Księga Izajasza 35

Księga Izajasza, rozdział 35 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (10 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Izajasza 35 — Biblia Gdańska

1 Weselić się z tego będzie pustynia i miejsce leśne, a rozraduje się i zakwitnie jako róża.

2 Ślicznie zakwitnie, i radując się weselić się będzie z wykrzykaniem; chwała Libanu będzie jej dana, i ozdoba Karmelu i Saronu. One ujrzą chwałę Pańską i ozdobę Boga naszego.

3 Umacniajcie ręce osłabiałe, a kolana zemdlałe posilajcie.

4 Mówcie do zatrwożonych w sercu: Zmocnijcie się, nie bójcie się; oto Bóg wasz z pomstą przyjdzie; z nagrodą Bóg sam przyjdzie, i zbawi was.

5 Tedy się otworzą oczy ślepych, a uszy głuchych tworzone będą.

6 Tedy poskoczy chromy jako jeleń, a niemych język śpiewać będzie; albowiem wody na puszczy wynikną, a potoki na pustyniach.

7 I stanie się miejsce suche jeziorem, a bezwodne źródłami wód; w łożyskach smoków, kędy legali, trawa, trzcina, i sitowie rość będzie.

8 I będzie tam droga i ścieszka, która drogą świętą słynąć będzie; nie pójdzie po niej nieczysty, ale będzie dla onych samych. Którzy tą drogą pójdą, i głupi nawet, nie zbłądzą.

9 Nie będzie tam lwa, a okrutny zwierz nie będzie chodził po niej, ani się tam znajdzie; ale wybawieni po niej chodzić będą.

10 Odkupieni, mówię, Pańscy nawrócą się, i przyjdą na Syon z śpiewaniem, a wesele wieczne będzie na głowie ich; radość i wesele otrzymają, a żałość i smutek uciecze.

Komentarz do rozdziału: Księga Izajasza 35

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Izajasza 35:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Pustynia” — Może tyczyć się też i pustyń lodowych.

Epifania i Bazylea:

„Weselić się” — Bóg przedstawia nadzieję 1000-letniego raju dla świata. (TP 1932, s. 76)

„pustynia i miejsce leśne, a rozraduje się i zakwitnie jako róża” — Naprawdę można powiedzieć, że dzieło to już się zaczęło. Już teraz bowiem dzięki studniom artezyjskim, pracom irygacyjnym, środkom komunikacji i dobrym drogom, a także dzięki naukowej uprawie roli, zaczynają weselić się z tego pustynia i miejsca leśne, a ziemia zaczyna rozkwitać jako róża. (TP 1958, s. 46,47) Pustynia, oprócz jej literalnego zastosowania, może być uważana, że na Tysiąclecie przedstawia nie wybrany świat rodzaju ludzkiego, który w obecnym życiu był nieproduktywny w sprawiedliwości. (TP 1974, s. 43)

Księga Izajasza 35:2

Epifania i Bazylea:

„chwała Libanu będzie jej dana” — [biały]; w aluzji do sprawiedliwości Królestwa. (TP 1974, s. 43)

„ozdoba Karmelu” — [owocny]; Góra Karmel na Wiek Ewangelii przedstawia zarodkowe Królestwo w jego owocności; a na Wiek Tysiąclecia ona przedstawia Starożytnych i Młodocianych Godnych, książąt, którzy owocnie będą panowali w sądzie. (TP 1974, s. 43)

„i Saronu” — [równina]; niby wybrańcy w Wieku Tysiąclecia, „synowie z Izaj. 60:4 i Joela 2:28, którzy „prorokować” będą pod kierownictwem Starożytnych i M. G. dla błogosławienia rodzaju ludzkiego w ogólności. To, że będą oni pozostawać w cieniu Godnych jest przedstawione przez górę Karmel stojącą na czele równiny Saronu jako panującej nad nią. (TP 1974, s. 43) quasi—wybrani (antytyp Saronu). (TP 1979, s. 27)

„One” — odkupieni ludzie ziemi. (TP 1974, s. 43)

„ujrzą chwałę Pańską i ozdobę Boga naszego” — Jego chwalebny charakter, w którym doskonale jednoczy się mądrość, sprawiedliwość, miłość i moc. (TP 1974, s. 43)

Księga Izajasza 35:3

Epifania i Bazylea:

„Umacniajcie ręce osłabiałe, a kolana zemdlałe posilajcie” — dotyczy wzmocnienia symbolicznych rąk i nóg Kościoła w W.Ew.. (TP 1932, s. 76) adresatem jest tutaj Kościół żyjący przed drugim adwentem. -E17'330 (TP 1932, s. 76)

Księga Izajasza 35:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Bóg wasz przyjdzie” — Stosuje się do wtórej obecności Jezusa.

