Księga Izajasza 55

Księga Izajasza, rozdział 55 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (13 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Izajasza 55 — Biblia Gdańska

1 Nuż wszyscy pragnący pójdźcie do wód, i wy, co niemacie pieniędzy, pójdźcie, kupujcie a jedzcie; pójdźcie, mówię, kupujcie bez pieniędzy i bez zapłaty, wino i mleko.

2 Przecz wynakładacie pieniądze nie za chleb, a pracę swą na to, co nie nasyca? Słuchając słuchajcie mię, a jedzcie to, co jest dobrego, i niech się rozkocha w tłustości dusza wasza.

3 Nakłońcie ucha swego, a pójdźcie do mnie; słuchajcie, a będzie żyła dusza wasza. I postanowię z wami przymierze wieczne, miłosierdzie Dawidowe pewne wyleję na was.

4 Oto dałem go za świadka narodom, za wodza i za nauczyciela narodom.

5 Oto naród, któregoś nie znał, powołasz, a narody, które cię nie znały, zbieżą się do ciebie dla Pana, Boga twego, i Świętego Izraelskiego; bo cię uwielbi.

6 Szukajcie Pana, póki może być znaleziony; wzywajcie go, póki blisko jest.

7 Niech opuści niepobożny drogę swoję, a człowiek nieprawy myśli swoje i niech się nawróci do Pana, a zmiłuje się; i do Boga naszego, gdyż jest hojnym w odpuszczaniu.

8 Boć zaiste myśli moje nie są jako myśli wasze, ani drogi wasze jako drogi moje, mówi Pan;

9 Ale jako wyższe są niebiosa niż ziemia, tak przewyższają drogi moje drogi wasze, a myśli moje myśli wasze.

10 Bo jako zstępuje deszcz i śnieg z nieba, a tam się więcej nie wraca, ale napawa ziemię, a czyni ją płodną, czyni ją też urodzajną, tak że wydaje nasienie siejącemu, a chleb jedzącemu:

11 Takci będzie słowo moje, które wynijdzie z ust moich; nie wróci się do mnie próżno, ale uczyni to, co mi się podoba, i poszczęści mu się w tem, na co je poślę.

12 Przetoż w weselu wynijdziecie, a w pokoju doprowadzeni będziecie. Góry i pagórki chwałę przed wami głośno zaśpiewają, a wszystkie drzewa polne rękami klaskać będą.

13 Miasto ciernia wyrośnie jedlina, a miasto pokrzywy wyrośnie mirt; a to będzie Panu ku sławie, na znak wieczny, który nigdy nie będzie wygładzony.

Komentarz do rozdziału: Księga Izajasza 55

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Izajasza 55:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Nuż wszyscy” — Każdy, ktokolwiek w czasie Tysiąclecia będzie szczerym i bez zdrady.

„Pragnący” — "Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni nasyceni będą", Mat.5:6. Do przyjęcia wody żywota nikt nie będzie zmuszany.

„Do wód” — "Ktokolwiek chce, niech bierze wodę życia darmo", Obj.22:17. "Źródło wody tryskającej do zywota wiecznego", Jan 4:14. Jeszcze się rzeką nie stała.

„Wino” — Doktryny.

„Mleko” — początkowe nauki Ewangelii.

„Bez zapłaty” — W obecnym czasie ono kosztuje ofiarowanie samego siebie, aż do śmierci.

Epifania i Bazylea:

„jedzcie” — Jeść w symbolach biblijnych znaczy przyswajać sobie rzeczy, które są symbolicznie jedzone. (TP 1938, s. 44)

„wino” — wino symbolizuje Prawdy sprawiające radość, szczególnie prawdy etyczne -- tj. prawdy odnoszące się do dobrego prowadzenia się i charakteru; W łączności ze zbożem symbolizuje prawdę doktrynalną. (TP 1932, s. 8)

Księga Izajasza 55:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Przecz nakładacie” — Tyczy tych, co szukają Prawdy, lecz z innych źródeł czerpią ją.

„Co nie nasyca” — Docześnie lub duchowo.

„W tłustości” — Znaczy wielki plan zbawienia ludzkości.

Epifania i Bazylea:

„jedzcie” — Jeść w symbolach biblijnych znaczy przyswajać sobie rzeczy, które są symbolicznie jedzone. (TP 1938, s. 44)

Księga Izajasza 55:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Nakłońcie ucha” — "I stanie się, że każdy kto by nie słuchał onego proroka [Jezusa Chrystusa], będzie wygładzony z pośrodku ludu", Dz. 3:23.

„Przymierze wieczne” — Nowe Przymierze to odpuszczenie grzechów całej ludzkości.

„Miłosierdzia Dawidowe” — "Umiłowany" Chrystus.

Źródła: MANNA - 15 CZERWCA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 15 CZERWCA

Księga Izajasza 55:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Dałem go” — Pozaobrazowy Dawid - Chrystus.

Księga Izajasza 55:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Oto [ty]” — Chrystus.

„Powołasz” — "Rodzaj wybrany, królewskie kapłaństwo, naród święty", 1 Piotra 2:9.

„Zbiorą się do ciebie” — W czasie Tysiąclecia narody.

Księga Izajasza 55:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Szukajcie Pana” — Tyczy całego świata w wieku Tysiąclecia.

