Księga Izajasza 28

Księga Izajasza, rozdział 28 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (29 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Izajasza 28 — Biblia Gdańska

1 Biada pysznej koronie,pijanicom z Efraima, i kwiatowi opadłemu z ozdoby sławy swojej! Biada tym, którzy rządzą doliną bardzo urodzajną, i znikczemniałym od wina!

2 Oto możny i silny Pański będąc jako nawałność gradu, jako wicher wywracający, jako bystrość wód gwałtownej powodzi uderzy ją o ziemię ręką swą.

3 Nogami podeptana będzie pyszna korona, pijanicy Efraimscy!

4 Tedy się stanie, że kwiat opadający z ozdoby i z sławy swojej, tych, którzy rządzą doliną bardzo urodzajną, będzie jako owoc skorożrzy, pierwej niż lato bywa; który skoro kto obaczy, nie puści go z ręki, aż go zje.

5 Dnia onego będzie Pan zastępów koroną ozdoby, i koroną sławy ostatkowi ludu swego,

6 I duchem sądu siedzącemu na sądzie, a mocą tym, którzy odpierają bitwę aż do bramy.

7 Ale i ci od wina błądzą, i od mocnego napoju potaczają się. Książę i prorok błądzą od mocnego napoju, utonęli w winie, potaczają się od mocnego napoju, błądzą w widzeniu, potykają się w sądzie.

8 Albowiem wszystkie stoły ich pełne są zwracania i plugastwa, tak, aż miejsca nie staje.

9 Kogożby uczyć miał umiejętności? a komu da zrozumieć co słyszał? Izali odstawionym od mleka, a odsadzonym od piersi?

10 Ponieważ podawał im przykazanie za przykazaniem, przykazanie za przykazaniem, przepis za przepisem, przepis za przepisem, trochę tu, trochę owdzie:

11 A wszakże jakoby nieznajomą mową, i językiem obcym mówił do ludu twego.

12 A gdy im rzekł: Toć jest odpocznienie, sprawcie odpoczynek spracowanemu, toć jest odpocznienie; ale oni nie chcieli słuchać.

13 I będzie im słowo Pańskie: przykazanie za przykazaniem, przykazanie za przykazaniem, przepis za przepisem, przepis za przepisem; trochę tu, trochę owdzie, na to, aby szli, a padłszy wznak stłukli się, a uwikłani będąc, pochwytani byli.

14 Przetoż słuchajcie słowa Pańskiego, mężowie naśmiewcy! panujący nad tym ludem, który jest w Jeruzalemie.

15 Dlatego, że mówicie: Uczyniliśmy przymierze z śmiercią, i z piekłem mamy porozumienie, bicz gwałtowny nas nie dojdzie, gdy przechodzić będzie; bośmy położyli kłamstwo za ucieczkę swoję, a pod fałszem utailiśmy się;

16 Dlategoż tak powiedział panujący Pan: Oto Ja za grunt kładę w Syonie kamień, kamień doświadczony, węgielny, kosztowny, gruntownie ugruntowany; kto wierzy, nie pokwapi się.

17 A wykonam sąd według sznuru, a sprawiedliwość według wagi; i potłucze grad nadzieję omylną, a ucieczkę wody zatopią.

18 A tak zgładzone będzie przymierze wasze z śmiercią, a porozumienie wasze z piekłem nie ostoi się; gdy bicz gwałtowny przechodzić będzie, będziecie od niego podeptani.

19 Kiedy jedno pocznie przechodzić, pochwyci was; bo na każdy poranek przechodzić będzie we dnie i w nocy. A sam postrach przywiedzie was ku zrozumieniu tego, coście słyszeli;

20 Zwłaszcza iż krótsze będzie łoże, niżby się kto mógł rozciągnąć, i nakrycie wąskie, choćby się skurczył.

21 Albowiem Pan powstanie jako na górze Perazym, a rozgniewa się jako w dolinie Gabaon, aby wykonał sprawę swoję, niezwyczajną sprawę swoję, i aby dokończył sprawy swojej, niezwyczajnej sprawy swojej.

