Księga Izajasza 60

Księga Izajasza, rozdział 60 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (22 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Izajasza 60 — Biblia Gdańska

1 Powstań, objaśnij się! ponieważ przyszła światłość twoja, a chwała Pańska weszła nad tobą.

2 Bo oto ciemności okryją ziemię, a zaćmienie narody; ale nad tobą wejdzie Pan, a chwała jego nad tobą widziana będzie.

3 I będą chodzić narody w światłości twojej, a królowie w jasności, która wejdzie nad tobą.

4 Podnieś w około oczy twe, a spojrzyj; ci wszyscy, którzy się zgromadzili, pójdą do ciebie; synowie twoi z daleka przyjdą, a córki twoje przy boku twoim chowane będą.

5 Tedy oglądasz to, a rozweselisz się; tedy się zdumieje i rozszerzy serce twoje, gdy się obróci ku tobie zgraja morska, a moc narodów przyjdzie do ciebie.

6 Obfitość wielbłądów okryje cię, także dromedarze z Madyjan i z Efy. Wszyscy ci przyjdą z Saby, złoto i kadzidło przyniosą, a chwały Pańskie opowiadać będą.

7 Wszystkie stada z Kedar zgromadzą się do ciebie; barany z Nebajotu służyć ci będą, a ofiarowane będąc na ołtarzu moim, przyjemne będą; a tak dom majestatu mego ozdobię.

8 I rzeczesz: Którzyż to są, co się jako obłoki zlatują, i jako gołębie do okien swoich?

9 Na mięć zaiste wyspy oczekują, i okręty morskie zdawna, aby przywiedli synów twoich z daleka, także srebro swoje z sobą, i złoto swoje imieniowi Pana, Boga twego, i Świętego Izraelskiego; bo cię uwielbi.

10 I pobudują cudzoziemcy mury twoje, a królowie ich służyć ci będą, gdyż w rozgniewaniu mojem uderzę cię, a w upodobaniu mojem zlituję się nad tobą.

11 I będą otworzone bramy twoje ustawicznie; we dnie i w nocy nie będą zatkane, aby przywiedziono do ciebie moc pogan, i królowie ich aby byli przywiedzieni.

12 Naród ten i królestwo, którećby nie służyło, zginie; narody takie, mówię, do szczętu spustoszone będą.

13 Sława Libanu do ciebie przyjdzie, jedlina, sosna, także bukszpan, dla ozdoby miejsca świątnicy mojej, abym miejsce nóg moich uwielbił.

14 Przyjdą także do ciebie w pokorze synowie tych, którzy cię trapili, i będą się kłaniać stopom nóg twoich, którzykolwiek pogardzili tobą, i nazwią cię miastem Pańskiem, Syonem Świętego Izraelskiego.

15 Miasto tego, coś opuszczona i w nienawiści była, tak, że nie było, ktoby przez cię chodził, wystawię cię za dostojność wieczną, i wesele od narodu do narodu.

16 Bo ssać będziesz mleko narodów, i piersiami królów karmiona będziesz; i poznasz, iżem Ja Pan, zbawieciel twój i odkupiciel twój, mocarz Jakóbowy;

17 Miasto miedzi naniosę złota, a miasto żelaza naniosę srebra, a miasto drew miedzi, a miasto kamienia żelaza; i postawię nad tobą dozorców spokojnych, i urzędników sprawiedliwych.

18 Nie będzie więcej słychać o drapiestwie w ziemi twojej, o zburzeniu i spustoszeniu na granicach twoich; ale ogłaszać będziesz zbawienie na murach twoich, a chwałę w bramach twoich.

19 Nie będziesz miał więcej słońca za światłość dzienną, a jasność miesiąca nie oświeci cię, ale Pan będzie światłością twoją wieczną, a Bóg twój sławą twoją.

20 Nie zajdzie więcej słońce twoje, a miesiąc twój nie skryje się; bo Pan będzie wieczną światłością twoją; a tak dokonają się dni smutku twego.

21 Lud także twój, którzybykolwiek byli sprawiedliwi, na wieki odziedziczą ziemię; będą latoroślą szczepienia mego, dziełem rąk moich, abym w niem był uwielbiony.

