Ewangelia Łukasza 10

Ewangelia Łukasza, rozdział 10 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (42 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Ewangelia Łukasza 10 — Biblia Gdańska

1 A potem naznaczył Pan i drugich siedmdziesiąt, i rozesłał je po dwóch przed obliczem swojem do każdego miasta i miejsca, do którego przyjść miał.

2 I mówił im: Żniwoć wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proścież tedy Pana żniwa, aby wypchnął robotników na żniwo swoje.

3 Idźcież: Oto ja was posyłam jako baranki wpośród wilków.

4 Nie noścież mieszka, ani taistry, ani obuwia, i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie;

5 A do któregokolwiek domu wnijdziecie, naprzód mówcie: Pokój temu domowi.

6 A jeźliby tam był który syn pokoju, odpocznie nad nim pokój wasz; a jeźliż nie, wróci się do was.

7 A w tymże domu zostańcie, jedząc i pijąc to, co mają; albowiem godzien jest robotnik zapłaty swojej; nie przechodźcie się z domu do domu.

8 A do któregokolwiek miasta weszlibyście, a przyjęliby was, jedzcie, co przed was położą;

9 I uzdrawiajcie niemocnych, którzy by w niem byli, a mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże.

10 A do któregobyściekolwiek miasta weszli, a nie przyjęto by was, wyszedłszy na ulice jego, mówcie:

11 I proch, który przylgnął do nas z miasta waszego, otrząsamy na was; wszakże to wiedzcie, że się do was przybliżyło królestwo Boże.

12 A mówię wam: Iż Sodomie w on dzień lżej będzie, niż onemu miastu.

13 Biada tobie, Chorazynie! biada tobie, Betsaido! bo gdyby się były w Tyrze i w Sydonie te cuda stały, które się stały w was, dawno by były w worze i w popiele siedząc pokutowały.

14 Dlatego Tyrowi i Sydonowi lżej będzie na sądzie, niżeli wam.

15 A ty, Kapernaum! któreś aż do nieba wywyższone, aż do piekła strącone będziesz.

16 Kto was słucha, mnie słucha: a kto wami gardzi, mną gardzi; a kto mną gardzi, gardzi onym, który mię posłał.

17 A tak wrócili się oni siedmdziesiąt z weselem, mówiąc: Panie! i dyjablić się nam poddawają w imieniu twojem.

18 Tedy im rzekł: Widziałem szatana, jako błyskawicę z nieba spadającego.

19 Oto wam daję moc, abyście deptali po wężach i po niedźwiadkach i po wszystkiej mocy nieprzyjacielskiej, a nic wam nie uszkodzi.

20 Wszakże nie radujcie się z tego, iż się wam duchy poddawają; ale raczej radujcie się, że imiona wasze napisane są w niebiesiech.

21 Onejże godziny rozradował się Jezus w duchu, i rzekł: Wysławiam cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi! żeś te rzeczy zakrył przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je niemowlątkom; zaprawdę, Ojcze! że się tak upodobało tobie.

22 Wszystkie rzeczy dane mi są od Ojca mego, a nikt nie zna, kto jest Syn, tylko Ojciec, i kto jest Ojciec, tylko Syn, a komu by chciał Syn objawić.

23 Tedy obróciwszy się do uczniów, rzekł im z osobna: Błogosławione oczy, które widzą, co wy widzicie.

24 Bo powiadam wam, iż wiele proroków i królów żądali widzieć, co wy widzicie, ale nie widzieli; i słyszeć, co wy słyszycie, ale nie słyszeli.

25 A oto niektóry zakonnik powstał, kusząc go i mówiąc: Nauczycielu! co czyniąc odziedziczę żywot wieczny?

26 A on rzekł do niego: W zakonie co napisano, jako czytasz?

27 A on odpowiadając rzekł: Będziesz miłował Pana, Boga twego, ze wszystkiego serca twego, i ze wszystkiej duszy twojej, i ze wszystkiej siły twojej, i ze wszystkiej myśli twojej; a bliźniego twego, jako samego siebie.

28 I rzekł mu: Dobrześ odpowiedział; to czyń, a będziesz żył.

29 A on chcąc samego siebie usprawiedliwić, rzekł do Jezusa: I któż jest mi bliźni?

30 Ale Jezus odpowiadając rzekł: Człowiek niektóry zstępował z Jeruzalemu do Jerycha, i wpadł między zbójców, którzy złupiwszy go i rany mu zadawszy, odeszli, na pół umarłego zostawiwszy.

