Ewangelia Jana 2

Ewangelia Jana, rozdział 2 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (25 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Ewangelia Jana 2 — Biblia Gdańska

1 A dnia trzeciego było wesele w Kanie Galilejskiej, i była tam matka Jezusowa.

2 Wezwany też był i Jezus i uczniowie jego na ono wesele.

3 A gdy nie stało wina, rzekła matka Jezusowa do niego: Wina nie mają.

4 Rzekł jej Jezus: Co ja mam z tobą, niewiasto? jeszczeć nie przyszła godzina moja.

5 Rzekła matka jego sługom: Cokolwiek wam rzecze, uczyńcie.

6 I było tam sześć stągwi kamiennych, postawionych według oczyszczenia żydowskiego, biorących w się każda dwie albo trzy wiadra.

7 Rzekł im Jezus: Napełnijcie te stągwie wodą; i napełnili je aż do wierzchu.

8 Tedy im rzekł: Czerpajcież teraz, a donieście przełożonemu wesela. I donieśli.

9 A gdy skosztował przełożony wesela onej wody, która się stała winem, (a nie wiedział, skąd by było; lecz słudzy wiedzieli, którzy wodę czerpali), zawołał on przełożony oblubieńca;

10 I rzekł mu: Każdy człowiek pierwej daje wino dobre, a gdy sobie podpiją, tedy podlejsze; a tyś dobre wino zachował aż do tego czasu.

11 Tenci początek cudów uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej, a objawił chwałę swoję; i uwierzyli weń uczniowie jego.

12 Potem zstąpił do Kapernaum, on i matka jego i bracia jego i uczniowie jego, i zamieszkali tam niewiele dni;

13 Albowiem była blisko wielkanoc żydowska; i wstąpił Jezus do Jeruzalemu.

14 I znalazł w kościele siedzące te, co sprzedawali woły i owce i gołębie, i te, co pieniędzmi handlowali.

15 A uczyniwszy bicz z powrozków, wszystkie wygnał z kościoła, i owce i woły: a tych, co pieniędzmi handlowali, pieniądze rozsypał i stoły poprzewracał;

16 A tym, co gołębie sprzedawali, rzekł: Wynieście to stąd, a nie czyńcie domu Ojca mego domem kupieckim.

17 I wspomnieli sobie uczniowie jego, iż napisano: Gorliwość domu twego zżarła mię.

18 Tedy odpowiedzieli Żydowie i rzekli mu: Cóż nam za znak pokażesz, iż to czynisz?

19 Odpowiedział Jezus i rzekł im: Rozwalcie ten kościół, a we trzech dniach wystawię go.

20 Rzekli tedy Żydowie: Czterdzieści i sześć lat budowano ten kościół, a ty go we trzech dniach wystawisz?

21 Ale on mówił o kościele ciała swego.

22 Przetoż, gdy zmartwychwstał, wspomnieli uczniowie jego, iż im to był powiedział; i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus.

23 A gdy był w Jeruzalemie na wielkanoc w święto, wiele ich uwierzyło w imię jego, widząc cuda jego, które czynił.

24 Ale Jezus nie zwierzał im samego siebie, przeto iż on znał wszystkie,

25 A iż nie potrzebował, aby mu kto świadectwo wydawał o człowieku; albowiem on wiedział, co było w człowieku.

Komentarz do rozdziału: Ewangelia Jana 2

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Ewangelia Jana 2:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Dnia trzeciego” — Wesele Baranka odbędzie się trzeciego tysiącletniego dnia duchowego okresu.

Ewangelia Jana 2:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Na ono wesele” — "Małżeństwo jest uczciwe", Żyd.13:4. Nie prowadzili życia jak zakonnicy lub zakonnice, lecz wiedli życie ofiarnicze wśród zwykłych warunków społecznych.

Ewangelia Jana 2:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Matka Jezusa” — Prawdopodobnie wesele było bliskich przyjaciół rodziny.

Ewangelia Jana 2:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Niewiasto” — Ten wyraz w hebrajskim języku wyraża grzeczne odniesienie się do kobiety. Typ na Kościół.

„Co ja mam z tobą” — Co mnie za potrzeba przyjąć twoją radę, żeby nie pokazać gościom, że zabrakło wina.

„Moja godzina” — Właściwa pora, aby to załatwić.

„Nie przyszła” — "Heko", znaczy z greckiego: "jeszcze nie przyszła", aż wino zostanie zupełnie wyczerpane. Kielich upokorzeń i ofiary musi być wpierw wysączony, zanim wywyższenie i chwała mogą nastąpić.

Ewangelia Jana 2:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Matka Jego” — Miała zupełne zaufanie w Jego wyższe pojęcie i możność czynienia różnych rzeczy we wszystkich okolicznościach.

„Sługom” — Wyobraża Kościół w czasie Wieku Ewangelii.

„Cokolwiek rzecze” — Dobry przepis dla wszystkiego ludu Bożego.

„Uczyńcie” — Słudzy prawdopodobnie uznawali ją, jako mającą pewną władzę w owym domu.

Źródła: MANNA - 15 LUTEGO

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 15 LUTEGO

Ewangelia Jana 2:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Sześć stągwi” — Wyobrażają lud Boży żyjący w obecnym złym czasie. "Sześć" jest symbolem niedoskonałości i złych warunków.

„Kamiennych” — "Mamy ten skarb w naczyniach glinianych".

