Księga Izajasza 8

Księga Izajasza, rozdział 8 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (22 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Izajasza 8 — Biblia Gdańska

1 I rzekł Pan do mnie: Weźmij sobie księgi wielkie, a napisz na nich pismem człowieczem: Pospiesz się do łupu, pokwap się do korzyści.

2 Tedym wziął sobie za świadków wiernych Uryjasza kapłana, i Zacharyjasza, syna Jeberechyjaszowego.

3 Wtemem przystąpił do prorokini, która począwszy porodziła syna. I rzekł Pan do mnie: Nazów imię jego: Pospiesz się do łupu, pokwap się do korzyści.

4 Albowiem niżeli będzie umiało to dziecię wołać: Ojcze mój i matko moja, lud króla Assyryjskiego pobierze bogactwa Damaszku, i łupy Samaryi.

5 Nadto rzekł jeszcze Pan do mnie, mówiąc:

6 Ponieważ wzgardził lud ten wody Syloe, które cicho płyną, a waseli się z Rasyna, i syna Romelijaszowego:

7 Przetoż oto Pan przywiedzie na nich wody rzeki gwałtownej i wielkiej, to jest króla Assyryjskiego, i wszystkę sławę jego, tak, że wystąpi ze wszystkich strumieni swoich, a wyleje ze wszystkich brzegów swoich.

8 Pociecze i przez ziemię Judzką, wyleje a rozejdzie się, aż do szyi wzbierze; a rozszerzone skrzydła jego napełnią szerokość ziemi twojej, o Immanuelu!

9 Zbierajcie się narody, wszakże potłumione będziecie. Przyjmujcie w uszy wszyscy w dalekiej ziemi; przepaszcie się, wszakże potłumieni będziecie; przepaszcie się, wszakże potłumieni będziecie.

10 Wnijdźcie w radę, a będzie rozerwana; namówcie się, a nie ostoi się; bo Bóg z nami.

11 Tak bowiem Pan rzekł do mnie, ująwszy mię za rękę, i dał mi przestrogę, żebym nie chodził drogą ludu tego, mówiąc:

12 Nie mówcie: Sprzysiężenie. Kiedykolwiek ten lud mówi: Sprzysiężenie, nie strachajcie się jako oni, ani się lękajcie.

13 Pana zastępów samego poświęcajcie; a on niech będzie bojaźnią waszą, i on strachem waszym.

14 A będzie wam poświęceniem; ale kamieniem obrażenia i opoką otrącenia obydwom domom Izraelskim, sidłem i siecią obywatelom Jeruzalemskim.

15 I otrąci się wielu ich o nie, upadną i skruszeni będą, usidlą się a pojmani będą.

16 Zawiąż to świadectwo, zapieczętuj zakon między uczniami moimi.

17 Tedy będę oczekiwał Pana, który skrył oblicze swoje od domu Jakóbowego, i poczekam go.

18 Oto ja i dzieci, które mi dał Pan, są na znaki i na cuda w Izraelu, od Pana zastępów, który mieszka na górze Syon.

19 A tak jeźliby wam rzekli: Dowiadujcie się od czarowników i od wieszczków, którzy szepcą i markocą, rzeczcie: Izali się nie ma dowiadywać lud u Boga swego? azaż umarłych miasto żywych radzić się ma?

20 Do zakonu raczej i do świadectwa; ale jeźli nie chcą, niechże mówią według słowa tego, w którem niemasz żadnej zorzy.

21 Dlaczego każdy z nich utrapiony i zgłodniały tułaćby się musiał; a będąc zgłodniałym, sam w sobie gniewać się będzie, i złorzeczyć królowi swemu, i Bogu swemu, w górę poglądając.

22 A gdy na ziemię spojrzy, oto ucisk i ciemność, zaćmienie, bieda, i obaczy, że jest wrażony do ciemności.

Komentarz do rozdziału: Księga Izajasza 8

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Izajasza 8:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Przepaszczcie się” — Złączcie się kościoły babilońskie.