31 I przydało się, że kapłan niektóry szedł tą drogą, a ujrzawszy go, pominął.

32 Także i Lewita, dostawszy się na ono miejsce, a przyszedłszy i ujrzawszy go, pominął.

33 Ale Samarytanin niektóry jadąc, przyjechał do niego, a ujrzawszy, użalił się go.

34 A przystąpiwszy zawiązał rany jego, a nalawszy oliwy i wina, i włożywszy go na bydlę swoje, wiódł go do gospody, i miał staranie o nim.

35 A nazajutrz odjeżdżając, wyjął dwa grosze, i dał gospodarzowi, mówiąc: Miej o nim staranie, a cokolwiek nadto wyłożysz, ja, gdy się wrócę, oddam ci.

36 Któryż tedy z tych trzech zda się tobie bliźnim być onemu, co był wpadł między zbójców?

37 A on rzekł: Ten, który uczynił miłosierdzie nad nim. Rzekł mu tedy Jezus: Idźże, i ty uczyń także.

38 I stało się, gdy oni szli, że on wszedł do niektórego miasteczka, a niewiasta niektóra, imieniem Marta, przyjęła go do domu swego.

39 A ta miała siostrę, którą zwano Maryją, która usiadłszy u nóg Jezusowych, słuchała słów jego.

40 Ale Marta roztargniona była około rozmaitej posługi; która przystąpiwszy, rzekła: Panie! i nie dbasz, że siostra moja mnie samą zostawiła, abym posługiwała? Rzeczże jej, aby mi pomogła.

41 A odpowiadając Jezus rzekł jej: Marto, Marto! troszczysz się i kłopoczesz się około wielu rzeczy;

42 Aleć jednego potrzeba. Lecz Maryja dobrą cząstkę obrała, która od niej odjęta nie będzie.

Komentarz do rozdziału: Ewangelia Łukasza 10

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Ewangelia Łukasza 10:1

Paruzja (C.T. Russell):

„A potem” — Około pięć miesięcy przed ukrzyżowaniem.

„Drugich siedemdziesięciu” — Wszyscy byli braćmi, nie było obranej ani jednej siostry do usług kaznodziejskich. Wyobrażeni byli przez 70 palmowych drzew w Elim. Stosuje się do siedemdziesięciu starszych w Izraelu i przypuszczalnie był tu pierwotny Sanhedryn naznaczony przez Mojżesza, a co wyobraża wszystkich starszych i przewodników w wieku ewangelicznym między ludem Bożym. To pokazuje, że gdyby naród izraelski znajdował się we właściwym stanie serca, to siedemdziesięciu członków Sanhedrynu byliby na wówczas ogłosili Mesjasza po całej Palestynie wzdłuż i wszerz.

„Rozesłał je” — Dla sprawowania służby, a nie żeby panowali nad ludem.

Ewangelia Łukasza 10:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Wielkie” — Dzieło, jakie miało być dokonane, było wielkie.

„Proście” — Nie możemy przypuszczać, by Pan życzył sobie, ażeby tacy mieli prosić, którzy by nie pragnęli poświęcić się tej pracy dobrowolnie w miarę możności.

„Żniwo swoje” — Żniwo wieku żydowskiego kończące się w roku Pańskim 70, wyobraża żniwo wieku ewangelicznego kończącego się w roku 1914.

Ewangelia Łukasza 10:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Jako baranki” — Niewinne, bezbronne, nieszkodliwe.

„Wpośród wilków” — Żarłocznych, szkodliwych, samolubnych.

Ewangelia Łukasza 10:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie noście mieszka” — Na zbieranie i składanie pieniędzy.

„Ani taistry” — Torby lub walizki podróżnej z ubraniem.

„Ani obuwia” — Zapasowego.

„Nikogo nie pozdrawiajcie” — By opowiadać różne przygody i nowiny.

„W drodze” — Czy możemy w takich okolicznościach poświęcać czas na błahostki, światowe sprawy lub różne ludzkie zagadnienia.

Epifania i Bazylea:

„I nikogo w drodze nie pozdrawiajcie” — orientalne pozdrowienia różnią się od naszych, ponieważ obejmują dopytywanie się o krewnych, oraz innych nowości. Rozumiemy, że Jezus nie zabronił krótkiego słowa pozdrowienia, lecz zwyczajnych długich pozdrowień i rozmów. (TP 1924, s. 63) nie brali w objęcia, nie całowali i nie odwiedzali drugich, zgodnie z ówcześnie panującym zwyczajem. Innymi słowy, nie pozwólcie zdawkowym rozmowom i niepohamowanemu instynktowi społecznemu obrabować was z czasu jaki powinniście spędzić na głoszeniu i uzdrawianiu chorób duchowych. (TP 1991, s. 6)

Ewangelia Łukasza 10:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Mówcie pokój” — Wejście kogokolwiek z ludu Bożego do czyjegoś domu, zawsze powinno przynieść pokój dla domowników. "Ile was jest, ze wszystkimi ludźmi pokój miejcie", Rzym.12:18.

