Ewangelia Jana 15

Ewangelia Jana, rozdział 15 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (27 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Ewangelia Jana 15 — Biblia Gdańska

1 Jam jest ona winna macica prawdziwa, a Ojciec mój jestci winiarzem.

2 Każdą latorośl, która we mnie owocu nie przynosi, odcina, a każdą, która przynosi owoc, oczyszcza, aby obfitszy owoc przyniosła.

3 Już wy jesteście czystymi, dla słów, którem do was mówił.

4 Mieszkajcież we mnie, a ja w was; jako latorośl nie może przynosić owocu sama z siebie, jeźli nie będzie trwała w winnej macicy, także ani wy, jeźli we mnie mieszkać nie będziecie.

5 Jam jest winna macica, a wyście latorośle; kto mieszka we mnie, a ja w nim, ten przynosi wiele owocu; bo beze mnie nic uczynić nie możecie.

6 Jeźliby kto nie mieszkał we mnie, precz wyrzucony będzie jako latorośl, i uschnie; i zbiorą je i na ogień wrzucą, i zgoreje.

7 Jeźli we mnie mieszkać będziecie i słowa moje w was mieszkać będą, czegobyściekolwiek chcieli, proście, a stanie się wam.

8 W tem będzie uwielbiony Ojciec mój, kiedy obfity owoc przyniesiecie, a będziecie moimi uczniami.

9 Jako mię umiłował Ojciec, tak i ja umiłowałem was; trwajcież w miłości mojej.

10 Jeźli przykazania moje zachowacie, trwać będziecie w miłości mojej, jakom i ja zachował przykazania Ojca mego i trwam w miłości jego.

11 Tomci wam powiedział, aby wesele moje w was trwało, a wesele wasze było zupełne.

12 Toć jest przykazanie moje, abyście się społecznie miłowali, jakom i ja was umiłował.

13 Większej miłości nad tę żaden nie ma, jedno gdyby kto duszę swoję położył za przyjacioły swoje.

14 Wy jesteście przyjaciele moi, jeźli czynić będziecie, cokolwiek ja wam przykazuję.

15 Jużci was dalej nie będę zwał sługami; bo sługa nie wie, co czyni pan jego; leczem was nazwał przyjaciółmi, bo wszystko, comkolwiek słyszał od Ojca mego, oznajmiłem wam.

16 Nie wyście mnie obrali, alem ja was obrał; i postanowiłem, abyście wyszli i przynieśli owoc, a owoc wasz aby trwał, i o cokolwiek byście prosili Ojca w imieniu mojem, żeby wam dał.

17 Toć wam przykazuję, abyście się społecznie miłowali.

18 Jeźli was świat nienawidzi, wiedzcie, żeć mię pierwej, niżeli was, miał w nienawiści.

19 Byście byli z świata, świat, co jest jego, miłowałby; lecz iż nie jesteście z świata, alem ja was wybrał z świata, przetoż was świat nienawidzi.

20 Wspomnijcie na słowo, którem ja wam powiedział: Nie jest sługa większy nad pana swego. Jeźlić mię prześladowali, i was prześladować będą; jeźli słowa moje zachowywali, i wasze zachowywać będą.

21 Aleć wam to wszystko czynić będą dla imienia mego, iż nie znają onego, który mię posłał.

22 Bym był nie przyszedł, a nie mówił im, nie mieliby grzechu; lecz teraz nie mają wymówki z grzechu swego.

23 Kto mnie nienawidzi, i Ojca mego nienawidzi.

24 Bym był tych uczynków nie czynił między nimi, których żaden inszy nie czynił, grzechu by nie mieli; lecz teraz i widzieli i nienawidzili i mnie, i Ojca mego.

25 Ale iżby się wypełniło słowo, które jest w zakonie ich napisane: Że mię darmo mieli w nienawiści.

26 A gdy przyjdzie on pocieszyciel, którego ja wam poślę od Ojca, Duch prawdy, który od Ojca przychodzi, on o mnie świadczyć będzie.

