Księga Izajasza 26

Księga Izajasza, rozdział 26 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (21 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Izajasza 26 — Biblia Gdańska

1 Dnia onego śpiewana będzie ta pieśń w ziemi Judzkiej: Mamy miasto obronne, Bóg zbawieniem opatrzył mury i baszty jego.

2 Otwórzcie bramy, a niech wnijdzie naród sprawiedliwy, który strzeże prawdy.

3 Człowieka spolegającego na tobie zachowywasz w pokoju, w pokoju mówię: bo w tobie ufa.

4 Miejcie nadzieję w Panu aż na wieki; boć w Panu, w Panu jest skała wieczna.

5 Ale poniża mieszkającego na wysokości; miasto wyniosłe poniża, poniża je aż do ziemi, i strąca je aż do prochu;

6 Depcze je noga; nogi ubogiego, stopa nędzników.

7 Ścieszka sprawiedliwego jest prosta; prostą drogą sprawiedliwego wyrównywasz.

8 Na drodze sądów twoich, Panie! oczekujemy cię; żądność duszy naszej jest do imienia twego, i do wspominania na cię.

9 Dusza moja żąda cię w nocy, owszem, duchem swym, który jest we mnie, rano cię szukam; albowiem gdy się sądy twoje odprawiają na ziemi, sprawiedliwości się uczą obywatele okręgu ziemskiego.

10 Gdy się łaska pokazuje niepobożnemu, nie uczy się sprawiedliwości; w ziemi prawości nieprawość czyni, a nie dba nic na majestat Pański.

11 Panie! choć wywyższona jest ręka twoja, przecię tego nie widzą; ujrząć, ale pohańbieni będą, zajrząc ludowi twemu; nadto i ogień tych nieprzyjaciół twoich pożre.

12 Panie! zrządzisz nam pokój; bo wszystko, co się działo przy nas, czyniłeś ku dobremu naszemu.

13 Panie Boże nasz! panowalić nad nami inni panowie oprócz ciebie; ale myśmy tylko, w tobie ufając, wspominali na imię twoje.

14 Pomarli, nie ożyją; martwymi będąc nie powstaną, przeto, żeś ich nawiedził i wykorzenił, i wygładził wszystkę pamiątkę ich.

15 Rozmnożyłeś naród; o Panie! rozmnożyłeś naród; uwielbionyś jest, acześ go był zapędził na wszystkie granice ziemi.

16 Panie! w ucisku szukali cię; gdyś ich karał, wylewali modlitwy swe.

17 Jako brzemienna, gdy się przybliża ku rodzeniu, boleje i woła w boleściach swoich, takeśmy byli przed obliczem twojem, Panie!

18 Poczęliśmy, boleliśmy; aleśmy tylko jakoby wiatr porodzili, a żadnegośmy wybawienia ziemi nie sprawili, i nie upadli mieszkający na okręgu ziemskim.

19 Ożyją umarli twoi, trupy moje wstaną, gdy rzeczesz: Ocućcie się, a śpiewajcie mieszkający w prochu! Albowiem rosa twoja będzie jako rosa na ziołach; ale niezbożnych o ziemię uderzysz.

20 Idź, ludu mój! wnijdź do komór swoich, a zamknij drzwi twoje za sobą; skryj się na maluczką chwilkę, dokąd nie przeminie rozgniewanie.

21 Albowiem oto Pan wychodzi z miejsca swego, aby nawiedził nieprawość mieszkających na ziemi; tedy ziemia odkryje krew swoję, a nie zakryje dalej pobitych swoich.

Komentarz do rozdziału: Księga Izajasza 26

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Izajasza 26:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Dnia onego” — W brzasku Tysiąclecia.

„W ziemi judzkiej” — To wskazuje, że naród izraelski będzie pierwszy, który uzna władzę ustanowionego Królestwa Bożego.

„Miasto obronne” — Miasto - rząd Królestwa Bożego.

