Ewangelia Jana 7

Ewangelia Jana, rozdział 7 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (53 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Ewangelia Jana 7 — Biblia Gdańska

1 A potem chodził Jezus po Galilei; bo się nie chciał bawić w ziemi Judzkiej, przeto że Żydowie szukali, aby go zabili.

2 I było blisko święto żydowskie kuczek.

3 Tedy rzekli do niego bracia jego: Odejdź stąd, a idź do Judzkiej ziemi, żeby uczniowie twoi widzieli sprawy twoje, które czynisz.

4 Albowiem żaden nic w skrytości nie czyni, kto chce być widziany; przetoż ty, jeźli takie rzeczy czynisz, objaw się światu.

5 Bo i bracia jego nie wierzyli weń.

6 I rzekł im Jezus: Czas mój jeszcze nie przyszedł; ale czas wasz zawsze jest w pogotowiu.

7 Nie możeć was świat nienawidzieć, ale mnie nienawidzi; bo ja świadczę o nim, iż sprawy jego złe są.

8 Idźcież wy na to święto, jać jeszcze nie pójdę na to święto; bo mój czas jeszcze się nie wypełnił.

9 A to im powiedziawszy, został w Galilei.

10 A gdy poszli bracia jego, tedy i on szedł na święto, nie jawnie, ale jakoby potajemnie.

11 A Żydowie szukali go w święto i mówili: Gdzież on jest?

12 I było o nim wielkie szemranie między ludem; bo jedni mówili: Że jest dobry; a drudzy mówili: Nie, ale zwodzi lud.

13 Wszakże o nim żaden jawnie nie mówił, dla bojaźni żydowskiej.

14 A gdy już było w pół święta, wstąpił Jezus do kościoła i uczył.

15 I dziwowali się Żydowie, mówiąc: Jakoż ten umie Pismo, gdyż się nie uczył?

16 Odpowiedział im Jezus i rzekł: Nauka moja nie jestci moja, ale tego, który mię posłał.

17 Jeźliby kto chciał czynić wolę jego, ten będzie umiał rozeznać, jeźli ta nauka jest z Boga, czyli ja sam od siebie mówię.

18 Ktoć z samego siebie mówi, chwały własnej szuka; ale kto szuka chwały tego, który go posłał, ten jest prawdziwy, a nie masz w nim niesprawiedliwości.

19 Izali wam Mojżesz nie dał zakonu? a żaden z was nie przestrzega zakonu. Przeczże szukacie, abyście mię zabili?

20 Odpowiedział lud i rzekł: Dyjabelstwo masz; któż cię szuka zabić?

21 Odpowiedział Jezus i rzekł im: Jedenem uczynek uczynił, a wszyscy się temu dziwujecie!

22 Wszak Mojżesz wydał wam obrzezkę, (nie iżby była z Mojżesza, ale z ojców), a w sabat obrzezujecie człowieka.

23 Ponieważ człowiek przyjmuje obrzezkę w sabat, aby nie był zgwałcony zakon Mojżeszowy, przecz się na mię gniewacie, żem całego człowieka uzdrowił w sabat?

24 Nie sądźcie według widzenia, ale sprawiedliwy sąd sądźcie.

25 Mówili tedy niektórzy z Jeruzalemczyków: Izali to nie jest ten, którego szukają zabić?

26 A oto jawnie mówi, a nic mu nie mówią. Izali prawdziwie poznali książęta, iż ten jest prawdziwie Chrystus?

27 Ale o tym wiemy, skąd jest: ale gdy Chrystus przyjdzie, nikt nie będzie wiedział, skąd by był.

28 Wołał tedy Jezus w kościele ucząc a mówiąc: I mnie znacie, i skądem jest, wiecie; a nie przyszedłem sam od siebie, ale jest prawdziwy, który mię posłał, którego wy nie znacie.

29 Lecz go ja znam; bom od niego jest, a on mię posłał.

30 I szukali, jakoby go pojmać; ale żaden nie ściągnął nań ręki; bo jeszcze nie przyszła godzina jego.

31 A wiele ich z ludu uwierzyli weń i mówili: Chrystus gdy przyjdzie, izaż więcej cudów uczyni nad te, które ten uczynił?

32 A słyszeli Faryzeuszowie, iż to lud o nim szemrał; i posłali Faryzeuszowie i przedniejsi kapłani sługi, aby go pojmali.

33 Rzekł im tedy Jezus: Jeszcze na mały czas jestem z wami; potem odejdę do tego, który mię posłał.

34 Szukać mię będziecie, ale nie znajdziecie; a gdzie ja będę, wy przyjść nie możecie.

35 Mówili tedy Żydowie między sobą: Dokądże ten pójdzie, że my go nie znajdziemy? czyli do rozproszonych poganów pójdzie i będzie uczył pogany?

36 Cóż to za mowa, którą wyrzekł: Szukać mię będziecie, ale nie znajdziecie, i gdzie ja będę, wy przyjść nie możecie?

37 A w on ostateczny dzień wielki święta onego stanął Jezus i wołał mówiąc: Jeźli kto pragnie, niech do mnie przyjdzie, a pije.