22 Najmniejszy rozmnoży się na tysiące, a maluczki poczet w naród niezliczony. Ja Pan czasu swego prędko to uczynię.

Komentarz do rozdziału: Księga Izajasza 60

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Izajasza 60:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Powstań objaśnij się” — Poselstwo Boże do narodu żydowskiego na początku Tysiąclecia.

„Światłość twoja” — "Słońce sprawiedliwości", Jezus Chrystus przy Swojej wtórej obecności.

Epifania i Bazylea:

„Powstań, objaśnij się! ponieważ przyszła światłość twoja, a chwała Pańska weszła nad tobą” — Prawdziwy Kościół na ziemi jest napominany, by powstał z niewoli wyznaniowych błędów wielkiego Babilonu oraz oblókł się w szaty światła (Prawdy) i symbolicznie świecił, ponieważ jego Pan, owo prawdziwe Światło, przyszedł w Swym drugim adwencie w 1874 roku udzielając Kościołowi wiele światła postępującej Prawdy. Przez Niego chwalebny charakter Jehowy rozświecił się blaskiem wielkiej mądrości, sprawiedliwości, miłości oraz mocy, objawionych w Jego wielkim Planie, i wyjaśniony Kościołowi wzniósł się ponad nim (a chwała Pańska weszła nad Tobą). (TP 1984, s. 162) chwała Pańska to doskonałość Boskiego charakteru. (TP 1950, s. 8) W Biblii słowo chwała ma wśród innych znaczeń, znaczenie doskonałości charakteru. Przez chwałę Bożą należy więc rozumieć duchowy splendor Boskiego świętego charakteru mądrości, sprawiedliwości, miłości i mocy, tak jak objawia się w Prawdzie. (TP 1964, s. 5)

Księga Izajasza 60:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Ciemności” — Nieświadomość o planie Bożym.

„Okryją ziemię” — Cywilizowane społeczeństwo.

„Zaćmienie” — "Bóg świata tego [starego świata, jaki był od potopu do roku 1914] oślepił zmysły niewiernych", 2 Kor.4:4.

„Narody” — Pogan.

Epifania i Bazylea:

„ciemności” — błąd. (TP 1951, s. 42) nieświadomość. (TP 1977, s. 75) nieznajomość, dotycząca wielkiego charakteru i Planu Boga. (TP 1984, s. 162)

„okryją ziemię” — ludzkość. (TP 1951, s. 42) z pewnością to nastąpiło, jednak cieszymy się widząc, że w obecnym czasie większego oświecenia wielu otwiera swoje oczy na prawdę Słowa Bożego jako przeciwstawną licznymi oszustwom przeciwnika. (TP 1977, s. 75)

„a zaćmienie narody” — ogromna nieznajomość, dotyczące Boga i Jego Planu, ciągle jeszcze pozostaje nad pogańskimi narodami. (TP 1984, s. 162) Ustanowienie świętego cesarstwa rzymskiego od 800 roku po Chrystusie przyniosło Europie wczesne średniowiecze, co w połączeniu z powstaniem na terenie Afryki, Środkowego wschodu i w większej części Azji mahometańskiego imperium, przyczyniło się do przywiedzenia całego świata do coraz większego „zaćmienia” [„gęsty mrok”, B.T.] tu opisanego. Taka sytuacja utrzymała się do czasu, gdy w pewnej, mierze ulgę sprawiła reformacja. (TP 1985, s. 142)

„chwała Jego” — doskonałość Boskiego charakteru. (TP 1950, s. 8) W Biblii słowo chwała ma wśród innych znaczeń, znaczenie doskonałości charakteru. Przez chwałę Bożą należy więc rozumieć duchowy splendor Boskiego świętego charakteru mądrości, sprawiedliwości, miłości i mocy, tak jak objawia się w Prawdzie. (TP 1964, s. 5) Chwała Jehowy, Jego charakter objawiony w Jego Planie, powstała nad Kościołem, rozświeciła się nad nim, świecąc przez niego w jego nauczaniu Prawdy i dawaniu przykładu w naśladowaniu Jezusa. (TP 1984, s. 162)

Księga Izajasza 60:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Chodzić narody” — Tyczy narodów ziemi w ogólności, szczególnie pogan.

