Ewangelia Łukasza 24

Ewangelia Łukasza, rozdział 24 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (53 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Ewangelia Łukasza 24 — Biblia Gdańska

1 A pierwszego dnia po sabacie bardzo rano przyszły do grobu, niosąc rzeczy wonne, które były nagotowały i niektóre inne z niemi;

2 I znalazły kamień odwalony od grobu.

3 A wszedłszy w grób, nie znalazły ciała Pana Jezusowego.

4 I stało się, gdy się dlatego zatrwożyły, że oto dwaj mężowie stanęli przy nich w szatach świetnych.

5 A gdy się one bały i schyliły twarz swoję ku ziemi, rzekli do nich: Cóż szukacie żyjącego między umarłymi?

6 Nie maszci go tu, ale wstał: wspomnijcie, jako wam powiadał, gdy jeszcze był w Galilei,

7 Mówiąc: Iż Syn człowieczy musi być wydany w ręce ludzi grzesznych, i być ukrzyżowany, a trzeciego dnia zmartwychwstać.

8 I wspomniały na słowa jego.

9 A wróciwszy się od grobu, oznajmiły to wszystko onym jedenastu i innym wszystkim.

10 A była Maryja Magdalena i Joanna, i Maryja, matka Jakóbowa, i inne z niemi, które to powiadały Apostołom.

11 Ale się im zdały jako plotki słowa ich, i nie wierzyli im.

12 Tedy Piotr wstawszy, bieżał do grobu, a nachyliwszy się, ujrzał same tylko prześcieradła leżące, i odszedł, dziwując się sam u siebie temu, co się stało.

13 A oto dwaj z nich tegoż dnia szli do miasteczka, które było na sześćdziesiąt stajan od Jeruzalemu, które zwano Emaus.

14 A ci rozmawiali z sobą o tem wszystkiem, co się było stało.

15 I stało się, gdy oni rozmawiali i wespół się pytali, że i Jezus przybliżywszy się, szedł z nimi.

16 Ale oczy ich były zatrzymane, aby go nie poznali.

17 I rzekł do nich: Cóż to za rozmowy, które macie między sobą idąc, a jesteście smutni?

18 A odpowiadając mu jeden, któremu było imię Kleofas, rzekł mu: Tyś sam przychodniem w Jeruzalemie, a nie wiesz, co się w niem w tych dniach stało?

19 I rzekł im: Cóż? A oni mu rzekli: O Jezusie Nazareńskim, który był mąż prorok, mocny w uczynku i w mowie przed Bogiem i wszystkim ludem;

20 A jako go wydali przedniejsi kapłani i przełożeni nasi, aby był skazany na śmierć; i ukrzyżowali go.

21 A myśmy się spodziewali, iż on miał odkupić Izraela; ale teraz temu wszystkiemu dziś jest trzeci dzień, jako się to stało.

22 Lecz i niewiasty niektóre z naszych przestraszyły nas, które raniuczko były u grobu;

23 A nie znalazłszy ciała jego, przyszły powiadając, iż widzenie Anielskie widziały, którzy powiadają, iż on żyje.

24 I chodzili niektórzy z naszych do grobu, i tak znaleźli, jako i niewiasty powiadały; ale samego nie widzieli.

25 Tedy on rzekł do nich: O głupi, a leniwego serca ku wierzeniu temu wszystkiemu, co powiedzieli prorocy!

26 Azaż nie musiał Chrystus tego cierpieć i wnijść do chwały swojej?

27 A począwszy od Mojżesza i od wszystkich proroków, wykładał im wszystkie one Pisma, które o nim napisane były.

28 I przybliżył się ku miasteczku, do którego szli, a on pokazywał, jakoby miał dalej iść.

29 Ale go oni przymusili, mówiąc: Zostań z nami, boć się ma ku wieczorowi, i już się dzień nachylił. I wszedł, aby został z nimi.

30 I stało się, gdy on siedział z nimi za stołem, wziąwszy chleb, błogosławił, a łamiąc podawał im.

31 I otworzyły się oczy ich, i poznali go; ale on zniknął z oczu ich.

32 I mówili między sobą: Izali serce nasze nie pałało w nas, gdy z nami w drodze mówił, i gdy nam Pisma otwierał?

33 A wstawszy onejże godziny, wrócili się do Jeruzalemu, i znaleźli zgromadzonych onych jedenaście, i tych, którzy z nimi byli,

34 Powiadających: Iż wstał Pan prawdziwie, i ukazał się Szymonowi.

35 A oni też powiedzieli, co się stało w drodze, i jako go poznali w łamaniu chleba.

36 A gdy oni to mówili, stanął sam Jezus w pośrodku nich, i rzekł im: Pokój wam!

37 A oni przelęknąwszy się i przestraszeni będąc, mniemali, iż ducha widzieli.

38 I rzekł im: Czemuście się zatrwożyli, i czemu myśli wstępują do serc waszych?

39 Oglądajcie ręce moje i nogi moje, żemci ja jest on; dotykajcie się mnie, a obaczcie; bo duch nie ma ciała ani kości, jako widzicie, że ja mam.

