Księga Izajasza 53

Księga Izajasza, rozdział 53 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (12 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Izajasza 53 — Biblia Gdańska

1 Któż uwierzył kazaniu naszemu, a ramię Pańskie komu objawione jest?

2 Bo wyrósł jako latorostka przed nim, a jako korzeń z ziemi suchej, nie mając kształtu ani piękności; i widzieliśmy go; ale nic nie było widzieć, czemubyśmy go żądać mieli.

3 Najwzgardzeńszy był, i najpodlejszy z ludzi, mąż boleści, a świadomy niemocy, i jako zakrywający twarz swoję; najwzgardzeńszy mówię, skądeśmy go za nic nie mieli.

4 Zaiste on niemocy nasze wziął na się, a boleści nasze własne nosił; a myśmy mniemali, że jest zraniony, ubity od Boga i utrapiony.

5 Lecz on zraniony jest dla występków naszych, starty jest dla nieprawości naszych; kaźń pokoju naszego jest na nim, a sinością jego jesteśmy uzdrowieni.

6 Wszyscyśmy jako owce zbłądzili, każdy na drogę swą obróciliśmy się, a Pan włożył nań nieprawość wszystkich nas.

7 Uciśniony jest i utrapiony, a nie otworzył ust swoich; jako baranek na zabicie wiedziony był, i jako owca przed tymi, którzy ją strzygą, oniemiał, i nie otworzył ust swoich.

8 Z więzienia i z sądu wyjęty jest; przetoż rodzaj jego któż wypowie? Albowiem wycięty jest z ziemi żyjących, a zraniony dla przestępstwa ludu mojego;

9 Który to lud podał niezbożnym grób jego, a bogatemu śmierć jego, choć jednak nieprawości nie uczynił, ani zdrada znaleziona jest w ustach jego.

10 Takci się Panu upodobało zetrzeć go, i niemocą utrapić, aby położywszy ofiarą za grzech duszę swą, ujrzał nasienie swoje, przedłużył dni swoich; a to, co się podoba Panu, przez rękę jego aby się szczęśliwie wykonało.

11 Z pracy duszy swej ujrzy owoc, którym nasycon będzie. Znajomością swoją wielu usprawiedliwi sprawiedliwy sługa mój; bo nieprawości ich on sam poniesie.

12 Przetoż mu dam dział dla wielu, aby się dzielił korzyścią z mocarzami, ponieważ wylał na śmierć duszę swoję, a z przestępcami policzon będąc, on sam grzech wielu odniósł, i za przestępców się modlił.

Komentarz do rozdziału: Księga Izajasza 53

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Izajasza 53:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Któż uwierzył” — Naszym kazaniom.

„Komu” — "Niewielu mądrym... niewielu możnym", 1 Kor.1:26.

„Ramię Pańskie” — Chrystus, moc Boża ku zbawieniu rodzaju ludzkiego.

„Objawione” — W teraźniejszym czasie.

Źródła: MANNA - 4 LIPCA

Epifania i Bazylea:

„a ramię Pańskie” — Ramieniem Boskim jest Chrystus. (TP 1946, s. 16) PRZEKŁAD LEESERA IZAJ. 53 (SB 1995, 30)

Źródła: MANNA - 4 LIPCA

Księga Izajasza 53:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Bo” — Przyczyna dla której Żydzi nie mogli poznać Chrystusa przy pierwszej Jego obecności była ta, że nie okazał się w chwale i mocy królewskiej.

„Jako latorostka” — Dla zwykłego człowieka zdawało się niemożliwością, aby Jezus wypełnił ich oczekiwania.

„Z ziemi suchej” — Ród Dawida zdawało się, że stracił swą żywotność.

„A jako korzeń” — Źródło życia.

„Kształtu” — Które ludzie uwielbiają.

„Ani piękności” — Bez ambicji i wyniosłości.

„Czemubyśmy” — Żydzi, a szczególnie przywódcy i starsi ludu.

„Żądać mieli” — Mogli z Nim znaleźć.