„W światłości twojej” — Naród żydowski przywrócony do łaski.

„A królowie” — Władcy ziemi.

Epifania i Bazylea:

„I będą chodzić narody w światłości twojej, a królowie w jasności, która wejdzie nad tobą” — W czasie właściwym, w pośredniczącym panowaniu, ludzkość powszechnie przyjdzie do światła Prawdy Jehowy przez uwielbionego Chrystusa i ziemskich przedstawicieli Królestwa, szczególnie Godnych, Starożytnych i Młodocianych. Nawet ziemscy wielcy (królowie) będą oświeceni przez Kościół jasnym światłem Prawdy. Jak klasa Kościoła w czasie żniwa została wezwana z ciemności do wspaniałej jasności Boga, tak będzie z restytucjonistami w pośredniczącym panowaniu. Jezus jako Słońce Sprawiedliwości, nie tylko pojawi się z zdrowiem na skrzydłach, lecz także członkowie Kościoła „... lśnić się będą jako słońce [»jako światłość na niebie«] w królestwie Ojca swego”. (TP 1984, s. 162,163)

Księga Izajasza 60:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Córki twoje” — "Dam ci je za córki [Sodomę i Samarię, gdy zostaną wzbudzone z grobów]", Ezech.16:61.

Epifania i Bazylea:

„Podnieś w około oczy twe, a spojrzyj” — Nawołuje się uwielbionego Chrystusa, by w czasie pośredniczących rządów spoglądał na zbierającą się ludzkość, włączając wzbudzonych zmarłych, i obserwował ją tłumnie gromadzącą się na zaproszenie Kościoła. (TP 1984, s. 163)

„synowie” — Niby-wybrańcy. (TP 1958, s. 11) Rozumiemy, że tymi synami z 1000-lecia, będą częściowo wierni wyznawcy okresów sprzed 1000-lecia. (TP 1960, s. 54,55) „synowie” Chrystusa Tysiąclecia, quasi-wybrani. (TP 1978, s. 93)

„twoi” — Chrystusa (Głowy i Ciała). (TP 1958, s. 11)

„córki” — wierna klasa restytucyjna, która była w tym życiu niewierzącymi żydami i poganami. (TP 1949, s. 39) przedstawia klasę pogan. (TP 1960, s. 54,55) Przez wyrażenie "poganie" rozumiemy te narody, które nie są w pokrewieństwie przymierza z Bogiem. (TP 1960, s. 54,55) niewybrani są przedstawieni przez „córki”. (TP 1978, s. 93)

Księga Izajasza 60:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Oglądasz” — Gdy zaślepienie zostanie odwrócone.

„Tedy” — W Tysiącleciu.

„Zgraja morska” — Wzburzone masy ludu.

„Moc” — Najlepsi z ludzkości.

Epifania i Bazylea:

„Tedy oglądasz to, a rozweselisz się; tedy się zdumieje i rozszerzy serce twoje, gdy się obróci ku tobie zgraja morska, a moc narodów przyjdzie do ciebie” — Klasa Chrystusowa (oraz jej wybrani i quasi-wybrani przedstawiciele na ziemi) otrzyma w Tysiącleciu radosny przywilej ujrzenia nie nawróconych spośród ludzkości skupiających się w procesie nawrócenia wokół Mesjasza. Chrystus „rozweseli się” ze szczęścia a wzruszone Jego serce „rozszerzy” się, by Nowym Przymierzem objąć wiele więcej symbolicznych dzieci. Taka będzie sytuacja z powodu nawrócenia się wielu spośród niespokojnych mas rodzaju ludzkiego do Mesjasza jako Zbawiciela. Nawet nie wybrani poganie w swym nawróceniu się do Chrystusa przyjdą do Niego sami i oddadzą Mu skarby swych serc. (TP 1984, s. 163)

Księga Izajasza 60:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Złoto przyniosą” — Wyobraża posłuszeństwo i poświęcenie się.