22 A tak teraz nie naśmiewajcie się, aby się niezmocniły związki wasze, bom o pewnem zepsowaniu wszystkiej ziemi słyszał od Pana, Pana zastępów,

23 Nadstawiajcie uszów, a słuchajcie głosu mego; bądźcie pilni, a słuchajcie mowy mojej.

24 Izali każdego dnia oracz orze, aby siał? przegania brozdy, a włóczy rolę swoję?

25 Izali zrównawszy wierzch jej, nie rozsiewa wyki, i nie roztrząsa kminu, i nie sieje pszenicy wybornej, i jęczmienia przedniego, i orkiszu na miejscu sposobnem?

26 Bo go uczy roztropności Bóg jego, i naucza go.

27 Wyki nie młócą okowanem naczyniem, ani taczają koła wozowego po kminie; ale kijem wybijają wykę, a kmin laską.

28 Pszenica młócona bywa; wszakże i tej nie zawżdy młócić będzie, ani jej potrze kołem woza swego, ani jej zębami jego pokruszy.

29 I toć od Pana zastępów wyszło, który jest dziwny w radzie, a wielmożny w rzeczy samej.

Komentarz do rozdziału: Księga Izajasza 28

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Izajasza 28:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Pysznej koronie” — Powodzenie światowe.

„Pijanicom” — Pijanym fałszywymi naukami.

„Efraima” — Chrześcijaństwo. Wyraz "Efraim" znaczy: plenny, co wskazuje na liczbę, wpływ, władzę i bogactwo Babilonu, chrześcijaństwa.

„Kwiatowi” — Chluba z wywyższenia.

„Doliną urodzajną” — Światowa zarozumiałość.

„Z nikczemniałymi od wina” — Od fałszywych nauk.

Epifania i Bazylea:

„pijanicom z Efraima” — przedstawia chrześcijańskie duchowieństwo. (TP 1932, s. 8)

„od wina” — oznacza błędy etyczne. (TP 1932, s. 8)

Księga Izajasza 28:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Nawałności gradu” — Twarda skrystalizowana Prawda.

„Bystrość wód” — Głoszenie Prawdy.

„Gwałtownej powodzi” — Szybkie rozwijanie się Prawdy Bożej.

„Ręką Swą” — Mocą Bożą w czasie ucisku.

Epifania i Bazylea:

„nawałność... wicher... bystrość wód” — => gradobicie, niszcząca burza i potop potężnych wód tak nazwany jest tu wielki i niszczący ucisk, któremu poddani będą niewierni i fałszywi chrześcijanie pod koniec Wieku. (TP 1960, s. 39)

Księga Izajasza 28:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Nogami podeptana” — Upokorzone będzie chrześcijaństwo aż do prochu.

Epifania i Bazylea:

„pijanicy Efraimscy” — przedstawia chrześcijańskie duchowieństwo. (TP 1932, s. 8)

Księga Izajasza 28:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Owoc niedojrzały” — Kwaśne i gorzkie uczynki chrześcijaństwa.

„Aż go zje” — Wyobraża upadek chrześcijaństwa i zniszczenie go przez anarchistów.

Księga Izajasza 28:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Dnia onego” — Podczas żniwa ewangelicznego dla kościoła.

„Koroną ozdoby” — Nawet w ziemskim życiu lud Boży otrzymuje możność cieszyć się i radować.

„Ostatkowi” — Ostatni członkowie Maluczkiego Stadka.

Księga Izajasza 28:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Odpierać aż do bramy” — W obronie Prawdy, nie dozwalając na wprowadzanie fałszywych nauk, lecz sprawdzając każdą naukę ze Słowem Bożym, i czy zgadza się z Okupem, tak jak Pismo Święte uczy.

Księga Izajasza 28:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Ale i ci i prorok” — Nauczyciele religii i publiczni mówcy, na których parafianie spolegają.

„Błądzą” — Nie mogą doczekać się bogactwa łaski Bożej, ale widzą mamidło wiecznych mąk.

„Potykają się w sądzie” — Używają tego tekstu przeciw pijaństwu, a nie wiedzą, że to do nich się stosuje.

Epifania i Bazylea:

„od wina” — oznacza błędy etyczne. (TP 1932, s. 8)

„i od mocnego napoju” — oznacza błędy doktrynalne. (TP 1932, s. 8)

Księga Izajasza 28:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Stoły ich” — Z których dostarczane są złe nauki z różnych kuchni denominacyjnych, 1 Kor.10:21.

„Pełne zwracania” — Potworne i fałszywe doktryny odrzucone przez więcej oświecone klasy.

