Ewangelia Jana 20

Ewangelia Jana, rozdział 20 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (31 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Ewangelia Jana 20 — Biblia Gdańska

1 A pierwszego dnia po sabacie Maryja Magdalena przyszła rano do grobu, gdy jeszcze było ciemno, i ujrzała kamień odwalony od grobu.

2 I bieżała, a przyszła do Szymona Piotra i do onego drugiego ucznia, którego miłował Jezus, i rzekła im: Wzięli Pana z grobu, a nie wiemy, gdzie go położyli.

3 Tedy wyszedł Piotr i on drugi uczeń, a szli do grobu.

4 I bieżeli obaj społem; ale on drugi uczeń wyścignął Piotra i pierwej przyszedł do grobu.

5 A nachyliwszy się, ujrzał leżące prześcieradła; wszakże tam nie wszedł.

6 Przyszedł też i Szymon Piotr, idąc za nim, i wszedł w grób, i ujrzał prześcieradła leżące,

7 I chustkę, która była na głowie jego, nie z prześcieradłami położoną, ale z osobna na jednem miejscu zwiniętą.

8 Potem wszedł i on drugi uczeń, który był pierwej przyszedł do grobu, i ujrzał, a uwierzył.

9 Albowiem jeszcze nie rozumieli Pisma, iż miał zmartwychwstać.

10 I odeszli zaś oni uczniowie do domu.

11 Ale Maryja stała u grobu, na dworze płacząc; a gdy płakała, nachyliła się w grób.

12 I ujrzała dwóch Aniołów w bieli siedzących, jednego u głowy, a drugiego u nóg, tam gdzie było położone ciało Jezusowe.

13 Którzy jej rzekli: Niewiasto! czemu płaczesz? Rzekła im: Iż wzięli Pana mego, a nie wiem, gdzie go położyli.

14 A to rzekłszy, obróciła się nazad i ujrzała Jezusa stojącego; lecz nie wiedziała, iż Jezus był.

15 Rzekł jej Jezus: Niewiasto! czemu płaczesz? kogo szukasz? A ona mniemając, że był ogrodnik, rzekła mu: Panie! jeźliś go ty wziął, powiedz mi, gdzieś go położył, a ja go wezmę.

16 Rzekł jej Jezus: Maryjo! Która obróciwszy się, rzekła mu: Rabbuni! co się wykłada: Nauczycielu!

17 Rzekł jej Jezus: Nie dotykaj się mnie, bom jeszcze nie wstąpił do Ojca mego; ale idź do braci moich, a powiedz im: Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego, i do Boga mego i Boga waszego.

18 Tedy przyszła Maryja Magdalena, oznajmując uczniom, że widziała Pana, a że jej to powiedział.

19 A gdy był wieczór dnia onego pierwszego po sabacie, a drzwi były zamknięte, gdzie byli uczniowie zgromadzeni dla bojaźni żydowskiej, przyszedł Jezus i stanął w pośrodku nich, i rzekł im: Pokój wam!

20 A to rzekłszy pokazał im ręce i bok swój; a uradowali się uczniowie, ujrzawszy Pana.

21 Rzekł im zasię Jezus: Pokój wam; jako mię posłał Ojciec, tak i ja was posyłam.

22 A to rzekłszy tchnął na nie i rzekł im: Weźmijcie Ducha Świętego.

23 Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są zatrzymane.

24 A Tomasz, jeden ze dwunastu, którego zowią Dydymus, nie był z nimi, gdy był przyszedł Jezus.

25 I rzekli mu drudzy uczniowie: Widzieliśmy Pana. Ale im on rzekł: Jeźli nie ujrzę w ręku jego znaków gwoździ, a nie włożę palca mego w znaki gwoździ, a nie włożę ręki mojej w bok jego, nie uwierzę.

26 A po ośmiu dniach byli zasię uczniowie jego w domu, i Tomasz z nimi. I przyszedł Jezus, gdy były drzwi zamknięte, a stanął w pośrodku nich, i rzekł: Pokój wam!

27 Potem rzekł Tomaszowi: Włóż sam palec twój, a oglądaj ręce moje i ściągnij rękę twoję, i włóż ją w bok mój, a nie bądź niewiernym, ale wiernym.