„I kadzidło” — Wyobraża uwielbienie, ocenienie, wdzięczność.

Epifania i Bazylea:

„Obfitość wielbłądów okryje cię” — Powstanie wielka liczba prawdziwie skutecznych; organizacji (wielbłądy), które w Tysiącleciu będą użyte do pomocy i ochrony dzieła Chrystusowego na ziemi. (TP 1984, s. 163)

„dromedarze” — (dromadery - wielbłądy jednogarbne). (TP 1935, s. 72)

„z Madyjan” — (usiłować, jeden z synów Ketury); przedstawia klasę restytucyjną. (TP 1935, s. 72)

„i z Efy” — (ciemność, pierwotny syn Midyjana); Efa przedstawia tych będących obecnie w ciemności, którzy staną się zwycięzcami w 1000-leciu. (TP 1935, s. 72)

„z Saby” — (przysięga, pierworodny syn Joksana); przedstawia St.G. (TP 1935, s. 72)

„złoto i kadzidło przyniosą, a chwały Pańskie opowiadać będą” — przyniosą Chrystusowi swoje skarby Boskiej prawdy i chwały (złoto i kadzidło]). Wszystkie wspomniane klasy w różnym stopniu będą okazywać chwałę Jehowy „...opowiadając sprawy Jego z wesołem śpiewaniem”, w rzeczywiście skutecznym dziele nawrócenia świata w Tysiącleciu. (TP 1984, s. 163)

Księga Izajasza 60:7

Epifania i Bazylea:

„stada z Kedar ... barany z Nebajotu służyć ci będą” — Nebajot (którego Bóg słyszy), pierworodny Ismaela i Kedar (ciemny), drugi syn Ismaela symbolizują dwa główne podziały Izraela według tego jak byli nazwani w podzielonym Królestwie: Izrael (10 pokoleń pod Efraimem) i Juda (2 pokolenia pod Judą). (TP 1935, s. 72) Cieleśni Izraelici, nie owi guasi-wybrani, ci pochodzący z dziesięciu pokoleń pod zwierzchnictwem Efraima oraz z dwu pokoleń pod zwierzchnictwem Judy, będą również zgromadzeni wokół klasy Chrystusa i jej będą służyć. (TP 1984, s. 163)

„a ofiarowane będąc na ołtarzu moim, przyjemne będą” — I ich ofiary, podobnie jak innych poświęconych jednostek w Tysiącleciu, będą nadawać się do przyjęcia, bowiem składane będą w stanie właściwego zrozumienia przyjęcia przez Boga okupowej ofiary Mesjasza na ich rzecz. (TP 1984, s. 163)

„a tak dom majestatu mego ozdobię” — Bóg za pośrednictwem wiernych restytucjonistów doda większej chwały antytypowej Świątyni, miejscu, w którym podczas Tysiąclecia będzie się spotykał z rodzajem ludzkim, przebywał z nim i mu błogosławił. (TP 1984, s. 163)

Księga Izajasza 60:8

Epifania i Bazylea:

„I rzeczesz: Którzyż to są, co się jako obłoki zlatują, i jako gołębie do okien swoich?” — werset ma podwójne zastosowanie. Po pierwsze, odnosi się do cielesnego Izraela, który w różny sposób uciekał przed prześladowaniami do swojej ojczyzny w Ziemi Świętej. Werset 8 może częściowo mieć związek z mostem powietrznym aliyah. (TP 1984, s. 163) Po drugie... werset może też mieć zastosowanie do początku pośredniczących rządów, jak w wypadku kontekstu. Na ogół wielkie liczby ludzkości dzięki odpowiednim środkom opatrznościowym będą się gromadzić wokół Chrystusa. (TP 1984, s. 163)

Księga Izajasza 60:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Wyspy” — Symbol na republiki.