27 Ale i wy świadczyć będziecie; bo ze mną od początku jesteście.

Komentarz do rozdziału: Ewangelia Jana 15

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Ewangelia Jana 15:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Jam jest winna macica prawdziwa” — Szczepieniem prawicy Ojca mojego. "Wszelki szczep, którego nie sadził Ojciec mój niebiański, wykorzeniony będzie", Mat.15:13. Na złotych drzwiach świątyni był wyryty krzew winny z liśćmi i pączkami z czerwono-złotymi gronami, zaś pestki z winogron były z drogich kamieni. Grona były wielkości człowieka i to prawdopodobnie posłużyło za przedmiot do mowy i nauki Pana. Winny szczep ziemski ze swymi katedrami, świątyniami, przybytkami, kaplicami, szpitalami, przytułkami, sierocińcami, jak i władzą polityczno-kościelną, bogactwem, sławą ludzką i stanowiskiem w społeczeństwie jest fałszywym winnym krzewem.

„Ojciec jest winiarzem” — Właścicielem całej winnicy.

Źródła: MANNA - 20 LIPCA

Epifania i Bazylea:

„Jam jest ona winna macica” — jest tu mowa o Jezusie jako prawdziwej Winnicy, wraz z Małym Stadkiem jako symbolicznymi gałęziami. (TP 1964, s. 7)

Źródła: MANNA - 20 LIPCA

Ewangelia Jana 15:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Każdą latorośl” — Klasa Wielkiego Grona lub Kozła Azazela.

„Nie wydającą we mnie owocu” — Miłości, lecz jest jako "pasożyt" wysysający soki krzewu dla własnego zasilania się.

„Odcina” — Jako "pasożytów" od dalszej społeczności i przywilejów. Owoce muszą nastąpić po ofiarowaniu się, w przeciwnym razie koronę twoją (żywota wiecznego) otrzyma ktoś inny. Nie my, lecz Pan Bóg decyduje, w jakim czasie latorośl powinna przynieść dojrzały owoc.

„A każdą latorośl” — Każdy chrześcijanin jest uczestnikiem życiodajnego zasiłku ducha świętego od chwili swojego ofiarowania się. Najprzód przychodzi społeczność z drugimi latoroślami i łączność z korzeniem, z objawami życia. Następnie łodyżka i kręte nici (wąsy) rośliny, które mają rozwijać się, potem liście czyli wyznanie; dalej pączki i kwiat, a następnie zielony owoc, który początkowo jest bardzo mały i kwaśny, a gdy dojrzeje, staje się słodkim.

„Przynosi owoc” — Pokorę, dobroć, cierpliwość, braterską miłość, wiarę, nadzieję.

„On” — Ojciec, który sprawuje oczyszczanie przez Chrystusa jako swego przedstawiciela.

„Oczyszcza” — Odcina kręcone nici (wąsy rośliny), które czepiają się różnych powabów świata w ziemskim życiu. Odcina ziemskie bogactwa lub posiadłości, stawia przeszkody w przeprowadzaniu różnych planów i zamiarów, dozwala na prześladowania i utratę dobrego imienia, sławy, zdrowia i ziemskich przyjaciół, aby nasze uczucia nie trzymały się ziemskich rzeczy, nie opierały się na ziemskiej nadziei i dążeniach, lecz, żeby przyniosły bogatszy owoc ducha.

Epifania i Bazylea:

Zobacz w.1 - MANNA

„każdą latorośl, która we mnie owocu nie przynosi, odcina” — Chociaż krzew winny jest jeden, znajduje się jednak na nim wiele indywidualnych gałęzi. One symbolizują jednostki. (TP 1932, s. 77) Odcięcie gałęzi nie przynoszących owocu równa się wypędzeniu niewiernych kapłanów ze świątyni. Taka indywidualna praca odbywa się przez cały W.Ew. (TP 1932, s. 77) W.G. jako takie nie jest wcale przedstawione w obrazie Winnej Macicy i latorośli. Wiemy, że osoby tracące korony były przez cały wiek uważane przez Boga jako zarodki Chrystusa, aż w jesieni 1916 r. Pan zaczął wyprowadzać ich ze świątnicy na Dziedziniec. Z tego samego stanowiska byli oni w Winnej Macicy jako latorośle podczas W.Ew. Dlatego nie są oni tymi latoroślami, które zostały odcięte i spalone. Tymi latoroślami jest klasa wtórej śmierci, których wtóra śmierć symbolizowana jest przez ogień i zniszczenie odciętych latorośli (gałęzi). (TP 1933, s. 31)

Źródła: 32'77; 33'31;

Ewangelia Jana 15:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Jesteście czystszymi” — Usprawiedliwieni i przyjęci dla waszej wiary, wierności i posłuszeństwa.

