Księga Izajasza 5

Księga Izajasza, rozdział 5 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (30 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Izajasza 5 — Biblia Gdańska

1 Zaśpiewam teraz miłemu memu piosnkę miłego mego o winnicy jego. Winnicę ma miły mój na pagórku urodzajnym;

2 Którą ogrodził, i wybrał z niej kamienie, a nasadził ją macicami wybornemi, i zbudował wieże w pośrodku niej, także i prasę postawił w niej, a czekał, aby wydała grona; ale ona zrodziła płonne wino.

3 A tak, obywatele Jeruzalemscy i mężowie Judzcy! proszę, rozsądźcie teraz między mną i między winnicą moją.

4 Cóż dalej czynić było winnicy mojej, czegobym jej nie uczynił? Gdym rzekał, aby wydała grona, czemuż zrodziła płonne wino?

5 A przetoż oznajmię wam, co ja uczynię winnicy mojej: Rozbiorę płot jej, a będzie spustoszona; rozwalę ogrodzenie jej, a będzie podeptana.

6 I uczynię ją pustą; nie będzie obrzezywana, ani okopywana, ale porośnie ostem i cierniem; obłokom też przykażę, aby na nią więcej dżdżu nie spuszczały.

7 Winnica zaiste Pana zastępów jest dom Izraelski, a mąż Judzki szczepieniem jego rozkosznem. Oczekiwał sądu, a oto uciśnienie; oczekiwał sprawiedliwości, a oto krzyk.

8 Biada wam, którzy przyłączacie dom do domu, a rolę do roli przyczyniacie, tak, że miejsca innym nie staje, jakobyście tylko sami mieszkać mieli na ziemi!

9 Pan zastępów rzekł w uszy moje: Zaiste wiele domów spustoszeje, a wielkie i piękne domy będą bez obywatela.

10 Do tego dziesięć stajan winnicy przyniosą jednę baryłę wina, a jeden chomer nasienia wyda efa.

11 Biada tym, którzy rano wstawając chodzą za pijaństwem, a trwają na niem do wieczora, aż ich wino rozpali!

12 A cytra, i lutnia, bęben i piszczałka, i wino bywa na biesiadach ich; ale na sprawy Pańskie nie patrzą, a na uczynki rąk jego nie oglądają się.

13 Przetoż w niewolę pójdzie lud mój, iż nie ma umiejętności; a zacni jego będą głodnymi, i pospólstwo jego wyschnie od pragnienia.

14 Dlatego rozszerzyło piekło gardło swoje, a rozdarło nad miarę paszczękę swoję, i zstąpią do niego szlachta i pospólstwo jego, i zgiełk jego, i ci, którzy się weselą w niem.

15 A tak będzie nachylony człowiek, a zacny mąż poniżony będzie, i oczy wyniosłych zniżone będą.

16 Ale Pan zastępów wywyższony będzie w sądzie, a Bóg święty ukaże się świętym w sprawiedliwości.

17 I będą się paść baranki według zwyczaju swego, a przychodniowie pustyń bogaczów pożywać będą.

18 Biada tym, którzy ciągną nieprawość powrozami marności, a grzech jako powrozem wozowym!

19 Którzy mówią: Niech się pospieszy, a niechaj nie omieszkuje sprawa jego, abyśmy ją widzieli; niech się przybliży i przyjdzie rada świętego Izraelskiego, żebyśmy się dowiedzieli.

20 Biada tym, którzy nazywają złe dobrem a dobre złem; którzy pokładają ciemność za świetłość, a światłość za ciemność; którzy pokładają gorzkość za słodkość, a słodkość za gorzkość!

21 Biada tym, którzy się sobie zdadzą być mądrymi, a sami u siebie roztropnymi!

22 Biada tym, którzy są mocni na picie wina, a mężom dużym ku nalewaniu napoju mocnego!

23 Którzy usprawiedliwiają niezbożnego za podarki, a sprawiedliwość sprawiedliwych odejmują od nich!

24 Przetoż jako płomień ogniowy pożera parzdzieże, i jako płomień plewy trawi: tak korzeń ich będzie jako zgnilizna, a kwiat ich jako proch ku górze pójdzie; albowiem odrzucili zakon Pana zastępów, a wyrokiem świętego Izraelskiego pogardzili.

25 Dlatego się zapaliła popędliwość Pańska przeciw ludowi swemu, a wyciągnąwszy nań rękę swą poraził go, tak że się zatrząsnęły góry, i były trupy ich jako gnój po ulicach. W tem jednak wszystkiem nie odwróciła się zapalczywość jego, ale jeszcze ręk a jego jest wyciągniona.