Źródła: MANNA - 8 SIERPNIA

Epifania i Bazylea:

Źródła: zob. SB 1997, str. 13

Źródła: MANNA - 8 SIERPNIA

Ewangelia Łukasza 10:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Wróci się do was” — Nasz Pan nie życzyłby sobie, ażebyśmy nadużywali grzeczności przez narzucanie samych siebie lub nauki, którą głosimy ludziom, którzy tego nie oceniają lub nie chcą słuchać. Zobacz w.5 - MANNA

Epifania i Bazylea:

Zobacz w.5 - MANNA

Ewangelia Łukasza 10:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Godzien zapłaty” — Takie rzeczy, jakie są niezbędne potrzebne do życia w zamian za udzielone rzeczy duchowe. Instrukcje, jakie nasz Pan dał wtedy, nie odnoszą się one do obecnych czasów.

Ewangelia Łukasza 10:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Uzdrawiajcie” — Wyobraża leczenie duchowo chorych, otwieranie duchowego wzroku i słuchu w czasie żniwa wieku ewangelicznego.

Ewangelia Łukasza 10:12

Paruzja (C.T. Russell):

„W on dzień, onemu miastu” — Greckie słowo "ekinos", jak w wyrażeniu: "gdy on duch", "Boży duch". Słowo "ekinos" w Biblii przeważnie stosowane jest do rodzaju męskiego, jak "duch święty", itp.

Ewangelia Łukasza 10:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Biada tobie” — "Ten sługa, który by znał wolę pana swego, a nie był gotowym i nie czynił według woli jego, wielce będzie karany", Łuk.12:47.

„W Tyrze i Sydonie” — Miasta znane ze swych jawnych grzechów rozpusty, nieczystości i bezbożności.

„Dawno by pokutowały” — Księża i pastorzy głoszą, iż ci nędzni grzesznicy dawno poszli na wieczne męki.

Ewangelia Łukasza 10:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Tyrowi i Sydonowi” — Mimo ich niemoralności, to jednak ich stan serca nie był tak zły, jak mieszkańców Chorazyny i Betsaidy.

„Na sądzie” — W Tysiącleciu. Te słowa wykazują, że tych ludzi sprawy jeszcze nie przyszły na sąd.

„Niżeli wam” — Którzy okazujecie swoją moralność, a zły stan serca, dlatego oni wtedy przyjmą światło i będą błogosławieni przez światło, któreście wy, zacniejsi, odrzucili.

Ewangelia Łukasza 10:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Do nieba wywyższone” — Kapernaum było wysoce uprzywilejowane z powodu posiadanego światła. Było wielce wywyższone, bo Chrystus był jego mieszkańcem.

„Aż do piekła” — Do grobu zginie, pójdzie do "hades" - grobu. Dziś trudno stwierdzić, gdzie właściwie to miasto stało i jego miejsce jest przedmiotem dyskusji.

Ewangelia Łukasza 10:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Kto was słucha” — Podczas żniwa wieku żydowskiego.

„Gardzi mną” — "Albowiem ktokolwiek by się wstydził za mnie, za tego Syn Człowieczy wstydzić się będzie", Łuk.9:26.

Epifania i Bazylea:

„Kto was słucha mnie słucha, a kto wami gardzi mną gardzi” — odnosi się wyłącznie do nauk członków gwiezdnych. Odnosi się to do rozmyślnego i kłótliwego prowadzenia sporu przeciw prawdziwym naukom. (TP 1950, s. 21)

Ewangelia Łukasza 10:17

Paruzja (C.T. Russell):

„I diabli” — Złe duchy.

Ewangelia Łukasza 10:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Tedy im rzekł” — Nie bardzo się tym unoście z powodu wygnania złych duchów. Ja (Jezus) widziałem coś większego nad to.

„Widziałem” — W mym przedludzkim stanie.

„Szatana” — W którego istnienie wielu nie wierzy.

„Jako błyskawicę” — Jako odznaczającego się światłością.

„Z nieba spadającego” — Ze swego stanowiska chwały i jasności.