Epifania i Bazylea:

„Na mięć zaiste wyspy oczekują” — werset ma podwójne zastosowanie. Po pierwsze, odnosi się do cielesnego Izraela, który w różny sposób uciekał przed prześladowaniami do swojej ojczyzny w Ziemi Świętej. ... Wielka Brytania (Tarsis z proroctwa), ze swej strony używająca okrętów do pomożenia Żydom powracającym ze swym bogactwem do ojczyzny, zdaje się być pokazana w tym werecie. (TP 1984, s. 163,164) Po drugie... Ci ludzie, którzy obecnie dalecy są od nawrócenia się (wyspy), wówczas będą oczekiwać na Boga i Jego Prawdę. (TP 1984, s. 163,164) przez wyrażenie "wyspy" jest przepowiedziany udział Wielkiej Brytanii w dopomożeniu Izraelowi w powrocie do Palestyny po zakończeniu pierwszej fazy wojny światowej. (TP 1960, s. 55)

„i okręty morskie zdawna, aby przywiedli synów twoich z daleka” — wymienieni synowie to synowie Chrystusa Tysiąclecia, szczególnie w swej części żydowskiej. (TP 1978, s. 93) Wszelkie Boskie środki opatrznościowe będą wówczas przygotowane do przyprowadzenia wszystkich Poświęconych Obozowników Epifanii oraz lojalnych Żydów i nie poświęconych próbnie usprawiedliwionych guasi-wybranych do Chrystusa w skutecznej posłudze. (TP 1984, s. 163,164) (w języku angielskim okręty z Tarsis, w języku polskim okręty morskie) zdaje się przedstawiać Brytanię i inne narody z tej sfery. (TP 1983, s. 31)

„także srebro swoje z sobą, i złoto swoje imieniowi Pana, Boga twego, i Świętego Izraelskiego” — rozumiejących Boską Prawdę (którą użyją do oświecenia i błogosławienia drugich) i będących w pełnej harmonii z charakterem, Jehowy, Świętym Izraelskim. (TP 1984, s. 163,164)

„bo cię uwielbi” — Bóg bowiem wywyższy i uwielbi Chrystusa. (TP 1984, s. 163,164)

Księga Izajasza 60:10

Epifania i Bazylea:

„I pobudują cudzoziemcy mury twoje, a królowie ich służyć ci będą, gdyż w rozgniewaniu mojem uderzę cię, a w upodobaniu mojem zlituję się nad tobą” — Nieusprawiedliwieni, łącznie z ich wodzami, wykonają swoją, część w posługiwaniu związanym z budowaniem, zbawczej mocy Chrystusa jako nowej Jerozolimy (cudzoziemcy). Bóg dozwolił, by Chrystus w stanie wojującym został uderzony, wtedy gdy żył na ziemi, ale gdy Bóg w okresie chwalebnych pośredniczących rządów będzie szczególnie faworyzował Go, to wtedy istotnie pokaże Mu Swoje wielkie, współczucie i łaskę. (TP 1984, s. 164)

Księga Izajasza 60:11

Epifania i Bazylea:

„I będą otworzone bramy twoje ustawicznie” — Dwanaście pokoleń duchowego Izraela w chwale dzięki swym zdolnościom doprowadzi, za pośrednictwem ziemskich przedstawicieli, klasę restytucyjną do uzyskania obywatelstwa w Królestwie Bożym. Pokolenia te będą ustawicznie otwarte, nigdy zamknięte w pośredniczących rządach. (TP 1984, s. 164) bramy Jeruzalem przedstawiają chwalebne czynniki wprowadzające świat do Królestwa. (TP 1985, s. 187)

„aby przywiedziono do ciebie moc pogan, i królowie ich aby byli przywiedzieni” — by ludzie, włączając ich wodzów, mogli chętnie wnieść siebie i skarby swych serc do tego Królestwa. (TP 1984, s. 164)

Księga Izajasza 60:12

Epifania i Bazylea:

„Naród ten i królestwo, którećby nie służyło, zginie; narody takie, mówię, do szczętu spustoszone będą” — Ci, którzy odrzucą możliwość służenia Chrystusowi ostatecznie zginą, zostaną w Tysiącleciu i małym okresie zupełnie unicestwieni w gehennie, drugiej śmierci. (TP 1984, s. 164)

Księga Izajasza 60:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Miejsce nóg moich” — Ziemia przywrócona do doskonałości. "Ziemia jest podnóżkiem nóg moich", Iz.66:1.

