Ewangelia Jana 16

Ewangelia Jana, rozdział 16 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (33 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Ewangelia Jana 16 — Biblia Gdańska

1 Tomci wam powiedział, abyście się nie gorszyli.

2 Wyłączać was będą z bóżnic; owszem przyjdzie godzina, że wszelki, który was zabije, będzie mniemał, że Bogu posługę czyni.

3 A toć wam uczynią, iż nie poznali Ojca ani mnie.

4 Alemci wam to powiedział, abyście gdy przyjdzie ta godzina, wspomnieli na to, żem ja wam opowiedział; a tegom wam z początku nie powiadał, bom był z wami.

5 Lecz teraz idę do onego, który mię posłał, a żaden z was nie pyta mię: Dokąd idziesz?

6 Ale żem wam to powiedział, smutek napełnił serce wasze.

7 Lecz ja wam prawdę mówię, wamci to pożyteczno, abym ja odszedł; bo jeźli ja nie odejdę, pocieszyciel on nie przyjdzie do was, a jeźli odejdę, poślę go do was.

8 A on przyszedłszy, będzie karał świat z grzechu i z sprawiedliwości, i z sądu;

9 Z grzechu mówię, iż nie uwierzyli we mnie;

10 Z sprawiedliwości zasię, iż do Ojca mego idę, a już mnie więcej nie ujrzycie;

11 Z sądu, iż książę tego świata już jest osądzony.

12 Mamci wam jeszcze wiele mówić, ale teraz znieść nie możecie.

13 Lecz gdy przyjdzie on Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę; bo nie sam od siebie mówić będzie, ale cokolwiek usłyszy, mówić będzie, i przyszłe rzeczy wam opowie.

14 On mię uwielbi; bo z mego weźmie, a opowie wam.

15 Wszystko, co ma Ojciec, moje jest; dlategom rzekł: Że z mego weźmie, a wam opowie.

16 Maluczko, a nie ujrzycie mię, i zasię maluczko, a ujrzycie mię; bo ja idę do Ojca.

17 Mówili tedy niektórzy z uczniów jego między sobą: Cóż to jest, co nam mówi: Maluczko, a nie ujrzycie mię, i zasię maluczko, a ujrzycie mię, a iż ja idę do Ojca?

18 Przetoż mówili: Cóż to jest, co mówi: Maluczko? Nie wiemy, co mówi.

19 Tedy Jezus poznał, że go pytać chcieli, i rzekł im: O tem się pytacie między sobą, żem rzekł: Maluczko, a nie ujrzycie mię, i zasię maluczko, a ujrzycie mię.

20 Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Że wy będziecie płakać i narzekać, a świat się będzie weselił; wy smutni będziecie, ale smutek wasz obróci się wam w wesele.

21 Niewiasta gdy rodzi, smutek ma, bo przyszła godzina jej; lecz gdy porodzi dzieciątko, już nie pamięta uciśnienia, dla radości, iż się człowiek na świat narodził.

22 I wy teraz smutek macie; ale zasię ujrzę was, a będzie się radowało serce wasze, a radości waszej nikt nie odejmie od was.

23 A dnia onego nie będziecie mnie o nic pytać. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: O cokolwiek byście prosili Ojca w imieniu mojem, da wam.

24 Dotąd o niceście nie prosili w imieniu mojem; proścież, a weźmiecie, aby radość wasza była doskonała.

25 Tomci wam przez przypowieść mówił; ale idzie godzina, gdy już dalej nie przez przypowieści mówić wam będę, ale jawnie o Ojcu moim oznajmię wam.

26 W on dzień w imieniu mojem prosić będziecie; a nie mówię wam: Iż ja będę Ojca prosił za wami;

27 Albowiem sam Ojciec miłuje was, żeście wy mię umiłowali i uwierzyliście, żem ja od Boga przyszedł.

28 Wyszedłem od Ojca, a przyszedłem na świat; i zasię opuszczam świat, a idę do Ojca.

29 Rzekli mu uczniowie jego: Oto teraz jawnie mówisz, a żadnej przypowieści nie powiadasz;

30 Teraz wiemy, że wszystko wiesz, a nie potrzebujesz, aby cię kto pytał; przez to wierzymy, żeś od Boga wyszedł.

31 Odpowiedział im Jezus: Teraz wierzycie.

32 Oto przyjdzie godzina; owszem już przyszła, że się rozproszycie każdy do swego, a mię samego zostawicie; lecz nie jestem sam, bo Ojciec jest ze mną.