28 Tedy odpowiedział Tomasz i rzekł mu: Panie mój, i Boże mój!

29 Rzekł mu Jezus: Żeś mię ujrzał, Tomaszu, uwierzyłeś; błogosławieni którzy nie widzieli, a uwierzyli.

30 Wieleć i innych cudów uczynił Jezus przed oczyma uczniów swoich, które nie są napisane w tych księgach.

31 Ale te są napisane, abyście wy wierzyli, że Jezus jest Chrystus, Syn Boży, a żebyście wierząc żywot mieli w imieniu jego.

Komentarz do rozdziału: Ewangelia Jana 20

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Ewangelia Jana 20:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Rano” — "Poratuje go Bóg zaraz z poranku", Ps.46:6.

„Było ciemno” — Figuruje początek siódmego tysiącletniego dnia (od Adama), gdy prawdziwy Kościół został wzbudzony. "Rozwalcie ten przybytek (ręką ludzką zbudowany kościół), a ja w trzech dniach (tysiącletnich) go postawię", Jan 2:19.

Epifania i Bazylea:

„Maria Magdalena” — Maria Magdalena, która mimo iż swego czasu znajdowała się pod wpływem złych duchów, lecz dostąpiwszy uwolnienia spod ich dominacji stała się wierną i lojalną naśladowczynią Jezusa, i pierwszym świadkiem, jakiemu nasz Pan ukazał się po swym zmartwychwstaniu. (Prawdopodobnie nazwano ją Marią Magdaleną, ponieważ jej miastem rodzinnym była Magdala). Nie była to jednak Maria, siostra Łazarza i Marty, ani też nie była to Maria „jawnogrzesznica”, która własnymi łzami omyła stopy naszego Pana w domu faryzeusza. (TP 1993, s. 23)

Ewangelia Jana 20:2

Epifania i Bazylea:

„i do onego drugiego ucznia, którego miłował Jezus” — Jezus oczywiście miłował Jana i innych uczniów miłością bezinteresowną, ofiarniczą, lecz Jan tutaj wymienia szczególnie miłość obowiązkową obejmującą osobiste uczucie i czułość, jakie Jezus miał dla niego. (TP 1994, s. 54)

Ewangelia Jana 20:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Prześcieradła” — Przeto odzież i ciało, w którym Jezus pokazał się po zmartwychwstaniu, musiały być specjalnie stworzone.

Ewangelia Jana 20:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Ujrzała Jezusa” — Pierwsze ukazanie się po zmartwychwstaniu.

Ewangelia Jana 20:15

Paruzja (C.T. Russell):

„A ona” — Greckie "ekinos", podobnie jak w wyrażeniu: "gdy on duch".

„Że był ogrodnik” — Mniemając dlatego, że Jezus był ubiorem podobny do ogrodnika.

Ewangelia Jana 20:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie dotykaj mnie” — Greckie "haptomai" znaczy: nie obejmuj mnie. Nie zabieraj teraz czasu, ponieważ masz jeszcze ważną misję do spełnienia. Powinniśmy pamiętać, żeby Prawdę nie trzymać jedynie dla siebie, ale żeby ją zwiastować innym.

„Bom nie wstąpił” — I będę z wami jeszcze przez pewien czas.

„Ojca waszego” — "Nie wstydzi się ich braćmi nazywać", Żyd.2:11.

„Do Boga mojego” — Jezus nie rościł sobie prawa być równym Bogu Ojcu. "Rzecze Panu (Jehowie Bogu): Nadzieja moja i zamek mój, Bóg mój, w Nim nadzieję mieć będę", Ps.91:2.

Epifania i Bazylea:

„Nie dotykaj się mnie” — [dotykaj - greckie haptomai, objąć]; nie pozostawaj dla dalszej demonstracji swojego uczucia. (TP 1989, s. 27)

„bom jeszcze nie wstąpił do Ojca mego” — będę jeszcze z wami przez krótki czas. (TP 1989, s. 27)

Ewangelia Jana 20:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Drzwi zamknięte” — Prawdopodobnie mocno zaryglowane.

„Jezus przyszedł” — Piąty już raz ukazał się po zmartwychwstaniu.