Epifania i Bazylea:

PRZEKŁAD LEESERA IZAJ. 53 (SB 1995, 30)

Źródła: zob. SB 1995, 26

Księga Izajasza 53:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Najwzgardzeńszy” — Przez Rzymian Jezus był uważany za niegodnego uwagi. To proroctwo wskazuje, że Biblia jest Bożym objawieniem Jego dzieła.

„Odrzucony od ludzi” — "Przyszedł do swoich, ale swoi Go nie przyjęli", Jan 1:11.

„Mąż boleści” — "Makabot" znaczy: boleści. Jezus był mężem głębokiej i wielkiej sympatii dla innych.

„Świadomy niemocy” — "Chali" znaczy: choroby, słabości. Dowód, że wszystkie choroby są wynikiem grzechu.

„Za nic mieli” — Uważali Go za fanatyka.

Epifania i Bazylea:

PRZEKŁAD LEESERA IZAJ. 53 (SB 1995, 30)

Księga Izajasza 53:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Niemocy” — Nasze niedoskonałości.

„Wziął na siebie” — Dobrowolnie.

„Nosił boleści nasze” — Choroby, itp.. "Moc wychodziła z Niego i uzdrawiała wszystkich", Łuk.6:19.

Epifania i Bazylea:

„Zaiste on niemocy nasze wziął na się” — On został złożony w ofierze za nasze grzechy, wziął nasze słabości na Siebie, czyniąc w ten sposób pewnym nasze wybawienie od kary za nie. (TP 1984, s. 115)

„a boleści nasze własne nosił” — w Swym doskonałym człowieczeństwie znosił takie smutki, jakie my musieliśmy znosić. (TP 1984, s. 115)

„a myśmy mniemali, że jest zraniony, ubity od Boga i utrapiony” — wielu mniemało, iż został zraniony, ukarany przez Boga i utrapiony za swoje własne grzechy, lecz tak nie było, bo On jako okupowa ofiara cierpiał za grzechy drugich. (TP 1984, s. 115) ... Iz. 53:4 (kontynuacja przekładu Douay, kursywa dodana): " Zaiste On niemoce nasze nosił i nasze smutki nosił; a myśmy myśleli o Nim jak gdyby był TRĘDOWATY, jako ktoś uderzony przez Boga i utrapiony". (SB 1995, 28) PRZEKŁAD LEESERA IZAJ. 53 (SB 1995, 30)

Księga Izajasza 53:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Pokoju naszego” — Tym sposobem nasz pokój z Bogiem został uczyniony.

„Sinością jego” — Jezus za nas ucierpiał.

„Jesteśmy uzdrowieni” — Jako grzesznicy, zanim uczyniliśmy z Nim przymierze, byśmy dla sprawiedliwości z Nim cierpieli.

Epifania i Bazylea:

„Lecz on zraniony jest dla występków naszych” — Jezusowi za nasze grzechy zadano pięć ran (z czterech gwoździ, dwa wbito w dłonie i dwa w stopy a piątą ranę zadano włócznią). (TP 1984, s. 115)

„starty jest dla nieprawości naszych” — wtedy gdy zajął nasze miejsce i poniósł za nas karę, by w ten sposób mógł nas wybawić. (TP 1984, s. 115)

„kaźń pokoju naszego jest na nim” — było koniecznością, by nastał pokój pomiędzy Bogiem i nami. On poniósł ciężar przywrócenia tego pokoju jako ofiara za nasze grzechy. (TP 1984, s. 115)

„a sinością jego jesteśmy uzdrowieni” — tak więc cała ludzkość będzie uzdrowiona, dzięki temu, że poniósł On karę za nią. (TP 1984, s. 115) PRZEKŁAD LEESERA IZAJ. 53 (SB 1995, 30)

Źródła: zob. też SB 1995, 28

Księga Izajasza 53:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Zbłądzili” — Naśladując złe drogi innych ludzi.

„Pan [Bóg] włożył nań” — Tym sposobem został odkupiony rodzaj ludzki przez Jezusa i darowany grzech Adamowy.