Księga Izajasza 26:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Otwórzcie bramy” — Ojcowie święci, z przyczyny których wszyscy ludzie będą mogli wejść do Królestwa Bożego.

„Który strzeże” — Obserwuje, dogląda.

„Niech wejdą” — "Wniosą do niego chwałę i cześć narodów", Obj.21:26.

Epifania i Bazylea:

„Otwórzcie bramy, a niech wnijdzie naród sprawiedliwy, który strzeże prawdy” — Dwanaście pokoleń duchowego Izraela w chwale dzięki swym zdolnościom doprowadzi, za pośrednictwem ziemskich przedstawicieli, klasę restytucyjną do uzyskania obywatelstwa w Królestwie Bożym. Pokolenia te będą ustawicznie otwarte, nigdy zamknięte w pośredniczących rządach tak, by ludzie, włączając ich wodzów, mogli chętnie wnieść siebie i skarby swych serc do tego Królestwa. (TP 1984, s. 164)

Księga Izajasza 26:3

Paruzja (C.T. Russell):

Źródła: MANNA - 17 LIPCA

Epifania i Bazylea:

„spolegającego na tobie” — tzn. tych, którzy posiadają stały cel i postanowienie czynienia woli Bożej -- wierne poświęcone dzieci. (TP 1960, s. 2,3)

„Zachowywasz w pokoju” — Pokój jest spoczynkiem serca i umysłu, stanem spokoju albo ciszy. On jest wolny od zaburzeń i podniecenia, bowiem jest to stan ciszy i wytchnienia. Pokój udzielony nam przez Boga jest tym spoczynkiem serca i umysłu, który wynika z przyciągnięcia nas do Niego przez Chrystusa, a także z naszej świadomości, że jesteśmy w zgodzie z Nim i Jego zarządzeniami. (TP 1960, s. 2,3) 1/ W pierwszym wypadku, pokój powstaje jako wynik świadomości, że nasze grzechy są nam przebaczone przez zasługę Chrystusową, co daje nam POKÓJ z BOGIEM. To następuje najpierw w naszym stanie tymczasowego usprawiedliwienia. (TP 1960, s. 2,3) 2/ W drugim wypadku, pokój powstaje ze świadomości, że jesteśmy w zgodzie z dobrą wolą Bożą, przez co otrzymujemy POKÓJ BOŻY. To następuje w naszym stanie poświęcenia, albo uświęcenia, wtedy gdy całkowicie wyrzekamy się własnej woli i woli świata, a przyjmujemy w zupełności wolę Bożą, będąc z niej całkowicie zadowoleni. (TP 1960, s. 2,3) Werset odnosi się do POKOJU BOŻEGO. (TP 1960, s. 2,3)

Źródła: MANNA - 17 LIPCA

Księga Izajasza 26:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Nadzieję w Panu” — Tytuł należący tylko do Boga Jehowy.

Epifania i Bazylea:

„skała” — moc. (TP 1965)

Księga Izajasza 26:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Poniża” — W czasie ucisku (od roku 1914).

„Miasto wyniosłe” — Miasto mistycznego Babilonu - chrześcijaństwa.

Księga Izajasza 26:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Depcze je” — Odnosi się do wielkich zaburzeń społecznych.

Księga Izajasza 26:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Jest prosta” — Wyraźna, jasna.

Księga Izajasza 26:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Dusza moja żąda Cię” — Kościół łaknie błogosławieństw Stwórcy.

„W nocy” — Podczas panowania grzechu i śmierci.

„Sądy Twoje” — Prędkie i nieomylne wykonywanie sprawiedliwości, obok miłosierdzia i pokoju w Tysiącleciu. Szczególnie osądzenie chrześcijaństwa na początku Wieku Tysiąclecia.

„Odprawiają na ziemi” — Powodując czas zamieszania i ucisku w narodach.

„Obywatele” — Pierwotny Plan Boży do ludzi nie może w niczym się zmienić.

