Księga Izajasza 45

Księga Izajasza, rozdział 45 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (25 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Izajasza 45 — Biblia Gdańska

1 To mówi Pan pomazańcowi swemu Cyrusowi, którego prawicę ujmę, a porażę przed nim narody, i biodra królów rozpaszę, a pootwieram przed nim wrota, i bramy nie będą zamknięte.

2 Ja przed tobą pójdę, a krzywe drogi wyprostuję, wrota miedziane skruszę, a zawory żelazne porąbię;

3 I dam ci skarby skryte, i klejnoty schowane, abyś poznał, żem Ja Pan, Bóg Izraelski, który cię przyzywam imieniem twojem.

4 Dla sługi mego Jakóba, i dla Izraela, wybranego mego, nazwałem cię imieniem twojem, przezwiskiem twojem, chociaż mię nie znasz.

5 Jam Pan, a niemasz żadnego więcej, oprócz mnie niemasz żadnego Boga; przepasałem cię, aczkolwiek mię nie znasz:

6 Aby poznali od wschodu słońca, i od zachodu słońca, iż niemasz żadnego oprócz mnie, Jam Pan, a niemasz żadnego więcej;

7 Który czynię światłość, i stwarzam ciemności; sprawuję pokój, i stwarzam złe. Ja Pan czynię to wszystko.

8 Spuście niebiosa rosę z góry, a obłoki niech kropią sprawiedliwość; niech się otworzy ziemia, a niech wyrośnie zbawienie, a sprawiedliwość niech wespół zakwitnie. Ja Pan sprawię to.

9 Biada temu, który się spiera z stworzycielem swoim, będąc skorupą, jako inne skorupy gliniane. Izali glina rzecze garncarzowi swemu: Cóż czynisz? Robota twoja zaprawdę nikczemna jest.

10 Biada temu, który mówi ojcu: Cóż płodzisz? a niewieście: Cóż porodzisz?

11 Tak mówi Pan, Święty Izraelski, i Twórca jego: O przyszłe rzeczy pytajcie mię, a synów moich, i sprawę rąk moich poruczajcie mi.

12 Jam uczynił ziemię, i człowiekam na niej stworzył. Jam jest, którego ręce rozciągnęły niebiosa, a wszystkiemu wojsku ich rozkazuję.

13 Jam go wzbudził w sprawiedliwości, i wszystkie drogi jego wyprostuję. Onci zbuduje miasto moje, a więźniów moich wypuści, nie za okup, ani za dar, mówi Pan zastępów.

14 Tak mówi Pan: Praca Egipska, i kupiectwo Murzynów, i Sebejczyków, mężowie wysocy do ciebie przyjdą, a twoi będą; za tobą chodzić będą, w pętach pójdą, tobie się kłaniać, i tobie się korzyć będą, mówiąc: Tylko w tobie jest Bóg, a niemasz żadnego więcej, oprócz tego Boga.

15 Zaprawdę tyś jest Bóg skryty, Bóg Izraelski, zbawiciel.

16 Wszyscy się oni zawstydzą, i pohańbieni będą; czyniciele bałwanów społu z hańbą odstąpią.

17 Ale Izrael zbawion będzie przez Pana zbawieniem wiecznem; nie zawstydzicie się, ani będziecie pohańbieni, aż na wieki wieczne.

18 Bo tak mówi Pan, który stworzył niebiosa (ten Bóg, który stworzył ziemię, i uczynił ją! który ją utwierdził, nie na próżno stworzył ją, na mieszkanie utworzył ją): Jam Pan, a niemasz żadnego więcej.

19 Nie mówiłem potajemnie na miejscu ziemskiem ciemnem; nie na próżno mówię nasieniu Jakóbowemu: Szukajcie mię. Ja Pan mówię sprawiedliwość, a zwiastuję prawość.

20 Zgromadźcie się, a przyjdźcie; przybliżcie się wespół, wy, którzyście pozostali między poganami. Nic nie wiedzą, którzy się z drewnianemi bałwanami swemi noszą; bo się modlą bogu, który nie może wybawić.

21 Oznajmujcież a przywiedźcie innych, a niech pospołu w radę wnijdą, a ukażą, kto to od dawnego czasu przepowiedział? kto od onego czasu oznajmił? Izali nie Ja Pan? Boć niemasz żadnego innego Boga oprócz mnie. Niemasz Boga sprawiedliwego, i zbawiciela innego oprócz mnie.

22 Obejrzyjcież się na mię, abyście zbawione były wszystkie kończyny ziemi; bom Ja Bóg, a niemasz żadnego więcej.

23 Przysiągłem sam przez się; wyszło z ust moich słowo sprawiedliwe, które się nazad nie wróci: Że się mnie kłaniać będzie wszelkie kolano, i przysięgać każdy język.

24 Mówiąc: Tylko w Panu mam wszelką sprawiedliwość i siłę. Takowi aż do niego przyjdą; ale pohańbieni będą wszyscy, którzy się gniewem zapalają przeciwko niemu.

25 W Panu usprawiedliwione będzie, i przechwalać się będzie wszystko nasienie Izraelskie.

Komentarz do rozdziału: Księga Izajasza 45

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Izajasza 45:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Cyrusowi” — "Cyrus" znaczy Słońce i wyobraża "Słońce Sprawiedliwości". Jest to typ na Chrystusa. Podanie niesie, że to proroctwo odczytane było Cyrusowi i spowodowało wydanie dekretu dozwalającego powrócić Żydom do swej ziemi.