Księga Izajasza 28:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Kogóż by [On]” — Chrystus.

„Uczyć umiejętności” — "Lud mój wygładzony będzie dla umiejętności", Ozeasz 4:6.

„Komu da zrozumieć” — Czystą naukę poselstwa Bożego.

„Odstawionym od mleka” — Dla takich pokarm jest zawarty w drukowanych pytaniach i odpowiedziach, a także w innej literaturze biblijnej dla ludu Bożego. "Bo każdy co się tylko mlekiem karmi, nie jest biegłym w mowie sprawiedliwości, gdyż jest niemowlątkiem", Żyd.5:13.

Epifania i Bazylea:

„Kogożby uczyć miał umiejętności” — spraw głębokich. (TP 1974, s. 32)

„a komu da zrozumieć co słyszał” — znowu, spraw głębokich. (TP 1974, s. 32)

„Izali odstawionym od mleka, a odsądzonym od piersi” — Tym, którzy postąpili poza pierwsze zasady Chrystusa (do Żydów 5:12-6:2). Wtedy, by pokazać, że takich uczy On tylko stopniowo i częściami, mówi On. (TP 1974, s. 32)

Księga Izajasza 28:10

Epifania i Bazylea:

„Ponieważ podawał im przykazanie za przykazaniem, przykazanie za przykazaniem, przepis za przepisem, przepis za przepisem, trochę tu, trochę ówdzie” — Tekst ten wskazuje, że metoda ta z Bożego zamiaru zatrzyma i zdezorientuje niegodnych i niewiernych (w. 11—13) lecz wypróbuje wiernych. (TP 1974, s. 32) Biblia nigdy nie podaje wszystkiego tego czego uczy na jeden temat w jednym tylko miejscu, wprost przeciwnie, rozsiewa ona swoje myśli na każdy temat w różnych tekstach i miejscach. (TP 1961, s. 110)

Księga Izajasza 28:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Nieznajomą mową” — Głoszący teraźniejszą prawdę są przeważnie ludźmi prostymi, a w oczach świata uchodzą za ludzi nie posiadających kwalifikacji do tej pracy.

„I językiem obcym” — Każdy z nich mówi językiem danego otoczenia, a jednak poselstwo tej prawdy ewangelicznej nie jest rozumiane przez ludzi.

Księga Izajasza 28:12

Paruzja (C.T. Russell):

„To jest odpocznienie” — Poselstwo w czasie żniwa dla Kościoła zawierało w sobie plan zbawienia (i kto go zrozumiał, był w odpoczynku łaski Bożej).

„Nie chcieli słuchać” — Cały świat jest głuchy na przestrogi Słowa Bożego.

Księga Izajasza 28:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Padłszy w znak” — Z tytułu fałszywych nauk.

„Pochwytani byli” — Przez onego złośnika z powodu, że nie chcieli uznać Boskiego planu zbawienia i umiejętności, która mogłaby im przynieść odpoczynek i spokój umysłu oraz serca.

Epifania i Bazylea:

„trochę tu, trochę ówdzie” — Biblia nigdy nie podaje wszystkiego tego czego uczy na jeden temat w jednym tylko miejscu, wprost przeciwnie, rozsiewa ona swoje myśli na każdy temat w różnych tekstach i miejscach. (TP 1961, s. 110)

„a padłszy wznak” — w błąd i zamieszanie. (TP 1967, s. 92)

Księga Izajasza 28:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Mężowie naśmiewcy” — Nauczyciele pełni pogardy dla ludzi.

„W Jeruzalemie” — W nominalnym kościele.

Księga Izajasza 28:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Przymierze ze śmiercią” — Uczą ludzi, że śmierć jest przyjacielem a nie wrogiem.

„I z piekłem” — Szeol, śmierć, grób, a nie męki.

„Mamy” — Ci, co nie wierzą, że umarli, są jednak umarłymi.

„Porozumienie” — Duchowieństwo mówi: Nie wierzymy, że zapłatą za grzech jest śmierć (ale wierzymy, że są wieczne męki piekielne).

„Kłamstwo za ucieczkę” — "Od proroka aż do kapłana, wszyscy zgoła bawią się kłamstwem", Jer.6:13.

