 115)

Księga Izajasza 54:9

Epifania i Bazylea:

„Bo to jest u mnie co przy potopie Noego; jakom przysiągł, że się więcej nie będą rozlewać wody Noego po ziemi: takem przysiągł, że się nie rozgniewam na cię ani cię zgromię” — tak jak Bóg związał się przysięgą, że nie zniszczy świata potopem, tak samo związał się przysięgą, że nie porzuci On pozafiguralnej Sary, ani jej nasienia, Chrystusa Głowy i Ciała, lecz że będzie ją zachowywał i uczyni ją swoja własnością. (TP 1962, s. 115)

Księga Izajasza 54:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Góry” — Symbolizują królestwa.

Epifania i Bazylea:

„A choćby się i góry poruszyły, i pagórki się zachwiały” — [Albowiem góry przeminą, a pagórki /wg ang. przekładu/ będą usunięte]; absolutne monarchie są przedstawione jako góry, a ograniczone monarchie i republiki jako pagórki. Te zostaną zniesione w wielkim czasie ucisku: w symbolicznym wietrze, symbolicznym trzęsieniu ziemi i symbolicznym ogniu tego okresu. (TP 1962, s. 115)

„jednak miłosierdzie, moje od ciebie nie odstąpi, a przymierze pokoju mego nie wzruszy się, mówi twój miłościwy Pan” — Bóg nigdy jej nie opuści, ani nie odbierze Swej łaski. (TP 1962, s. 115)

Księga Izajasza 54:11

Paruzja (C.T. Russell):

„O utrapiona” — Kościół wieku ewangelicznego.

„Kamienie twoje” — Żywe kamienie, królewskie kapłaństwo.

Epifania i Bazylea:

„O utrapiona, wichrem rozmiotana, z pociechy obrana! oto Ja położę na karbunkułach kamienie twoje, a na szafirach założę cię” — Kamienie te wchodzą w skład murów Nowego Jeruzalemu. One są dwunastoma klejnotami w napierśniku Najwyższego Kapłana; one są dwunastoma pełnymi chwały łaskami, chwalebnymi kamieniami, położonymi przez Boga jako fundament, o którym mowa w tym wierszu. (TP 1962, s. 115)

Księga Izajasza 54:12

Epifania i Bazylea:

„I uczynię z kryształu okna twoje, a bramy twoje z kamienia rubinowego, i wszystkie granice twoje z kamienia kosztownego” — kamienie te wspomnieliśmy właśnie w liczbie dwunastu. (TP 1962, s. 116)

Księga Izajasza 54:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Wszyscy synowie” — Duchowi synowie Boży.

„Będą wyuczeni” — Od Boga. "Każdy kto usłyszał od Ojca", Jan 6:45. Nieuprzedzeni pragną poznać Prawdę.

Epifania i Bazylea:

„A wszyscy synowie twoi” — dzieci Przymierza Sary. (TP 1962, s. 41,116)

„będą wyuczeni od Pana” — lecz nie niezależnie od naszego Pana i tych nauczycieli, których On używa. (TP 1962, s. 41,116) Tak jak Jezus powiedział o sobie, iż był nauczony od Boga, podobnie i jego Wierni mają być wyuczeni od Boga. (TP 1962, s. 41,116)

„i obfitość pokoju będą mieli synowie twoi” — ponieważ jest to pokój, który przewyższa wszelki rozum i będzie on strzegł serc oraz myśli naszych przez wiarę w Chrystusa Jezusa. (TP 1962, s. 41,116)

Księga Izajasza 54:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Od ucisku oddalisz się” — Nie będziesz w nim sympatyzował.

„Bać nie będziesz” — "Doskonała miłość wyrzuca precz bojaźń", 1 Jana 4:18. Lud Boży powinien być najmniej bojaźliwym na świecie odnośnie ziemskich wypadków.

Epifania i Bazylea:

„Na sprawiedliwości ugruntowana będziesz; od ucisku się oddalisz” — twoje dzieci, prawdziwy Kościół, będą pełne sprawiedliwości; one też będą dalekie od prześladowania kogokolwiek czy to w ciele czy w duchu. (TP 1962, s. 116)

„przetoż się go bać nie będziesz” — Kościół nie będzie miał obawy. (TP 1962, s. 116)

Księga Izajasza 54:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Mieszkać z tobą” — Zmowa religijna przeciw ludowi Bożemu.

Epifania i Bazylea:

„Oto niejeden mieszkać będzie z tobą, który nie jest mój; ale ktoby mieszkając z tobą, był przeciwnym tobie upadnie” — cielesny Izrael w Żniwie Wieku Żydowskiego zgromadził się do Piłata w swoich różnych ugrupowaniach jak; nauczeni w Piśmie, faryzeusze i Sanhedryn, domagając się ukrzyżowania Jezusa. Ubiczowali Go, włożyli ciężki krzyż na Niego, i kazali nieść na Kalwarię, gdzie przybili Go do krzyża na którym umarł wśród okropnych męczarni oraz jak najcięższych prób. Bestia, obraz bestii, system Szatana i władze świeckie, wszyscy zebrali się przeciwko Kościołowi, lecz upadną wszyscy dla jego dobra (Ps. 91: 13). (TP 1962, s. 116)

Księga Izajasza 54:16

Epifania i Bazylea:

„Otom ja stworzył kowala poddymającego węgle w ogniu, a wyjmującego naczynie ku robocie swojej” — opatrzność Boża tak pokrzyżowała sprawy, że ci byli symbolicznymi kowalami przygotowującymi utrapienia, które spadły na klasę Chrystusową. (TP 1962, s. 116)

Księga Izajasza 54:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Przeciw tobie” — Przeciw Nowemu Stworzeniu.

„Nie zdarzy się” — Pomimo, iż może przynieść szkodę na zdrowiu, na sławie lub materialnie.

„Język powstający” — Przez obmowy, nienawiść, walkę, oczernianie.

„Ode mnie” — "Jeśli Bóg jest z nami, kto będzie przeciwko nam", Rzym.8:31.

Epifania i Bazylea:

„Żadne naczynie urobione przeciw tobie nie zdarzy się” — wiele narzędzi było stworzonych przeciw Kościołowi przez cielesnego Izraela w Żniwie Wieku Żydowskiego i przez dwóch Antychrystów w czasie Wieku Ewangelii (wielkiego i małego); system Szatana czynił to samo, jak również i cywilne władze; lecz narzędzia te nie zwyciężą. (TP 1962, s. 116)

„a każdy język powstawający przeciw tobie na sądzie” — w doktrynalnych naukach. (TP 1962, s. 116)

„potępisz” — odrzucisz. (TP 1962, s. 116)

„Toć jest dziedzictwo sług Pańskich” — dzieci Przymierza Sary. (TP 1962, s. 116)

„a sprawiedliwość ich ode mnie mówi Pan” — w ten sposób Bóg daje nam klucz w tym ostatnim wierszu do całego rozdziału; i zaiste jak to widzieliśmy, sprawa ta jest pełna chwały. (TP 1962, s. 116)

Literatura o rozdziale Księga Izajasza 54

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Izajasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.