Epifania i Bazylea:

„błyskawicę” — błyskawica w tym tekście ma znaczenie literalne. (TP 1934, s. 51)

Ewangelia Łukasza 10:19

Epifania i Bazylea:

„Oto wam daję moc” — otrzymali przed-pomazanie. Przez posiadanie przed-pomazania byli poddani probie do życia, chociaż jeszcze nie byli nowymi stworzeniami. (TP 1976, s. 84)

Ewangelia Łukasza 10:20

Epifania i Bazylea:

„Wszakże nie radujcie się z tego, iż się wam duchy poddawają; ale raczej radujcie się, że imiona wasze napisane są w niebiesiech” — nie tylko Jezus był na próbie życia jako nowe stworzenie, podczas tych 3 i 1/2 roku, lecz także tych 12 i tych 70 przez posiadanie przed-pomazania było poddanych próbie do życia, chociaż jeszcze nie byli nowymi stworzeniami, co jest widoczne z przykładu Judasza, jednego z tych 82, idącego na wtóra śmierć bez spłodzenia z ducha. (TP 1976, s. 84)

Ewangelia Łukasza 10:21

Paruzja (C.T. Russell):

„I rzekł” — Odmówił modlitwę wobec współwierzących.

„Żeś te rzeczy zakrył” — W chwalebnym planie, w którym Bóg przygotował szczególną sposobność dla nieszczęśliwego ludu, który kiedyś mieszkał w Tyrze i Sydonie.

„Przed mądrymi” — Według świata. Bóg zakrył swój plan dlatego, aby tylko pewna klasa ludzi go zrozumiała i dozwolił na to, ażeby z głoszeniem Ewangelii szła razem pogarda i szyderstwo dla tych, co ją opowiadają. Rozpoczęło się od mądrych mieszkańców Kapernaum i Betsaidy, a wliczyć należy i mądrych naszych czasów, którzy twierdzą, że ci grzesznicy poszli wprost do piekła na wieczne męki.

„Objawił niemowlątkom” — Którzy nie chełpią się z mądrości światowej (ale radują się z tego, że znają sprawy Pańskie). "Bóg patrzy na serce", 1 Sam.16:7.

Ewangelia Łukasza 10:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Tylko Syn” — Którego przedludzka społeczność z Ojcem została jasno wyrażona wtedy, gdy powiedział: "A com słyszał i widział, to świadczę", Jan 3:32.

Ewangelia Łukasza 10:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Co wy widzicie” — Jak przy pierwszym przyjściu Chrystusa prawdziwi Izraelczycy i pokorni nie byli w zamieszaniu, lecz przyjęli światłość, tak podobnie rzecz się ma i teraz, podczas wtórej obecności Chrystusa.

Ewangelia Łukasza 10:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Ale nie widzieli” — "A gdym ja to słyszał a nie zrozumiałem", Daniel 12:8. "Mówią o mnie: Czy nie mówi On (Jezus) w przypowieściach?", Ezech.20:49.

Ewangelia Łukasza 10:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Zakonnik” — Wyuczony w Zakonie Mojżesza, "nauczony w Piśmie".

„Kusząc Go” — Starał się przekonać Jezusa, albo Go wprowadzić w błąd.

Ewangelia Łukasza 10:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Będziesz miłował” — "Agape", znaczy najwyższą miłością bezinteresowną. Z powodu, że ludzie nie zachowują tego przykazania, sprowadzą na siebie czas wielkiego ucisku. "Miłość jest wypełnieniem Zakonu".

„Pana Boga twego” — Jehowę, którego masz miłować.

„Z całego serca twego” — Bardziej niżeli najbliższych ze swego otoczenia. Tego rodzaju miłość nie czeka na rozkazy, lecz sama dopytuje się o służbę. Zachowanie przez Jezusa tego przykazania uczyniło Go zdolnym, że zachował cały Zakon Przymierza i stał się Dziedzicem Abrahamowego Przymierza, a jednocześnie odkupił Adama. Tym sposobem Pan Jezus skreślił dziesięć przykazań, które same w sobie są skróceniem całego Zakonu. W przyszłym wieku (po wejściu w życie Nowego Przymierza) zachowanie tego prawa będzie wymagane od wszystkich, którzy zechcą osiągnąć żywot wieczny na jakimkolwiek poziomie.

„Ze wszystkiej duszy” — Miłować wszystkimi uczynkami, słowami, spojrzeniem.

„Ze wszystkiej siły” — Wydając swój czas, zdolności i wpływ w służbie Bożej.

„Ze wszystkiej myśli” — Przez ocenienie i wyrozumienie praw Bożych i umiłowanie Jego przepisów.