Epifania i Bazylea:

„Zbierajcie się narody, wszakże potłumione będziecie. Przyjmujcie w uszy wszyscy w dalekiej ziemi” — opisana jest tu światowa agitacja na rzecz przyłączenia się do związku. (TP 1985, s. 191) Wspólnota Europejska jest programem jednoczącym ludzi finansowo, społecznie i politycznie dla wzajemnego poparcia i wspólnego działania, pozostaje jeszcze pytanie czy zechcą się zjednoczyć religijnie. Jeśli tak, będzie to następny krok do zjednoczenia, o jakim mówi Izajasz. (TP 1993, s. 37) ...... Również kraje Ameryki Północnej (Kanada, USA i Meksyk) zmierzają w tym samym kierunku, a kraje azjatyckie zależne są od wiary w ich jedyny ratunek, jakim jest azjatycki wspólny rynek. Jednakże można przewidzieć z pewnością, że wysiłek stworzenia tych wspólnych rynków dostarczy więcej tarć i konfliktów, niż możliwości zapobiegania im. (TP 1993, s. 37)

„przepaszcie się” — przygotujcie się abyście byli silni i potężni. (TP 1985, s. 191)

„wszakże potłumieni będziecie” — wasz związek w dniu ucisku zostanie rozerwany. (TP 1985, s. 191)

Księga Izajasza 8:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Namówcie się” — Do federacji.

Epifania i Bazylea:

„namówcie się” — do konfederacji. (TP 1985, s. 191)

Księga Izajasza 8:11

Epifania i Bazylea:

„Tak bowiem Pan rzekł do mnie, ująwszy mię za rękę” — potężnym Słowem Bożym. (TP 1985, s. 191)

„i dał mi przestrogę, żebym nie chodził drogą ludu tego” — jednoczenia się. (TP 1985, s. 191)

Księga Izajasza 8:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Sprzysiężenie” — Społeczna lub kościelna federacja.

Epifania i Bazylea:

„Nie mówcie: Sprzysiężenie” — obecnie słyszymy o szerokiej agitacji za zjednoczeniem sekt protestanckich. Nie mamy wstępować do tego związku, gdyż Bóg tu wykazuje, że zostanie całkowicie rozbity. (TP 1985, s. 191) Słowo „federacja” — w BG sprzysiężenie — może znaczyć więcej niż federacja kościołów. (TP 1993, s. 37)

„nie strachajcie się jako oni” — nie bójcie się tych rzeczy, których oni się boją. (TP 1985, s. 191) Bóg mówi: „nie strachajcie się jako oni”, to znaczy: nie bójcie się tak jak oni się boją. Lud Boży ma rozumieć, że jego bezpieczeństwo nie zależy od ludzkiej władzy i zjednoczenia się z kimkolwiek, lecz, jeśli oddał swoje serce Bogu i stara się Jemu podobać we wszystkim co czyni, Bóg jest w stanie sprawić, aby wszystkie rzeczy działały dla dobra Jego ludu i sprawi to. (TP 1993, s. 37)

„ani się lękajcie” — ich gróźb. (TP 1985, s. 191)

Księga Izajasza 8:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Pana poświęcajcie” — Jehowę.

„bojaźnią waszą” — bójmy się, by się w czym Mu nie spodobać.

Epifania i Bazylea:

„a on niech będzie bojaźnią waszą, i on strachem waszym” — bójmy się i lękajmy się jedynie Jego niezadowolenia. (TP 1977, s. 7)

Księga Izajasza 8:14

Paruzja (C.T. Russell):

„A będzie wam” — Jezus Chrystus, a nie Bóg Jehowa.

„Poświęceniem” — Małemu Stadku.