26 Bo podniesie chorągiew do narodu dalekiego, a zaświśnie nań od kończyn ziemi, a oto rychło i prędko przyjdzie.

27 Żadnego spracowanego i upadającego nie będzie między nimi; nie będzie drzemiącego ani śpiącego, ani się rozepnie pas na biodrach jego, ani się rozerwie rzemyk u trzewików jego.

28 Strzały jego ostre, i wszystkie łuki jego naciągnione; kopyta koni jego jako krzemień poczytane będą, a koła jego jako burza.

29 Ryk jego jako lwi; będzie ryczał jako szczenięta lwie; będzie zgrzytał, i porwie łup, i uciecze z nim, a nie będzie ktoby go wydarł.

30 I zaszumi nad nim dnia onego jako szum morski. Tedy spojrzymy na ziemię, a oto ciemność i ucisk; bo i światło zaćmi się przy wytraceniu jego.

Komentarz do rozdziału: Księga Izajasza 5

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Izajasza 5:1

Paruzja (C.T. Russell):

„O winnicy” — Naród żydowski. "Był pewien gospodarz, który zasadził winnicę i ogrodził ją murem", Mat.21:33.

Księga Izajasza 5:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Wybornymi krzewami” — Odnosi się szczególnie do starszych ludu izraelskiego.

„Zbudował wieżę” — Wieża wyobraża proroka.

„Aby wydała grona” — Dojrzały owoc charakteru.

Księga Izajasza 5:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Dżdżu nie spuszczały” — Symbol na Prawdę Bożą.

Księga Izajasza 5:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Oczekiwał sądu” — Sprawiedliwości.

„A oto uciśnienie” — Od ciemięzców.

Księga Izajasza 5:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Biada wam” — Szczególnie w czasie ucisku tak narodowi izraelskiemu, jak i nominalnemu chrześcijaństwu.

„Rolę do roli” — Zgromadźcie bogactwa, macie kontrolę nad ziemię, narzędziami pracy i nad wszystkimi, co daje bogactwo i władza.

„Miejsca nie staje” — Dla biednych. Ten stan rzeczy ma miejsce w niektórych częściach Europy (około 1900 roku), gdzie prywatni właściciele ziemi nie pozwalali ludziom się osiedlać.

Księga Izajasza 5:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Bez obywatela” — W czasie wielkiego ucisku, najpiękniejsze i najbogatsze rezydencje będą opuszczone, z powodu niebezpieczeństwa lub dlatego, że ich właściciele będą zamordowani.

Księga Izajasza 5:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Do tego” — Gdy czas ucisku będzie w swej pełni rozwinięty, korzyści z wielkich posiadłości będą tak małe, że przyprowadzą do ruiny prywatnych właścicieli.

Księga Izajasza 5:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Za pijaństwem” — Symbol na fałszywe nauki.

Księga Izajasza 5:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Piszczałka” — Organy.

„Nie patrzą” — "Wszystka myśl jego, że nie masz Boga", Psalm 10:4.

„Uczynki rąk” — Bożych - Plan Jego.

Księga Izajasza 5:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Lud mój” — Ci, którzy się przyznają, iż są ludem Bożym, chrześcijanie z imienia.

„W niewolę pójdzie” — Ambitni przywódcy ludu, którzy przywłaszczyli sobie władzę nad ludem Bożym, a Słowo Jego uczynili bez znaczenia.

„Nie ma umiejętności” — Chrześcijaństwo nie ma znajomości planu Bożego i nie znajduje się w stanie serca i umysłu odpowiednio, ażeby mogli poddać się pod naukę i kierownictwo Boże.

„Zacni jego” — Papieże, biskupi i kler.

„Będą głodnymi” — "Poślę głód na ziemię, nie głód chleba, ani pragnienie wody, ale słuchania Słowa Bożego", Amos 8:11.

„Wyschnie od pragnienia” — Ponieważ ich nauczyciele nie mogą dostarczyć odpowiedniego wyjaśnienia i nie mogą harmonizować Pism.

Księga Izajasza 5:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Przeto piekło” — Szeol. Izrael stracił zupełnie wpływ i stał się jakoby umarły.

„Zstąpią do niego” — (Do szeolu, grobu). Podczas czasu ucisku prawdopodobnie, że wielka liczba ludzi zginie na ziemi, lecz zniszczenie szczególnie rozszerzy się na system babiloński z licznymi jego odnogami, jak polityczny, finansowy, społeczny i religijny, by przyjąć go do grobu.

Epifania i Bazylea:

„i zstąpią do niego szlachta, i pospólstwo...” — opisano tutaj utratę prestiżu i hańbę. (TP 1984, s. 57)

„jego” — cielesnego Izraela. (TP 1984, s. 57)

Księga Izajasza 5:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Oczu wyniosłych” — Tych, którzy się wywyższają nad innych ludzi.