Epifania i Bazylea:

„dla słów” — przez poddanie się wpływom Słowa Bożego. (TP 1937, s. 90)

Ewangelia Jana 15:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Mieszkajcie we mnie” — "Bóg jest ogniem trawiącym", Żyd.12:29. Nie możemy otrzymać naszego zbawienia dlatego, że należymy do tego lub innego kościoła, sekty, zgromadzenia, rodziny, itp. Bóg przyjmuje indywidualnie, osobiście, każdą osobę osobno.

„Sama z siebie” — Słowo greckie "heautou" jak w wyrażeniu: "nie od siebie będzie mówił".

Ewangelia Jana 15:5

Paruzja (C.T. Russell):

„A wy” — Indywidualnie wierzący, a nie sekta lub grupa.

„Latorośle” — "Ciało nie jest jednym członkiem, ale wieloma", 1 Kor.12:14. Niektóre latorośle przynoszą owoc wcześniej od innych. Niektóre latorośle prawdziwego krzewu mogą być "w Nim wszczepieni" (Rzym.6:5) i stać się częścią "Korzenia", który ożywi i podtrzyma odnowiony rodzaj.

Epifania i Bazylea:

„Jam jest winna macica a wyście latorośle” — Zależność Kościoła od Chrystusa jako Żywiciela i Tego, który pozwala dojrzewać owocom, wyraża symbol winnego krzewu i jego latorośli. (TP 1960, s. 17)

Ewangelia Jana 15:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Jeśliby kto” — Kto już raz był połączony z Chrystusem przez ofiarowanie się, a potem dobrowolnie odwrócił się.

„Uschnie” — Nasze stanowisko u Ojca, jak dotąd, jest nam przypisane jako członkom Ciała Chrystusowego.

„Zgorzeje” — Zostanie zniszczony przez wtórą śmierć. Klasa, która jedynie jest usprawiedliwioną (a nie jest spłodzoną z ducha, który to stan rzeczy wiele osób błędnie rozumie) nie liczy się w tym podobieństwie (aby teraz poszła na wtórą śmierć przez upadek swój. Dopóki na ziemi jest klasa spłodzona z ducha świętego, z Małego Stadka lub z Wielkiego Grona, nikt poza nimi nie może iść obecnie na wtórą śmierć. To będzie odbywać się w przyszłości po wejściu w życie Nowego Przymierza).

Epifania i Bazylea:

„jako latorośl” — Tymi latoroślami jest klasa wtórej śmierci. (TP 1933, s. 31)

„na ogień wrzucą i zgoreje” — wtóra śmierć -- symbolizowana przez ogień i zniszczenie odciętych latorośli (gałęzi). (TP 1933, s. 31)

Ewangelia Jana 15:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Jeśli we mnie” — Będziecie wszczepieni przez wiarę, pokutę i zupełne ofiarowanie się. To jest jedyne bezpieczeństwo, bo "straszną jest rzecz wpaść w ręce Boga żywego", Żyd.10:31.

„I słowa moje” — Moja nauka zawarta w Piśmie Świętym.

„Co byście chcieli” — To wasza wola musi być w zgodzie z wolą Bożą.

„Stanie się wam” — Jedynie tylko tym, którzy zostali usprawiedliwieni i poświęceni, w których trwa Słowo Boże, a nie innym.

Epifania i Bazylea:

„jeżeli we mnie mieszkać będziecie” — przyszedłszy do Mnie przez pokutę, wiarę i poświęcenie, a więc dostawszy się pod Moje kierownictwo. (TP 1972, s. 4) to znaczy, jeśli my przez pokutę, wiarę w Jezusa jako Zbawiciela i przez poświęcenie zamieszkaliśmy w Nim w sensie zaakceptowania Jego zwierzchnictwa i ponadto w Nim pozostajemy. (TP 1982, s. 3)

„i słowa moje w was mieszkać będą” — to znaczy, jeśli my mamy słowa Jezusa — oraz Proroków i Apostołów — pozostające w nas, to sami postępujemy rządząc sobą według nauk Biblii, według Słowa Bożego, udzielonego nam jako naśladowcom Chrystusa. (TP 1982, s. 3)

Ewangelia Jana 15:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Przykazania moje” — Miłość dla Boga i ludzi mieć musicie.

