G3195 — μέλλω (mellō)

Grecki czasownik μέλλω (mellō) — numer Stronga G3195 — występuje w Nowym Testamencie 110 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „ma”, „miał”, „zamierzając”, „mającego przyjść”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — czasownik:

• to be about
• to be on the point of doing or suffering something
• to intend, have in mind, think to

Definicja Stronga (ang.)

A strengthened form of G3199 (through the idea of expectation); to intend, that is, be about to be, do, or suffer something (of persons or things, especially events; in the sense of purpose, duty, necessity, probability, possibility, or hesitation): - about, after that, be (almost), (that which is, things, + which was for) to come, intend, was to (be), mean, mind, be at the point, (be) ready, + return, shall (begin), (which, that) should (after, afterwards, hereafter) tarry, which was for, will, would, be yet.

Jak polska interlinia oddaje G3195

• „ma” — 10 wystąpień
• „miał” — 9 wystąpień
• „zamierzając” — 7 wystąpień
• „mającego przyjść” — 6 wystąpień
• „mający” — 5 wystąpień
• „mających nastąpić” — 5 wystąpień
• „zamierza” — 5 wystąpień
• „zamierzać” — 4 wystąpienia
• „zamierzających” — 4 wystąpienia
• „zamierzał” — 4 wystąpienia
• „macie” — 3 wystąpienia
• „mającego nastąpić” — 3 wystąpienia