Księga Izajasza 55:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Myśli moje” — Moje plany odnosnie zbawienia rodu ludzkiego.

„Ani drogi wasze” — W organizowaniu kościołów i różnych sekt.

„Jako drogi moje” — Na przykład w wielkim planie zbawienia.

Epifania i Bazylea:

„myśli” — plany. (TP 1957, s. 21)

„drogi” — metody. (TP 1957, s. 21)

Księga Izajasza 55:9

Epifania i Bazylea:

„drogi” — metody. (TP 1957)

„myśli” — plany. (TP 1957, s. 21)

Księga Izajasza 55:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Jako zstępuje deszcz” — "Deszcze to błogosławieństwa", Ezech.34:26.

Epifania i Bazylea:

„deszcz” — deszcz jest użyty w symbolach biblijnych dla przedstawiania Prawdy. (TP 1967, s. 85)

Księga Izajasza 55:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Tak będzie słowo moje” — Licząc w to poselstwo w czasie żniw.

„Poszczęści mu się” — Ponieważ Bóg posiada jeden zamiar i poparty jest przez Jego doskonałą sprawiedliwość, miłość, mądrość i moc, mimo, że szatanowi zdaje się, iż on Bogu przeszkadza w ustanowieniu oczekiwanego Królestwa.

„Na co je poślę” — Z tego widzimy, iż Słowo Boże nie było dane, by nawrócić świat w czasie wieku ewangelicznego.

Epifania i Bazylea:

„Nie wróci się do mnie próżno” — pomimo wszelkich błędnych tłumaczeń, parafraz i innych wysiłków Szatana, by pokrzyżować zamiary Boże. (TP 1975, s. 88)

Księga Izajasza 55:12

Paruzja (C.T. Russell):

„W pokoju” — Zamiast prześladowania.

„Drzewa polne” — Lud.

Epifania i Bazylea:

„Przetoż w weselu wynijdziecie, a w pokoju doprowadzeni będziecie. Góry i pagórki chwałę przed wami głośno zaśpiewają, a wszystkie drzewa polne rękami klaskać będą” — radość i pokój klasy restytucyjnej są przedstawione wraz z niebiańską i ziemską fazą Królestwa w jego panujących klasach, przedstawionych przez góry i pagórki w Jerozolimie. Starożytni Godni i M. G. są odpowiednio przedstawieni przez górę Moria i pagórek Bezeta. (TP 1974, s. 43)

Księga Izajasza 55:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Miasto ciernia” — Bezbożni czyhający jak podejść niebacznych.

„Jedlina” — Symbol na człowieka posiadającego żywot wieczny.

„Miasto pokrzywy” — Chcący atakować i podejść tych, którzy zostali pociągnięci jego przynętą.

„Wyrośnie mirt” — Piękny i nieszkodliwy.

„I to będzie” — Przywróceniem człowieka do doskonałości.

„Znak wieczny” — Jego wielkości i mocy.

Epifania i Bazylea:

„Miasto ciernia wyrośnie jedlina, a miasto pokrzywy wyrośnie mirt” — Starożytni Godni i M. G. są odpowiednio przedstawieni przez górę Moria i pagórek Bezeta. W tym wierszu są oni wyobrażeni jako posiadający życie wieczne (jedlina i mirt są zawsze zielonymi drzewami). (TP 1974, s. 43,52) Jedlina przedstawia Starożytnych Godnych. (TP 1974, s. 43,52) Cierń ogólnie przedstawia błądzicieli lub polemistów. (TP 1974, s. 43,52) Kontrast pomiędzy cierniem a jedliną sugeruje, że cierń tutaj symbolizuje fałszywych i spornych proroków przed Wiekiem Ewangelii, którzy sprzeciwiali się Starożytnym Godnym i prześladowali ich, np. tych, którzy sprzeciwiali się i prześladowali Micheasza i Jeremiasza (1 Król. 22: 6—28; Jer. 28: 1—17). (TP 1974, s. 43,52) Z tego punktu widzenia myśl związana z cierniem i jedliną zdaje się być ta: Podczas gdy przed Wiekiem Ewangelii fałszywi i sporni prorocy kwitnęli, sprzeciwiali się i prześladowali Starożytnych Godnych, to w Tysiącleciu ich wpływ będzie zniweczony, a Starożytni Godni będą w doskonałości wykonywali swój urząd nauczania, dopomagając Prawdą do błogosławieństwa świata restytucją. (TP 1974, s. 43,52) I z tego punktu widzenia pokrzywa (w ang. Biblii, wrzosiec lub dzika róża) przedstawia przesiewaczy i spornych błądzicieli Żniwa Żydowskiego, Żniwa Wieku Ewangelii i okresu przejściowego, którzy targali i tłukli przechodniów na ścieżkach prawdy i sprawiedliwości i nadal to czynią. W Tysiącleciu nie będzie im więcej dozwolone wykonywać ich szkodliwej działalności na ziemi. (TP 1974, s. 43,52) Na ich miejsce będą M.G., którzy jako współpracownicy Starożytnych Godnych na tysiącletniej ziemi z popularnym uznaniem będą wykonywali urząd nauczania, dopomagając Prawdą do błogosławienia świata restytucją. (TP 1974, s. 43,52) Przez drzewo mirtowe wyobrażeni są M.G. (TP 1974, s. 43,52)

Literatura o rozdziale Księga Izajasza 55

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Izajasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.