Epifania i Bazylea:

„Sława Libanu” — Liban znaczy biały, a jego zawsze zielone drzewa -- chwała Libanu, przedstawiają sprawiedliwość pozafiguralnych Lewitów. (Ps.92:13,14). (TP 1960, s. 54)

„do ciebie przyjdzie” — pozafiguralni Lewici przyprowadzeni będą do Chrystusa Głowy i Ciała. (TP 1960, s. 54)

„jedlina” — St.G. (TP 1960, s. 54)

„sosna” — W.G. (TP 1960, s. 54)

„bukszpan” — klasa M.G. (TP 1959, s. 145)

„dla ozdoby miejsca świątnicy mojej” — Boskie przebywanie, czyli świątnica, z ludzkością, będzie ustanowione w 1000-leciu. (TP 1960, s. 54)

„abym miejsce nóg moich” — "ziemia podnóżkiem nóg moich". (Iz.60:1). (TP 1960, s. 54)

„uwielbił” — "napełniona będzie chwałą Pańską wszystka ziemia. (4Moj.14:21). (TP 1960, s. 54)

Księga Izajasza 60:14

Epifania i Bazylea:

„Przyjdą także do ciebie w pokorze synowie tych, którzy cię trapili” — Fałszywe religie w 1000-leciu przestaną istnieć i jedna tylko prawdziwa religia zostanie przyjęta przez wszystkich. (TP 1960, s. 51,94) Te osoby, które Chrystusa prześladowały, odrzucały i były wrogimi wobec Niego, wówczas okażą pokutę za popełnione zło i z pokorą przyjdą oddając cześć Chrystusowi. (TP 1984, s. 162,164)

„Syonem Świętego Izraelskiego” — jest to obraz 1000-letniego panowania Chrystusa. (TP 1935, s. 72) Syon przedstawia Królestwo i oznacza Jezusa z Jego wiernym Kościołem. (TP 1960, s. 51,94) zasadnicze zastosowanie proroczo odnosi się do Kościoła w wieku Tysiąclecia. (TP 1984, s. 162,164)

Księga Izajasza 60:15

Epifania i Bazylea:

„Miasto tego, coś opuszczona i w nienawiści była, tak, że nie było, ktoby przez cię chodził, wystawię cię za dostojność wieczną, i wesele od narodu do narodu” — Zważywszy, że jak kiedyś wszyscy członkowie Chrystusa byli opuszczeni, znienawidzeni, prześladowani, męczeni, wykluczani z towarzystwa i unikano ich, tak Jehowa spowoduje, iż będą stanowić wieczną doskonałą radość dla wielu ludzi. (TP 1984, s. 164)

Księga Izajasza 60:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Zbawiciel twój” — Autor planu zbawienia ludzkości, Bóg Jehowa.

Epifania i Bazylea:

„Bo ssać będziesz mleko narodów, i piersiami królów karmiona będziesz; i poznasz, iżem Ja Pan, zbawiciel twój i odkupiciel twój, mocarz Jakóbowy” — Klasa Chrystusowa będzie błogosławiona uczestniczeniem w pomyślności rodzaju ludzkiego w ogóle oraz jego władców. Gdy członkowie klasy Chrystusowej dostrzegą pomyślny przebieg realizacji Planu Bożego w odniesieniu do ludzkości w pośredniczącym panowaniu, zdadzą sobie sprawę jeszcze skuteczniej z tego, że Jehowa jest ich wielkim Zbawcą, Odkupicielem i Mocarzem. (TP 1984, s. 164)

Księga Izajasza 60:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Miasto miedzi” — Symbol doskonałej ludzkiej natury.

„Naniosą złota” — Symbol duchowej natury.

„Miasto żelaza” — Symbol mocy i władzy.

„Naniosę srebra” — Symbol prawdy oraz i Wielkie Grono.

„Miasto drzewa” — Symbol tradycji i odpowiedniego charakteru. Błogosławieństwa przyszłego wieku przewyższą błogosławieństwa teraźniejszego czasu, jak złoto w stosunku do miedzi.