„Po dwa albo po trzy wiadra” — Od 18 do 27 galonów (około 370 kwart).

Ewangelia Jana 2:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Wodą” — Wyobraża Prawdę i jej wpływ na życie ludzkie i przywileje.

„Napełnili je” — Wszystkim było jawne, iż była wlana czysta woda.

„Aż do wierzchu” — Wyobraża usprawiedliwienie.

Ewangelia Jana 2:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Przełożony wesela” — Wyobraża Ojca Niebiańskiego.

„Stała się winem” — Wyobraża przemianę usprawiedliwionego życia przez zadatek nowej natury i następującą potem radość i wesele w Królestwie. "Odtąd nie będę pił z tego owocu winnego szczepu aż do dnia owego, gdy go z wami pić będę w Królestwie Ojca mego", Mat.26:29.

„Oblubieńca” — Wyobraża Jezusa.

Ewangelia Jana 2:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Wino dobre” — Prawdopodobnie stworzone wino było prawdziwym winem. Gdyby Jezus żył w naszych czasach nieumiarkowania i złych obyczajów, to bez wątpienia byłby On abstynentem.

„Aż do tego czasu” — Najlepsza radość dla Nowego Stworzenia jest zachowaną aż do czasu, gdy Oblubieniec zmieni swoich naśladowców na swój obraz i podobieństwo (duchowego stanu).

Ewangelia Jana 2:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Ten początek” — Stoi w przeciwieństwie do różnych podań.

„Aby objawił” — Przed czasem.

„Chwałę swoją” — Jego przyszłą chwałę.

Ewangelia Jana 2:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Z powrózków” — (Ze sznurków). Wyobraża różne prawdy czasu żniwa, one strofowały tych, którzy przyłączyli się do klasy świątnicowej dla sprośnych zysków.

„Z kościoła” — Wyobraża oczyszczenie klasy świątnicowej od roku 1878, z której wszelkie samolubne i zmysłowe myśli światowości musiały być usunięte, aby "Świątynia" jako mieszkanie Boże mogła być czysta.

„Pieniędzmi handlowali” — Pozafiguralne oczyszczenie postępuje i oddziałowywa na tych, co handlują świętymi rzeczami. Zmieniający pieniądze wyobrażają w naszych czasach tych, którzy biorą od ludzi pieniądze za to, co nie jest pokarmem prawdziwym.

„Stoły powywracał” — Każdemu miłującemu Zakon Żydowi przysługiwało prawo to uczynić. To było zapewne to samo wydarzenie, które inni ewangeliści podają, iż miało miejsce na pięć dni przed ukrzyżowaniem Jezusa.

Epifania i Bazylea:

„wszystkie wygnał z kościoła” — (Nasz Pan oczyścił świątnicę dwa razy, pierwszy raz przy Jego pierwszej oficjalnej wizycie w niej, a później 6 miesięcy po rozpoczęciu Jego misji). (TP 1932, s. 78) Przez równoległe dyspensacje to reprezentuje rozpoczęcie wypędzania z Kościoła przez naszego Pana na wiosnę 1875 roku tj. 6 miesięcy po Jego powrocie, niektórych Adwentystów niezadowolonych z powodu zawodu, że Pan nie przyszedł w ciele w 1874 roku. (TP 1932, s. 78) Pierwsze oczyszczenie świątnicy, reprezentuje przesiewanie między niezadowolonymi jednostkami, zaczynające się od Wielkanocy 1875 roku, którzy spodziewali się, że Chrystus okaże się w ciele w 1874 roku. (TP 1936, s. 74)

Ewangelia Jana 2:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Rozwalcie ten kościół” — Ręką ludzką zbudowany.

„W trzech dniach wystawię go” — Prawdziwy Kościół Ciała Chrystusowego. Piąty, szósty i początek siódmego tysiącletniego dnia (Jezus urodził się w piątym tysiącleciu od Adama, minął szósty w roku 1874 i żyjemy w siódmym tysiącleciu). "Ale teraz z tym wszystkim dziś trzeci dzień, odkąd to się stało", Łuk.24:21.

Epifania i Bazylea:

„Rozwalcie ten kościół, a we trzech dniach wystawię go” — W wierszu tym Jezus przyobiecał, że gdyby nawet nieprzyjaciele Jego wymordowali rozmaitych członków Jego Kościoła, to On i tak by go (Kościół) w zbudził w trzecim (tysiącletnim) dniu. Jezus wyrzekł te słowa w piątym tysiącletnim dniu po upadku Adama... a zatem zmartwychwstanie (Kościoła) nastąpi w siódmym tysiącletnim dniu, który jest trzecim z takich dni, licząc i włączając w to dzień piąty. (TP 1960, s. 112) ...Zniszczenie Kościoła, Królewskiego Kapłaństwa, Świątyni Boga (Efez. 2:19-22), rozpoczęło się wraz z zabiciem Jezusa i postępowało przez cały Wiek Ewangelii - podczas pozostałej części piątego 1000-letniego dnia, poprzez cały szósty aż po siódmy 1000-letni dzień. (SB 2002, 70) l . 5 l 6 l 7 (TP 1960, s. 112) pne 126 33 r. 874 1874 (TP 1960, s. 112)

Ewangelia Jana 2:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Znał wszystkich” — Znał ich wybiegi.

Literatura o rozdziale Ewangelia Jana 2

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Ewangelia Jana

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.