Księga Izajasza 53
Księga Izajasza, rozdział 53 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (12 wersetów). W czytniku ten sam rozdział otwiera się także w Nowej Biblii Gdańskiej i w Przekładzie dosłownym, z rozbiorem wyrazów hebrajskich i greckich pod każdym wersetem.
Księga Izajasza 53 — Biblia Gdańska
1 Któż uwierzył kazaniu naszemu, a ramię Pańskie komu objawione jest?
2 Bo wyrósł jako latorostka przed nim, a jako korzeń z ziemi suchej, nie mając kształtu ani piękności; i widzieliśmy go; ale nic nie było widzieć, czemubyśmy go żądać mieli.
3 Najwzgardzeńszy był, i najpodlejszy z ludzi, mąż boleści, a świadomy niemocy, i jako zakrywający twarz swoję; najwzgardzeńszy mówię, skądeśmy go za nic nie mieli.
4 Zaiste on niemocy nasze wziął na się, a boleści nasze własne nosił; a myśmy mniemali, że jest zraniony, ubity od Boga i utrapiony.
5 Lecz on zraniony jest dla występków naszych, starty jest dla nieprawości naszych; kaźń pokoju naszego jest na nim, a sinością jego jesteśmy uzdrowieni.
6 Wszyscyśmy jako owce zbłądzili, każdy na drogę swą obróciliśmy się, a Pan włożył nań nieprawość wszystkich nas.
7 Uciśniony jest i utrapiony, a nie otworzył ust swoich; jako baranek na zabicie wiedziony był, i jako owca przed tymi, którzy ją strzygą, oniemiał, i nie otworzył ust swoich.
8 Z więzienia i z sądu wyjęty jest; przetoż rodzaj jego któż wypowie? Albowiem wycięty jest z ziemi żyjących, a zraniony dla przestępstwa ludu mojego;
9 Który to lud podał niezbożnym grób jego, a bogatemu śmierć jego, choć jednak nieprawości nie uczynił, ani zdrada znaleziona jest w ustach jego.
10 Takci się Panu upodobało zetrzeć go, i niemocą utrapić, aby położywszy ofiarą za grzech duszę swą, ujrzał nasienie swoje, przedłużył dni swoich; a to, co się podoba Panu, przez rękę jego aby się szczęśliwie wykonało.
11 Z pracy duszy swej ujrzy owoc, którym nasycon będzie. Znajomością swoją wielu usprawiedliwi sprawiedliwy sługa mój; bo nieprawości ich on sam poniesie.
12 Przetoż mu dam dział dla wielu, aby się dzielił korzyścią z mocarzami, ponieważ wylał na śmierć duszę swoję, a z przestępcami policzon będąc, on sam grzech wielu odniósł, i za przestępców się modlił.
Literatura o tym miejscu Pisma
Wszystkie rozdziały: Księga Izajasza
- Izaj. 1
- Izaj. 2
- Izaj. 3
- Izaj. 4
- Izaj. 5
- Izaj. 6
- Izaj. 7
- Izaj. 8
- Izaj. 9
- Izaj. 10
- Izaj. 11
- Izaj. 12
- Izaj. 13
- Izaj. 14
- Izaj. 15
- Izaj. 16
- Izaj. 17
- Izaj. 18
- Izaj. 19
- Izaj. 20
- Izaj. 21
- Izaj. 22
- Izaj. 23
- Izaj. 24
- Izaj. 25
- Izaj. 26
- Izaj. 27
- Izaj. 28
- Izaj. 29
- Izaj. 30
- Izaj. 31
- Izaj. 32
- Izaj. 33
- Izaj. 34
- Izaj. 35
- Izaj. 36
- Izaj. 37
- Izaj. 38
- Izaj. 39
- Izaj. 40
- Izaj. 41
- Izaj. 42
- Izaj. 43
- Izaj. 44
- Izaj. 45
- Izaj. 46
- Izaj. 47
- Izaj. 48
- Izaj. 49
- Izaj. 50
- Izaj. 51
- Izaj. 52
- Izaj. 53
- Izaj. 54
- Izaj. 55
- Izaj. 56
- Izaj. 57
- Izaj. 58
- Izaj. 59
- Izaj. 60
- Izaj. 61
- Izaj. 62
- Izaj. 63
- Izaj. 64
- Izaj. 65
- Izaj. 66
Biblia Gdańska (1632) — tekst w domenie publicznej.