40 A to rzekłszy, pokazał im ręce i nogi.

41 Lecz gdy oni jeszcze nie wierzyli od radości, ale się dziwowali, rzekł im: Macie tu co jeść?

42 A oni mu podali sztukę ryby pieczonej i plastr miodu.

43 A on wziąwszy, jadł przed nimi.

44 I rzekł do nich: Teć są słowa, którem mówił do was, będąc jeszcze z wami, iż się musi wypełnić wszystko, co napisano w zakonie Mojżeszowym i w prorokach, i w psalmach o mnie.

45 Tedy im otworzył zmysł, żeby rozumieli Pisma.

46 I rzekł im: Takci napisano, i tak musiał Chrystus cierpieć, i trzeciego dnia zmartwychwstać;

47 I aby była kazana w imieniu jego pokuta i odpuszczenie grzechów między wszystkimi narody, począwszy od Jeruzalemu.

48 A wy jesteście świadkami tego.

49 A oto ja poślę na was obietnicę Ojca mego, a wy zostańcie w mieście Jeruzalemie, dokąd nie będziecie przyobleczeni mocą z wysokości.

50 I wywiódł je precz aż do Betanii, a podniósłszy ręce swoje błogosławił im.

51 I stało się, gdy im błogosławił, rozstał się z nimi, i był niesiony w górę do nieba.

52 A oni pokłoniwszy mu się, wrócili się do Jeruzalemu z radością wielką.

53 I byli zawsze w kościele, chwaląc i błogosławiąc Boga. Amen.

Komentarz do rozdziału: Ewangelia Łukasza 24

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Ewangelia Łukasza 24:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Bardzo rano” — "Poratuje go Bóg zaraz z poranku", Psalm 46:6. Wyobraża początek siódmego tysiącletniego dnia, gdy Kościół zostanie wzbudzony. "Rozwalcie ten kościół (w Jerozolimie), a w trzech dniach wystawię go", Jan 2:19.

„Niosąc rzeczy wonne” — Gdyby Pan Jezus był ukrzyżowany w czwartek, to byłby cały dzień w piątek na uzupełnienie balsamowania.

Ewangelia Łukasza 24:4

Paruzja (C.T. Russell):

„W szatach świetnych” — Mogli być zaraz rozpoznani jako aniołowie.

Ewangelia Łukasza 24:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Wspomnijcie” — Bo zdaje się, żeście zapomniały (co Jezus mówił o swoim zmartwychwstaniu za życia).

Ewangelia Łukasza 24:10

Epifania i Bazylea:

„Maria Magdalena” — Maria Magdalena, która mimo iż swego czasu znajdowała się pod wpływem złych duchów, lecz dostąpiwszy uwolnienia spod ich dominacji stała się wierną i lojalną naśladowczynią Jezusa, i pierwszym świadkiem, jakiemu nasz Pan ukazał się po swym zmartwychwstaniu. (Prawdopodobnie nazwano ją Marią Magdaleną, ponieważ jej miastem rodzinnym była Magdala). Nie była to jednak Maria, siostra Łazarza i Marty, ani też nie była to Maria „jawnogrzesznica”, która własnymi łzami omyła stopy naszego Pana w domu faryzeusza. (TP 1993, s. 23)

Ewangelia Łukasza 24:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Oto dwaj” — "Gdzie was dwóch, albo trzech zbierze się w imieniu moim, tam będę wpośród nich", Mat.18:20.

„Sześćdziesiąt stadiów” — Osiem mil angielskich (około 11 kilometrów).

Ewangelia Łukasza 24:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Rozmawiali” — "Rozmawiali o tym ci, którzy się boją Pana, każdy z bliźnim swoim, i zobaczył Pan, i usłyszał", Mal.3:16.

Ewangelia Łukasza 24:15

Paruzja (C.T. Russell):

„I Jezus” — Było to czwarte ukazanie się Jezusa po zmartwychwstaniu.

Ewangelia Łukasza 24:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Oczy zatrzymane” — Ponieważ ciało, jakie przyjął, nie było to samo, które było wydane na śmierć "za życie świata", lecz wyglądał jako obcy przychodzień.

