Księga Izajasza 1

Księga Izajasza, rozdział 1 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (31 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Izajasza 1 — Biblia Gdańska

1 Widzenie Izajasza, syna Amosowego, które widział nad Judą i nad Jeruzalemem, za dni Ozeasza, Joatama, Achaza, i Ezechijasza, królów Judzkich.

2 Słuchajcie niebiosa, a ty ziemio przyjmij w uszy swe! Albowiem Pan mówi: Synówem wychował i wywyższył; ale oni odstąpili odemnie.

3 Zna wół gospodarza swego, i osieł żłób pana swego; ale Izrael mię nie zna, lud mój nie zrozumiewa.

4 Biada narodowi grzesznemu, ludowi obciążonemu nieprawością, nasieniu złośliwych; synom skażonym! Opuścili Pana, do gniewu pobudzili świętego Izraelskiego, odwrócili się nazad.

5 Przeczże tem więcej przyczyniacie przestępstwa, im więcej was biją? Wszystka głowa chora, i wszystko serce mdłe.

6 Od stopy nogi aż do wierzchu głowy niemasz na nim nic całego; rana i siność, i rany zagniłe nie są wyciśnione, ani zawiązane, ani olejkiem odmiękczone.

7 Ziemia wasza spustoszona, miasta wasze popalone ogniem. Ziemię waszę cudzoziemcy przed wami pożerają i pustoszą, jako zwykli cudzoziemcy.

8 I została córka Syońska jako chłodnik na winnicy, jako budka w ogrodzie ogórczanym, i jako miasto zburzone.

9 By nam był Pan zastępów nie zostawił trochy ostatków, bylibyśmy jako Sodoma, stalibyśmy się byli Gomorze podobnymi.

10 Słuchajcie słowa Pańskiego, książęta Sodemscy! przyjmujcie w uszy zakon Boga naszego, ludzie Gomorscy!

11 Cóż mi po mnóstwie ofiar waszych? mówi Pan. Jużem syty całopalenia baranów, i łoju tłustego bydła; a krwi cielców, i baranków, i kozłów nie pragnę.

12 Gdy przychodzicie, abyście się okazywali przed twarzą moją, któż tego żądał z rąk waszych, abyście deptali sieni moje?

13 Nie ofiarujcież więcej ofiary daremnej. Kadzenie jest mi obrzydłością; nowiu miesiąca i sabatu, gdy zwoływacie zgromadzenia, nie mogę ścierpieć (bo nieprawością jest) ani dnia zapowiedzianego.

14 Nowych miesięcy waszych, i uroczystych świąt waszych nienawidzi dusza moja; stały mi się ciężarem; upracowałem się nosząc je.

15 Przetoż gdy wyciągniecie ręce wasze, skryję oczy moje przed wami; a gdy rozmnożycie modlitwę, nie wysłucham; bo ręce wasze krwi są pełne.

16 Omyjcie się, czystymi bądźcie, odejmijcie złość uczynków waszych od oczów moich; przestańcie źle czynić.

17 Uczcie się dobrze czynić; szukajcie sądu, podźwignijcie uciśnionego, sąd czyńcie sierocie, ujmujcie się o krzywdę wdowy.

18 Przyjdźcież teraz, a rozpierajmy się z sobą, mówi Pan: Choćby były grzechy wasze jako szarłat, jako śnieg zbieleją; choćby były czerwone jako karmazyn, jako wełna białe będą.

19 Będziecieli powolni, a posłuchacie mię, dóbr ziemi pożywać będziecie.

20 Lecz jeźli nie będziecie posłusznymi, ale odpornymi, od miecza pożarci będziecie; bo usta Pańskie mówiły.

21 Jakoć się stało nierządnicą to miasto wierne, pełne sądu? Sprawiedliwość mieszkała w niem; lecz teraz mężobójcy.

22 Srebro twoje obróciło się w żużeł; wino twoje pomięszało się z wodą.

23 Książęta twoi są uporni, i towarzysze złodziei; każdy z nich miłuje dary, a jadą za nagrodą; sierocie nie czynią sprawiedliwości, a sprawa wdowy nie przychodzi przed nich.

