Księga Izajasza 11
Księga Izajasza, rozdział 11 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (16 wersetów). W czytniku ten sam rozdział otwiera się także w Nowej Biblii Gdańskiej i w Przekładzie dosłownym, z rozbiorem wyrazów hebrajskich i greckich pod każdym wersetem.
Księga Izajasza 11 — Biblia Gdańska
1 Ale wyjdzie rószczka ze pnia Isajego, a latorostka z korzenia jego wyrośnie.
2 I odpocznie na nim Duch Pański, Duch mądrości i rozumu, Duch rady i mocy, Duch umiejętności i bojaźni Pańskiej.
3 I będzie czułym w bojaźni Pańskiej, nie będzie według widzenia oczów swoich sądził, ani według słyszenia uszów swoich karał.
4 Ale będzie ubogich sądził w sprawiedliwości, a w prawości będzie karał cichych na ziemi. I uderzy ziemię rózgą ust swoich, a duchem warg swoich zabije niezbożnika.
5 Albowiem sprawiedliwość będzie pasem biódr jego, a prawda przepasaniem nerek jego.
6 I będzie mieszkał wilk z barankiem, a lampart z koźlęciem będzie leżał; także cielę i szczenię lwie, i karmne bydła pospołu będą, a małe dziecię rządzić ich będzie.
7 Krowa i niedźwiedzica społem paść się będą, a płód ich pospołu leżeć będzie, a lew jako wół plewy jeść będzie.
8 A dziecię ssące będzie grało nad dziurą żmijową; a to, które odstawione jest, wpuści rękę swoję do dziury bazyliszkowej.
9 Nie będą szkodzić ani zabijać na wszystkiej górze mojej świętej; bo ziemia będzie napełniona znajomością Pańską, tak jako morze wodami napełnione jest.
10 I stanie się dnia onego, że się za korzeniem Isajego, który stanie za chorągiew narodom, poganie pytać będą; albowiem odpocznienie jego sławne będzie.
11 Stanie się też dnia onego, iż Pan powtóre rękę swą przyłoży, aby posiadł ostatek ludu swego, który pozostanie od Assyryjczyków i od Egiptu, i od Patros, i od Chus, i od Elam, i od Senaar, i od Emat, i od wysep morskich.
12 I podniesie chorągwie między poganami, a zgromadzi wygnanych z Izraela, a rozproszonych z Judy zbierze ze czterech stron ziemi.
13 I ustanie nienawiść Efraimowa, a nieprzyjaciele Judowi wykorzenieni będą. Efraim nie będzie nienawidził Judy, a Juda nie będzie trapił Efraima;
14 Ale polecą na ramię Filistynów na zachód, a pospołu łupić będą narody na wschód słońca; na Edomczyków i Moabczyków ściągną rękę swą, a synowie Amonowi posłuszni im będą.
15 Zniszczy też Pan odnogę morza Egipskiego, i podniesie rękę swoję przeciwko rzece mocnym wiatrem swym, a rozdzieli ją na siedm potoków, i sprawi to, że ją w obuwiu przechodzić będą.
16 A będzie drogą bitą ostatkowi ludu jego, który pozostanie od Assyryjczyków, jako była Izraelowi dnia onego, kiedy wychodził z ziemi Egipskiej.
Literatura o tym miejscu Pisma
Wszystkie rozdziały: Księga Izajasza
- Izaj. 1
- Izaj. 2
- Izaj. 3
- Izaj. 4
- Izaj. 5
- Izaj. 6
- Izaj. 7
- Izaj. 8
- Izaj. 9
- Izaj. 10
- Izaj. 11
- Izaj. 12
- Izaj. 13
- Izaj. 14
- Izaj. 15
- Izaj. 16
- Izaj. 17
- Izaj. 18
- Izaj. 19
- Izaj. 20
- Izaj. 21
- Izaj. 22
- Izaj. 23
- Izaj. 24
- Izaj. 25
- Izaj. 26
- Izaj. 27
- Izaj. 28
- Izaj. 29
- Izaj. 30
- Izaj. 31
- Izaj. 32
- Izaj. 33
- Izaj. 34
- Izaj. 35
- Izaj. 36
- Izaj. 37
- Izaj. 38
- Izaj. 39
- Izaj. 40
- Izaj. 41
- Izaj. 42
- Izaj. 43
- Izaj. 44
- Izaj. 45
- Izaj. 46
- Izaj. 47
- Izaj. 48
- Izaj. 49
- Izaj. 50
- Izaj. 51
- Izaj. 52
- Izaj. 53
- Izaj. 54
- Izaj. 55
- Izaj. 56
- Izaj. 57
- Izaj. 58
- Izaj. 59
- Izaj. 60
- Izaj. 61
- Izaj. 62
- Izaj. 63
- Izaj. 64
- Izaj. 65
- Izaj. 66
Biblia Gdańska (1632) — tekst w domenie publicznej.