„Lecz” — Z powodu nie przyjęcia Go w sposób jaki On przyszedł i z powodu krzyża (tak dla Izraela dawniej, jak obecnie dla chrześcijaństwa, stał się):

„Kamieniem obrażenia” — Stanął w drodze krytykom Biblii, ewolucjonistom, itp.. Pan Bóg tak sporządził te sprawy, że jedynie prawdziwie ofiarowani będą zachowani od potknięcia się i upadku w błędy w ten dzień zły.

„Obydwom domom” — Nominalnemu domowi izraelskiemu oraz domowi chrześcijańskiemu.

Epifania i Bazylea:

„poświęceniem” — [hebr. mikdasz, oznacza Świątnicę]. (TP 1933, s. 68)

„kamieniem” — przedstawia Chrystusa. (TP 1933, s. 68)

„obrażenia” — 1/ Co do pierwszego obrażenia to Izrael zaczął się obrażać w 33 roku, trwając w tym obrażeniu do 69 roku, kiedy to obrażenie było kompletne. (TP 1933, s. 68) 2/ Chrześcijaństwo zaczęło się obrażać podczas wielkiego przesiewania przeciwko Okupowi, które działało między trzema klasami ludzi tj pomiędzy niewiernymi poświęconymi (Świątnicą), pomiędzy usprawiedliwionymi (dziedzińcami lub sieniami) i pomiędzy chrześcijanami z imienia (w mieście). Ez.9. (TP 1933, s. 68) Obrażenie rozpoczęło się w 1878, a skończyło się w 1914 roku. (TP 1933, s. 68) Mesjasz to pomazane grono osób składające się z wybrańców spośród Żydów i pogan, w czasie Wieku Ewangelii objawiony, by cierpieć za grzech, a później, by pojednać Boga i rodzaj ludzki – rzeczywiście jest kamieniem obrażenia, przepełniając ich wrogością.-E17'393 (TP 1965, s. 44) sposób Wtórego Przyjścia Pana jest "kamieniem obrażenia" . (TP 1965, s. 44)

„i opoką otrącenia” — ofiara okupu jest "opoką odtrącenia". (TP 1965, s. 44)

„obydwom domom Izraelskim” — Żydom i Chrześcijanom. (TP 1933, s. 68) Izraelowi cielesnemu i duchowemu. (TP 1934, s. 67)

Księga Izajasza 8:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Między uczniami” — Uczniami Jezusa, a nie Boga Jehowy lub Izajasza.

Księga Izajasza 8:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Tedy będę” — Jezus Chrystus.

„Oczekiwał Pana” — Boga Jehowę.

„Domu Jakubowego” — Naród żydowski.

Księga Izajasza 8:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Oto ja” — Jezus Chrystus.

„Które Pan” — Bóg Jehowa.

„Mi dał” — Jezusowi Chrystusowi.

„Górze Syon” — Królestwo Boże, prawdziwy Kościół.

Księga Izajasza 8:19

Paruzja (C.T. Russell):

„U Boga swego” — Nie mając nic wspólnego ze złymi duchami.

„Miasto żywych” — Bóg ludziom zabronił mieć styczność ze złymi duchami.

Księga Izajasza 8:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Do świadectwa” — Mamy się zwracać do Biblii i sprawdzać, czy te rzeczy jakie głoszą ludzie są prawdziwe. "Szukajcie a znajdziecie", Mat.7:7. Bóg nie odsyła nas do katechizmów różnych wyznań.

„A jeśli nie chcą” — Prawdy mówić, jak w sprawie ustanowienia szkół niedzielnych. Jak w sprawie nowoczesnego cudownego leczenia w tzw. świętych miejscach. Jak w nauce o wiecznych mękach, itp..

„Według słowa tego” — Szczególnie pism apostolskich w wyjaśnianiu spraw Bożych.

„Nie masz w tym światła” — W tym, co niewłaściwie uczą w nominalnych kościołach.

Literatura o rozdziale Księga Izajasza 8

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Izajasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.