Gdzie występuje G3195

• Ewangelia Mateusza 2:13 — A gdy oni odeszli, oto Anioł Pański ukazał się we śnie Józefowi mówiąc: Wstawszy, weźmij to dzieciątko i matkę jego, a uciecz do Egiptu, a bądź tam, aż ci powiem; albowiem Herod będzie szukał dzieciątka, aby je zatracił.
• Ewangelia Mateusza 3:7 — A gdy ujrzał wiele z Faryzeuszów i Saduceuszów przychodzących do chrztu swego, rzekł im: Rodzaju jaszczurczy! któż wam pokazał, żebyście uciekali przed przyszłym gniewem?
• Ewangelia Mateusza 11:14 — A jeźli chcecie przyjąć, onci jest Elijasz, który miał przyjść.
• Ewangelia Mateusza 12:32 — I ktobykolwiek rzekł słowo przeciwko Synowi człowieczemu, będzie mu odpuszczono; ale kto by mówił przeciwko Duchowi Świętemu, nie będzie mu odpuszczono, ani w tym wieku ani w przyszłym.
• Ewangelia Mateusza 16:27 — Albowiem Syn człowieczy przyjdzie w chwale Ojca swego z Anioły swoimi, a tedy odda każdemu według uczynków jego.
• Ewangelia Mateusza 17:12 — Ale wam powiadam: Iż Elijasz już przyszedł, wszakże nie poznali go, ale uczynili mu, cokolwiek chcieli; takci i Syn człowieczy ma ucierpieć od nich.
• Ewangelia Mateusza 17:22 — A gdy przebywali w Galilei, rzekł do nich Jezus: Syn człowieczy będzie wydany w ręce ludzkie;
• Ewangelia Mateusza 20:22 — Ale Jezus odpowiadając rzekł: Nie wiecie, o co prosicie; możecież pić kielich, który ja będę pił? i chrztem, którym się ja chrzczę, być ochrzczeni? Rzekli mu: Możemy.
• Ewangelia Mateusza 24:6 — I usłyszycie wojny i wieści o wojnach; patrzcież, abyście sobą nie trwożyli; albowiem musi to wszystko być, ale jeszcze nie tu jest koniec.
• Ewangelia Marka 10:32 — I byli w drodze, wstępując do Jeruzalemu; a Jezus szedł przed nimi, i zdumiewali się, a idąc za nim, bali się. A on wziąwszy zasię z sobą onych dwanaście, począł im powiadać, co nań przyjść miało,
• Ewangelia Marka 13:4 — Powiedz nam, kiedy się to stanie, i co za znak, kiedy się to wszystko pełnić będzie?
• Ewangelia Łukasza 3:7 — Mówił tedy ludowi, który wychodził, aby był ochrzczony od niego: Rodzaju jaszczurczy! któż wam pokazał, żebyście uciekali przed przyszłym gniewem?
• Ewangelia Łukasza 7:2 — A niektórego setnika sługa źle się mając, już prawie miał umrzeć, którego on sobie bardzo poważał.
• Ewangelia Łukasza 9:31 — Którzy pokazawszy się w sławie, powiadali o jego śmierci, którą miał podstąpić w Jeruzalemie.
• Ewangelia Łukasza 9:44 — Składajcie wy do uszów waszych słowa te: albowiem Syn człowieczy ma być wydany w ręce ludzkie.
• Ewangelia Łukasza 10:1 — A potem naznaczył Pan i drugich siedmdziesiąt, i rozesłał je po dwóch przed obliczem swojem do każdego miasta i miejsca, do którego przyjść miał.
• Ewangelia Łukasza 13:9 — Owa snać przyniesie owoc, a jeźli nie, potem je wytniesz.
• Ewangelia Łukasza 19:4 — A bieżawszy naprzód, wstąpił na drzewo leśnej figi, aby go ujrzał; bo tamtędy iść miał.
• Ewangelia Łukasza 19:11 — Tedy gdy oni słuchali, mówiąc dalej powiedział im podobieństwo, dlatego że był blisko od Jeruzalemu, a iż oni mniemali, że się wnet królestwo Boże objawić miało.
• Ewangelia Łukasza 21:7 — I pytali go, mówiąc: Nauczycielu! kiedyż to będzie? a co za znak, gdy się to będzie miało dziać?
• Ewangelia Łukasza 21:36 — Przetoż czujcie, modląc się na każdy czas, abyście byli godni ujść tego wszystkiego, co się dziać ma, i stanąć przed Synem człowieczym.
• Ewangelia Łukasza 22:23 — Tedy się oni poczęli między sobą pytać o tem, kto by wżdy z nich był, co by to uczynić miał.
• Ewangelia Łukasza 24:21 — A myśmy się spodziewali, iż on miał odkupić Izraela; ale teraz temu wszystkiemu dziś jest trzeci dzień, jako się to stało.
• Ewangelia Jana 4:47 — Ten usłyszawszy, iż Jezus przyszedł z Judzkiej ziemi do Galilei, szedł do niego i prosił go, aby zstąpił, a uzdrowił syna jego; bo poczynał umierać.
• Ewangelia Jana 6:6 — (Ale to mówił, kusząc go; bo on wiedział, co miał czynić.)
• Ewangelia Jana 6:15 — Tedy Jezus poznawszy, iż mieli przyjść i porwać go, aby go uczynili królem, uszedł zasię sam tylko na górę.