Epifania i Bazylea:

„uczyniliśmy przymierze ze śmiercią” — nominalny lud Boży uczynił przymierze ze śmiercią, gdy ogłosił ją za przyjaciela tych, co przyłączyli się do jego różnych denominacji, twierdząc, iż przyłączeni nie potrzebują obawiać się śmierci, bo gdy umrą znajdą się w o wiele lepszym położeniu i będą bardziej żywi niż przed śmiercią. (TP 1985, s. 191) Dotyczy również wieku 1000-lecia, (i klas opisanych Iz.65:20) (TP 1985, s. 191) Na wiek 1000-lecia: będą używać kłamstwa jako ucieczki i sądzić, że będą mogli ujść wtórej śmierci i jej wiecznego zniszczenia. (TP 1985, s. 191)

„i z piekłem mamy porozumienie” — wiele osób z różnych denominacji ma porozumienie z piekłem [szeol], bez względu na to, czy rozważamy szeol w znaczeniu pierwszego piekła, nieświadomego stanu z którego istnieje nadzieja powrotu przez zmartwychwstanie, czy też ze stanowiska drugiego piekła, stanu zniszczenia z którego nie ma żadnej wskazanej przez Pismo Św. nadziei wyjścia. Wyolbrzymili oni karę za grzech do wiecznego życia w mękach, a szeol do wiecznej otchłani ognia i terroru, gdzie diabły zawzięcie dźgają widłami swoje bezbronne ofiary. Twierdzą oni, że wszyscy, co się znajdują w obrębie ich sekciarskich systemów, są zabezpieczeni przed pójściem do tego miejsca tortur i wykorzystują strach przed wiecznymi mękami w piekle jako środek pozyskiwania ludzi do ich kościołów. (TP 1985, s. 191) Dotyczy również wieku 1000-lecia, (i klas opisanych Iz.65:20) (TP 1985, s. 191) Na wiek 1000-lecia: będą używać kłamstwa jako ucieczki i sądzić, że będą mogli ujść wtórej śmierci i jej wiecznego zniszczenia. (TP 1985, s. 191)

„bicz gwałtowny” — czas wielkiego ucisku. (TP 1985, s. 191)

„nas nie dojdzie” — nie dotknie członków ich kościoła. (TP 1985, s. 191)

„bośmy położyli kłamstwo za ucieczkę swoję” — posłużyli się kłamstwem (doktrynami o wiecznych mękach, nieśmiertelności człowieka, świadomości umarłych itd.- doktrynami Antychrysta i fałszywego proroka), jako ucieczką. (TP 1985, s. 191)

„a pod fałszem utailiśmy się” — skryli się pod nim przedkładając swe błędy i metody zamiast zwracać się po kierownictwo wyłącznie do Boskiego Słowa. (TP 1985, s. 191) Na wiek 1000-lecia: w ten sposób (opisany wyżej) ukryją się pod błędami. (TP 1985, s. 191)

Księga Izajasza 28:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Kładę na Syonie” — Duchowa faza Królestwa Bożego.

„Kamień węgielny” — Chrystus wyobraża kamień wierzchni u Wielkiej Piramidy w Gizech. "Kamień, który odrzucili budujący, a uczyniony jest głową węgielną", Psalm 118:22. "On wywiedzie kamień główny z głośnym okrzykiem: łaska, łaska nad nim", Zach.4:7.

„Ugruntowany” — Jest właściwym, ażeby kamień, na wzór którego cała budowla miała być wzniesiona, był położony naprzód (Jezus najpierw oddał życie, a potem Jego naśladowcy).

„Nie pokwapi się” — Nikt z ludu Pańskiego nie będzie przynaglał Pana, ażeby ustanowił Swoje Królestwo przed czasem.

Epifania i Bazylea:

„Oto Ja za grunt kładę w Syonie, kamień doświadczony, węgielny, kosztowny, gruntownie ugruntowany” — Jezusa. (TP 1985, s. 191) Na wiek 1000-lecia nasz Pan i Kościół. (TP 1985, s. 191)

