Księga Izajasza 30

Księga Izajasza, rozdział 30 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (33 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Izajasza 30 — Biblia Gdańska

1 Biada synom odpornym, mówi Pan, którzy czynią radę, ale nie ze mnie, i nakrywają ją nakryciem, ale nie z ducha mojego, aby przyczyniali grzechu do grzechu.

2 Którzy chodzą a zstępują do Egiptu, nie radząc się ust moich, aby się zmocnili mocą Faraonową, i ukryli się w cieniu Egipskim.

3 Bo moc Faraonowa będzie wam ku zawstydzeniu, a ucieczka do cieniu Egipskiego ku pohańbieniu.

4 Przeto, że byli w Soan książęta jego, a posłowie jego do Chanes chodzili.

5 Wszystkich do hańby przywiedzie przez lud, który im nie będzie ku dogodzie, ani ku pomocy, ani ku pożytkowi, ale tylko ku zelżywości i ku hańbie.

6 Brzemię odniosą na bydlętach południowych do ziemi ucisku i utrapienia,(skąd pochodzi lew i szcznię lwie, żmija i smok ognisty latający;) odniosą mówię na grzbietach bydlątek bogactwa swoje, i na garbie wielbłądów skarby swoje, do ludu, który im nic nie pomoże;

7 Bo Egipczanie daremno i próżno pomagać będą. Dlatego to ogłaszam, że ich moc jest, siedzieć w pokoju.

8 Terazże idź, napisz to na tablicy przed oczyma ich, a na księgach to wyrysuj, aby to trwało do dnia ostatniego, i aż na wieki wieków:

9 Że ten lud jest odporny, synowie kłamliwi, synowie, którzy nie chcą słuchać zakonu Pańskiego.

10 Którzy mówią widzącym: Nie miewajcie widzenia; a prorokom: Nie prorokujcie nam, co prawego jest; mówcie nam rzeczy przyjemne, prorokujcie oszukanie;

11 Ustąpcie z drogi, zejdźcie z ścieszki; niech będzie daleki od oblicza naszego Święty Izraelski.

12 Przetoż tak mówi Święty Izraelski: Iż gardzicie tem słowem, a ufacie w potwarzy i w przewrotności, i spolegacie na niej:

13 Dlatego wam ta nieprawość będzie jako mur przerwany upadający, i jako wydęcie na murze wysokim, którego bywa nagłe i prędkie obalenie;

14 I pokruszy ją, jako się kruszy stłuczone naczynie garncarskie; a tak mu nie sfolguje, iż się nie znajdzie po stłuczeniu jego i skorupa, którąby mógł nabrać ognia z ogniska, albo naczerpać wody z kałuży.

15 Albowiem tak mówi panujący Pan, Święty, Izraelski: Jeźli się nawrócicie i uspokoicie się, zachowani będziecie; w milczeniu i w nadziei będzie moc wasza. Ale nie chcecie;

16 Owszem mówicie: Nie tak, ale na koniach ucieczemy; przetoż uciekać będziecie. Na prędkich koniach ujedziemy; ale prędsi będą ci, którzy was gonić będą.

17 Tysiąc ich uciecze przed okrzyknieniem jednego, a przed okrzyknieniem pięciu wszyscy ucieczecie, aż zostaniecie jako maszt na wierzchu góry, a jako chorągiew na pagórku.

18 A dlategoć Pan czekać będzie, aby się zmiłował nad wami, i dlatego się wywyższy, aby się zlitował nad wami; albowiem Pan jest Bogie sądu; błogosławieni wszyscy, którzy nań oczekują.

19 Bo lud na Syonie i w Jeruzalemie będzie mieszkać; płakać więcej nie będziesz. Zapewne zlituje się nad tobą na głos wołania twego (Pan), a skoro usłyszy, ozwieć się.