„Jakom i ja” — Okazując tą samą miłość dla sprawiedliwości i prawdy, będąc posłusznymi do śmierci.

Ewangelia Jana 15:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Wesele wasze” — Wasze pojęcie o społeczności i łączności z Ojcem Niebiańskim.

„Było zupełne” — Ci, co uczynili przymierze z Bogiem przez ofiarowanie samych siebie, napełnieni są radością, której świat nigdy nie zgłębi.

Ewangelia Jana 15:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Duszę położył” — "Psyche", duszę, istotę.

Ewangelia Jana 15:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Jeżeli czynić” — Jedynie, gdy będą uczynki bez względu na własne korzyści.

Ewangelia Jana 15:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Sługa nie wie” — "Lecz wy, bracia, nie jesteście w ciemności", 1 Tes.5:4.

„Co czyni pan jego” — Jakie są jego plany, zamiary, itp.

„Nazwał przyjaciółmi” — Ponieważ Abraham był przyjacielem Bożym, dlatego Pan Bóg powiedział mu o zamiarze zniszczenia Sodomy i głosił mu Ewangelię.

Ewangelia Jana 15:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Jam was obrał” — Ze świata wybrał.

„I postanowiłem” — Słowo greckie "tithemi" znaczy: naznaczyłem.

„Abyście wy” — Dwunastu apostołów, jako moje narzędzie mówcze.

„Przynieśli owoc” — Owoc ducha, rozwój przez wzrost.

Epifania i Bazylea:

„alem ja was obrał” — słowo "wybrani" określa tych, którzy przez ofiarowanie i spłodzenie z Ducha zostali wybrani do ubiegania się o wysokie powołanie. (TP 1934, s. 57)

Ewangelia Jana 15:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Społecznie miłowali” — Pomijając słabości ciała, nie spodziewając się przemiany natury w jednym dniu (byłoby to bardzo dziwnym, gdyby wszyscy od razu umarli).

Ewangelia Jana 15:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Świat was nienawidzi” — Ponieważ nie może znieść blasku światła prawdziwej Ewangelii świecącej przez wasze ziemskie gliniane naczynia. Im wierniejszy jest brat starszy w zgromadzeniu, tym pewniej zostanie znienawidzony przez wielu.

Źródła: MANNA - 8 GRUDNIA

Epifania i Bazylea:

„świat” — Jezus nazwał Kościół żydowski światem. (TP 1973, s. 40)

Źródła: MANNA - 8 GRUDNIA

Ewangelia Jana 15:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Świat miłowałby” — Greckie "phileo", miałoby obowiązującą miłość.

„Nie jesteście ze świata” — Nie jesteście w zgodzie z obecnym porządkiem rzeczy. Nie jesteście więcej dziećmi gniewu, ale dziećmi Bożymi, mającymi odmienne nadzieje i ogólne dążenie.

„Was świat nienawidzi” — W miarę jak jesteście wierni Prawdzie i gorliwymi w służbie Bożej.

Epifania i Bazylea:

„Byście byli z świata, świat, co jest jego, miłowałby” — Świat przejawiając właściwe zainteresowania samolubne, osobiste uczucia i serdeczną miłość wobec tego, co jest jego, przejawia pewien zakres miłości obowiązkowej. Ta miłość jest praktykowana przez światowego mężczyznę, kobietę, dziecko czy sąsiada na podstawie samolubstwa. (TP 1994, s. 54)

„świat” — Jezus nazwał Kościół żydowski światem. (TP 1973, s. 40)

„was” — odnosi się do Kościoła wybranego ze świata. (TP 1959, s. 163)

Ewangelia Jana 15:26

Epifania i Bazylea:

„Duch prawdy” — to jest usposobienia, które Słowo Boże, Prawda [w greckim tekście przedimek określony], wyrabia w Jego ludzie. (TP 1986, s. 88) ...Prosimy zauważyć, że u Jana 14:17; 15:26; 16:13 Duch Święty jest określony jako Duch prawdy, tzn. usposobienie, jakie Słowo Boże, czyli prawda (Jan 17:17) tworzy w Jego ludzie. - E1. 513 (TP 1986, s. 88)

Literatura o rozdziale Ewangelia Jana 15

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Ewangelia Jana

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.