Księga Izajasza 25

Księga Izajasza, rozdział 25 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (12 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Izajasza 25 — Biblia Gdańska

1 Panie! tyś Bóg mój, wywyższać cię będę i wysławiać będę imię twoje, boś uczynił rzeczy dziwne; rady twe, z dawna postanowione, są wierną prawdą.

2 Albowiemeś miasta obrócił w mogiłę; miasto obronne w rozwaliny; pałace cudzoziemców, aby nie były miastem, i aby nie były znowu na wieki budowane.

3 Dlatego cię wielbić będzie lud możny; miasta narodów srogich ciebie się bać będą.

4 Albowiemeś ty był twierdzą ubogiemu, zamkiem nędznemu w ucisku jego, ucieczką przed powodzią, zasłoną przed gorącem, gdyż wściekłość okrutników była jako powódź podwracająca ścianę.

5 Huk cudzoziemców potłumiłeś, jako gorącość w suszę; jako gorącość cieniem obłoku, tak okrucieństwo okrutników potłumione.

6 I sprawi Pan zastępów na wszystkie narody na tej górze ucztę z rzeczy tłustych, ucztę z wystałego wina, z rzeczy tłustych, szpik w sobie mających, z wina wystałego i czystego.

7 I skazi na tej górze zasłonę, która zasłania wszystkich ludzi, i przykrycie, którem są przykryte wszystkie narody.

8 Połknie śmierć w zwycięstwie, a Pan panujący otrze łzę z każdego oblicza, i pohańbienie ludu swego odejmie ze wszystkiej ziemi; bo Pan mówił.

9 I rzecze dnia onego lud Pański: Oto Bóg nasz ten jest; oczekiwaliśmy go, i wybawił nas. Tenci jest Pan, któregośmy oczekiwali; weselić i radować się będziemy w zbawieniu jego.

10 Albowiem na tej górze odpocznie ręka Pańska, a Moab podeptany od niego będzie, jako plewa w gnój wdeptana bywa.

11 I wyciągnie ręce swoje w pośród jego, jako je wyciąga pływacz ku pływaniu, a poniży wyniosłość jego łokciami rąk swoich.

12 A tak obronę i wysokość murów twoich pochyli, poniży i powali na ziemię aż do prochu.

Komentarz do rozdziału: Księga Izajasza 25

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Izajasza 25:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Panie” — Jehowo.

„Tyś Bóg mój” — Bóg i Ojciec Chrystusa.

„Wywyższać Cię” — Chwalić Cię.

Księga Izajasza 25:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Obrócił miasta” — Chrześcijaństwo w mogiłę.

Księga Izajasza 25:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Przed powodzią” — Czas ucisku.

„Podwracając ścianę” — Cywilną władzę (która broniła władzę kościelną papiestwa).

Księga Izajasza 25:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Na górze” — W Królestwie Bożym.

„Sprawi Pan” — Bóg Jehowa przez Jezusa Chrystusa.

„Ucztę z wina” — Z nauk dobrych.

Epifania i Bazylea:

„I sprawi Pan zastępów” — Jehowa, niebiański Ojciec -E17'327

„na wszystkie narody” — stąd takie narody, jakie wymarły. (TP 1979, s. 47)

„na tej górze” — Tysiącletnie Królestwo Chrystusa i Kościoła. (TP 1979, s. 47)

„ucztę” — ucztę z nieskażonej i odżywczej Prawdy. (TP 1959, s. 162)

„z rzeczy tłustych” — Chleb żywota, Chrystusa doskonałe człowieczeństwo, Jego prawo do życia i prawa życiowe. (TP 1979, s. 47) dopilnuje, by cała rodzina ludzka miała możliwość poznania prawdy, która będzie przystosowana do nakarmienia oraz udzielenia ludziom siły i dobrego apetytu, -E17'328

„z wystałego wina” — wino symbolizuje Prawdy sprawiające radość, szczególnie prawdy etyczne -- tj. prawdy odnoszące się do dobrego prowadzenia się i charakteru; W łączności ze zbożem symbolizuje prawdę doktrynalną. (TP 1932, s. 8)

„z rzeczy tłustych, szpik w sobie mających” — pobudzające apetyt i zadowalające duszę doskonałe człowieczeństwo Chrystusa, Jego prawo do życia i prawa życiowe. (TP 1979, s. 47)

„z wina wystałego i czystego” — bogate prawdy wolne od błędu. (TP 1979, s. 47)

Źródła: TP 32'8; 59'162; 79'47;

Źródła: zob. też TP 1996, 75.

Księga Izajasza 25:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Skazi” — Poda na zaginienie.