„I zbawi was” — Wcześniej nie, aż obecność Jego tego dokona.

Epifania i Bazylea:

„zatrwożonych w sercu” — chodzi o trwogę Ich symbolicznych serc. (TP 1932, s. 76)

„oto Bóg wasz z pomsta przyjdzie” — odnosi się do wtórego przyjścia naszego Pana i obalenia królestwa szatana. (TP 1932, s. 76)

„z nagrodą Bóg sam przyjdzie i zbawi was” — dotyczy wyswobodzenia Jego Kościoła. (TP 1932, s. 76)

Księga Izajasza 35:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Tedy” — Gdy Królestwo będzie w pełni.

„Oczy ślepych” — "Bóg świata tego oślepił zmysły, aby ludziom nie świeciła światłość chwały Chrystusowej", 2 Kor.4:4.

„Uszy otworzone będą” — By mogli usłyszeć, zrozumieć i ocenić Prawdę.

Epifania i Bazylea:

„Tedy” — w 1000-leciu. (TP 1960, s. 99)

„się otworzą” — duchowo i moralnie. (TP 2002, s. 23)

„oczy ślepych, a uszy głuchych” — na wyrozumienie Prawdy. (TP 1950, s. 32) umysłowo. (TP 1961, s. 13) literalnie i symbolicznie. (TP 1984, s. 133)

„otworzone będą” — zobaczą i ocenią Prawdę. (TP 1950, s. 32)

Księga Izajasza 35:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Tedy chromy” — Tak w charakterze, jak i cieleśnie.

„Śpiewać będzie” — Będzie wysławiać i chwalić Wybawiciela.

„Wody na puszczy” — Które spowodują obfite urodzaje i zaopatrzy potrzeby miliony ludzi wyprowadzonych z grobów.

Epifania i Bazylea:

„Tedy” — w 1000-leciu. (TP 1960, s. 99)

„podskoczy chromy jako jeleń” — moralnie chromi uczynią prędki postęp na drodze świętobliwości. (TP 1950, s. 32) W symbolach biblijnych chodzenie wyobraża prowadzenie się, charakter; proste chodzenie -- sprawiedliwy, kulenie -- niesprawiedliwy charakter. (TP 1929, s. 13) moralnie chromy zrobi wielki krok naprzód w prawości. (TP 1961, s. 13) kulejący w swoim postępowaniu. (TP 2002, s. 23)

„a niemych” — tych, którzy nie mogą dziś głosić Prawdy Bożej. (TP 1961, s. 13) tych, którzy nie wysławiali Boga. (TP 2002, s. 23)

„język śpiewać będzie” — będzie głosić harmonię Prawdy. (TP 1961, s. 13)

„albowiem wody.... a potoki” — Prawda Boskiego Słowa. (TP 1961, s. 13) „wody” i „potoki” przedstawiają Prawdę Słowa Bożego. (TP 1979, s. 27)

Księga Izajasza 35:7

Epifania i Bazylea:

„miejsce suche” — przedstawia „to co było pozbawione Prawdy. (TP 1979, s. 27)

„źródłami wód” — W symbolach biblijnych przezroczysta woda, nie mieszana, przedstawia czystą Prawdę w jej zaspokajających pragnienie i odżywiających skutkach. (TP 1968, s. 8)

„w łożyskach smoków” — błędu i grzechu, -E17'331 gdzie leżeli, trawa, trzcina i sitowie rosnąć będzie=> szybki i zdrowy rozwój zalet. -E17'331

Źródła: TP 68'8; 79'27

Księga Izajasza 35:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Będzie tam droga” — Gościniec a nie wąska droga. "Wyrównajcie gościniec, wybierzcie kamienie", Izaj.62:10.

„Drogą świętą” — Prowadzącą do doskonałości ludzkiej i do żywota wiecznego. "Czyńcie proste ścieżki", Mat.3:3; Izaj.40:3.

„I głupi nawet nie zbłądzą” — Nie obznajmiony z dziełem Bożym pozna Go. "Bo mnie wszyscy poznają, od najmniejszego z nich, aż do największego z nich", Jer.31:34.