„Jako samego siebie” — Nie mówi: "Lepiej niż siebie", przeto ofiara Jezusa, którą za nas uczynił, przechodziła wymaganie prawa.

Ewangelia Łukasza 10:29

Paruzja (C.T. Russell):

„A on (zakonnik, "nauczony w Piśmie")” — Dobrze wiedział, że w obejściu się z Jezusem nie postąpił według miłości bliźniego.

„Kto jest mój bliźni?” — Mnie się zdaje, że taki człowiek, co należy do mego stanu (tak uważał zakonnik).

Ewangelia Łukasza 10:30

Paruzja (C.T. Russell):

„Do Jerycha” — Jedno z miast Judzkich, w których mieszkali kapłani i Lewici. W owym czasie liczyło około 12 000 mieszkańców.

„Między zbójców” — Nawet do dziś droga do Jerycha nawiedzana jest przez bandytów.

Epifania i Bazylea:

„Człowiek niektóry” — podróżny przedstawia rodzaj ludzki. (TP 1999)

„wpadł między zbójców, którzy złupiwszy go i rany mu zadawszy odeszli” — przedstawia ludzkość, która ponosząc krzywdę wpadła w szpony grzechu, błędu, śmierci i grobu. (TP 1999)

Ewangelia Łukasza 10:31

Paruzja (C.T. Russell):

„Kapłan niektóry” — Wybrany, lub naznaczony do sprawowania najwyższej służby w Izraelu.

Epifania i Bazylea:

„kapłan” — przedstawia judaizm. (TP 1999)

„pominął” — przedstawia, że judaizm pozostawił rodzaj ludzki pod przekleństwem, nie udoskonalony. (TP 1999, s. 22)

Ewangelia Łukasza 10:32

Paruzja (C.T. Russell):

„Także i Lewita” — Naznaczony jako nauczyciel ludu, którego miał prowadzić słowem i przykładem.

Epifania i Bazylea:

„Lewita” — wyobraża kościelnictwo. (TP 1999, s. 22)

„pominął” — przedstawia, że kościelnictwo pozostawiło rodzaj ludzki pod przekleństwem, nie udoskonalony. (TP 1999, s. 22)

Ewangelia Łukasza 10:33

Paruzja (C.T. Russell):

„Ale Samarytanin” — Samarytanie byli narodem mieszanym i z tego powodu znienawidzeni przez Żydów.

Epifania i Bazylea:

„Samarytanin” — wyobraża Jezusa Głowę i Ciało, i w mniejszym stopniu, poświęcających się obecnie. (TP 1999, s. 22)

Ewangelia Łukasza 10:34

Epifania i Bazylea:

„a nalawszy oliwy i wina” — wyobraża służbę Chrystusa, gdy w ciele jako sól ziemi, w pewnym stopniu pomagał upadłej ludzkości przy pomocy Prawdy i jej ducha. (TP 1999)

„i włożywszy go na bydlę swoje, wiódł go do gospody” — przedstawia Chrystusa wraz z Jego 1000-letnimi pomocnikami, przyprowadzającymi rodzaj ludzki do warunków 1000-lecia. (TP 1999, s. 22)

Ewangelia Łukasza 10:35

Epifania i Bazylea:

„wyjął dwa grosze i dał gospodarzowi” — przedstawia zastosowanie zasługi okupu względem Boskiej sprawiedliwości za wyzwolenie ludzkości i opiekę nad nią w 1000-leciu. (TP 1999)

„gdy się wrócę oddam ci” — przedstawia zapewnienie Chrystusa, wobec Boskiej sprawiedliwości, dania zapłaty, przez zastosowanie naprawiającego karania, aby uczynić zadość dalszym żądaniom, które mogłaby mieć Sprawiedliwość za ludzką samowolę podczas 1000-lecia. (TP 1999, s. 22)

Ewangelia Łukasza 10:37

Paruzja (C.T. Russell):

„I ty czyń także” — Jak czynił Samarytanin i okazuj ducha miłości względem każdego człowieka, przyjaciela lub nieprzyjaciela.

Ewangelia Łukasza 10:42

Paruzja (C.T. Russell):

„Dobrą cząstkę” — Nie mamy rozumieć, ażeby Maria ustawicznie siedziała u nóg Jezusowych słuchając Jego mowy, lecz wykorzystywała te chwile, gdy nadarzyła się tego sposobność. Takie usposobienie powinno być u ludu Bożego odnośnie słuchania Jego Słowa.

Literatura o rozdziale Ewangelia Łukasza 10

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Ewangelia Łukasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.