„kto wierzy, nie pokwapi się” — lecz będzie oczekiwał na Pana zamiast mówić: Pan nie prowadzi sprawy wystarczająco szybko, by mnie zadowolić. Przyśpieszę i poprowadzę ją osobiście. (TP 1985, s. 191) Na wiek 1000-lecia: kto uwierzy nie będzie się śpieszył, nie będzie nierozważnie brał udziału w szatańskim przesiewaniu i wysiłkach przechwycenia władzy w małym okresie (Obj.20:7-9), raczej będzie czekać na Pana, aż im powie, że mogą posiąść Królestwo. (TP 1985, s. 191) "nie pokwapi się” tzn. nie zniecierpliwi się pozornie powolnym rozwijaniem się Słowa Bożego starając się ująć sprawy w swe własne ręce z powodu niecierpliwości, jak to czynią niewierni, starając się biec przed Panem, a to tylko może przynieść im w rezultacie nieszczęście, jak to zawsze się dzieje z niegodnymi i niewiernymi. (TP 1974, s. 32)

Księga Izajasza 28:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Sąd” — Nie przyszły sąd indywidualny, ale w teraźniejszym czasie. Sąd odpłacający wet za wet. Podobny do tego, jaki był praktykowany podczas rewolucji francuskiej i przy zburzeniu Jerozolimy.

„Według sznuru” — "Będzie je rządził laską żelazną [silnym prawem]".

„Sprawiedliwość” — Która jedynie może sprowadzić błogosławieństwo, którego wszyscy ludzie pożądają.

„Według wagi” — Prawo Boże wymaga zwrotu ukradzionej rzeczy i 20% dodatku. Wszystkie sprawy ziemskie będą zrównane sprawiedliwością i przyprowadzone będą do równowagi.

„Grad” — Skrystalizowana Prawda.

„Wody” — Prawdy.

„Zatopią” — Wyjawione będą wszystkie błędy i różne wykręty ludzkie.

Epifania i Bazylea:

„A wykonam sąd według sznuru” — będzie wymagane ścisłe stosowanie się do Prawdy doktrynalnej, środków nauczania. (TP 1985, s. 191) Na wiek 1000-lecia: będzie wymagane ścisłe przystosowanie się do Prawdy. (TP 1985, s. 191)

„a sprawiedliwość według wagi” — będzie wymagane także postępowanie w zgodzie z Prawdą. Doktryna i praktyka będą wyrównane, dopasowane. (TP 1985, s. 191) Na wiek 1000-lecia: będzie wymagane postępowanie w zgodzie z Prawdą. (TP 1985, s. 191)

„i potłucze grad” — ostre trapiące Prawdy, które Bóg daje w czasie parousii i epifanii. (TP 1985, s. 191) Na wiek 1000-lecia: ostre trapiące Prawdy tego czasu (TP 1985, s. 191)

„nadzieję omylną” — doktryny o wiecznych mękach, nieśmiertelności człowieka, świadomości umarłych i związane z nimi błędy. (TP 1985, s. 191) Na wiek 1000-lecia: grad zniszczy uciekanie się szatana do kłamstw. (TP 1985, s. 191)

„a ucieczkę wody zatopią” — owe Prawdy zniszczą całkowicie te błędy i położą kres ich istnieniu. (TP 1985, s. 191) Na wiek 1000-lecia: wody Prawdy zaleją kryjówkę szatana. (TP 1985, s. 191)

Księga Izajasza 28:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Z piekłem” — Szeol, grób.

„Będziecie” — Wy, fałszywi nauczyciele.

Epifania i Bazylea:

„A tak zgładzone będzie przymierze wasze z śmiercią” — ich porozumienie ze śmiercią w którym uważają ją za przyjaciela (w.15), zostanie zupełnie obalone i pobite przez nauki Boże dane w czasie parousii i epifanii. W ten sposób ludzie dowiedzą się, że śmierć nie tortury jest karą za grzech (Rz.6:23), że śmierć nie była aniołem posłanym przez Boga, lecz dziełem szatana, który jako kat ma władzę śmierci (Żyd.2:14). (TP 1985, s. 191)

„a porozumienie wasze z piekłem nie ostoi się” — będą zmuszeni przyznać, że członkostwo w ich sekciarskich systemach jest daremne. Nie będą mogli dłużej używać nauki o wiecznych mękach jako instrumentu napędzającego ludzi do ich kościołów. (TP 1985, s. 191)

„gdy bicz gwałtowny” — tym biczem przede wszystkim jest Prawda Boża na różne tematy, takie jak: stan śmierci, piekło itd.. stosowane w obecnym czasie wielkiego ucisku. (TP 1985, s. 191) Na wiek 1000-lecia: tym biczem są demaskujące Prawdy i ostateczny wyrok skazujący ludzkość. (TP 1985, s. 191)

„będziecie od niego podeptani” — wasze systemy skruszone, a błędne doktryny, takie jak: wieczne męki, nieśmiertelność człowieka itd. zniszczone przez Prawdy w czasie ucisku. (TP 1985, s. 191) Na wiek 1000-lecia: zostaną wrzuceni do wtórej śmierci. (TP 1985, s. 191)

Księga Izajasza 28:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Coście słyszeli” — Słyszeli poselstwo Prawdy na czasie.

