Księga Izajasza 19

Księga Izajasza, rozdział 19 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (25 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Izajasza 19 — Biblia Gdańska

1 Brzemię Egiptu. Oto Pan jedzie na obłoku lekkim, i przyciągnie do Egiptu, a poruszą się bałwany Egipskie przed oblicznością jego, a serce Egipczan rozpłynie się w pośrodku ich.

2 Bo spuszczę Egipczan z Egipczanami, tak, iż walczyć będzie każdy przeciw bratu swemu, i każdy przeciw przyjacielowi swemu, miasto przeciwko miastu, królestwo przeciwko królestwu.

3 I zniszczony będzie duch w Egipczanach, a radę ich w niwecz obrócę; i będą się radzić bałwanów i wieszczków, i czarowników, i wróżków swoich.

4 I podam Egipt w ręce panów okrutnych, a król srogi panować będzie nad nimi, mówi Pan, Pan zastępów.

5 I zginą wody z morza, a rzeka osiąknie i wyschnie.

6 I pójdą na wstecz rzeki, opadną i powysychają potoki groblami ujęte, trzcina i sitowie powiędnie.

7 Trawa około rzeki i przy brzegu jej, i wszelakie siewy przy potokach poschną, i zniszczeją i zginą.

8 I będą się smucić rybitwi, i żałośni będą wszyscy, którzy zarzucają do rzeki wędę; a którzy rozciągają sieci po wodzie, do nędzy przyjdą.

9 Także zawstydzą się ci, którzy tkają rzeczy lniane, i subtelne, i którzy siatki robią.

10 Albowiem sieci jego zepsowane będą, i wszyscy, którzy robią sadzawki dla ryb.

11 Zaisteć zgłupieli książęta Soańscy, mądrych radców Faraonowych rada zgłupiała. Jakoż rzeczecie do Faraona: Jam jest syn mądrych, a syn królów starodawnych?

12 Gdzież teraz są mędrkowie twoi? niech ci teraz oznajmią, jeźli wiedzą, co uradził Pan zastępów przeciw Egiptowi.

13 Zgłupieli książęta Soańscy, zwiedzieni są książęta Nofscy; zwiedli Egipt przedniejsi w pokoleniu jego.

14 Pan puścił między nich ducha wichrowatego, i sprawi to, że pobłądzi Egipt w każdej sprawie swojej, tak jako błądzi pijany przy zwracaniu swojem.

15 I nie będzie żadna sprawa w Egipcie, którąby uczynić miała głowa albo ogon, gałąź albo sitowie

16 Dnia onego będzie Egipt podobny niewiastom; bo się lękać i strachać będzie przed podniesieniem ręki Pana zastępów, którą on podniesie przeciwko niemu.

17 I będzie ziemia Judzka Egiptowi na postrach; każdy, kto wspomni na nią, będzie się lękał dla rady Pana zastępów, którą postanowił o nim.

18 Dnia onego będzie pięć miast w ziemi Egipskiej, mówiących językiem Chananejskim, a przysięgających przez Pana zastępów; lecz jedno z nich miastem spustoszenia nazwane będzie.

19 Dnia onego stanie ołtarz Pański w pośród ziemi Egipskiej, a słup wystawiony będzie Panu przy granicy jego.

20 A będzie na znak i na świadectwo Panu zastępów w ziemi Egipskiej. A gdy zawołają do Pana dla tych, którzy ich ciemiężyli, tedy im pośle wybawiciela i książęcia, i wybawi ich.

21 I będzie Pan w Egipcie poznany, bo poznają Pana Egipczanie dnia onego, a będą go czcić ofiarami i darami, i poślubią śluby Panu, a wypełnią je.

22 A tak uderzy Pan Egipt, aby go zbiwszy uzdrowił go; bo się nawrócą do Pana, a on się im da ubłagać, i uzdrowi ich.

23 Dnia onego będzie gościniec z Egiptu do Assyryi, i będą chodzić Assyryjczycy do Egiptu, a Egipczanie do Assyryi, i będą służyć Panu Egipczanie z Assyryjczykami.

24 Dnia onego będzie Izrael jako trzeci między Egipczanem i Assyryjczykiem, a błogosławieństwo będzie w pośrodku ziemi.

25 Albowiem będzie im błogosławił Pan zastępów, mówiąc: Błogosławiony lud mój Egipski, a sprawą rąk moich Assyryjczykowie a Izrael dziedzictwo moje.

Komentarz do rozdziału: Księga Izajasza 19

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Izajasza 19:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Brzemię Egiptu” — Typ na królestwo ciemności, świat.