Epifania i Bazylea:

„I będzie tam droga i ścieżka” — M.G. nie znajdują się obecnie na drodze świętej, chociaż chodzić będą po niej po jej otwarciu, tzn. gdy okup zostanie zastosowany na korzyść świata. (TP 1960, s. 10,108) droga i ścieżka zbawienia. (TP 1961, s. 13) Droga jest traktem publicznym, a tutaj naszej uwadze przedstawiana jest publiczna droga zbawienia dla klasy restytucyjnej. Nazywana jest ona „bitą”, tzn. drogą, która będzie dla restytucjonistów. Będzie nazywana drogą świętości, ponieważ od ludzi będzie wymagać usprawiedliwienia i uświęcenia. -E17'331

„nie pójdzie po niej nieczysty” — Tym, którzy w następnym wieku się nie zreformują nie będzie dozwolone przejść przez całą jej długość. (TP 1932, s. 77) nieczysty to rodzaj ludzki pokalany grzechem Adamowym. (TP 1960, s. 10,108) Ten, który nie pragnie nawrócenia. (TP 1961, s. 13) Ci, którzy będą trwać w stanie nieczystym, nie będą po niej chodzić, a ci, którzy nie zechcą się reformować, nie będą mieli prawa dojść nią do końca – niektórzy zostaną odcięci pod koniec stu lat, inni pod koniec tysiąca lat, jako ci, którzy nie wypełnili swych dni dobrem.-E17'331

„ale będzie dla onych samych” — tych, którzy pragną nawrócenia. (TP 1961, s. 13) Będzie ona dla tych, którzy nią pójdą. Będzie ona dla dobra tych, którzy zechcą podróżować drogą prawdy, sprawiedliwości i świętości.-E17'331

„i głupi nawet nie zbłądzą” — ci, którzy są słabi w wyrozumieniu. (TP 1932, s. 77) jakimi byli w tym życiu, czyli najbardziej nieświadomi. (TP 1961, s. 13) Nawet gdyby byli oni bardzo, bardzo głupi, nie zbłądzą na niej, ponieważ na drodze tej panować będzie tylko prawda, sprawiedliwość i świętość, w wyniku czego nie pobłądzą.-E17'331

Źródła: TP 32'77; 60'10,108; 61'13;

Księga Izajasza 35:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie będzie tam lwa” — Pokus i zdegradowanych ludzkich uczuć i popędów.

„Okrutny zwierz” — Wielkie korporacje zorganizowane dla samolubnych celów kosztem dobra ogółu.

„Nie będzie chodził” — Z tego można wnioskować, że wzbudzenie umarłych będzie stopniowe.

Epifania i Bazylea:

„Nie będzie tam lwa” — grzechu, albo znieprawionej opinii publicznej, czy też deprawujących instytucji. (TP 1961, s. 13)

„a okrutny zwierz” — ciemiężący rząd, religia, albo trust. (TP 1961, s. 13)

„ale wybawieni po niej chodzić będą” — Przez Okup zwolnienie od wyroku śmierci będą uprzywilejowani do chodzenia po niej. (TP 1960, s. 108) tj.. ci spośród odkupionej ludzkości, którzy skorzystają ze zbawienia zaofiarowanego wówczas wszystkim. (TP 1961, s. 13)

Księga Izajasza 35:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Odkupieni” — Jezus "wydał samego siebie na okup za wszystkich".

„Nawrócą się” — Z upadku drogą świętą.

Epifania i Bazylea:

„Odkupieni Pańscy” — klasa restytucyjna. (TP 1932, s. 77) ci wśród upadłej rasy, których wykupiła krew Jezusa i którzy uzyskają zbawienie przez posłuch okazywany prawom Królestwa. (TP 1961, s. 13)

„nawrócą się” — powstaną z grobów. (TP 1950, s. 32) po większej części z grobu; wszyscy z przekleństwa. (TP 1932, s. 77) odwrócą się od grobu i szaleństwa grzechu. (TP 1961, s. 13) powrócą z piekła i ze śmierci adamowej oraz ze wszystkich jej skutków. (TP 1977, s. 77)

„i przyjdą na Syon” — do Chrystusa Tysiąclecia, jako Boski religijny rząd. (TP 1932, s. 77) do Chrystusa i Kościoła, którzy jako Nasienie będą ich błogosławić. (TP 1960, s. 99)

Literatura o rozdziale Księga Izajasza 35

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Izajasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.