Księga Izajasza 28:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Łoże” — Lub kołyska dla "niemowląt" duchowych (nie znoszących pokarmu twardego na czasie).

„Rozciągnąć” — Tej swobody potrzebuje tylko rozwinięty chrześcijanin w mądrości Bożej.

„Nakrycie” — Boskie obietnice zmniejszone fałszywą nauką.

Epifania i Bazylea:

„krótsze będzie łoże” — W symbolach biblijnych łóżko reprezentuje czyjąś wiarę, wyznanie. Spać w symbolicznym łóżku znaczyłoby znaleźć spoczynek w swej wierze, lub wyznaniu. (TP 1938, s. 44)

Księga Izajasza 28:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Górze Perazym” — Gdzie walczył za Dawida przeciw Filistynom.

„W dolinie Gabaon” — Gdzie Pan kierował walką Jozuego przeciw pięciu królom Amalekitom.

„Wykonał sprawę” — Rozdzielił pszenicę od kąkolu, zwija niebiosa jako księgi i przygotowuje elementy, które spowodują roztopienie się żywiołów. Nauczyciele nominalnego kościoła popadają w różne złudzenia, których jest pełno dookoła.

„Niezwyczajną sprawę” — Wydarzenia podczas ucisku napełnią świat bojaźnią i strachem. Wydarzenia jakie będą miały miejsce przy końcu Wieku Ewangelii nikogo tak dziwić nie będą, jak wielkich ludzi z kleru (że występują ludzie i ograniczają im ich władzę i krytykują nauki nie mające poparcia w Biblii, na które oni się powołują).

„Aby dokończył” — Sprawę z wyswobodzeniem odrodzonego Izraela.

Epifania i Bazylea:

„jako na górze Perazym” — we wspomnianym tu zadaniu przez Izraelitów klęski Filistynom (2 Sam. 5:20; 1Kron. 14:11) zawiera się typ paruzyjnego ludu Bożego zadającego klęskę tym, którzy zaprzeczali okupowi. (TP 1979, s. 73)

„niezwyczajną sprawę swoję” — stosuje się do Żniwa W.Ew. (TP 1962, s. 101)

Księga Izajasza 28:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie naśmiewajcie się” — Wielu, którzy będą słyszeć poselstwo Prawdy Bożej, będą skłonni do lekceważenia jej.

„Związki” — Które łączą i trzymają razem kąkol, nigdy nie były tak silne jak obecnie.

„Zepsowanie” — (Bieg ludzkich pożądliwości za bogactwem powstrzyma czas ucisku, gdy dobiegnie do swego końca, psując zamysły ludzkie). "Sprawę zaiste skróconą uczyni Pan na ziemi", Rzym.9:28.

Księga Izajasza 28:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Oracz orze” — Prorok zapożycza ilustrację z pracy rolnika.

Księga Izajasza 28:27

Paruzja (C.T. Russell):

„Okowanym naczyniem” — Zębatym, podobnym do zębów piły.

„Wyka i kmin” — Nasienie małe, aromatyczne, używane na pokarm i na lekarstwo. Rosną w małych strączkach i nie wymagają wiele pracy na ich wymłócenie. Reprezentuje to klasę świętych, którzy prędko odłączają się od świata i jego systemów.

Księga Izajasza 28:28

Paruzja (C.T. Russell):

„Pszenica” — Winno być: "kukurydza". Ziarno, które mocno przylega do plewy i wyobraża Wielkie Grono, które lgnie do świata, jego porządku i instytucji.

„Potrze kołem” — W dawnych czasach kołami tłoczono ziarno, aż zostało zupełnie wymłócone.

Literatura o rozdziale Księga Izajasza 28

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Izajasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.