Dzieje Apostolskie 18

Dzieje Apostolskie, rozdział 18 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (28 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Dzieje Apostolskie 18 — Biblia Gdańska

1 Potem Paweł odszedłszy z Aten, przyszedł do Koryntu;

2 A znalazłszy niektórego Żyda, imieniem Akwilas, rodem z Pontu, który był świeżo z Włoch przyszedł z Pryscyllą, żoną swą, (dlatego, iż był Klaudyjusz postanowił, aby wszyscy Żydowie z Rzymu wyszli), przyszedł do nich;

3 A iż był tegoż rzemiosła, mieszkał u nich i robił; albowiem rzemiosło ich było robić namioty.

4 Tedy miewał rozmowę w bóżnicy na każdy sabat i pozyskiwał i Żydy, i Greki.

5 A gdy przyszli z Macedonii Sylas i Tymoteusz, ściśniony był w duchu Paweł, oświadczając Żydom, że Jezus jest Chrystusem.

6 Lecz gdy się oni sprzeciwiali i bluźnili, otrząsnąwszy proch z szat, rzekł do nich: Krew wasza na głowę waszę; jam jest czysty, od tego czasu pójdę do pogan.

7 A odszedłszy stamtąd wszedł do domu niejakiego człowieka, imieniem Justus, służącego Bogu, którego dom był podle samej bóżnicy.

8 Lecz Kryspus, przełożony bóżnicy, uwierzył Panu ze wszystkim domem swoim, i wiele z Koryntczyków słuchając, uwierzyli i ochrzczeni są.

9 Zatem Pan rzekł Pawłowi w nocy w widzeniu: Nie bój się, ale mów, a nie milcz.

10 Bom ja jest z tobą, a żaden się na cię nie targnie, abyć miał co złego uczynić; albowiem ja wielki lud mam w tem mieście.

11 I mieszkał tam rok i sześć miesięcy, nauczając u nich słowa Bożego.

12 A gdy Galijo był starostą w Achai, powstali jednomyślnie Żydowie przeciwko Pawłowi i przywiedli go do sądu, mówiąc:

13 Ten namawia ludzi, aby przeciwko zakonowi Boga chwalili.

14 A gdy Paweł miał usta otworzyć, rzekł Galijo do Żydów: O Żydowie! gdyby się wam było jakie bezprawie stało, albo jaka krzywda, słusznie bym was znosił;

15 Lecz jeźli jest jaka gadka o słowach i o imionach i o zakonie waszym, sami tego patrzcie; albowiem ja tego sędzią być nie chcę.

16 I odegnał je od sądowej stolicy.

17 Tedy porwawszy wszyscy Grekowie Sostena, przełożonego bóżnicy, bili go przed sądową stolicą, a Galijo na to nic nie dbał.

18 A Paweł pomieszkawszy tam jeszcze przez niemało dni, pożegnawszy się z braćmi, płynął do Syryi, a z nim Pryscylla i Akwilas, ogoliwszy głowę w Kienchreach: bo był uczynił ślub.

19 Zatem przyszedł do Efezu i tam je zostawił, a sam wszedłszy do bóżnicy, miał rozmowę z Żydami.

20 A gdy go oni prosili, aby u nich przez dłuższy czas zamieszkał, nie zezwolił;

21 Ale się z nimi pożegnawszy, rzekł: Koniecznie ja muszę święto nadchodzące w Jeruzalemie obchodzić; lecz się zasię do was wrócę, będzieli wola Boża. I puścił się z Efezu .

22 A gdy przyszedł do Cezaryi, wstąpiwszy do Jeruzalemu a pozdrowiwszy zbór, szedł do Antyjochyi.

23 I zamieszkawszy tam przez niektóry czas, wyszedł obchodząc krainę Galatską i Frygiję, utwierdzając wszystkich uczniów.

24 A Żyd niektóry imieniem Apollos, rodem z Aleksandryi, mąż wymowny, przyszedł do Efezu, będąc możnym w Pismach.

25 Ten był wprawiony w drogę Pańską, a pałając w duchu, mówił i nauczał pilnie o Panu, wiedząc tylko o chrzcie Janowym.

26 Ten począł bezpiecznie mówić w bóżnicy. Którego usłyszawszy Akwilas i Pryscylla, przyjęli go do siebie i dostateczniej mu wyłożyli drogę Bożą.

27 A gdy chciał iść do Achai, napomniawszy go bracia, pisali do uczniów, aby go przyjęli; który gdy tam przyszedł, wiele pomagał tym, którzy uwierzyli z łaski Bożej.

28 Albowiem potężnie Żydy przekonywał, jawnie tego dowodząc z Pisma, iż Jezus jest Chrystusem.

Komentarz do rozdziału: Dzieje Apostolskie 18

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Dzieje Apostolskie 18:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Z Rzymu wyszli” — Z powodu częstych zaburzeń odnośnie zasad chrystianizmu, jakie do tego czasu zostało w Rzymie rozpowszechnione.

Dzieje Apostolskie 18:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Robili namioty” — Gdy okazała się tego potrzeba. Aby można głosić Ewangelię, potrzeba było własnymi rękami pracować na utrzymanie, jak to czynił apostoł Paweł. Gdyby te warunki były zastosowane do dzisiejszych duchownych, to wszyscy w mistycznym Babilonie zaprzestaliby swego zawodu.

Dzieje Apostolskie 18:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Krew wasza” — Wasze sprzeciwianie się Prawdzie prowadzi was do wtórej śmierci.

„Jam jest czysty” — Wykonałem mój obowiązek względem was, a teraz odpowiedzialność ciąży na was.

Dzieje Apostolskie 18:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Są ochrzczeni” — To pokazuje, że apostołowie uznawali chrzest za potrzebny.

Dzieje Apostolskie 18:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Pozdrowił zbór” — Zdaje się, że przyjęcie wielkiego apostoła w Jerozolimie było chłodne.

Dzieje Apostolskie 18:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Z Aleksandrii” — Jedno z głównych miast owego czasu, które było sławne dla swego księgozbioru.

„Mąż wymowny” — Wyraz grecki wskazuje, że on był nie tylko wymownym, ale i uczonym.

Dzieje Apostolskie 18:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Pałając w duchu” — Wyraz grecki "pneuma" oznacza umysł, uczucie.

Dzieje Apostolskie 18:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Akwila i Pryscylla” — Chociaż nie byli uzdolnieni do przemawiania publicznie w synagogach.

Dzieje Apostolskie 18:28

Paruzja (C.T. Russell):

„Skutecznie przekonywał” — Dlatego, że był "możnym w Pismach".

Literatura o rozdziale Dzieje Apostolskie 18

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Dzieje Apostolskie

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.