Ewangelia Łukasza 21

Ewangelia Łukasza, rozdział 21 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (38 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Ewangelia Łukasza 21 — Biblia Gdańska

1 A spojrzawszy ujrzał bogacze rzucające dary swoje do skarbnicy.

2 Ujrzał też i niektórą wdowę ubożuchną, wrzucającą tamże dwa drobne pieniążki.

3 I rzekł: Prawdziwieć wam powiadam, żeć ta uboga wdowa więcej niż ci wszyscy wrzuciła.

4 Ci bowiem wszyscy z tego, co im zbywało, wrzucili do darów Bożych, ale ta z niedostatku swego wszystkę żywność, którą miała, wrzuciła.

5 A gdy niektórzy mówili o kościele, iż był pięknym kamieniem i upominkami ozdobiony, rzekł:

6 Z tego, co widzicie, przyjdą dni, w które nie będzie zostawiony kamień na kamieniu, który by nie był rozwalony.

7 I pytali go, mówiąc: Nauczycielu! kiedyż to będzie? a co za znak, gdy się to będzie miało dziać?

8 A on rzekł: Patrzcie, abyście nie byli zwiedzeni; boć wiele ich przyjdzie w imieniu mojem, mówiąc: Jam jest Chrystus, a czas się przybliżył; nie udawajcież się tedy za nimi.

9 A gdy usłyszycie o wojnach i rozruchach, nie lękajcie się; albowiem musi to być pierwej, aleć jeszcze nie tu jest koniec.

10 Tedy im mówił: Powstanie naród przeciwko narodowi, i królestwo przeciwko królestwu;

11 I będą miejscami wielkie trzęsienia ziemi, i głody i mory, także strachy i znaki wielkie z nieba będą.

12 Ale przed tem wszystkiem wrzucą na was ręce swoje, i będą was prześladować, podawając do bóżnic i do więzienia, wodząc przed króle i przed starosty dla imienia mego.

13 A to was spotka na świadectwo.

14 Przetoż złóżcie to do serc waszych, abyście przed czasem nie myślili, jako byście odpowiadać mieli.

15 Albowiem ja wam dam usta i mądrość, której nie będą mogli odeprzeć, ani się sprzeciwić wszyscy przeciwnicy wasi.

16 A będziecie też wydani od rodziców i od braci i od krewnych i od przyjaciół, i zabiją niektóre z was;

17 Będziecie w nienawiści u wszystkich dla imienia mego.

18 Ale ani włos z głowy waszej nie zginie.

19 W cierpliwości waszej posiadajcie dusze wasze.

20 A gdy ujrzycie Jeruzalem od wojsk otoczone, tedy wiedzcie, żeć się przybliżyło spustoszenie jego.

21 Tedy ci, co są w Judzkiej ziemi, niech uciekają na góry, a ci, co są w pośrodku jej, niech wychodzą, a ci, co są w polach, niechaj nie wchodzą do niej.

22 Albowiem te dni są pomsty, aby się wypełniło wszystko, co napisane.

23 Ale biada brzemiennym i piersiami karmiącym w owe dni! albowiem będzie ucisk wielki w tej ziemi i gniew Boży nad tym ludem.

24 I polegną od ostrza miecza, i zapędzeni będą w niewolę między wszystkie narody, i będzie Jeruzalem deptane od pogan, aż się wypełnią czasy pogan.

25 Tedy będą znaki na słońcu i na księżycu i na gwiazdach, a na ziemi uciśnienie narodów z rozpaczą, gdy zaszumi morze i wały;

26 Tak, iż ludzie drętwieć będą przed strachem i oczekiwaniem tych rzeczy, które przyjdą na wszystek świat; albowiem mocy niebieskie poruszą się.

27 A tedy ujrzą Syna człowieczego, przychodzącego w obłoku z mocą i chwałą wielką.

28 A gdy się to pocznie dziać, spoglądajcież a podnoście głowy wasze, przeto iż się przybliża odkupienie wasze.

29 I powiedział im podobieństwo: Spojrzyjcie na figowe drzewo i na wszystkie drzewa;

30 Gdy się już pukają, widząc to sami to uznawacie, że już blisko jest lato.

31 Także i wy, gdy ujrzycie, iż się to dzieje, wiedzcie, że blisko jest królestwo Boże.

32 Zaprawdę powiadam wam, żeć nie przeminie ten wiek, ażby się to wszystko stało.

33 Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą.

34 A strzeżcie się, aby snać nie były obciążone serca wasze obżarstwem i opilstwem i pieczołowaniem o ten żywot, a nagle by na was przyszedł ten dzień.