Ewangelia Łukasza 24:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Jesteście smutni” — Jak przyjazną jest chwila dla tych, co są w niepewności i utrapieniu, w której można przystąpić do tych, którym chcemy pomóc.

Ewangelia Łukasza 24:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Jeden Kleofas” — Drugim prawdopodobnie był Piotr.

Ewangelia Łukasza 24:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Spodziewali się” — Ufaliśmy aż do czasu ukrzyżowania.

„Miał odkupić” — "Lutroo", uwolnić przez zapłacenie ceny.

„Izraela” — Dwanaście pokoleń wyzwolić od jarzma Rzymian i uczynić Królestwem Bożym w mocy i wielkiej chwale.

„Dziś trzeci dzień” — Odnosili się tą uwagą do wyrażenia naszego Pana, że miał powstać z umarłych dnia trzeciego.

Epifania i Bazylea:

„A myśmy się spodziewali, że on miał odkupić [kupić w sposób wyzwalający] Izraela” — uczniowie wierzyli, że za cenę wielkiej wojny Jezus wyzwoli Izrael spod rzymskiego jarzma.-E12'308

Ewangelia Łukasza 24:25

Paruzja (C.T. Russell):

„O głupi” — Bezmyślni, nierozumni.

Epifania i Bazylea:

„O głupi” — ci, którzy są słabi w wyrozumieniu. (TP 1932, s. 77) bezmyślni. (TP 1968, s. 67)

„a leniwego serca” — byli oni powolnymi tak w umyśle jak i w sercu. (TP 1968, s. 67)

Ewangelia Łukasza 24:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Cierpieć” — Zmazać, zlikwidować dług ciążący na rodzaju ludzkim.

„Wejść do chwały” — By wyzwolić rodzaj ludzki z niewoli grzechu i śmierci.

Ewangelia Łukasza 24:27

Paruzja (C.T. Russell):

„Wykładał im” — Szczególne światło czasu tak w wieku żydowskim, jak i ewangelicznym dla prawdziwych Izraelczyków.

„Wszystkie Pisma” — Wyżsi krytycy nie postępują według tej metody, ale podają własne wyrozumienie.

Ewangelia Łukasza 24:28

Paruzja (C.T. Russell):

„Ku miasteczku” — W tej długiej podróży pieszej ośmiu mil, to zapewne mogliby zauważyć znaki od gwoździ w Jego rękach i nogach, gdyby był się ukazał im w tym ciele, w którym był ukrzyżowany.

„Miał iść dalej” — Gdyby nie był zaproszony w gościnę, to poszedłby dalej, bo Chrystus nie był "darmozjadem".

Ewangelia Łukasza 24:29

Paruzja (C.T. Russell):

„Przymusili” — By pozostał z nimi. Pan Jezus uczy nas, że jeżeli my nie przymuszamy Go, by z nami przebywał, to tracimy główniejsze błogosławieństwa.

Ewangelia Łukasza 24:31

Paruzja (C.T. Russell):

„Poznali Go” — To było pierwszego dnia po sabacie (w niedzielę), więc to było przyczyną do święcenia tego dnia.

„On zniknął” — Zniszczył ciało, kości i ubranie, w którym im się ukazał.

Ewangelia Łukasza 24:32

Paruzja (C.T. Russell):

„Gdy” — "Hos", jak jest w wyrażeniu: "Przez lat blisko czterysta pięćdziesiąt dawał im sędziów", Dz.13:20.

„Pisma wykładał” — Właśnie w ten sam pierwszy dzień tygodnia w niedzielę.

Ewangelia Łukasza 24:34

Paruzja (C.T. Russell):

„Szymonowi” — To trzeci raz Pan ukazał się po zmartwychwstaniu w drodze do Emaus.

Ewangelia Łukasza 24:36

Paruzja (C.T. Russell):

„Pośród nich” — Gdy drzwi były zamknięte. "Gdzie byli uczniowie zgromadzeni dla bojaźni przed Żydami", Jan 20:19.

„Pokój wam” — Jednym z ostatnich poselstw Pana do uczniów przed ukrzyżowaniem było: "Pokój mój daję wam", Jan 14:27.

Ewangelia Łukasza 24:37

Paruzja (C.T. Russell):

„Ducha widzieli” — Nie mogli inaczej mniemać, gdyż drzwi były zamknięte. Człowiek nie mógłby wejść niepostrzeżony.

Ewangelia Łukasza 24:39

Paruzja (C.T. Russell):

„Duch nie ma ciała” — "Ciało i krew nie może odziedziczyć Królestwa Bożego (niebiańskiego)", 1 Kor.15:50.

