Księga Izajasza 42

Księga Izajasza, rozdział 42 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (25 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Izajasza 42 — Biblia Gdańska

1 Oto sługa mój, spolegać będę na nim, wybrany mój, którego sobie upodobała dusza moja. Dam mu Ducha swego, on sąd narodom wyda.

2 Nie będzie wołał, ani się będzie wywyższał, ani będzie słyszany na ulicy głos jego.

3 Trzciny nałamanej nie dołamie, a lnu kurzącego się nie dogasi; ale sąd wyda według prawdy.

4 Nie zamroczy się, ani ustanie, dokąd nie wykona sądu na ziemi, a nauki jego wyspy oczekiwać będą.

5 Tak mówi Bóg, Pan, który stworzył niebiosa i rozpostarł je; który rozszerzył ziemię, i co się rodzi z niej; który daje tchnienie ludowi mieszkającemu na niej, a ducha tym, co chodzą po niej.

6 Ja Pan wezwałem cię w sprawiedliwości, i ująłem cię za rękę twą; przetoż strzedz cię będę, i dam cię za przymierze ludowi, i za światłość narodom.

7 Aby otwierał oczy ślepych, a wywodził więźniów z ciemnicy, i z domu więzienia siedzących w ciemnościach.

8 Ja Pan, toć jest imię moje, a chwały mojej nie dam innemu, ani sławy mojej bałwanom rytym.

9 Oto pierwsze rzeczy przyszły, Ja też nowe opowiadam, pierwej, niż się zaczną, dam wam o nich słyszeć.

10 Śpiewajcie Panu pieśń nową, chwała jego jest od kończyn ziemi, którzy się pławicie po morzu, i wszystko, co w niem jest, wyspy i obywatele ich.

11 Podnieście głos pustynie, i miasta jej, i wsi, w których mieszka Kedar; wykrzykajcie obywatele skał, z wierzchu gór wołajcie.

12 Oddajcie cześć Panu, a chwałę jego na wyspach opowiadajcie.

13 Pan wynijdzie jako mocarz, jako mąż waleczny wzruszy się gorliwością; trąbić, owszem krzyczeć będzie, a przeciw nieprzyjaciołom swoim mężnie sobie pocznie,

14 Mówiąc: Milczałem dość długo, jakobym nie słyszał, wstrzymywałem się; ale już jako rodząca krzyczeć będę, spustoszę, i wszystkich oraz połknę.

15 W pustynie góry i pagórki obrócę, i wszystkie zioła ich posuszę; obrócę i rzeki w wyspy, a jeziora wysuszę.

16 I powiodę ślepych drogą, której nie znali, a ścieszkami, o których nie wiedzieli, poprowadzę ich; obrócę przed nimi ciemności w światłość, a co nierównego, w równinę. Toć jest, co im uczynię, a nie opuszczę ich.

17 Cofną się nazad, i zawstydzą się bardzo, którzy ufają w bałwanach rytych, którzy mówią obrazom litym: Wyście bogowie nasi.

18 O głusi! słuchajcie; a wy ślepi! przejrzyjcie, abyście widzieli.

19 Któż ślepy, jedno sługa mój? a kto głuchy, jedno poseł mój, którego posyłam? Któż tak ślepy jako doskonały, ślepy, mówię, jako sługa Pański?

20 Widzi wiele rzeczy, a wszakże nie zrozumiewa; otworzone ma uszy, wszakże nie słyszy.

21 Pan go sobie upodobał dla sprawiedliwości swojej; uwielbił go zakonem, i sławnym go uczynił.

22 Ale ten lud jest złupiony i rozszarpany, którego młodzieńców ile ich kolwiek jest, imają, i do ciemnic podawają; podani są na łup, a niemasz ktoby ich wybawił; podani są na rozchwycenie, ani jest, ktoby rzekł: Wróć ich zaś.

23 Któż to z was w uszy przyjmuje? kto zrozumiewa, aby czulszym był napotem?

24 Kto podał na rozszarpanie Jakóba, a Izraela łupieżcom? Izali nie Pan, przeciwko któremuśmy zgrzeszyli? Bo nie chcieli drogami jego chodzić, ani słuchać zakonu jego.

25 Dlatego nań Pan wylał popędliwość gniewu swego, i gwałtowną wojnę, a zapalił go w około, a wszakże nie poznał tego; zapalił go, mówię, a wszakże tego do serca nie przypuścił.

Komentarz do rozdziału: Księga Izajasza 42

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Izajasza 42:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Narodom” — Również i Żydom.