35 Albowiem jako sidło przypadnie na wszystkie, którzy mieszkają na obliczu wszystkiej ziemi.

36 Przetoż czujcie, modląc się na każdy czas, abyście byli godni ujść tego wszystkiego, co się dziać ma, i stanąć przed Synem człowieczym.

37 I nauczał we dnie w kościele; ale w nocy wychodząc, przebywał na górze, którą zowią oliwną.

38 A wszystek lud rano się schodził do niego, aby go słuchał w kościele.

Komentarz do rozdziału: Ewangelia Łukasza 21

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Ewangelia Łukasza 21:1

Epifania i Bazylea:

-dotyczy 8 małych cudownych dni (VII.1920-VII.1921) (TP 1930)

„I rzekł ... ta uboga wdowa więcej, niż ci wszyscy wrzuciła” — stosuje się do obserwacji br. J. i wzmianek rocznego sprawozdania numeru 25, jak wielkie składki były czynione przez lewitów i jakie stosunkowo małe składki zostały uczynione prze oświeconych epifanią świętych. (TP 1930, s. 39)

Ewangelia Łukasza 21:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Wszystko, co miała na życie” — Pan Jezus ją nie skarcił, iż tak mało dała na ofiarę.

Ewangelia Łukasza 21:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Kiedy to będzie?” — Że świątynia zostanie zniszczona.

Ewangelia Łukasza 21:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Mówiąc: Jam jest Chrystus” — Tu nie mówi o Lewim Sabbathai ze Smyrny z jego 400 prorokami, lecz ktokolwiek rości pretensje być głową kościoła, np. papieże, dawni carowie, synody i "obraz bestii".

Ewangelia Łukasza 21:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Musi to być” — Światowa historia Wieku Ewangelii.

Ewangelia Łukasza 21:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Wielkie trzęsienia ziemi” — Tak literalne, jak i symboliczne. Nasz Pan to powiedział jako o nadzwyczajnym wydarzeniu, mającym stanowić część wielkiego czasu ucisku.

„Znaki wielkie” — "Cuda na niebie w górze i znamiona na ziemi nisko", Dz. 2:19.

Ewangelia Łukasza 21:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Ja wam dam” — Moim ofiarowanym pokornym naśladowcom, tak podczas żniwa Wieku Żydowskiego, jak i Wieku Ewangelii.

„Odeprzeć” — Na podobieństwo Szczepana, o którym jest napisane, że "nie mogli dać odporu mądrości i duchowi, z jakim mówił", Dz. 6:10.

Ewangelia Łukasza 21:19

Paruzja (C.T. Russell):

„W cierpliwości” — "Hupomanee", znaczy wytrwałość, cierpliwe znoszenie.

Źródła: MANNA - 12 WRZEŚNIA

Epifania i Bazylea:

Tekst ten powinien być przetłumaczony: „Przez cierpliwość waszą zachowujcie dusze wasze”. Słowem przetłumaczonym tu jako cierpliwość jest greckie słowo oznaczające stałość, a nie długie znoszenie. - MANNA na 12 WRZEŚNIA

Ewangelia Łukasza 21:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Od wojsk otoczone” — Armia rzymska pod dowództwem Cestusa Gallusa roku Pańskiego 65, lub wojska Wespezjana roku Pańskiego 69. Większość tych, co zdołali ujść z życiem, skorzystali z tych dwóch sposobności.

Ewangelia Łukasza 21:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Niech uciekają” — Chrześcijanie, pamiętając na te słowa Jezusa, uszli z Jerozolimy, gdy czasowo armia rzymska odstąpiła od oblężenia.

Ewangelia Łukasza 21:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Dni pomsty” — W czasie żniwa Wieku Żydowskiego od roku Pańskiego 36 do 70. Obliczają, że około jednego miliona stu tysięcy Żydów utraciło życie przy oblężeniu Jerozolimy.

Ewangelia Łukasza 21:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Gniew Boży” — "Któż wam pokazał, abyście uciekali przed przyszłym gniewem?", Łuk.3:7. "Przyszedł na nich gniew do ostateczności", 1 Tes.2:16.

„Nad tym ludem” — Nad Żydami, gdy Jerozolima była zniszczoną.

Ewangelia Łukasza 21:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Aż się wypełnią czasy pogan” — "Kairos", znaczy naznaczone czasy. Ostateczna i decydująca kara "siedem kroć", jaka nawiedziła Żydów, wyobrażona w literalnych siedmiu czasach (latach) na królu Nabuchodonozorze, podczas których cierpiał pomieszanie zmysłów. Literalny czas żydowski lub rok składał się z 12 miesięcy po 30 dni każdy, czyli 360 dni. Siedem literalnych czasów stanowi 2520 dni, a symbolicznych 2520 lat tak zwanych "czasów pogan", które rozpoczęły się z 70-cioletnim spustoszeniem ziemi w roku 606 przed Chrystusem i skończyły się roku Pańskiego 1914.