Epifania i Bazylea:

„Cyrusowi” — (Cyrus znaczy słońce); jest figurą na Mesjasza, Króla królów i Pana panów. (TP 1946, s. 72)

Księga Izajasza 45:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Wybranego mego” — "Tylkom was samych poznał ze wszystkich rodzajów ziemi", Amos 3:2.

Księga Izajasza 45:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Stwarzam złe” — Różne kary zsyłane na naród żydowski za ich różne wykroczenia, były dla nich złem.

Księga Izajasza 45:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Niebiosa” — Duchowe władze.

„Spuśćcie rosę” — Błogosławieństwo Boże.

„Ziemia” — Społeczeństwo ludzkie.

Księga Izajasza 45:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Pytajcie mię” — Nie usiłujmy przeprowadzać własnych planów ani żądać, żeby Pan Bóg czynił naszą wolę.

Księga Izajasza 45:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Zbuduje miasto” — Hebrajskie słowo "ir" znaczy: dziedziniec świątyni.

Księga Izajasza 45:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Na wieki wieczne” — "Świat przyszły". Nowy wiek, "w którym sprawiedliwość mieszkać będzie", Żyd.2:5; 2 Piotra 2:13.

Epifania i Bazylea:

„na wieki wieczne” — porządek rzeczy wśród ludzi od drugiego przybycia Chrystusa i ustanowienia Królestwa Bożego na całą wieczność. (TP 1951, s. 41)

Księga Izajasza 45:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Na mieszkanie” — Dla przyprowadzonych do doskonałości ludzi. Kto my jesteśmy, abyśmy mieli mówić, że Bóg jest niesprawiedliwym w stosunku do Swej własności, iż czyni według Swego upodobania. Ziemia nie będzie ogniem spaloną. "A wszelkie stworzenie, które jest na ziemi... Słyszałem mówiące: Siedzącemu na stolicy i Barankowi błogosławieństwo, cześć, chwała i siła na wieki", Obj.5:13.

Epifania i Bazylea:

„nie na próżno” — tu jest podana myśl, że jeżeli światy są stwarzane one są stwarzane aby były zamieszkałe. (TP 1924, s. 62)

„na mieszkanie utworzył ją” — dla doświadczonego i wypróbowanego świata ludzkości. (TP 1959, s. 163)

Księga Izajasza 45:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Nasienie Jakuba” — Naród żydowski.

Księga Izajasza 45:22

Epifania i Bazylea:

„Obejrzyjcież się na mię,... wszystkie kończyny ziemi” — każdy na ziemi otrzyma to wezwanie, przeto niewybrani, w odróżnieniu od wybranych, którzy otrzymują powołanie jedynie do nich ograniczone. (TP 1979, s. 80)

„abyście zbawione były” — przez przyswojenie zasługi okupowej — Chrystusa doskonałe człowieczeństwo, jego prawo do życia i prawa życiowe. (TP 1979, s. 80)

Księga Izajasza 45:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Każdy język” — Licząc w to i złych duchów.

Epifania i Bazylea:

„Przysiągłem sam przez się” — w Przymierzu Związanym Przysięgą z 1Mojż.22:16—18, które gwarantuje zniszczenie przez nasienie wszystkich nieprzyjaciół człowieka („Odziedziczy nasienie twoje bramy nieprzyjaciół swoich") — grzech, błąd, przekleństwo, proces śmierci, stan śmierci, smutek, powszechne uczucie nacechowane wrogością itd. — i błogosławienie wszystkich niewybranych sposobnościami restytucji („I błogosławić sobie będą w nasieniu twojem wszystkie narody ziemi"). (TP 1979, s. 80) przysięga wzmiankowana w tym tekście jest czyniona w Przymierzu Związanym Przysięgą. (TP 1980, s. 78)

„wyszło z ust moich” — W symbolach biblijnych usta reprezentują urząd mówczego narzędzia. Tutaj ustami Pańskimi jest Biblia. (TP 1938, s. 35)

„słowo sprawiedliwe” — okup czyni obietnice i wprowadza wykonanie Przymierza Związanego Przysięgą, rzecz występująca w harmonii z Boską Sprawiedliwością, ponieważ on daje zadośćuczynienie sprawiedliwości za dług Adamowy, która powinna być zaspokojona zanim obietnice tego przymierza mogły by być wykonane w .sprawiedliwości. (TP 1979, s. 80)

„które się nazad nie wróci” — puste i nie wypełnione. (TP 1979, s. 80)

„Że się mnie będzie kłaniać wszelkie kolano, i przysięgać każdy język” — Tak głębokie wrażenie zostanie wywarte na wszystkich niewybranych, że wszyscy, według zaprzysiężonego przymierza, będą chwilowo poświęceni, chociaż niektórzy później odpadną. (TP 1950, s. 32) okupowa ofiara Chrystusa jest podana w liście do Filipian 2:7—9 jako powód wywyższenia Chrystusa i kłaniania się Jemu każdego kolana (w. 9 i 10). To nie oznacza, że wszyscy będą zbawieni, choć zostaną do tego zaproszeni, lecz oznacza, że przynajmniej na krótko wszyscy podczas Tysiąclecia okażą Mu poddanie. (TP 1979, s. 80) Przysięgać każdy język będzie uległość, poświęcenie się Jemu jako Panu w okresie Tysiąclecia. U niektórych to nie potrwa długo (Iz. 26:9, 10; 65:20). (TP 1979, s. 80)

Literatura o rozdziale Księga Izajasza 45

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Izajasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.