„Obłoku lekkim” — Czas ucisku (od roku 1914).

„Bałwany” — Ubóstwianie pieniędzy.

Księga Izajasza 19:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Egipcjan” — Typ na przeciwników ludu Bożego.

Księga Izajasza 19:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Wróżków” — Mający łączność ze złymi duchami.

Księga Izajasza 19:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Rybitwy” — Nauczyciele.

„Zarzucają wędkę” — Organizatorzy różnych sekt.

Księga Izajasza 19:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Sadzawki dla ryb” — "Nefesz", dusze, istoty.

Księga Izajasza 19:18

Epifania i Bazylea:

„pięć” — liczba pięć jest połową z dziesięciu (ludzkiej doskonałości), zdaje się wyobrażać ludzką niedoskonałość. (TP 1932, s. 94)

„miast w ziemi Egipskiej” — miasto symbolizuje rząd religijny. Rozumiemy, że wyobrażają pięć religijnych rządów złączonych z państwem w Europie, są to kościoły: (TP 1932, s. 94) 1/ Grecko-Katolicki, (TP 1932, s. 94) 2/ Rzymsko-Katolicki, (TP 1932, s. 94) 3/ Luterański, (TP 1932, s. 94) 4/ Kalwinistyczny, (TP 1932, s. 94) 5/ Episkopalny. (TP 1932, s. 94)

„mówiący językiem Chananejskim” — w tym znaczeniu, że mówią, że nauczają Biblii, lecz na korzyść swoich sekt. (TP 1932, s. 94)

„a przysięgających przez Pana Zastępów” — a każde z nich poświęciło się (zaprzysięgło się) w imieniu Pana. (TP 1932, s. 94)

„lecz jedno z nich miastem spustoszenia nazwane będzie” — Rzymsko-Katolicki. (TP 1932, s. 94)

Księga Izajasza 19:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Dnia onego” — Gdy wielki Zbawiciel wypuści na wolność pojmanych grzechem.

„Ołtarz Pański” — Wielka Piramida w Gizech.

„Wpośród ziemi” — Powierzchni ziemi.

„Egipskiej” — Typ na rodzaj ludzki próżnej filozofii i pozostający w nieświadomości o prawdziwym świetle Słowa Bożego.

„Przy granicy jego” — W niższym Egipcie.

Epifania i Bazylea:

„Dnia onego” — on dzień miał początek w 1874 , a prawdopodobnie może już w roku 1872, początek siódmego 1000-lecia od stworzenia Adama. (TP 1932, s. 89,92,93)

„ołtarz Pański” — (Wielka Piramida). Chrystus (Głowa i Ciało) jest literalnym ołtarzem Bożym, przedstawionym przez miedziany i złoty ołtarz i symbolizowanym przez Piramidę. (TP 1932, s. 89,92,93)

„w pośród ziemi Egipskiej” — [mizraim]; użycie tego słowa wskazuje, że chodzi o oba Egipty (Górny i Dolny). Gdy wzmianka jest o jednym Egipcie, wtedy użyte jest hebrajskie słowo [mazor]. (TP 1932, s. 89,92,93) cała rodzina Boża, na różnych poziomach istnienia, w całości stanie się jedną, pod zwierzchnictwem Boga w Chrystusie, będąc efektem jedności Boskiego Słowa. Jedność ta jest odpowiednio zilustrowana w piramidzie, której szczytowym kamieniem jest Bóg-E12'695 (TP 1932, s. 89,92,93)

Księga Izajasza 19:20

Paruzja (C.T. Russell):

„I będzie” — Wielka Piramida prawdopodobnie była zbudowana przez Melchizedeka około roku 2170 przed Chrystusem. Ukończona około północy jesiennego porównania dnia z nocą, prawdziwy początek roku. Wtedy gwiazda Dragonis świeciła wprost do wejścia prowadzącego w dół, a zarazem wskazywała na Plejady. Wskazuje ona także fakty jak długość roku, odległość ziemi od słońca, itp.