Epifania i Bazylea:

„Wszyscyśmy jako owce zbłądzili” — głupi jak owce byliśmy zagubieni w występkach i grzechach, a więc wszyscy zbłądziliśmy. (TP 1984, s. 115)

„każdy na drogę swą obróciliśmy się” — staliśmy się bardzo, ale to bardzo samolubni. (TP 1984, s. 115)

„a Pan włożył nań nieprawość wszystkich nas” — kara za nasze grzechy spadła na Niego i tym sposobem On stał się okupem za nas. (TP 1984, s. 115) PRZEKŁAD LEESERA IZAJ. 53 (SB 1995, 30)

Źródła: zob. też SB 1995, 28

Księga Izajasza 53:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Uciśniony jako baranek” — Drwili z Jezusa. "Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata", Jan 1:29.

„Nie otworzył ust” — W swojej obronie, lub żeby starał się uwolnić od śmierci.

Epifania i Bazylea:

„Uciśniony jest” — odebrano Mu Jego prawa. (TP 1984, s. 115)

„i utrapiony, a nie otworzył ust swoich” — nie wyrwało Mu się żadne szemranie, gdy jako nasz zastępca wiernie i do końca za nas znosił cierpienia Krzyża i proces umierania. (TP 1984, s. 115)

„jako baranek na zabicie wiedziony był i jako owca przed tymi, którzy ją strzygą, oniemiał i nie otworzył ust swoich” — w ogóle się nie skarżył, tak samo jak niewinna owca, gdy jest prowadzona na zabicie. (TP 1984, s. 115) PRZEKŁAD LEESERA IZAJ. 53 (SB 1995, 30)

Źródła: zob. też SB 1995, 28

Księga Izajasza 53:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Z więzienia” — Przez ubiczowanie z rozkazu Piłata.

„I z sądu” — Przez sąd Boży, Jezus oddał się dobrowolnie jako Odkupiciel rodzaju ludzkiego.

„Wyjęty jest” — Odcięty od życia.

„Rodzaj jego” — Kto by mógł przedtem przypuszczać, że Chrystus będzie ojcem wieczności (ludzkości, przez odkupienie jej).

„Ludu mojego” — "Za grzechy wszystkiego świata", Jan 2:2.

Epifania i Bazylea:

„Z więzienia i z sądu wyjęty jest” — uwięzienie oznacza ograniczenie. Uczeni w Piśmie i faryzeusze, także sanhedryn uwięzili Go. Sądzenie naszego Pana odbywało się w sali sądowej Piłata - z nich został "wyjęty", zabrany czyli usunięty. (TP 1984, s. 115)

„przetoż rodzaj jego któż wypowie? Albowiem wycięty jest z ziemi żyjących” — nie będąc ojcem; tak więc nikt nie mógł wskazać na jakikolwiek ród jako pochodzący od Niego. (TP 1984, s. 115)

„a zraniony dla przestępstwa ludu mojego” — Jezus został zraniony za grzech całej ludzkiej rodziny. (TP 1984, s. 115) PRZEKŁAD LEESERA IZAJ. 53 (SB 1995, 30)

Źródła: zob. też SB 1995, 28

Księga Izajasza 53:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Grób jego” — "Qebar" znaczy: grób, miejsce gdzie był pochowany.

„Niezbożnym” — "Rasha" znaczy: potępiony lub winny rodzaj.

„Bogatemu” — W grobie Józefa z Arymatei złożono ciało.

Epifania i Bazylea:

„Który to lud podał niezbożnym grób jego, a bogatemu śmierć Jego” — Jezus został pochowany jakby był złoczyńcą w grobowcu Józefa z Arymatei, który jak wiemy był bogaty. (TP 1984, s. 115)

„choć jednak nieprawości nie uczynił” — przeciw Słowu Bożemu lub prawu Bożemu. (TP 1984, s. 115)

„ani zdrada znaleziona jest w ustach jego” — On nigdy nie nauczał żadnego błędu; w Jego naukach nie było błędów; był czysty w swym życiu, nigdy nie popełnił w tych sprawach jakiegokolwiek wykroczenia. (TP 1984, s. 115) PRZEKŁAD LEESERA IZAJ. 53 (SB 1995, 30)

Źródła: zob. też SB 1995, 28

Księga Izajasza 53:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Zetrzeć go” — Aby Jezus okazał Swą wiarę i wierność aż do śmierci, i tym sposobem aby mógł być obficie nagrodzony.