33 Tomci wam powiedział, abyście we mnie pokój mieli. Na świecie ucisk mieć będziecie; ale ufajcie, jam zwyciężył świat.

Komentarz do rozdziału: Ewangelia Jana 16

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Ewangelia Jana 16:2

Paruzja (C.T. Russell):

Źródła: MANNA - 17 MAJA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 17 MAJA

Ewangelia Jana 16:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Ojca, ani mnie” — Ponieważ niepobożni nie znoszą strofowania, które strofuje pobożne życie.

Ewangelia Jana 16:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Pożyteczne” — Lepiej dla was będzie.

„Abym odszedł” — Aby przedstawić dowody przed tronem Ojca, żeście zostali kupieni, a tym sposobem, aby było możebne przysposobić was za synów.

„Pocieszyciel on” — W języku greckim wyraz ten jest rodzaju męskiego, jak stół, piec, zaś w języku niemieckim kobieta jest rodzaju nijakiego. Płeć nie jest oznaczona.

Epifania i Bazylea:

„bo jeśli nie odejdę” — jeśli pozostanę ciałem, jeśli nie poddam się w ofierze a tym sposobem nie będzie wykonany plan Ojca, dotyczący waszego odkupienia. (TP 1978, s. 21)

Ewangelia Jana 16:8

Paruzja (C.T. Russell):

„A on przyszedłszy” — Zaimek następuje dowolnie po rzeczowniku bez względu na płeć.

„Będzie karał” — "A nie miejcie towarzysza z uczynkami niepożytecznymi ciemności, ale raczej je strofujcie", Efez.5:11.

„Świat” — Przez wiernych świadków Kościoła Chrystusowego.

„Z grzechu” — Pokazując światowym ludziom przez uświęcone życie, czym jest grzech.

„I z sprawiedliwości” — Podobnie pokazując, co to jest sprawiedliwość.

„I sądu” — przekonywując ich o czasie zapłaty.

Epifania i Bazylea:

„będzie” — Jesteśmy silnie przekonani, że dobrzy, poświęceni zwolennicy Towarzystwa są pozafiguralnym Elizeuszem, którzy w 1917 roku jako tacy otrzymali stanowisko mówczego narzędzia do publiczności, i których czynności są określone przez Jezusa w tym wierszu. (TP 1932, s. 66,71)

„karał świat” — Bez wątpienia, że ci bracia w Towarzystwie, którzy głoszą ustnie, przez Prawdę i Ducha strofują świat z grzechu, sprawiedliwości i przyszłego sądu. (TP 1932, s. 66,71)

„z grzechu” — to znaczy, że uświadomi światu jego grzeszny stan i w coraz większym stopniu będzie ukazywał mu niezmiernie przestępczy charakter grzechu. (TP 1991, s. 69)

Ewangelia Jana 16:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Z sądu” — Sprawiedliwego sądu, w którym złe uczynki teraźniejszego życia otrzymują słuszną zapłatę odpowiednio do stopnia posiadanego światła.

„Książę” — Szatan. władca, uzurpator.

„Świata tego (starego)” — Złego wieku czyli epoki. Przeciwnik rodu ludzkiego.

Ewangelia Jana 16:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Wiele mówić” — Co potrzebujecie wiedzieć, i ostatecznie wiedzieć będziecie.

„Znieść nie możecie” — Ponieważ nie zostaliście spłodzeni z ducha świętego.

„Teraz” — To dla nas nauka o tajemniczości.

Ewangelia Jana 16:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Gdy przyjdzie” — Duch Ojca Niebiańskiego.

„Wprowadzi was” — Apostołów i cały Kościół prawdziwy przez ich pisma, przez odnowienie i odświeżenie ich pamięci, przez pomożenie im, by mogli ocenić plan Boży i przez danie im szczególnego objawienia.

„We wszelką prawdę” — W tym jasne wyrozumienie charakteru naszego Niebiańskiego Ojca. Dla apostołów było niemożebne prędzej wyrozumieć plan Boży, aż po zesłaniu ducha świętego.

„Nie od siebie mówić” — Lecz będzie przewodem łączności między nami. Słowo greckie "heautou" - "on sam" jest podane rozmaicie, w rodzaju męskim, żeńskim i nijakim.

„Przyszłe rzeczy” — Tym sposobem przeszkadzając do wplątania się w różne związki w czasie wielkiego ucisku. "Wy, bracia, nie jesteście w ciemności (abyście czasu wielkiego ucisku nie rozeznali)", 1 Tes. 5:4. "Nie wasza (apostołów) to rzecz znać (wtedy) czasy i chwile, które Ojciec sobie zachował do własnego rozporządzenia. Wy natomiast (apostołowie) otrzymacie moc (ducha świętego)", Dzieje 1:7,8. "Tajemnica Pańska objawiona jest tym, co Go się boją", Ps. 25:14. Ktokolwiek posiada znajomość przyszłych rzeczy, ma tym samym znak lub pieczęć jako dowód synostwa.