38 Kto wierzy w mię, jako mówi Pismo, rzeki wody żywej popłyną z żywota jego.

39 (A to mówił o Duchu, którego wziąć mieli wierzący weń; albowiem jeszcze nie był dany Duch Święty, przeto że jeszcze Jezus nie był uwielbiony.)

40 Wiele ich tedy z owego ludu słysząc te słowa, mówili: Tenci jest prawdziwie on prorok.

41 A drudzy mówili: Ten jest Chrystus; ale niektórzy mówili: Azaż z Galilei przyjdzie Chrystus?

42 Azaż nie mówi Pismo, iż z nasienia Dawidowego i z Betlehemu miasteczka, gdzie był Dawid, przyjdzie Chrystus?

43 A tak stało się rozerwanie dla niego między ludem.

44 I chcieli go niektórzy z nich pojmać; ale żaden nie ściągnął nań rąk swoich.

45 Przyszli tedy słudzy do przedniejszych kapłanów i do Faryzeuszów; którzy im rzekli: Przeczżeście go nie przywiedli?

46 Odpowiedzieli oni słudzy: Nigdy tak nie mówił człowiek jako ten człowiek.

47 I odpowiedzieli im Faryzeuszowie: Alboście i wy zwiedzeni?

48 Izali kto uwierzył weń z książąt albo z Faryzeuszów?

49 Tylko ten gmin, który nie zna zakonu; przeklęci są.

50 I rzekł do nich Nikodem, który był przyszedł w nocy do niego, będąc jeden z nich:

51 Izali zakon nasz sądzi człowieka, jeźliby pierwej nie słyszał od niego i nie poznałby, co czyni?

52 A oni mu odpowiedzieli i rzekli: Izaliś i ty Galilejczyk? Badajże się, a obacz, żeć prorok z Galilei nie powstał.

53 I poszedł każdy do domu swego.

Komentarz do rozdziału: Ewangelia Jana 7

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Ewangelia Jana 7:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Takie rzeczy” — Zdolny dać żywot wieczny.

„Objaw się” — Nie postępuj tak, jakbyś obawiał się stracić życie.

Ewangelia Jana 7:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Bracia Jego” — Krewni, kuzyni.

Ewangelia Jana 7:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Zawsze jest” — Nic nie stoi wam na przeszkodzie, abyście szli, kiedy zechcecie.

Ewangelia Jana 7:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Mnie nienawidzi” — Jeżeli nie spotkamy żadnej przeszkody w świecie, to dlatego, że może nie jesteśmy dość wierni w Słowie Bożym.

Ewangelia Jana 7:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Idźcie wy” — Największymi przeciwnikami naszego Pana nie byli ludzie niewierzący, lecz niewierni wyznawcy świętobliwości.

„Ja jeszcze nie pójdę” — Nie jest rzeczą właściwą ani rozumną dla ludu Bożego bez potrzeby narażać się na niebezpieczeństwo.

„Mój czas” — Mojej śmierci 14 dnia miesiąca Nisan.

Ewangelia Jana 7:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Do kościoła” — Wiedział, że faryzeusze starali się Go zabić przy takiej okazji (gdyby wszedł w zwykły dzień).

Ewangelia Jana 7:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie uczył” — Podobnie ojcowie święci od początku okażą się szczególnymi w wielu rzeczach, jak było mówione o Jezusie Chrystusie.

Ewangelia Jana 7:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Ale Tego” — Jak pisze w pismach Starego Testamentu.

„Który mnie posłał” — Chrystus nie rościł sobie prawa być równym Bogu.

Ewangelia Jana 7:17

Epifania i Bazylea:

„Jeśliby kto chciał czynić wolę jego, ten będzie umiał rozeznać, jeśli ta nauka jest z Boga” — Jezus mówi, że jeśli kto pełni Jego wolę, tzn. poświęca się i stara się wprowadzić w czyn to poświęcenie, taki pozna Jego naukę pochodzącą od Boga. (TP 1961, s. 123)

Ewangelia Jana 7:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Czyż Mojżesz” — Przez którego Żydzi zostali przyprowadzeni pod Zakon, a przez Chrystusa zostali spod niego uwolnieni.

„Nie przestrzega” — "Z uczynków Zakonu nie będzie usprawiedliwione żadne ciało przed obliczem Jego", Rzym.3:20.

Ewangelia Jana 7:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Diabelstwo masz” — Zły duch świadczył inaczej niżeli lud. "Wiem kim jesteś, żeś święty Boży", Mar. 1:24.

Ewangelia Jana 7:23

Paruzja (C.T. Russell):

„W sabat” — Typ na Tysiąclecie.