„Będzie na znak” — Głównym zarysem Piramidy jest wierzchni kamień, który sam w sobie stanowi doskonałą piramidę, typ na Chrystusa. Kamień ten był wzorem na całą piramidę, na "kamień obrażenia i opokę odtrącenia", 1 Piotra 2:8. Wejście do dolnego przejścia pokazuje datę, kiedy Izaak stał się spadkobiercą po swoim ojcu Abrahamie. Dolne przejście wyobraża piętno grzechu. Miejsce końca "studni" wskazuje na rok 1881, jako czas w którym błogosławieństwa restytucji powinny się rozpocząć. "Podziemny pokój" - komnata, albo bezdenna jama, wyobraża czas wielkiego ucisku i każdego, co postępuje po drodze spadzistej. Miejsce położenia tego pokoju lub jamy, wskazuje, iż wielki ucisk powinien się rozpocząć w roku 1914. Pierwsze górne przejście wyobraża okres Zakonu. Długość tego okresu 1 650 lat, jest pokazana od wyjścia z Egiptu, aż do Korneliusza, pierwszego chrześcijanina z pogan. "Grota" wyobraża śmierć Jezusa. "Studnia" wyobraża nową drogę do żywota, otwartą przez śmierć i zmartwychwstanie Jezusa. Górny koniec "studni" wskazuje na długość życia Jezusa. Przejście do "pokoju królowej" wskazuje na 6 000 lat grzechu i 1 000 lat restytucji. "Pokój królowej" wyobraża doskonałą ludzką naturę. Wentylatory wskazują, że żywot będzie wieczny tym, którzy będą zachowywać Prawo Boże. "Wielka Galeria" wyobraża okres ewangeliczny. Jej wysokość wyobraża błogosławieństwa powołania ewangelicznego. Jej wąskość wyobraża wąską drogę żywota. Jej stromość wyobraża niebezpieczeństwo poślizgnięcia się i trudności w poświęceniu. Jej ściana południowa wskazuje na datę wtórej obecności Chrystusa. Jej długość wskazuje koniec powołania w roku 1881. Niskie wejście do "przedpokoju" wyobraża pierwszy stopień ofiarowania, śmierć ludzkiej woli, albo spłodzenie z ducha świętego przez Słowo Prawdy. Granitowe drzwi ze strony przedpokoju wyobrażają drugi stopień wyżej i poddanie się woli Bożej, albo ożywienie do służby i ofiary przez poświęcenie duchem świętym i utwierdzenie wiary. "Przedpokój" wyobraża szkołę Chrystusową. Jego granitowa podłoga, poza granitowym wejściem, czyli "drzwiami", wyobraża stanowisko Nowego Stworzenia. Niskie przejście do "królewskiego pokoju" wyobraża narodzenie z ducha świętego. "Pokój królewski" wyobraża niebo, stan tych, co osiągną nieśmiertelność. Pionowa oś wskazuje różnicę między naturą ludzką a naturą duchową.

„Na świadectwo” — Boskiej wszechwiedzy i Jego chwalebnego planu zbawienia. "Znaki i cuda w ziemi egipskiej, aż do dnia tego", Jer.32:20.

„A gdy zawołają” — Egipcjanie - świat podczas ucisku.

Księga Izajasza 19:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Poznany w Egipcie” — Przez świat ludzkości.

„Dnia onego” — Przy końcu czasu ucisku.

Księga Izajasza 19:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Uderzy Egipt” — Świat podczas wielkiego ucisku.

Księga Izajasza 19:23

Epifania i Bazylea:

„Dnia onego” — on dzień miał początek w 1874 , a prawdopodobnie może już w roku 1872, początek siódmego 1000-lecia od stworzenia Adama. (TP 1932, s. 77,93)

„z Egiptu” — Egipt w tym tekście przedstawia Pogan w 1000-leciu. (TP 1932, s. 77,93)

„do Asyrii” — Asyria tutaj przedstawia nominalnych chrześcijan w 1000-leciu. (TP 1932, s. 77,93)

Księga Izajasza 19:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Dnia onego” — W czasie zmartwychwstania w Tysiącleciu.

Epifania i Bazylea:

„Dnia onego” — on dzień miał początek w 1874 , a prawdopodobnie może już w roku 1872, początek siódmego 1000-lecia od stworzenia Adama. (TP 1932, s. 77,93)

„Izrael” — przedstawia Żydów w 1000-leciu. (TP 1932, s. 77,93)

„Egipczanem” — Egipt w tym tekście przedstawia Pogan w 1000-leciu. (TP 1932, s. 77,93)

„Asyryjczykiem” — Asyria tutaj przedstawia nominalnych chrześcijan w 1000-leciu. (TP 1932, s. 77,93)

Księga Izajasza 19:25

Epifania i Bazylea:

„lud mój Egipski” — Egipt w tym tekście przedstawia Pogan w 1000-leciu. (TP 1932, s. 77)

„Asyryjczykowie” — Asyria tutaj przedstawia nominalnych chrześcijan w 1000-leciu. (TP 1932, s. 77)

„Izrael” — przedstawia Żydów w 1000-leciu. (TP 1932, s. 77)

Literatura o rozdziale Księga Izajasza 19

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Izajasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.