„Zniżone będą” — W czasie, gdy wiele nierówności będzie wyprostowanych w on dzień Pański.

Księga Izajasza 5:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Wywyższony w sądzie” — Będzie to wynik czasu ucisku.

Księga Izajasza 5:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Bogaczów” — Którzy wzbogacili się często krzywdą drugich.

„Przychodnie pustyni” — Pan zajmie się sprawą biednych i potrzebujących w Swój sposób.

Księga Izajasza 5:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Biada” — W teraźniejszym życiu.

„Tym” — Szczególnie nauczycielom mistycznego Babilonu.

„Powrozami marności” — Którzy sami się zwodzą, wyobrażając sobie, że ich różne przedsiębiorstwa i wynalazki są dziełem Bożym.

„A grzech” — Kłamstwo i obłuda ich.

„Powrozem wozowym” — Tak mocno są do tego kłamstwa przywiązani, że nie mogą się uwolnić (i dla tego rodzaju ludzi potrzebny jest czas wielkiego ucisku, aby ich poniżyć i oderwać od złych rzeczy).

Księga Izajasza 5:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Którzy mówią” — Przez swoje postępowanie.

„Niech się pośpieszy” — Pan (z wykonaniem Swego dzieła).

Księga Izajasza 5:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Biada tym” — Tak szatanowi, jak i jego sprzymierzeńcom, a szczególnie klerowi, którzy:

„Zło dobrym zowią” — Twierdząc, że zło jakie działa w człowieku, jest działalnością Bożą.

„Dobre zowią złem” — Przypisując Bogu zło, którego dzieło jest doskonałe.

„Ciemność za światłość” — Przedstawiają naukę o wiecznych mękach jako Ewangelię wesołej nowiny.

„Światłość za ciemność” — Przedstawiają Prawdę jako wynalazek diabelski.

Epifania i Bazylea:

„Biada tym” — Ta część opisu odnosi się do objawionych Lewitów pod złym dowództwem w trzech ogólnych grupach i ośmiu poddziałach. (TP 1956, s. 9)

„którzy nazywają złe dobrem, a dobre złem” — W każdym wypadku niewierni Prawdzie i odrzucający Prawdę utratnicy koron po usunięciu miary postępowej Prawdy, jaką posiadali w swoim ruchu, tak iż umarł on jako ruch postępowej Prawdy, stali się później czynni i twierdzili, że prawdziwy ruch postępowej Prawdy był ich ruchem. Oni przekręcali i fałszowali, nazywając swoją złą działalność - dobrą, a dobrą działalność grupy więcej wiernych, którzy zatrzymywali i byli wierni Prawdzie - złą; (TP 1956, s. 9)

„którzy pokładają ciemność za światłość, a światłość za ciemność” — przedstawiając swe błędy jako postępowe światło, oraz twierdzili ,że rzeczywista Prawda była błędem; (TP 1956, s. 9)

„którzy pokładają gorzkość za słodkość, a słodkość za gorzkość” — wysuwając swe gorzkie nauki jako słodkie kęsy, a czystą i słodką Prawdę ogłaszając jako gorzką, niesmaczną i pełną zawodu. (TP 1956, s. 9)

Księga Izajasza 5:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Zdadzą się być mądrymi” — "Mądrość ich głupstwem jest u Boga", 1 Kor.3:19.

Księga Izajasza 5:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Biada tym” — W zbliżającym się czasie ucisku.

„Micnym na picie” — Opojeni duchem światowym, uważają się być ludem Bożym.

„Mężom dużym” — Ludzie w kościele, wpływowi i zdolni.

„Napoju mocnego” — Mieszanina ludzkich idei, nauk, zwyczajów z naukami ewangelicznymi zmieszane i fałszywie stosowane, nie mogą być pojęte, więc nazwane są "tajemnicą".

Księga Izajasza 5:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Którzy” — W przemówieniach pogrzebowych.

„Usprawiedliwiają niezbożnego” — Uważają go za godnego pójścia do nieba.

„Za podarki” — Od ludzi.

„Odejmują” — Przez oszczerstwo i plotki.

„Sprawiedliwość sprawiedliwych” — Ludzi, którzy wyszli z mistycznego Babilonu, rujnując ich dobre imię.

Księga Izajasza 5:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Paździerze” — Symbol na tradycję i ich wpływ na charakter.

Księga Izajasza 5:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Zatrzęsły się góry” — Rządy stare w ucisku.

Księga Izajasza 5:28

Paruzja (C.T. Russell):

„Jako burza” — Symbol czasu ucisku.

Księga Izajasza 5:30

Paruzja (C.T. Russell):

„Na ziemię” — Ustrój społeczny.

„Światło” — W nominalnym kościele.

Literatura o rozdziale Księga Izajasza 5

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Izajasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.