„Niemocą utrapić” — Uczynił Go słabym.

„Duszę swą” — Istotę, istnienie, wszystko co posiadał Jezus. Karą za grzech jest śmierć duszy - istoty. "Dobry pasterz życie własne daje za owce", Jan 10:11.

„Ofiarą za grzech” — Za nasze grzechy, a nie za Jezusa. (On był bez winy i bez grzechu pierworodnego). Przez to spowodował, że figuralne ofiary w Izraelu za grzech ustały.

„Ujrzał nasienie swoje” — Wielu z nasienia Adama, którzy przyjmą przysposobienie synowskie na Jego warunkach.

„Przedłużył dni” — Bo gdyby Jezus nie był Bogu posłuszny we wszystkim, nie byłby zmartwychwstał, lecz na wieki wieczne byłby stracony.

„Co się Panu podoba” — Wola Jehowy, Jego plan zbawienia Jezus bez szemrania wypełnił.

Epifania i Bazylea:

„Takci się Panu upodobało zetrzeć go” — zadowolenie Boga nie polegało na patrzeniu z przyjemnością na cierpienia Jezusa, lecz pragnieniu by Jego plan w części dotyczącej ofiary okupu został wykonany, w rezultacie czego został starty. (TP 1984, s. 115,116)

„i niemocą utrapić” — Bóg utrapił Jezusa niemocą w tym znaczeniu, że dał Mu przywilej położenia życia w ofierze za całą ludzką rodzinę. (TP 1984, s. 115,116)

„aby położywszy ofiarą za grzech duszę swą” — Swą ludzką istotę. (TP 1984, s. 115,116)

„ujrzał nasienie swoje” — doświadczył posiadania potomków ( Iz.65:23; Ps.45:17), mimo iż nie posiadał żadnego w okresie Swego ludzkiego życia. (TP 1984, s. 115,116)

„przedłużył dni swoich” — przedłuży dni Swego nasienia, dając mu życie wieczne. (TP 1984, s. 115,116)

„a to co się podoba Panu, przez rękę jego aby się szczęśliwie wykonało” — On wykona wszystkie dobre cele Boga, nie tylko względem ziemi, lecz także względem licznych światów Boga w miarę następowania po sobie wieków i urzeczywistniania wszystkich przyszłych Jego zamierzeń. We wszystkich tych sprawach będzie miał powodzenie i spełni dobrą wolę Boga. (TP 1984, s. 115,116) PRZEKŁAD LEESERA IZAJ. 53 (SB 1995, 30)

Źródła: zob. też SB 1995, 28

Księga Izajasza 53:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Ujrzy z pracy” — Owoce swoich wysiłków w posłuszeństwie.

„Duszy swej” — Podczas restytucji rodzaju ludzkiego.

„Nasycon będzie” — Dając swoje życie na odkupienie świata. Bóg Jehowa będzie również zadowolony z dzieła Chrystusa, które On dokona. Boski plan nie może być w niczym zmieniony.

„Znajomością swoją” — Jego zupełne zaufanie w Bogu przyszło z doświadczenia. Zdobył podczas Swego przedludzkiego istnienia.