20 A choć wam Pan da chleb utrapienia, i wodę ucisku, jednak nie odlecą więcej od ciebie nauczyciele twoi, ale oczy twoje patrzać będą na nauczycieli twoich;

21 I uszy twoje usłyszą słowo z tyłu do ciebie mówiącego: Tać jest droga, chodźcie po niej, lubbyście się w prawo albo w lewo udali.

22 Tedy zarzucicie okrycie srebrnych swoich bałwanów rytych, i odzienie złotych swoich bałwanów odlewanych; rozproszysz je jako plugastwo niewiasty przyrodzoną niemoc cierpiącej, a rzeczesz im: Precz stąd.

23 Da Bóg i deszcz na siewy twoje, któremibyś posiał ziemię, a chleb z urodzaju ziemi będzie syty i obfity; dnia onego paść się będą i bydła twoje na pastwisku szerokiem.

24 Woły także i osły sprawujące ziemię, pastwę czystą jeść będą, która opałką i łopatą wywiana bywa.

25 I będą na każdej górze wysokiej, i na każdym pagórku wyniosłym strumienie i potoki wód w dzień porażki wielkiej, gdy wieże upadną.

26 Światłość też miesiąca będzie jako światłość słoneczna; a światłość słoneczna będzie w siedmiornasób, jako światłość siedmiu dni, dnia, którego zawiąże Pan złamanie ludu swego, a ranę zbicia jego uleczy.

27 Oto imię Pańskie przychodzi z daleka, zapaliła się popędliwość jego, i ciężka jest ku znoszeniu; wargi jego pełne są gniewu, a język jego jako ogień pożerający.

28 A duch jego jest jako rzeka wylewająca, która aż do gardła sięga, aby przewiewał narody, ażby się wniwecz obróciły, a wędzidłem kiełznał czeluści narodów.

29 Tedy zaśpiewacie, jako gdy się w nocy obchodzi uroczyste święto, a rozweselicie się w sercu jako ten, który idzie z piszczałką, idąc na górę Pańską, do skały Izraelskiej;

30 Gdy da usłyszeć Pan wielmożność głosu swego, i wyciągnione ramię swoje okaże w popędliwości gniewu swojego, i w płomieniu ognia pożerającego z rozproszeniem, z gwałtownym dżdżem, i z gradem kamiennym.

31 Bo od głosu Pańskiego starty będzie Assyryjczyk, który innym kijem bijał.

32 I stanie się, że na samym każde uderzenie kijowe, którem go Pan uderzy, znaczne będzie, gdy z bębnami i z lutniami, i z bitwą wesołą walczyć będzie przeciwko niemu.

33 Albowiem dawno już jest nagotowane piekło, i dla samego króla nagotowane jest; które głębokie i szerokie uczynił, podniaty jego ognia i drew siła jest; poddymanie Pańskie jako rzeka siarczana zapala je.

Komentarz do rozdziału: Księga Izajasza 30

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Izajasza 30:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Do Egiptu” — Typ na świat.

„Faraonowa” — Typ na szatana.

Epifania i Bazylea:

„mocą Faraonową” — jest to niewątpliwie szatan, książę (władca) obecnego złego świata. (TP 1985, s. 187)

Księga Izajasza 30:3

Epifania i Bazylea:

„moc Faraonowa” — jest to niewątpliwie szatan, książę (władca) obecnego złego świata. (TP 1985, s. 187)

Księga Izajasza 30:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Nawróćcie się” — Do Boga.

„Uspokójcie się” — Jedynie w Nim.

Księga Izajasza 30:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Ucieczemy na koniach” — Stare fałszywe nauki.

Księga Izajasza 30:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Słowo z tyłu” — Głos Boży z przeszłości. Nie przed sobą, jak nowa teologia uczy o ewolucji, spirytyźmie, itp.

„Tać jest droga” — Wiary i ofiarowania się aż do śmierci.