Epifania i Bazylea:

„Miasto miedzi naniosę złota” — Małe Stadko, które w ciągu ziemskiego życia miało usprawiedliwioną naturę ludzką (miedź lub mosiądz), otrzymuje w zamian od Boga naturę Boską (złoto). (TP 1974, s. 43,44)

„a miasto żelaza naniosę srebra” — Wielkie grono, które również w ciągu ziemskiego życia ma usprawiedliwioną naturę ludzką (żelazo, nasuwa myśl, że jego siła przez Chrystusa znajduje się w usprawiedliwieniu, ale że są oni w służbie podrzędną klasą w stosunku do Małego Stadka, ponieważ żelazo nie jest tak cenne jak miedź), otrzymuje w zamian od Boga naturę duchową mniejszą od natury Boskiej (srebro, znowu sugeruje drugorzędną klasę, ponieważ srebro nie jest tak cenne jak złoto; Wielkie Grono nie będzie siedziało na Tronie, ale będzie służyło przed nim, Obj. 3:21; 7:15; ono będzie tak jak pagórek — Akra — w porównaniu do góry Syjon). (TP 1974, s. 43,44)

„a miasto drew miedzi” — Starożytni Godni, którzy posiadali niedoskonałą naturę ludzką (drzewo) pod przekleństwem śmierci Adamowej otrzymują w zamian od Boga w „powstaniu żywota” (Jan 5:29), w ,,lepszym zmartwychwstaniu” (Żyd. 11:35,40), doskonałą naturę ludzką (miedź, mosiądz). (TP 1974, s. 43,44)

„a miasto kamienia żelaza” — M. G. (kamienie, nasuwają na myśl drugorzędną klasę w służbie w stosunku do Starożytnych Godnych, ponieważ kamienie nie są tak cenne jak drzewo, tak jak w 2 Tym. 2:20 naczynia gliniane nie są tak cenne jak naczynia drewniane), którzy również posiadają niedoskonałą naturę ludzką, otrzymują w zamian od Boga w „powstaniu żywota”, w „lepszym zmartwychwstaniu”, doskonałą naturę ludzką w jej sile (żelazo, znowu sugeruje drugorzędną klasę, ponieważ nie jest tak cenne jak miedź, mosiądz; M. G. otrzymują raczej „widzenia” niż „sny”, Joel 2:28; będą oni jako pagórek — Bezeta — w porównaniu do góry Moria). (TP 1974, s. 43,44)

„i postawię nad tobą dozorców spokojnych, i urzędników sprawiedliwych” — Pod jurysdykcją czterech wybranych klas w ich doskonałym stanie i po tych znamiennych substytucjach dokonanych przez Boga, klasa restytucji będzie niewątpliwie wielce prosperowała w swoich przedsięwzięciach i będzie korzystać w sposób nie zakłócony (nad tobą dozorców spokojnych) i nie oszukany (i urzędników sprawiedliwych) z owoców swojej pracy. (TP 1974, s. 43,44)

Księga Izajasza 60:18

Epifania i Bazylea:

„Nie będzie więcej słychać o drapiestwie w ziemi twojej, o zburzeniu i spustoszeniu na granicach twoich” — W przeciwieństwie do warunków panujących w obecnym złym świecie, szczególnie w czasie wielkiego ucisku, nie będzie już wówczas wojen, rewolucji, anarchii, terroryzmu, morderstw, rozbojów, porwań itd. ze wszelkimi towarzyszącymi im cierpieniami, strapieniami, bojaźnią, smutkiem i rozpaczą, gdyż nie dozwoli się dłużej na ich istnienie w nowej ziemi ani na zniszczenie wiernych. (TP 1984, s. 165)

„na murach twoich” — mury Jeruzalem przedstawiają zbawcze moce Królestwa. (TP 1985, s. 187) Odpowiednio ochronne i zbawcze władze Królestwa, Prawda oraz jej zarządzenia (mury) będą nazwane zbawiennymi. (TP 1984, s. 165)

„w bramach twoich” — bramy Jeruzalem przedstawiają chwalebne czynniki wprowadzające świat do Królestwa. (TP 1985, s. 187) Natomiast przedstawiciele Boga, szczególnie wybrani i quasi-wybrani, którzy doprowadzą klasę restytucyjną do stanu obywateli Królestwa (bramy), jako godni pochwały, będą nazywani chwałą. (TP 1984, s. 165)

Księga Izajasza 60:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Słońce” — symbol światła Ew.