„Pogan” — Pogańskie rządy.

Epifania i Bazylea:

„I polegną od ostrza miecza” — Rzymianie pokonali ich w latach 69 - 73 n.e.. (TP 1986, s. 155)

„Jeruzalem” — stolica Izraelitów stoi tu za sam lud. (TP 1951, s. 22)

„czasy pogan” — Przez określenie, czasy pogan, Jezus rozumiał 2520 lat, począwszy od 607 roku przed Chrystusem (kiedy Nabuchodonozor rozpoczął pustoszenie ziemi, które dokonało się w 70 latach wyludnienia) do 1914 roku naszej ery (kiedy podczas pierwszej wojny światowej rozpoczęła się walka okopowa, przez którą szatan rozpoczął okres 70 lat wyludniania chrześcijaństwa). (TP 1980, s. 88)

Ewangelia Łukasza 21:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Znaki na słońcu” — Symbolicznie wyobraża światło Ewangelii, a także Jezusa Chrystusa.

„I na księżycu” — Symbolicznie wyobraża Zakon Mojżeszowy.

„Morze i wały” — Niespokojny i anarchistyczny element.

„Zaszumi” — Wystąpi i uderzy przeciw ochronie obecnego systemu społecznego.

Epifania i Bazylea:

„Tedy będą znaki na słońcu i na księżycu i na gwiazdach” — Joel 2:31 mówi: "Słońce obróci się w ciemność, a miesiąc w krew, pierwej niż dzień Pański wielki i straszny przyjdzie". Występujące w tym wersecie, jak i w kilku innych miejscach Pisma Świętego, słońce ma symboliczny charakter i reprezentuje słoneczną jasność Ewangelii. Wiemy, że niedowiarstwo przyćmiło ją dla wielu żyjących obecnie na ziemi. Podobnie Stary Testament ze względu na opisane w nim ofiary, uważany jest przez wielu jako krwawa, odpychająca i barbarzyńska księga. Wydaje się, że gwiazdy przedstawiają wydających swe pisma, Apostołów, którzy są przez wielu nisko oceniani. (TP 1986, s. 155)

„na ziemi uciśnienie narodów z rozpaczą” — W sprawach świata pojawił się kryzys, którego ludzie nie są w stanie opanować. (TP 1986, s. 155)

„gdy zaszumi” — przeciwko wałowi ochronnemu obecnego porządku rzeczy. (TP 1978, s. 7)

„morze i wały” — niespokojne i nieuznające prawa elementy społeczeństwa. (TP 1978, s. 7)

Ewangelia Łukasza 21:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Moce niebieskie” — Obecne rządzące władze duchowe złączone z cywilnymi.

Epifania i Bazylea:

„ludzie” — (literalnie "mężczyźni" -- tj. wodzowie). (TP 1938, s. 6)

„mocy niebieskie” — w ich katolickich i protestanckich oddziałach. (TP 1938, s. 6)

Ewangelia Łukasza 21:27

Paruzja (C.T. Russell):

„Wtedy ujrzą” — Oczami wyrozumienia tylko.

„Przychodzącego w obłoku” — W czasie ucisku.

„Z chwałą wielką” — Mocą i sprawiedliwością.

Ewangelia Łukasza 21:28

Paruzja (C.T. Russell):

„Pocznie się dziać” — Przez wydarzenia podczas czasu żniwa.

„Podnoście głowy” — Objawienie zarysów czasu jest teraz rzeczą pożyteczną i jest wzmocnieniem. Gdyby było objawione wcześniej, byłoby niekorzystne i przynoszące zniechęcenie.

„Odkupienie wasze” — Winno być: Wyzwolenie wasze - "Apolutrosis".

Ewangelia Łukasza 21:29

Paruzja (C.T. Russell):

„Figowe drzewo” — Symbolizowało naród żydowski (który nie przynosił owocu posłuszeństwa Jehowie Bogu).

Epifania i Bazylea:

„figowe drzewo” — Izrael. (TP 1963, s. 25) figowe drzewo przedstawia naród żydowski — cielesnego Izraela. (TP 1964, s. 6)

„i wszystkie drzewa” — inne kraje, które niedawno uzyskały niepodległość. (TP 1963, s. 25)

Ewangelia Łukasza 21:30

Paruzja (C.T. Russell):

„Pukają” — Już przed 1897 rokiem Żydzi zaczęli planować nad odrodzeniem się narodowym w Palestynie.