Źródła: MANNA - 1 LUTEGO

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 1 LUTEGO

Księga Izajasza 30:24

Epifania i Bazylea:

„Woły także i osły” — W symbolach biblijnych zwierzęta pociągowe reprezentują nauki, zasady i prawa... konie są figurą na nauki. Podobnie jak konie, tak też woły i osły jako zwierzęta pociągowe (nie woły składane na ofiary), zdają się być figurami na nauki, zasady i prawa, np. konstytucje lub czartery i regulaminy. (TP 1972, s. 14)

„jeść będą” — Jeść w symbolach biblijnych znaczy przyswajać sobie rzeczy, które są symbolicznie jedzone. (TP 1938, s. 44)

Księga Izajasza 30:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Górze wysokiej” — Królestwo.

„Na każdym pagórku” — Mniej autokratyczne rządy.

„Potoki wód” — Prawdy.

Księga Izajasza 30:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Światłość miesiąca” — Prawo Zakonu

„Światłość słońca” — Ewangelia

„Dnia którego” — 1000-lecie

„Ranę jego” — spowodowaną grzechem

Epifania i Bazylea:

„Światłość” — nauki. (TP 1926, s. 82)

„miesiąca” — (księżyca) - St.T. (TP 1974, s. 14)

„jako” — jasne jak. (TP 1926, s. 82)

„światłość słoneczna” — Słońce - N.T. (TP 1974, s. 14)

„będzie w siedmiornasób” — doskonale jasne. (TP 1926, s. 82)

„dnia” — w 1000-leciu. (TP 1926, s. 82)

„którego zawiąże Pan” — uleczy. (TP 1926, s. 82)

„złamanie” — od Boga przez grzech. (TP 1926, s. 82)

„a ranę” — przekleństwo i jego skutki. (TP 1926, s. 82)

Księga Izajasza 30:27

Epifania i Bazylea:

„wargi jego pełne są gniewu” — Stary i Nowy Testament, "wargi" ust Bożych z pewnością "pełne są gniewu. (TP 1988, s. 186)

„a język jego jako ogień pożerający” — Jego nauki jako ogień pożerający wszelki grzech i błąd, w czasie wielkiego ucisku. (TP 1988, s. 186)

Księga Izajasza 30:28

Epifania i Bazylea:

„A duch jego jest jako rzeka wylewająca, która aż do gardła sięga” — Jego duch (moc i duch Jego Słowa, Jego nauki oraz Jego czyny) stawia ludzkość w trudnych okolicznościach, podobnie jak kogoś, kto po szyję tkwi w wodzie i prawie jest zalewany przez wezbrany nurt rzeki. (TP 1988, s. 186)

„aby przewiewał narody” — W taki sposób On stawia na próbie i przesiewa narody destrukcyjnymi kłopotami w czasie ucisku. (TP 1988, s. 186)

„a wędzidłem kiełznał czeluści narodów” — Szatan "bóg świata tego" (2 Kor. 4:4) zaślepił umysły ludzi i jak konia wędzidłem, tak on okiełznał symboliczne szczęki ludzi, sprawiając, że błądzą w mowie i służbie. (TP 1988, s. 186)

Księga Izajasza 30:29

Epifania i Bazylea:

„rozweselicie się w sercu jako ten, który idzie z piszczałką, idąc na górę Pańską” — Podczas gdy rodzaj ludzki ogólnie biorąc ma ogromne trudności w czasie ucisku a ludzkie serca zamierają ze strachu, prawdziwy lud Boży zajmuje różniącą się postawę. Lud Boży ma w swoich sercach i na ustach harmonijne poselstwo, podobne melodyjnej pieśni pozostającej w zgodzie z Pismem Świętym od 1Mojżeszowej do Objawienia. Poselstwo to przedstawia sprawy odnoszące się do drugiego adwentu Jezusa, zniszczenia imperium szatana i wczesnego założenia Królestwa Bożego na ziemi wraz z panowaniem rzeczywistego, trwałego pokoju. Gdy ludzie Boży widzą jak z każdej strony wypełniają się proroctwa, z radością podnoszą swoje głowy wiedząc, że przybliża się ich wyzwolenie i że blisko jest królestwo Boże. (TP 1988, s. 186,187)

Księga Izajasza 30:30

Paruzja (C.T. Russell):

„Głosu swego” — Archanielskiego.