Epifania i Bazylea:

„Duch prawdy” — to jest usposobienia, które Słowo Boże, Prawda [w greckim tekście przedimek określony], wyrabia w Jego ludzie. (TP 1986, s. 88) ...Prosimy zauważyć, że u Jana 14:17; 15:26; 16:13 Duch Święty jest określony jako Duch prawdy, tzn. usposobienie, jakie Słowo Boże, czyli prawda (Jana 17:17) tworzy w Jego ludzie. - E1. 513 (TP 1986, s. 88)

Ewangelia Jana 16:14

Paruzja (C.T. Russell):

„On” — Duch święty, moc Ojca Niebiańskiego.

Ewangelia Jana 16:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Co ma Ojciec, moje jest” — Plany Jego i mój (Jezusa) są w zupełnej harmonii.

„Wam opowie” — Duch święty Ojca spowoduje wasz wzrost w umiejętności, jakiej potrzebujecie.

Ewangelia Jana 16:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Maluczko (krótki czas)” — "Tysiąc lat (ludzkiej rachuby) przed oczyma Twymi są jako dzień wczorajszy", Ps.90:4. "Jeden dzień u Pana jest jako tysiąc lat (według rachuby ludzi), a tysiąc lat (u ludzi) jako jeden dzień (u Boga)", 2 Piotra 3:8.

Ewangelia Jana 16:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Obróci w wesele” — Z powodu społeczności i łączności z Ojcem Niebiańskim.

Ewangelia Jana 16:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Zasię ujrzę was” — Objawię samego siebie. Ostatnią czynnością naszego Pana przed wstąpieniem do nieba było, że błogosławił swym uczniom i zwolennikom, iż "przyjść miał tak, jak Go widzieli idącego do nieba", Dz. 1:11.

Ewangelia Jana 16:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Prosili Ojca” — Na wzór Jezusa, bo On nie rościł prawa być równym Bogu.

Ewangelia Jana 16:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Proście a weźmiecie” — Zdobędziecie dostęp do Bożej opatrzności, jeśli zostaliście usprawiedliwieni, poświęceni i jeżeli Słowo Jego w was zostaje. Ojciec Niebiański posiada wielorakie miłosierdzia, błogosławieństwa i ma zachowaną opatrzność dla tych, co są posłusznymi i wiernymi dziećmi, które o te błogosławieństwa proszą.

„Aby radość wasza” — Ze społeczności i łączności z Ojcem była zupełna.

Ewangelia Jana 16:27

Paruzja (C.T. Russell):

„Sam Ojciec” — "Ojcu waszemu spodobało się dać wam Królestwo", Łuk.12:32. "Pierzem swym okryje cię, a pod skrzydłami Jego bezpiecznym będziesz", Ps.91:4. "Droga jest przed oczyma Pańskimi śmierć świętych Jego", Ps.116:15.

„Miłuje was” — Greckie słowo "phileo" określa obowiązującą miłość.

„Wyście mnie umiłowali” — Greckie słowo "phileo".

Epifania i Bazylea:

„Albowiem sam Ojciec miłuje was, żeście wy mię umiłowali” — Tutaj Jezus mówi o miłości w kręgu rodzinnym, miłości obowiązkowej obejmującej uczucia osobiste. Jak widać z kontekstu, zachęca On członków rodziny do modlitwy do Boga jako ich Ojca, co czynił również u Mat. 6:9; powiedział im także, że „jeden jest Ojciec wasz, który jest w niebiesiech” (Mat. 23:9). Ci, którzy z wdzięczności za wszystko, co dla nich uczynił, miłują Syna Bożego, Jezusa, jako swego Zbawiciela i Pana, a którzy wiernie kroczą za Nim pełniąc wolę Ojcowską (Mat. 12:48–50; Żyd. 2:11), otrzymują zapewnienie, że Bóg miłuje ich osobiście jako swoje dzieci i że jako ich Ojciec w każdy możliwy sposób stara się o nich dla ich dobra. (TP 1994, s. 54)

Ewangelia Jana 16:28

Epifania i Bazylea:

... Ew. Jana 16:28 swymi kontrastami podobnie dowodzi poprzedniej egzystencji naszego Pana. - E2. 45

Ewangelia Jana 16:33

Paruzja (C.T. Russell):

„Ufajcie” — Siła, moc będzie daną na każdym kroku tym, którzy postępują tą drogą.

Źródła: MANNA - 9 CZERWCA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 9 CZERWCA

Literatura o rozdziale Ewangelia Jana 16

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Ewangelia Jana

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.