Ewangelia Łukasza 21:31

Paruzja (C.T. Russell):

„królestwo Boże” — odnosi się do Chrystusa i Kościoła, którzy zaczną królować nad ziemią przy Wtórym Przyjściu Chrystusa.-61

Ewangelia Łukasza 21:32

Paruzja (C.T. Russell):

„Ten wiek” — To pokolenie, "genea", znaczy ludzi wówczas żyjących, którzy byli świadkami i widzieli znaki wyżej wspomniane. Możebne 120 lub 100 lat licząc od roku 1780 lub 1833. Albo 36 lat od 1878 do 1914.

Ewangelia Łukasza 21:33

Paruzja (C.T. Russell):

„Nieba i ziemia przeminą” — Zniknie zły system kościelny i stary społeczny porządek.

Ewangelia Łukasza 21:34

Paruzja (C.T. Russell):

„Obciążone serca” — Jak w sprawie klasy Wielkiego Grona (która utraciła to, do czego się poświęciła, otrzymując niższy stopień zwycięstwa).

„Obżarstwem” — Biesiady, hulanki, różne przyjemności, itp.

„I opilstwem” — Upajanie się duchem świata odnośnie bogactw, ubioru, itp.

„Pieczołowanie o żywot” — Jest rzeczą właściwą zabieganie o potrzeby codziennego życia, lecz na ile to jest niezbędne i spoczywa na naszej odpowiedzialności, lecz nie powinno być z uszczerbkiem naszych duchowych potrzeb i pragnień.

„Na was przyszedł” — "Ephistemi", słowo to znaczy z greckiego: zaskoczyć.

Źródła: MANNA - 6 CZERWCA

Epifania i Bazylea:

„A strzeżcie się, aby snąć nie były obciążone serca wasze obżarstwem i opilstwem i pieczołowaniem o ten żywot” — Powinniśmy unikać nadużycia i być umiarkowani we wszystkim (Fil. 4:5), co obejmuje nasze jedzenie, picie, ubiór, przyjemności, zmartwienia itd. Jeżeli ofiarowaliśmy nasze ciała Bogu na Jego służbę, to niewątpliwie powinniśmy starać się aby wszystko użyć i być całkowicie zużytymi dla Niego i w Jego służbie. Lecz czyniąc to, mamy obowiązek nie przynieść żadnej szkody naszemu ciału, nie osłabić ani zniszczyć go, ponieważ ono należy do Boga (1 Kor. 6:19,20); ale przeciwnie, w miarę naszej zdolności odpowiednio mamy opiekować się nim jako częścią naszego szafarstwa, aby mogło Skutecznie służyć Bogu. (TP 1967, s. 7) obżarstwo, opilstwo i pieczołowanie o ten żywot są to formy światowości. (TP 1938, s. 30)

Źródła: MANNA - 6 CZERWCA

Ewangelia Łukasza 21:35

Paruzja (C.T. Russell):

„Jako sidło na wszystkich” — Za wyjątkiem świętych.

„Wszystkiej ziemi” — Świat w ogólności, a szczególnie na świat chrześcijański z imienia tylko.

Ewangelia Łukasza 21:36

Paruzja (C.T. Russell):

„Czuwajcie” — Nad sobą, a także pilnujcie słowa prorockiego. Zawsze czuwaj i dopatruj się dowodów Chrystusa "parousi", obecności, ponieważ nadejdzie czas, iż ta znajomość okaże się rzeczą ważną. Aby, gdy nadejdzie czas właściwy, mógł być jednym z klasy mądrych. Czuwanie to będzie jak antidotum na wpływy światowe.

„Przeto” — Wskazówka, że powrót naszego Pana miał być przeciwny do ogólnego wyczekiwania.

„Godni ujść” — "Zmiłuje się nad nimi jako się zmiłowywa ojciec nad synem, który mu służy", Mal.3:17. Może uczyni ich wytrwałymi na ten ogień, jak owych trzech młodzieńców wrzuconych do pieca ognistego.

„Tego wszystkiego” — Srogość dnia ucisku. Różne formy niewiary mające przewagę. Zniszczenie starego porządku rzeczy.

Epifania i Bazylea:

„Przetoż czujcie” — Rozumiemy, że to oczekiwanie, oznacza łagodne i pokorne studiowanie w świetle Pisma Świętego bieżących wydarzeń jako znaków czasu przepowiedzianych i wytłumaczonych przez specjalnych rzeczników Boga, łącznie z tym, który obecnie usługuje, ażeby zrozumieć jak one się wypełniają. (TP 1979, s. 78)

Literatura o rozdziale Ewangelia Łukasza 21

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Ewangelia Łukasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.