Księga Izajasza 14

Księga Izajasza, rozdział 14 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (32 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Izajasza 14 — Biblia Gdańska

1 Albowiem zlituje się Pan nad Jakóbem, a obierze zasię Izraela, i da im odpocznąć w ziemi ich; a przyłączy się do nich cudzoziemiec, i przystaną do domu Jakóbowego.

2 Bo wezmą z sobą narody, i przywiodą je do miejsca swego; i weźmie je sobie dom Izraelski w ziemi Pańskiej w dziedzictwo za sługi i za służebnice; i imać będą tych, którzy ich imali, a panować będą nad tymi, którzy ich ciemiężyli.

3 A dnia onego, któregoć Pan da odpocznienie od pracy twojej i od strachu twego, i od niewoli ciężkiej, w którąś był podbity,

4 Weźmiesz tę przypowieść przeciw królowi Babilońskiemu, i rzeczesz: O jako ustał poborca, ustał podatek złota!

5 Pan złamał kij niezbożnych, i rózgę panujących;

6 Tego, który ludzi bijał w zapalczywości biciem ustawicznem, panował w gniewie nad narodami bez litości dręczonemi;

7 Teraz odpoczywa i jest w pokoju wszystka ziemia, wszyscy głośno śpiewają;

8 I jodły się weselą nad tobą, i cedry Libańskie, mówiąc: Od tego czasu, jakoś ty poległ, nie powstał, ktoby nas podcinał.

9 I piekło ze spodku wzruszyło się dla ciebie, aby tobie przychodzącemu zaszło; wzbudziło dla ciebie umarłych, wszystkich książąt ziemi; rozkazało powstać z stolic swoich i wszystkim królom narodów.

10 Ci wszyscy odpowiadając mówią do ciebie: I tyś zemdlony jako i my, a stałeś się nam podobnym.

11 Strącona jest do piekła, pycha twoja i dźwięk muzyki twojej; podesłanoć mole, a robaki cię przykrywają.

12 Jakoż to, żeś spadł z nieba, o jutrzenko! która wschodzisz rano? powalonyś aż na ziemię, któryś wątlił narody!

13 Wszakieś ty mawiał w sercu swem: Wstąpię na niebo, nad gwiazdy Boże wywyższę stolicę moję, a usiądę na górze zgromadzenia, na stronach północnych:

14 Wstąpię na wysokość obłoków, będę równy Najwyższemu.

15 Wszakże strącon jesteś aż do piekła, w głębokość dołu.

16 Którzy cię ujrzą, za tobą się oglądać, i przypatrywać ci się będą mówiąc: Onże to mąż, który trwożył ziemię? który trząsał królestwami?

17 Który obrócił okrąg świata w pustynię, a miasta jego poburzył, a więźniom swoim nie otwarzał ciemnicy?

18 Wszyscy królowie narodów, cokolwiek ich było, pochowani są w sławie, każdy w domu swoim.

19 Aleś ty odrzucony od grobu swego, jako latorośl obrzydła, jako szata zabitych, których poprzebijano mieczem, którzy zstępują do grobu kamienistego, jako ścierw podeptany.

20 Nie będzisz miał uczęstnictwa z nimi w pogrzebie; boś ziemię twoję pokaził, i lud swój pomordował; albowiem nasienie złośników nie będzie wspominane na wieki.

21 Gotujcie synów jego na zamordowanie dla nieprawości ojców ich, aby nie powstali, i nie odziedziczyli ziemi, nie napełnili miastami okręgu ziemskiego.

22 Bo powstanę przeciwko nim, mówi Pan zastępów, a wykorzenię imię Babilonu, i ostatki jego, tak syna jako i wnuka, mówi Pan;

23 I uczynię je osiadłością bąków, i kałużami wód, i wymiotę go miotłą spustoszenia, mówi Pan zastępów.

24 Przysiągł Pan zastępów, mówiąc: Zaiste, jakom umyślił, tak będzie, a jakom uradził, tak się stanie;

25 Iż potrę Assyryjczyka w ziemi mojej, a na górach moich podepczę go; a odejdzie od nich jarzmo jego, i brzemię jego z ramienia jego zdjęte będzie.