24 Przetoż mówi Pan, Pan zastępów, możny Izraelski: Oto ucieszę się nad nieprzyjaciółmi moimi, a pomszczę się nad przeciwnikami swymi.

25 I obrócę rękę moję na cię, a wypalę aż do czysta zużelicę twoję, i odpędzę wszystkę cenę twoję.

26 A przywrócę sędziów twoich, jako przedtem byli, i radców twoich, jako na początku. Potem cię nazywać będą miastem sprawiedliwości, miastem wiernem.

27 Syon w sądzie okupione będzie, a ci, co się do niego nawrócą, w sprawiedliwości.

28 Ale przewrotnicy i grzesznicy wespół starci będą, a ci, co opuścili Pana, zniszczeją.

29 Albowiem zawstydzeni będziecie dla gajów, którycheście pożądali; i pohańbieni dla ogrodów, któreście sobie obrali.

30 Gdy się staniecie jako dąb, z którego liście opadły, a jako ogród, w którym wody niemasz.

31 I będzie mocarz jako zgrzebia, a ten, który go uczynił, jako iskra; i zapalą się oboje pospołu, a nie będzie, ktoby zagasił.

Komentarz do rozdziału: Księga Izajasza 1

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Izajasza 1:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Słuchajcie niebiosa” — Duchowe władze kościelne.

„A ty ziemio” — Społeczeństwo.

„Wywyższył” — Wyniósł wysoko w znaczeniu.

„Synów” — Izrael, wyobrażający nominalne chrześcijaństwo.

Księga Izajasza 1:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Żłób pana swego” — Wół i osioł wiedzą dobrze o miejscu, gdzie są karmieni i tam wracają, przez co pokazują więcej roztropności od tych ludzi, którzy zapominają o stole Pańskim, a raczej przyjmują pokarm ze stołów babilońskich, lub ze stołów diabelskich, gdzie wszystko jest nieczyste przez uczestnictwo z nieczystymi.

„Nie zrozumiewa” — Łatwo tacy zapominają gdzie otrzymali pierwszy pokarm.

Księga Izajasza 1:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Głowa chora” — Jako skutek pożywania pokarmów ze stołów pełnych zwracania, tj. wstrętnych nauk.

Księga Izajasza 1:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Nic całego” — "Nie masz sprawiedliwego ani jednego", Rzym.3:10.

„Rany zgniłe” — Umysłowo i fizycznie chorzy.

Księga Izajasza 1:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Córka Syońska” — Nominalne Królestwo Boże (w Izraelu przed Chrystusem).

„Jako budka” — Tymczasowo wystawiona.

Księga Izajasza 1:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Trochę ostatków” — Większość Izraela potknęła się z powodu zatwardziałości serca.

„Jako Sodoma” — Odcięci zostali od łaski Bożej, aż do Tysiąclecia.

Epifania i Bazylea:

„ostatków” — Apostoł Paweł (Rz.9:27) stosuje wyraz "ostatki" do M.St. jako niewielu pozostałych i wyzwolonych z nominalnego cielesnego i duchowego Izraela podczas całego wieku, a nie wyłącznie pod koniec wieku. (TP 1934, s. 54)

Księga Izajasza 1:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Omyjcie się” — Przestańcie źle czynić, na ile to możliwe.

Księga Izajasza 1:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Szukajcie sądu” — Bądźcie zawsze po stronie Prawdy i Sprawiedliwości, pragnąc czynić co jest sprawiedliwego ze wszystkimi, z którymi obcujecie.

„Podźwignij uciśnionego” — Bądź uczynnym, gotowym i chętnym, by ulżyć ciężaru, który przygniata wzdychające ludzkie stworzenie, na ile to leży w twojej możności.