Ewangelia Jana 7:24

Epifania i Bazylea:

„Nie sądźcie” — wyrokujcie. (TP 1961, s. 52)

„ale sprawiedliwy sąd” — [krisis - wyrok];. (TP 1961, s. 52) ...Nie sądźcie [nie skazujcie] według widzenia, ale sprawiedliwy sąd [krisis – wyrok] sądźcie”. - E17. 187 (TP 1961, s. 52)

Ewangelia Jana 7:30

Paruzja (C.T. Russell):

„Godzina Jego” — I śmierci to dzień 14 miesiąca Nisan. Bóg naznaczył czasy i chwile, które są ważnymi w Jego planie.

„Nie nadeszła” — Księżyc, typ na Prawo Zakonu, a zatem i typ na naród żydowski jeszcze nie był w pełni.

Ewangelia Jana 7:33

Paruzja (C.T. Russell):

„Szukać mnie” — Przez osiemnaście stuleci Wieku Ewangelii.

„Ale nie znajdziecie” — Aż powiecie: "Błogosławiony ten, który idzie w imieniu Pańskim", Mat.23:39.

Ewangelia Jana 7:35

Paruzja (C.T. Russell):

„Do rozproszonych” — Dwunastu przedstawicieli pokoleń żydowskich.

Ewangelia Jana 7:37

Paruzja (C.T. Russell):

„Dzień wielki” — Dzień ofiarowania wody.

„Stanął i wołał” — Możebne w czasie, gdy woda ze złotego dzbana była wylewana na ołtarz.

„Jeśli kto pragnie” — Odpoczynku, spokoju, radości i społeczności.

„Niech przyjdzie i pije” — "Pili z Opoki duchowej, która za nimi szła", 1 Kor.10:4.

Epifania i Bazylea:

„A w on ostateczny dzień wielki święta” — Nasz tekst opowiada o ostatnim Święcie Namiotów, w którym nasz Pan brał udział — o tym święcie, które się odbyło na sześć miesięcy przed Jego ukrzyżowaniem. (TP 1983, s. 76)

Ewangelia Jana 7:38

Paruzja (C.T. Russell):

„Wierzy we mnie” — Gdy zostanie napełniony duchem, a tym sposobem stanie się "źródłem wody wytryskującej ku żywotowi wiecznemu", Jan 4:14.

„Z żywota jego” — Z Ciała Chrystusowego, gdy zostanie skompletowane, z ust Mesjasza w chwale.

„Popłyną rzeki” — W Tysiącleciu dosięgną wszystkich zakątków ziemi.

„Wody żywej” — Prawda, przez którą ludzie mogą otrzymywać żywot. "Znajomość chwały Pańskiej napełni wszystką ziemię", Hab 2:14.

Ewangelia Jana 7:39

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie był jeszcze dany” — Jedynie Pan Jezus go otrzymał. To nam tłumaczy ważność nauki Chrystusowej danej nam przez pisma apostołów.

„Nie był uwielbiony” — Duch święty nie mógł być dany Kościołowi prędzej, aż okup za rodzaj ludzki był formalnie przedstawiony w rzeczywistej Świątnicy Najświętszej w samym niebie. Fakt, że odtąd duch święty był dany, jest dowodem, że Jezus został uwielbiony.

Epifania i Bazylea:

„Jeszcze nie był dany Duch Święty, przeto że Jezus nie był uwielbiony” — Bóg nie mógł zesłać Ducha synowskiego, aż do momentu, gdy Jezus złożył w depozycie Swoją zasługę w ręce Ojca i została ona przyjęta jako przypisanie na rzecz wszystkich z tej klasy, bowiem nikt nie mógłby otrzymać Ducha synostwa, jak tylko przez Odkupiciela, naszego Pana Jezusa Chrystusa. (TP 1981, s. 92)

Ewangelia Jana 7:43

Paruzja (C.T. Russell):

„Rozerwanie” — Między szczerymi a nieszczerymi.

Ewangelia Jana 7:46

Paruzja (C.T. Russell):

„Jako ten człowiek” — Doskonały człowiek Jezus Chrystus. "Wdzięczność rozlała się po wargach Twoich", Psalm 45:3. "Wszyscy Mu przytakiwali i dziwili się wdziękowi słów płynących z ust Jego", Łuk.4:22. "Kropić będzie jako deszcz nauka moja, jako drobny deszcz na zioła, a jako krople na trawę", 5 Moj.32:2.

Ewangelia Jana 7:48

Paruzja (C.T. Russell):

„Z książąt” — Jak przy pierwszej obecności Pana, ci, co przyjęli tę uwagę, ślepo postępowali za swoimi przewodnikami, a przez to utracili swoje przywileje, tak dzieje się i teraz.

„Z faryzeuszów” — Którzy rościli pretensje, że oni reprezentowali cały system narodu żydowskiego.

Ewangelia Jana 7:52

Paruzja (C.T. Russell):

„Prorok nie powstał” — To nie było prawdą, bo Jonasz był Galilejczykiem.

Epifania i Bazylea:

„Prorok z Galilei nie powstał” — niektórzy z proroków, np. Jonasz z Gatefer, z pokolenia Zabulonowego (2 Król. 14:25; Joz. 14:10,13) powstał z Galilei. (TP 1968, s. 33)

Literatura o rozdziale Ewangelia Jana 7

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Ewangelia Jana

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.