• Ewangelia Jana 6:71 — A to mówił o Judaszu, synu Szymona, Iszkaryjocie; bo go ten wydać miał, będąc jednym z onych dwunastu.
• Ewangelia Jana 7:35 — Mówili tedy Żydowie między sobą: Dokądże ten pójdzie, że my go nie znajdziemy? czyli do rozproszonych poganów pójdzie i będzie uczył pogany?
• Ewangelia Jana 7:39 — (A to mówił o Duchu, którego wziąć mieli wierzący weń; albowiem jeszcze nie był dany Duch Święty, przeto że jeszcze Jezus nie był uwielbiony.)
• Ewangelia Jana 11:51 — A tegoć nie mówił sam od siebie, ale będąc najwyższym kapłanem roku onego, prorokował, iż Jezus miał umrzeć za on naród;
• Ewangelia Jana 12:4 — Tedy rzekł jeden z uczniów jego, Judasz, syn Szymona, Iszkaryjot, który go miał wydać:
• Ewangelia Jana 12:33 — (A mówił to, oznajmując, jaką śmiercią miał umrzeć.)
• Ewangelia Jana 14:22 — Powiedział mu Judasz, nie on Iszkaryjot: Panie! cóż jest, że się nam objawić masz, a nie światu?
• Ewangelia Jana 18:32 — Aby się wypełniły słowa Jezusowe, które rzekł oznajmując, jaką miał śmiercią umrzeć.
• Dzieje Apostolskie 3:3 — Ten ujrzawszy Piotra i Jana, że mieli wnijść do kościoła, prosił ich o jałmużnę.
• Dzieje Apostolskie 5:35 — I rzekł do nich: Mężowie Izraelscy! miejcie się na baczeniu z strony tych ludzi, co byście mieli czynić.
• Dzieje Apostolskie 11:28 — A powstawszy jeden z nich imieniem Agabus, oznajmił przez Ducha, iż miał być głód wielki po wszystkim okręgu ziemskiem, który też był za Klaudyjusza cesarza.
• Dzieje Apostolskie 12:6 — A gdy go już miał wywieść Herod, onejże nocy spał Piotr między dwoma żołnierzami, związany dwoma łańcuchami, a stróże przed drzwiami strzegli więzienia.
• Dzieje Apostolskie 13:34 — A iż go wzbudził od umarłych, aby się więcej nie wrócił do skażenia, tak powiedział: Dam wam święte dobrodziejstwa Dawidowe wierne.
• Dzieje Apostolskie 16:27 — A ocuciwszy się stróż więzienia i ujrzawszy otworzone drzwi u więzienia, dobył miecza, chcąc się sam zabić, mniemając, iż więźniowie pouciekali.
• Dzieje Apostolskie 17:31 — Przeto iż postanowił dzień, w który będzie sądził wszystek świat w sprawiedliwości przez męża, którego na to naznaczył, upewniając o tem wszystkich, wzbudziwszy go od umarłych.
• Dzieje Apostolskie 18:14 — A gdy Paweł miał usta otworzyć, rzekł Galijo do Żydów: O Żydowie! gdyby się wam było jakie bezprawie stało, albo jaka krzywda, słusznie bym was znosił;
• Dzieje Apostolskie 19:27 — Przetoż nam się obawiać potrzeba, aby nie tylko rzemiosło nasze w lekkie poważenie nie przyszło, ale aby i kościół wielkiej bogini Dyjany za nic nie był poczytany, a żeby nie przyszło do skazy dostojeństwo jej, którą wszystka Azyja i wszystek świat chwali.
• Dzieje Apostolskie 20:3 — A tam zamieszkawszy przez trzy miesiące, gdzie nań Żydowie zasadzkę uczynili, gdy miał płynąć do Syryi, umyślił się powrócić przez Macedoniję.
• Dzieje Apostolskie 20:7 — Tedy pierwszy dzień po sabacie, gdy się uczniowie zgromadzili na łamanie chleba, Paweł rozmawiał z nimi, mając iść precz nazajutrz, i przedłużył mowę aż do północy.
• Dzieje Apostolskie 20:13 — A my przyszedłszy wprzód do okrętu, puściliśmy się do Assonu, abyśmy stamtąd wzięli Pawła; albowiem tak był postanowił, mając sam pieszo iść.
• Dzieje Apostolskie 20:38 — Smucąc się bardzo, najwięcej tych słów, które im rzekł, że już więcej nie mieli oglądać oblicza jego. I prowadzili go do okrętu.
• Dzieje Apostolskie 21:27 — A gdy się miało wypełnić siedm dni, niektórzy Żydowie z Azyi, ujrzawszy go w kościele, wzbudzili wszystek lud i wrzucili na niego ręce,
• Dzieje Apostolskie 21:37 — A gdy miał być Paweł prowadzony do obozu, rzekł hetmanowi: A godzi mi się co mówić do ciebie? A on rzekł: Umiesz po grecku?
• Dzieje Apostolskie 22:16 — Przetoż teraz cóż odwłaczasz? Wstań, a ochrzcij się, a omyj grzechy twoje, wzywając imienia Pańskiego.

Pokazano 50 z 110 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G3195 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

• G3199

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.