„Jasność miesiąca” — symbol Prawa Zakonu

„Światłością twoją” — Prawda.

Epifania i Bazylea:

„Nie będziesz miał więcej słońca za światłość dzienną, a jasność miesiąca nie oświeci cię, ale Pan będzie światłością twoją wieczną, a Bóg twój sławą twoją” — Oba Testamenty, Stary i Nowy, choć nadal cenione i studiowane przez klasę restytucyjną (słońce, księżyc), nie będą już źródłem postępującej Prawdy. Jehowa będzie wielkim wiecznym Dawcą światła, Dawcą prawdziwej wiedzy, i Tym, który obdarza chwałą. (TP 1984, s. 165) Tym samym Słońce jest wykorzystane jako znak symbolizujący Jehowę, ową wielką Światłość wszechświata. Dla kontrastu, Jezus jest przedstawiony jako Księżyc, ponieważ Księżyc otrzymuje swe światło od Słońca, tak jak Jezus otrzymuje swe światło od Jehowy. Jezus często powtarzał, że Jego doktryna nie była Jego własną doktryną, lecz że mówi On zgodnie ze wskazówkami danymi Mu przez Ojca. (TP 1986, s. 156) Słońce - N.T.; księżyc - St.T.- (TP 1974, s. 14)

Księga Izajasza 60:20

Epifania i Bazylea:

„Nie zajdzie więcej słońce twoje, a miesiąc twój nie skryje się; bo Pan będzie wieczną światłością twoją” — Jezus jest nazwany Księżycem uwielbionego Kościoła, a Ojciec Jego Słońcem. To dowodzi, że Jezus będzie stale otrzymywał nowe światło od Ojca i odbijać je będzie na Kościół. (TP 1958, s. 128) Bóg jako wielki Dawca światła (słońca) nigdy nie przestanie rozszerzać światła Prawdy. Chrystus jako Ten, który otrzymuje światło od Jehowy i odbija je (księżyc), zawsze czerpał światło od Jehowy, gdyż Jehowa jest wielkim Wiecznym Światłem. (TP 1984, s. 165)

„a tak dokonają się dni smutku twego” — Pełne smutku dni Kościoła z czasów ziemskiego bytu będą przeszłością i tylko wspomnieniem. (TP 1984, s. 165)

Księga Izajasza 60:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Szczepienia mego” — "Jam jest prawdziwym winnym szczepem, a Ojciec mój Winiarzem", Jan 15:1.

Epifania i Bazylea:

„Lud także twój, którzybykolwiek byli sprawiedliwi, na wieki odziedziczą ziemię; będą latoroślą szczepienia mego, dziełem rąk moich, abym w niem był uwielbiony” — W miarę jak będą postępowały pośredniczące rządy, wierzący i posłuszni restytucjoniści, klasa owiec, będą się stawali coraz bardziej posłuszni. Po zniszczeniu złych ludzi w małym okresie, klasa owiec odziedziczy nową ziemię na zawsze. Oni będą tymi, których Jehowa tam umieści, Jego twór, by On i Jego wielkie zasady i zalety mogły być sławione przez wieki. (TP 1984, s. 165)

Księga Izajasza 60:22

Epifania i Bazylea:

„Najmniejszy rozmnoży się na tysiące, a maluczki poczet w naród niezliczony. Ja Pan czasu swego prędko to uczynię” — Liczba zbawionych restytucjonistów będzie się powiększać podczas pośredniczących rządów. To, co było jedynie nieznacznym zawiązkiem wybranych i guasi-wybranych, stanie się wielkim i potężnym ludem. Jehowa przez Swego Ducha i opatrzność przyśpieszy ów wynik w Swoim własnym właściwym czasie. (TP 1984, s. 165)

Literatura o rozdziale Księga Izajasza 60

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Izajasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.