„Jako Ja mam” — Przyjąłem to ciało, żeby się wam okazać w takim.

Epifania i Bazylea:

„duch nie ma ciała ani kości, jako widzicie, że ja mam” — uczniowie nie oglądali Jezusa—ducha, lecz widzieli po prostu ciało i kości, które Jezus—duch przyjął w celu przeprowadzenia z nimi rozmowy — tak samo jak aniołowie przybierali ciała składające się z krwi i kości, gdy porozumiewali się z ludźmi, jak opisuje to Stary Testament. Jezus nie powiedział: „duch nie ma ciała, ani kości, jako widzicie, że ja takim jestem”, ale: „jako widzicie, że ja mam”. (TP 1993, s. 24)

Ewangelia Łukasza 24:41

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie wierzyli z radości” — W ten sam dzień, pierwszy po sabacie (niedziela).

Ewangelia Łukasza 24:44

Epifania i Bazylea:

„co napisano w zakonie Mojżeszowym, i w prorokach i w psalmach” — Porządek w naszych Bibliach i w hebrajskich oryginałach jest ten sam aż do 2Król. Lecz odtąd porządek w oryginale (do którego Pan odnosił się w tym wersecie jako do właściwego) jest inny. Podczas, gdy w naszych Bibliach ostatnią księgą St. Testamentu jest proroctwo Malachiasza, to hebrajska Biblia kończy się 1 i 2 księgą Kronik. (TP 1960, s. 23)

Ewangelia Łukasza 24:45

Paruzja (C.T. Russell):

„Otworzył im zmysł” — Ich oczy zmysłu, aby wyrozumieli szczególne światło dla prawdziwych Izraelczyków w obydwóch żniwach, wieku żydowskiego i ewangelicznego.

„Pisma” — Które tak są napisane, iż nie mogą być wyrozumiane bez pomocy Bożej.

Ewangelia Łukasza 24:46

Paruzja (C.T. Russell):

„Tak jest napisane” — Odwołanie się do Pism Świętych jako do podstawy i zapewnienia faktów odnośnie wtórego przyjścia naszego Pana.

„Cierpieć” — Zapłacić okup, bez którego nie mogłoby być dla nikogo zmartwychwstania.

„Zmartwychwstanie” — Ale nie z raju.

Ewangelia Łukasza 24:47

Paruzja (C.T. Russell):

„Odpuszczenie grzechów” — Ponieważ Chrystus zadowolił sprawiedliwość.

„Do Jeruzalemu” — Gdzie jedynie prawdziwi Izraelici mogli naśladować wzgardzonego i ukrzyżowanego Jezusa i tam opowiadali między Żydami, aż się wypełniło 70-tygodni łaski.

Ewangelia Łukasza 24:48

Paruzja (C.T. Russell):

„A wy” — Apostołowie jesteście wybrani w tym celu.

„Jesteście świadkami” — Abyście powołali i przygotowali lud, który by mnie przyjął, gdy po raz drugi przyjdę, abym był uwielbiony w świętych moich i królował jako Król królów.

„Tego” — Mojego zmartwychwstania.

Ewangelia Łukasza 24:49

Paruzja (C.T. Russell):

„Ojca mego” — Chrystus nie rościł sobie być Bogu "równym w mocy".

„Wy zostańcie” — Nikt nie jest pożądany na świadka Bożego, dopóki nie uczyni z siebie zupełnego poświęcenia, bez względu jak wielkie posiada zdolności naturalne i gdy zostanie spłodzony z ducha świętego.

„Mocą z wysokości” — Ogólnie trudności wynikają z tego powodu, że wielu naucza bez otrzymania tej niezbędnej pomocy z góry. Prawdy nie można spodziewać się z innego jak tylko z uświęconego przewodu.

Epifania i Bazylea:

... Łuk.24:49 nazywa Ducha Świętego „mocą z wysokości”, co także potwierdza pierwsze znaczenie naszej definicji. E1. 511

Ewangelia Łukasza 24:50

Paruzja (C.T. Russell):

„I błogosławił im” — Przy jedenastym ukazaniu się po zmartwychwstaniu i tak On przyszedł z błogosławieństwem jak apostołowie widzieli Go idącego do Ojca.

Ewangelia Łukasza 24:51

Paruzja (C.T. Russell):

„W górę do nieba” — Po cichu, tajemnie odnośnie świata i nieznany nikomu z wyjątkiem Jego uczniów.

Ewangelia Łukasza 24:53

Paruzja (C.T. Russell):

„I byli zawsze” — Regularnie.

Literatura o rozdziale Ewangelia Łukasza 24

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Ewangelia Łukasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.