„Sąd czyńcie sierocie” — Pamiętaj, ażebyś tym, co nie mają możności bronić się, nie czynił szkody.

„O krzywdę wdowy” — Miej sympatię dla bezradnych i wstawiaj się za nimi.

Księga Izajasza 1:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Rozpierajmy się” — Człowiek jest wezwany, by używał rozumu przy badaniu Słowa Bożego. Bóg uznaje tym sposobem obraz w człowieku nawet w jego upadłym stanie. Religie pogan, a nawet do pewnego stopnia i nominalne chrześcijaństwo, starają się tę swobodę ograniczyć, a przeważnie starają się utrzymać wyobraźnię, przesąd i bojaźń.

„Choćby były czerwone” — Fakt uznawany przez niektórych Żydów, podczas wielkiego Dnia Pojednania.

„Jako śnieg zbieleją” — Jeżeli patrzy się na przedmiot koloru karmazynowego, lub karminowego przez szkło czerwone, natenczas te kolory wydają się być białymi. Tym sposobem życie nasze splamione grzechem, przez krew Chrystusa Pan Bóg patrząc na nie, liczy ich białymi.

„Czerwone jak karmazyn” — Najtrwalsza ze starożytnych farb.

Epifania i Bazylea:

„rozpierajmy się z sobą, mówi Pan” — [rozumujmy]; Bóg zaprasza nas do rozważania spraw i zgłębiania ich przy pomocy rozumu . (TP 1979, s. 13)

„choćby były czerwone” — ciemno czerwone. (TP 1988, s. 158)

„jako karmazyn” — trwały kolor, najtrwalszy spośród starożytnych barw. (TP 1988, s. 158)

„jako wełna białe będą” — wełna est użyta do wyobrażenia usprawiedliwienia z wiary. (TP 1947, s. 38) Osobliwy to fakt, że gdy na szkarłatny lub karmazynowy przedmiot patrzy się przez czerwone szkło w świetle, to przedmiot ów wydaje się biały. Podobnie, choćby grzechy nasze były jako szkarłat lub karmazyn a kiedy my przychodzimy do stanu, w którym Bóg chce patrzeć na nie przez krew Chrystusa, to uważa je za białe. (TP 1988, s. 158)

Księga Izajasza 1:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Dóbr ziemi” — Dla człowieka ziemskiego obietnica ta odnosi się do rzeczy ziemskich, zaś dla duchowego do rzeczy duchowych.

Księga Izajasza 1:20

Epifania i Bazylea:

„usta Pańskie” — W symbolach biblijnych usta reprezentują urząd mówczego narzędzia. Tutaj ustami Pańskimi jest Biblia. (TP 1938, s. 35) Chrystus. (TP 1958, s. 116)

Księga Izajasza 1:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Miasto wierne” — Pierwotny Kościół - chrześcijaństwo.

„Stało się nierządnicą” — Symbol na odstępczy kościół - Babilon mistyczny.

Księga Izajasza 1:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Przywrócę sędziów” — "Miasto ojców twych, będziesz mieć synów swych, których postanowisz książętami po wszystkiej ziemi", Psalm 45:17.

„Jak przedtem” — To wskazuje, że pierwszy okres sędziów był szczególniejszym błogosławieństwem dla Izraela.

Epifania i Bazylea:

„sędziów twoich” — ,,sędziami" jest Chrystus (Głowa i Ciało). (TP 1965)

„i radców twoich” — ,,radcami" jest klasa Starożytnych Godnych. (TP 1965)

Księga Izajasza 1:28

Paruzja (C.T. Russell):

„Starci będą” — Dobrowolni grzesznicy. To jest przeciwne do teorii uniwersalistów.

Epifania i Bazylea:

„starci będą” — umrą Wtórą Śmiercią. (TP 1961, s. 103)

Literatura o rozdziale Księga Izajasza 1

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Izajasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.