26 Tać jest rada uradzona przeciw onej wszystkiej ziemi; a tać jest ręka wyciągniona przeciwko tym wszystkim narodom.

27 A ponieważ Pan zastępów postanowił, któż to wzruszy? a rękę jego wyciągnioną któż odwróci?

28 Roku, którego umarł król Achaz, stało się to proroctwo;

29 Nie raduj się, ty wszystka ziemio Filistyńska! iż złamana jest rózga tego, który cię bił; bo z korzenia wężowego wynijdzie bazyliszek, a płód jego będzie smok ognisty latający.

30 I będą się paść pierworodni nędznych, a ubodzy bezpiecznie odpoczną; ale korzeń twój głodem wygubię a ostatki twoje wybiję.

31 Kwilże bramo! krzycz miasto! jużeś się rozpłynęła wszystka ty ziemio Filistyńska; bo od północy ogień przyjdzie, a nie będzie, coby stronił od pocztów jego.

32 A cóż odpowiedzą posłom narodu? To, że Pan ugruntował Syon, a do niego się uciekać będą ubodzy ludu jego.

Komentarz do rozdziału: Księga Izajasza 14

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Izajasza 14:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Zlituję się nad Jakubem” — Nad cielesnym Izraelem (gdyż duchowy Izrael nigdy w Piśmie Świętym nie występuje pod Jakubem).

Księga Izajasza 14:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Babilońskiemu” — Mistycznemu Babilonowi - chrześcijaństwu.

„Podatek złota” — Kościół stał się poborcą złota, złotym miastem.

Księga Izajasza 14:5

Epifania i Bazylea:

„kij” — kij pasterza w Piśmie Św. zawsze reprezentuje urzędowe postępowanie, czyny, praktyki i zarządzenia pozafiguralnego pasterza. (TP 1934, s. 83)

Księga Izajasza 14:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Odpoczywa” — Wskutek ustanowienia Królestwa Bożego.

Księga Izajasza 14:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Piekło ze spodu” — Szeol, grób.

„Dla ciebie” — Dla zniszczenia babilońskiego chrześcijaństwa.

Epifania i Bazylea:

„dla ciebie, aby tobie” — głównie dotyczy szatana; podrzędnie antychrysta - głównego przedstawiciela szatana na ziemi; z jeszcze szerszego punktu widzenia dotyczy Wielkiego Babilonu. (TP 1984, s. 57)

Księga Izajasza 14:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Do piekła” — Szeolu, grobu, zapomnienia, a nie do ognia.

Epifania i Bazylea:

„Strącona jest” — głównie dotyczy szatana, oraz jego zbliżającego się zniszczenia przy końcu 1000-lecia; podrzędnie antychrysta - głównego przedstawiciela szatana na ziemi; z jeszcze szerszego punktu widzenia dotyczy Wielkiego Babilonu. (TP 1984, s. 57)

„do piekła” — [szeol]. (TP 1984, s. 57)

„i dźwięk muzyki twojej” — jego teorie też zostaną obrócone w niwecz. (TP 1984, s. 57)

„a robaki” — robak jest symbolem zniszczenia. (TP 1984, s. 57)

Księga Izajasza 14:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Jutrzenko” — Pierwotne stanowisko szatana. W drugim znaczeniu tyczy literalnego i mistycznego Babilonu.

„Która wschodzisz rano” — Jeden z pierwszych aniołów stworzonych.

„Popalonyś na ziemię” — Ograniczony w mocy i działaniu.

Epifania i Bazylea:

„Jakoż to, żeś” — W wierszach 12—14 w symbolicznym jednym mężu, ze względu na wspólne działanie, opisani są przede wszystkim diabeł, następnie bestia i ostatecznie fałszywy prorok, których jednoczą złe czyny mające na celu samowywyższanie się. (TP 1983, s. 84)

„o jutrzenko” — [poprawnie - o Lucyferze]; (TP 1926, s. 77)

„powalonyś aż na ziemię” — nie możesz przejść po za atmosferę Ziemi. (TP 1926, s. 77)

Księga Izajasza 14:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Wstąpię” — "Kto się wywyższa, będzie poniżony", Mat.23:13.