„Stanął w pośrodku” — Objawił się momentalnie bez widocznego zbliżania się. "Wiatr gdzie chce wieje, poświst jego słyszysz, ale nie wiesz, skąd powstaje i dokąd zmierza. Podobnie bywa z każdym, kto się z ducha narodził", Jan 3:8.

Ewangelia Jana 20:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Posłał Ojciec” — Wynika, że Chrystus nie rościł pretensji by być równym Bogu Ojcu.

Ewangelia Jana 20:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Tchnął na nich” — Wyobraża wylanie ducha świętego podczas Zielonych Świąt.

Epifania i Bazylea:

„weźmijcie Ducha Świętego” — [pneuma]; wpływ lub moc. (TP 1985)

Ewangelia Jana 20:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Grzechy odpuścicie” — W mowach apostolskich, ich listach i decyzjach, oraz, gdy zostaną wyniesieni na stanowisko sędziów świata w Tysiącleciu, a nawet w teraźniejszym czasie, gdy stosunki ku temu składają się.

Epifania i Bazylea:

„Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są zatrzymane” — Chrystus dostarczył cenę okupu jako podstawę przebaczenia grzechów i dlatego w tym tekście udzielił uczniom świętej mocy do działania w charakterze Jego przedstawicieli, którzy mieli oznajmiać jaka jest podstawa i warunki przebaczania grzechów lub ich zatrzymywania i do zapewniania o tych dwóch faktach osoby zainteresowane. (TP 1986, s. 88)

Ewangelia Jana 20:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Po ośmiu dniach” — Dzień, który potem był nazwany siódmym. Chrześcijanie nawróceni z Żydów obchodzili oba dnie.

„Przyszedł Jezus” — Szósty raz ukazał się po zmartwychwstaniu.

„Stanął w pośrodku” — Momentalnie, stwarzając takie ciało i odzież, jakie uważał za potrzebne do okoliczności.

Epifania i Bazylea:

„A po ośmiu dniach” — rozumiemy, że „osiem dni" bierze się tu za tydzień. (TP 1984, s. 11)

Ewangelia Jana 20:27

Paruzja (C.T. Russell):

„Rzekł Tomaszowi” — Pokazując, że On wiedział, co mówił Tomasz, chociaż Mu nikt tego nie powiedział. Szczególne światło przyświecało dla prawdziwych "Izraelitów" podczas żniwa Wieku Żydowskiego, jak i Wieku Ewangelii.

Źródła: MANNA - 12 LISTOPADA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 12 LISTOPADA

Ewangelia Jana 20:28

Paruzja (C.T. Russell):

„Bóg mój” — Nie Jehowa. Mocarz.

Epifania i Bazylea:

-dotyczy 8 wielkich cudownych dni (TP 1930)

„odpowiedział Tomasz i rzekł mu: Panie mój i Boże mój” — przekonanie Tomasza, który nie był obecny podczas przeszłych objawień, niecałe 7 dni później, wyobraża prawdopodobnie przekonanie tych (dawniejszych) usprawiedliwionych wierzących, którzy umrą w pewnym czasie między X.1944 a XI.1956 i którzy zostaną obudzeni przed 2026 rokiem i dowiedzą się, że wzgardzony wierny lud w Prawdzie, którego widzieli jak przez wiele lat został zupełnie odrzucony przez chrześcijaństwo, chwalebnie naprawia ludzkość, żywych i umarłych. (TP 1930, s. 44)

Ewangelia Jana 20:29

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie widzieli” — Literalnie, a tylko oczyma wiary.

Ewangelia Jana 20:30

Paruzja (C.T. Russell):

„Wiele innych rzeczy” — Dowodów, greckie słowo "seemion".

Ewangelia Jana 20:31

Paruzja (C.T. Russell):

„Ale te są” — Opisy ewangeliczne.

„Abyście wierzyli” — Wiara jest konieczną do zbawienia.

„Że Jezus jest Chrystus” — Mesjasz, w którym wszystkie rodzaje ziemi mają być błogosławione.

„Syn Boży” — A nie syn Józefa.

„Żywot mieli” — Znaczy to, co jest przeciwne śmierci, a otrzymują ci, co wierzą.

Literatura o rozdziale Ewangelia Jana 20

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Ewangelia Jana

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.