Epifania i Bazylea:

„Oto sługa mój” — odnosi się do działającego Chrystusa podczas W.Ew. i 1000-lecia. (TP 1934, s. 53)

„wybrany mój” — Jezus i Kościół są wybrańcami Boga. (TP 1960, s. 17)

„on sąd narodom wyda” — wyda naukę, Prawdę. (TP 1961, s. 48)

„Dam mu ducha swego” — usposobienie mądrości, sprawiedliwości, miłości i mocy,-E17'332

Źródła: TP 34'53; 60'17; 61'48;

Księga Izajasza 42:2

Epifania i Bazylea:

„Nie będzie wołał, ani się nie będzie wywyższał, ani nie będzie słyszany na ulicy głos jego” — powstrzyma się On od hałaśliwego atakowania ludzi i używania niestosownych miejsc i stanowisk do sprawowania Swego nauczycielskiego urzędu. -E17'332

Księga Izajasza 42:3

Epifania i Bazylea:

„Trzciny nałamanej nie dołamie, a lnu kurzącego nie dogasi” — tak łagodne będzie Jego nauczanie i pomoc.-TP 61,48 Jego łagodny sposób postępowania nie będzie krzywdził ludzi szczególnie dotkniętych klątwą ani przygaszał tych najsłabszych, gotowych poddać się.- E17'333

„ale sąd wyda” — pouczenie.-TP 61,48 Jego gorliwość dla Boga i Jego planu sprawi, że prawda i sprawiedliwość ostatecznie zwyciężą.- E17'333

Księga Izajasza 42:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Ani ustanie” — Plan Boży nie może upaść w żadnym szczególe.

„Sądu” — Ustanowienie sprawiedliwości.

Epifania i Bazylea:

„Nie zawiedzie ani nie ustanie” — w Swym trudnym zadaniu, -E17'333 (TP 1961)

„dokąd nie wykona sądu” — nauki. (TP 1961, s. 48) zwycięsko nie ustanowi prawdziwej nauki.- E17'333 (TP 1961)

„a nauki jego wyspy” — mieszkańcy wysp. -E17'333 (TP 1961)

„oczekiwać będą” — by ustanowił wśród nich Boską prawdę na temat doktryny i praktyki na trwałej i wiecznej podstawie.-E17'333 (TP 1961)

Księga Izajasza 42:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Strzec cię będę” — Od upadku.

„I dam cię” — Chrystusa Pana.

„Za przymierze” — Za Pośrednika, przez którego zostanie wypełnione Przymierze względem rodzaju ludzkiego.

Epifania i Bazylea:

„przeto strzec cię będę” — przed upadkiem i porażką. -E17'333 (TP 1935, s. 76)

„dam cię za przymierze ludowi” — Chrystus (Głowa i Ciało) są dani w ofierze, w interesie i na zapieczętowanie przymierza ludowi, tj. na 1000-letnie i potysiącletnie Nowe Przymierze pomiędzy Bogiem i ludźmi. (TP 1935, s. 76) jako Pośrednika Nowego Przymierza, przez którego w Tysiącleciu realizowane będzie przymierze wobec ludzkości. -E17'333 (TP 1935, s. 76)

Księga Izajasza 42:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Wywodził więźniów” — Więźniów śmierci z grobu.

„Siedzący w ciemności” — W przeciwieństwie do tego są ci, którzy chodzą w światłości i ubiegają się o uznanie i błogosławieństwo Boże.

Epifania i Bazylea:

„Aby otwierał oczy ślepych” — tych zaślepionych przez błędy szatana (2 Kor. 4:4), -E17'333

„wywodził więźniów” — więźniowie w tym ustępie są więźniami grobu.-TP 34'54;

„z ciemnicy” — stanu śmierci, -E17'333

„a z domu więzienia” — procesu umierania. -E17'333

Księga Izajasza 42:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Ja Pan” — Bóg Jehowa.

„Chwały mojej” — Mój honor jako pierwotnego prawodawcę.

Epifania i Bazylea:

„Ja Jehowa” — sam egzystujący. (TP 1965, s. 54)

„a chwały Mojej” — zwierzchnictwa. (TP 1965, s. 54)

„nie dam innemu” — bogu. (TP 1965, s. 54)

Księga Izajasza 42:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Pan wyjdzie” — W czasie ucisku.

„Krzyczeć będzie” — Chrystus przemawiać będzie przez Swoje ludzkie zastępy, jakie użyje.

Księga Izajasza 42:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Góry i pagórki” — Wyższe i niższe królestwa.

Księga Izajasza 42:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Obrócę ciemności” — Ignorancję - ciemnotę.

„W światłość” — W Prawdę.

Księga Izajasza 42:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Kto jest ślepy” — Na ziemskie ponęty, ziemską mądrość.

„Jeno sługa mój” — Jezus Chrystus i Jego Ciało - Kościół Boży.

„Doskonały” — Oddany, poświęcony sprawie Bożej.

Księga Izajasza 42:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie zrozumiewa” — Nie zwraca uwagi. Nie jest to myślą, abyśmy nie mieli pojęcia o korzyściach ziemskich i przyjemnościach, lecz dobrowolnie się ich odrzuca i zamyka oczy na wszelkie ponęty światowe.

Księga Izajasza 42:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Uwielbił go zakonem” — Powiększy jego znaczenie i uczyni bardziej szczegółowym.

Księga Izajasza 42:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Podał Jakuba” — Naród żydowski.

Literatura o rozdziale Księga Izajasza 42

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Izajasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.