Epifania i Bazylea:

„Z pracy duszy swej ujrzy owoc, którym nasycon będzie” — gdy Pan spojrzy wstecz na próby i trudności jakie poniósł w wiernym posłuszeństwie woli Ojcowskiej, na pewno iż będzie się radował z tak wspaniałego wyniku, tj. z błogosławieństw jakie przyjdą na cały rodzaj ludzki. (TP 1946, s. 25) kiedy Jezus dostrzeże chwalebny owoc cierpień, przez które przechodził będzie zadowolony, ponieważ korzyść wyniknie nie tylko dla Niego Samego, ale po pierwsze dla Jego Ojca, po drugie dla Kościoła oraz pozostałych trzech klas wybranych i dla ludzkiej rodziny. A potem w nieskończonych wiekach w miarę jak będą następowały jeden po drugim, zrozumie, że Jego cierpienia nie były próżne. Z tego co dokona będzie On więcej niż zadowolony. (TP 1984, s. 116)

„znajomością swoją wielu usprawiedliwi sprawiedliwy sługa mój” — trzymanie się Prawdy przez Jezusa umożliwiło Mu ofiarowanie się na śmierć tak, iż mógł dostarczyć usprawiedliwienia wpierw dla Kościoła a potem dla ludzkości w miarę posłuszeństwa w wieku 1000-lecia. (TP 1984, s. 116)

„bo nieprawości ich on sam poniesie” — poniósł ich nieprawości jako karę za ich grzechy, dzięki czemu były możliwe te wspaniałe rezultaty. (TP 1984, s. 116) PRZEKŁAD LEESERA IZAJ. 53 (SB 1995, 30)

Źródła: zob. też SB 1995, 28

Księga Izajasza 53:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Dam mu” — Bóg Jehowa da Jezusowi.

„Dzielił korzyści” — Z powodu pokonania i zwycięstwa nad grzechem i smiercią, ze wszelaką chwałą i przywilejami błogosławienia rodu ludzkiego.

„Z mocarzami” — Zwycięski Kościół z wieku ewangelicznego. "Bo gdy jestem słaby, tedy jestem mocny", 2 Kor.12:10. "Temu co zwycięży, dam mu siedzieć ze mną na moim tronie, jakom i ja zwyciężył i usiadłem z Ojcem na Jego tronie", Obj.3:21.

„Duszę swoją” — Życie swoje od chrztu w Jordanie, aż położył je na krzyżu.

„Na śmierć” — Przestając istnieć.

„Z przestępcami” — Ze złoczyńcami, ukrzyżowanymi był policzony.

Źródła: MANNA - 14 KWIETNIA

Epifania i Bazylea:

„Przetoż mu dam dział dla wielu” — [wg oryginału: z wielkim]; Bóg jest tym Wielkim, który pozwoli Jezusowi zasiąść na Swym tronie i przez całą wieczność panować jako Namiestnikowi realizującemu Jego Plan. (TP 1984, s. 116)

„aby się dzielił” — Chrystus. (TP 1984, s. 116)

„korzyścią z mocarzami” — Mocarzami są po pierwsze M.St., po drugie W.G., po trzecie St.G. i M.G. Innymi słowy wybrańcami będą ci z którymi podzieli się ludzką rodziną jako korzyścią uzyskaną na Kalwarii, a oni będą z Nim współdziałać w przyszłych wiekach przez całą wieczność w spełnianiu tego co Bóg będzie chciał. (TP 1984, s. 116)

„ponieważ wylał na śmierć duszę swoję” — Jezus kładł Swoje życie ofiarniczo, wiernie - bez grzechu, na śmierć. (TP 1984, s. 116)

„a z przestępcami policzon będąc” — sanhedryn uważał Go za przestępcę i nawet nakłonił Piłata, by obchodził się z Nim tak jak gdyby był przestępcą. (TP 1984, s. 116)

„on sam grzech wielu odniósł” — jako cena okupu poniósł grzech Adama i jego rasy. (TP 1984, s. 116)

„i za przestępców się modlił” — po pierwsze jako Najwyższy Kapłan wstawia się On obecnie za Kościołem, po drugie w przyszłym wieku wspólnie ze Swą Oblubienicą, będzie się wstawiał za ludzkością a potem przez całą wieczność Swoimi dobrymi dziełami będzie realizował Boski Plan. (TP 1984, s. 116) PRZEKŁAD LEESERA IZAJ. 53 (SB 1995, 30)

Źródła: zob. też SB 1995, 28

Źródła: MANNA - 14 KWIETNIA

Literatura o rozdziale Księga Izajasza 53

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Izajasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.