„Na tej górze” — Królestwa Bożego, Nowe Jeruzalem.

„Zasłonę” — Śmierć.

„I przykrycie” — Ciemnotę.

Epifania i Bazylea:

„I skazi na tej górze” — Królestwo Tysiącletnie. (TP 1976, s. 7) Błąd zostanie usunięty z ziemi, a Prawda wzniesie swoje berło w górę. (TP 1960, s. 94)

„zasłonę która zasłania wszystkich ludzi” — grzech Adamowy. (TP 1976, s. 7) cały świat znajduje się w grzechu i stanie klątwy, które zostaną zniszczone przez Boga w Królestwie Bożym, tysiącletnim panowaniu Jezusa i Kościoła. -E17'328

„i przykrycie” — przykrycie błędu, ignorancji, niewiary itd.. (TP 1976, s. 7)

„którem są przykryte wszystkie narody” — Prawość zajmie miejsce na którym królował grzech. (TP 1960, s. 94) znajdują się one w stanie ignorancji i błędu, lecz w Tysiącleciu to ogromne przykrycie zostanie zniesione, dzięki czemu będą mogli dostrzec prawdę nie zmieszaną z jakimkolwiek błędem, która zostanie udzielona wszystkim ludziom – całej klasie restytucyjnej. -E17'328

Źródła: TP 60'94; 76'7;

Źródła: zob. też TP 1996, 75.

Księga Izajasza 25:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Połknie śmierć” — Adamową, która jak potwór pochłania rodzaj ludzki.

„W zwycięstwie” — "Tedy się wypełni ono słowo, które napisane: Połkniona jest śmierć w zwycięstwie", 1 Kor.15:54.

Epifania i Bazylea:

„Połknie śmierć w zwycięstwie” — proces umierania i stan śmierci będzie zupełnie wymazany. (TP 1959, s. 162)

„otrze łzę z każdego oblicza” — wraz ze wszystkimi łzami i prześladowaniami sprawiedliwych dzięki chwalebnemu Królestwu Boga dla ustanowienia którego powraca Chrystus. (TP 1959, s. 162) smutek – wynik przekleństwa Adamowego. (TP 1979, s. 47,48)

„i pohańbienie ludu swego odejmie” — niepopularność obecnie towarzysząca wierności Panu wówczas przestanie istnieć. (TP 1979, s. 47,48)

Źródła: zob. też TP 1996, 75.

Księga Izajasza 25:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Dnia onego” — W Tysiącleciu.

„Oto Bóg nasz” — Chrystus, Mesjasz (jest Bogiem w znaczeniu, iż odkupił ludzkość z grzechu i śmierci, ale nie jest Bogiem Jehową, lecz Jego Synem).

„Któregośmy oczekiwali” — Żydzi wierzący, dotąd jeszcze na Niego wyczekują.

Epifania i Bazylea:

„dnia onego” — w czasie 1000-lecia. (TP 1961, s. 53)

„I rzekną dnia onego: Oto Bóg nasz ten jest, oczekiwaliśmy go” — cały świat tęsknie wygląda nadejścia lepszych dni, -E17'328 (TP 1961, s. 53)

„i wybawił nas” — całą rodzinę ludzką Bóg wybawi spod wyroku przekleństwa, spod władzy przekleństwa oraz spod skutków przekleństwa. -E17'328 (TP 1961, s. 53)

„To jest Pan” — Bóg stoi za tym wszystkim i realizuje to wszystko, -E17'328 (TP 1961, s. 53)

„któregośmy oczekiwali” — przez całą ciemną noc grzechu, w czasie której ‘bywa płacz’ – przez cały ten czas czekali oni na Pana. Gdy przyjdzie pożądanie wszystkich narodów, będą się cieszyć i bez końca radować ze zbawienia, jakiego dokona On dla nich od wyroku Adamowego, od jego skutków – skutków grzechu, błędu, samolubstwa i światowości; -E17'328 (TP 1961, s. 53)

„weselić i radować się będziemy w zbawieniu jego” — cała rodzina ludzka, uwolniona od przekleństwa i jego okropnych skutków – grzechu, błędu, samolubstwa i światowości – będzie się weselić i stale radować zbawieniem, jakiego wówczas dokona On dla niej. Chwała niech będzie Bogu na wysokościach za taki zamiar! Z radością dowiadujemy się, że Tysiąclecie będzie świadkiem tych wszystkich wydarzeń. -E17'329 (TP 1961, s. 53)

Źródła: zob. też TP 1996, 75.

Księga Izajasza 25:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Wysokość murów” — Władze cywilne.

Literatura o rozdziale Księga Izajasza 25

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Izajasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.