„Uczą się sprawiedliwości” — Za ilustrację można podać wydarzenie z pewnym młodem ateistą, który żądał, ażeby go Pan Bóg zrobił głuchym i niemym, jeżeli On faktycznie jest, co się też natychmiast stało. W naszych usiłowaniach, by pocieszać świat w obecnym czasie, mamy ku temu podstawę i dlatego możemy się spodziewać, że nasza praca i usiłowania nie będą próżnymi.

Epifania i Bazylea:

„gdy” — Ten tekst odnosi się do 1000-lecia, podczas którego każdy zły uczynek będzie zatrzymywany w czasie wysiłku popełniania go, gdyż zostanie wymierzona natychmiastowa kara temu, kto chciałby popełnić zło. (TP 1961, s. 51)

„się sądy” — kary. (TP 1961, s. 51)

„Twoje odprawiają” — karząc natychmiast tych, którzy czynią źle. (TP 1961, s. 51) ...„Gdy się sądy [kary] twoje odprawiają na ziemi [natychmiast karząc czyniących zło], sprawiedliwości uczą się obywatele okręgu ziemskiego” - E17. 186 (TP 1961, s. 51)

Księga Izajasza 26:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie uczy się” — Niektórzy nawet i w Tysiącleciu nie będą się chcieli uczyć sprawiedliwości.

Epifania i Bazylea:

„pokazuje” — [hebr. raah - uznawać]; (TP 1961, s. 105)

Księga Izajasza 26:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Pożre” — Zniszczy niepoprawnych grzeszników.

Księga Izajasza 26:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Inni panowie” — W postaci trustów i innych olbrzymów złego i samolubstwa, panowali na ludzkie zło.

„W Tobie ufali” — Z ludu Bożego.

Księga Izajasza 26:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Pomarli” — Przy końcu Tysiąclecia wszelkie zło i uciemiężenie zostanie wytracone.

Księga Izajasza 26:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Tak my byliśmy” — Kościół nominalny (w bólach porodowych).

Księga Izajasza 26:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Ocućcie się i śpiewajcie” — "Wesele przychodzi z poranka", Psalm 30:6.

„Mieszkający w prochu” — Ziemi, zmarli, którzy będą wzbudzeni do życia.

Epifania i Bazylea:

„Ożyją umarli twoi” — Odnosi się do wzbudzenia z umarłych -- pierwszej części procesu zmartwychwstania. (TP 1960, s. 113)

„trupy moje wstaną” — Odnosi się do przywrócenia stanowiska z Adamowej niedoskonałości -- drugiej części procesu zmartwychwstania. Wyrażenie "trupy" odnosi się do ciał, które nie są w aktualnym stanie śmierci, lecz jako "umarli w upadkach i grzechach" (Ef.2:1,5). Powód użycia słowa "moje"..., jest ten, że Chrystus przemawia w tym wierszu jako ich Odkupiciel, który przez to stał się ich Właścicielem i Panem (Rz.14:9). (TP 1960, s. 113) .. P: W pierwszej części Izaj. 26:19 (KJV) czytamy: "Ożyją umarli twoi, wstaną razem z moim umarłym ciałem." Do kogo odnoszą się w tym wersecie "umarli twoi" i "moje umarłe ciało"? - więcej zob. SB 2004, 59. (TP 1960, s. 113)

Księga Izajasza 26:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Idź [wyjdź]” — "Wynijdź z niego [z chrześcijaństwa]", Obj.18:4.

„Ludu mój” — "Którzy uczynili przymierze przy ofierze", Psalm 50:5.

„Zamknij drzwi” — Wiary w Słowo Boże.

„Skryj się” — Nie zwracaj uwagi na urągania ludzi.

„Rozgniewanie” — (Pańskie w czasie wielkiego ucisku) szczególne doświadczenia.

Księga Izajasza 26:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Oto Pan” — W czasie wielkiego ucisku (nawiedził nieprawość ludzką od roku 1914).

Literatura o rozdziale Księga Izajasza 26

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Izajasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.