„Na niebo” — Do władzy duchowej, aby ująć kontrolę.

„Wywyższę moją stolicę” — Nad inne władze i panowanie.

„Nad gwiazdy Boże” — Nad innych synów Bożych.

„Na górze” — W królestwie ziemskim nad ludzkością.

„Zgromadzenia” — Ludu Bożego.

„Stronach północnych” — Plejady, znajdujące się na północy nieba uważane są jako środek wszechświata, tron Boga Jehowy.

Epifania i Bazylea:

„wszakżeś ty mawiał w sercu swem” — jest tu podana przyczyna jego strącenia z nieba: nieświęta ambicja przywłaszczenia sobie władzy, która zaczęła się w Eden. (TP 1926, s. 78)

„nad gwiazdy Boże” — postawię siebie nad innymi synami Bożymi. (TP 1962, s. 33) będę wyższy nad innych aniołów, ich dowódcą i przewodnikiem. (TP 1957, s. 70)

Księga Izajasza 14:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Równy Najwyższemu [Bogu]” — Monarchą nad rodzajem ludzkim. Szatan stał się przywłaszczycielem władzy Stwórcy, bez Jego upoważnienia, w przeciwieństwie do Prawa Bożego. To w przenośni odnosi się do papiestwa, ponieważ ono wyniosło się na podobieństwo szatana.

Epifania i Bazylea:

„wstąpię na wysokość obłoków” — [poprawnie - nad Królestwo ludzi]; (TP 1926)

„będę równy Najwyższemu” — założę królestwo podobne Bogu. (TP 1926) będę przywłaszczycielem Boskiego autorytetu, w przeciwieństwie do Boskich zarządzeń. (TP 1962) podobny Bogu, w tym znaczeniu, że będę niezależnym władcą, a nie podległy Jemu. (TP 1957)

Księga Izajasza 14:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Strącon do piekła” — Do szeolu, do grobu, a nie do ognia. "Strącona do piekła pycha twoja [szatanie]", Izaj.14:11.

Epifania i Bazylea:

„Wszakże strącon jesteś” — dotyczy stanu szatana po małym okresie, po 1000-leciu. (TP 1933, s. 70)

„aż do piekła” — stanu wiecznego unicestwienia. (TP 1985, s. 186) opisuje przywiedzenie ich (diabeł, bestia i fałszywy prorok) do drugiego piekła, do stanu wiecznego unicestwienia. (TP 1983, s. 94)

„w głębokość dołu” — piekło i dół to Gehenna, a nie hades. (TP 1933, s. 70)

Księga Izajasza 14:16

Epifania i Bazylea:

„za tobą się oglądać i przypatrywać ci się będą” — będą oni (szatan, bestia i fałszywy prorok), podobnie jak nieszlachetny stop, wiecznie poddawani próbom, badani probierzem, przez zbawionych w niebie i na ziemi, którzy będą studiować starannie swymi doskonałymi umysłami i sercami ich motywy, charaktery, wpływy, historie, dzieła i skutki. (TP 1985, s. 186)

„oto mąż” — w symbolicznym jednym mężu, ze względu na wspólne działanie przedstawieni są przede wszystkim diabeł, następnie bestia i ostatecznie fałszywy prorok w odniesieniu do ich niecnych uczynków. (TP 1985, s. 186)

Księga Izajasza 14:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Więźniom swoim” — Pojmanym w śmierci.

Księga Izajasza 14:23

Epifania i Bazylea:

„miotłą spustoszenia” — tak nazwany jest tu wielki i niszczący ucisk, któremu poddani będą niewierni i fałszywi chrześcijanie pod koniec Wieku. (TP 1960, s. 39)

Księga Izajasza 14:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Tak będzie” — Że Plan Boży wypełni się.brak

Księga Izajasza 14:27

Epifania i Bazylea:

„A ponieważ Pan zastępów postanowił, któż to wzruszy?” — jeżeli cokolwiek Bóg zamierzy, to nigdy nie dozna niepowodzenia. (TP 1984, s. 120)

Literatura o rozdziale Księga Izajasza 14

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Izajasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.