„Ramię swoje” — Jezus Chrystus.

„W popędliwości” — W czasie ucisku.

Epifania i Bazylea:

„Gdy da usłyszeć Pan wielmożność głosu swego, i wyciągnione ramię swoje okaże” — w tym dniu pomsty, który jest częścią "dnia jego przygotowania", Bóg sprawia, aby wspaniałość Jego głosu była słyszana i objawiała Jego sądy przez okazanie Jego wyciągniętego Ramienia (Pana Jezusa). (TP 1988, s. 187)

„w popędliwości gniewu swojego, i w płomieniu ognia pożerającego” — ogień Boskiej zapalczywości. (TP 1988, s. 187)

„z rozproszeniem” — wynikającym w wielkiej mierze z przesiewań i potrząsań. (TP 1988, s. 187)

„z gwałtownym dżdżem” — obecny czas ucisku na świecie rozpoczął się w 1914 roku wojną światową, rozrasta się do światowej rewolucji i zmierza do zakończenia w anarchii. (TP 1988, s. 187)

„i z gradem kamiennym” — trudnymi, trapiącymi prawdami, które ujawniają grzech oraz błąd i zmuszają do ucieczki. (TP 1988, s. 187)

Księga Izajasza 30:31

Epifania i Bazylea:

„Bo od głosu Pańskiego starty będzie Asyryjczyk” — słudzy szatana, którzy rabują i plądrują lud Boży. (TP 1988, s. 187)

„który innych kijem bijał” — [BT- rózgą będzie wysmagany]; kij pasterza w Piśmie Św. zawsze reprezentuje urzędowe postępowanie, czyny, praktyki i zarządzenia pozafiguralnego pasterza. (TP 1934, s. 83) rózga przedstawia Boskie urzędowe zarządzenia, czyny i praktyki. (TP 1988, s. 187)

Księga Izajasza 30:32

Epifania i Bazylea:

„każde uderzenie kijowe, którem go Pan uderzy, znaczne będzie, gdy z bębnami i z lutniami, i z bitwą wesołą walczyć będzie przeciwko niemu” — Każde uderzenie kija będzie dla niego [Asyryjczyka] karą, którą Jahwe spuści na niego przy wtórze bębnów i cytr [harmonijnie odkrywane Prawdy Boskiego Słowa]. Walczyć z nim będzie w zaciekłych bitwach. (TP 1988, s. 187) kij pasterza w Piśmie Św. zawsze reprezentuje urzędowe postępowanie, czyny, praktyki i zarządzenia pozafiguralnego pasterza. (TP 1934, s. 83)

Księga Izajasza 30:33

Epifania i Bazylea:

„nagotowane piekło” — [Tofet - palenisko], wnosimy, że jest to Gehenna, jezioro ognia i siarki (Mar.9:47,48; Jak.3:6; Obj.20:10,14,15). (TP 1985, s. 187)

„dla samego króla” — jest to niewątpliwie szatan, książę (władca) obecnego złego świata. (TP 1985, s. 187)

„które głębokie i szerokie uczynił” — [zostało pogłębione i rozszerzone]; przedstawia brak możliwości wyjścia z niego. (TP 1985, s. 187) Niemożność wyjścia z tego miejsca pokazana jest przez jego głębokość i wielkość. (TP 1983, s. 92)

„podniaty jego ognia i drew siła jest” — przedstawia zupełność dokonywanego w nim zniszczenia. (TP 1985, s. 187)

„poddymanie Pańskie” — Moc. (TP 1985, s. 187)

„jako rzeka siarczana zapala je” — przedstawia wieczność tego zniszczenia. (TP 1985, s. 187)

Literatura o rozdziale Księga Izajasza 30

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Izajasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.