Dzieje Apostolskie 11

Dzieje Apostolskie, rozdział 11 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (30 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Dzieje Apostolskie 11 — Biblia Gdańska

1 I usłyszeli Apostołowie i bracia, którzy byli w Judzkiej ziemi, że i poganie przyjęli słowo Boże.

2 A gdy Piotr przyszedł do Jeruzalemu, spierali się z nim ci, którzy byli z obrzezania,

3 Mówiąc: Wszedłeś do mężów nieobrzezanych, a jadłeś z nimi.

4 Tedy począwszy Piotr, powiadał im porządnie, mówiąc:

5 Byłem w mieście Joppie, modląc się; i widziałem w zachwyceniu widzenie, naczynie niejakie zstępujące jako prześcieradło wielkie, za cztery rogi uwiązane, i spuszczone z nieba, i przyszło aż do mnie.

6 W które pilnie wejrzawszy, obaczyłem i widziałem czworonogie ziemskie zwierzęta i bestyje, i gadziny, i ptastwo niebieskie;

7 I usłyszałem głos mówiący do mnie: Wstań, Piotrze; rzeż, a jedz.

8 I rzekłem: Żadną miarą, Panie! albowiem nigdy nic pospolitego albo nieczystego nie wchodziło w usta moje.

9 Tedy mi odpowiedział po wtóre głos z nieba: Co Bóg oczyścił, ty nie miej tego za nieczyste.

10 A to się stało po trzykroć i zasię to wszystko wciągniono do nieba.

11 A oto zarazem trzej mężowie stanęli przed domem, w którymem był, posłani będąc do mnie z Cezaryi.

12 I rzekł mi Duch, abym z nimi szedł, nic nie wątpiąc. Szli też ze mną i ci sześć bracia, i weszliśmy do domu onego męża;

13 Który nam oznajmił, jako widział Anioła w domu swym stojącego i mówiącego do siebie: Poślij męże do Joppy, a przyzwij Szymona, którego zowią Piotrem.

14 On ci powie słowa, przez które zbawiony będziesz ty i wszystek dom twój.

15 A gdym ja począł mówić, przypadł Duch Święty na nie, jako i na nas na początku.

16 I wspomniałem na słowo Pańskie, jako był powiedział: Janci chrzcił wodą, ale wy będziecie ochrzczeni Duchem Świętym.

17 Ponieważ im tedy Bóg dał równy dar i jako i nam, wierzącym w Pana Jezusa Chrystusa, i któżem ja był, abym mógł zabronić Bogu?

18 A to usłyszawszy, uspokoili się i chwalili Boga mówiąc; Toć tedy i poganom dał Bóg pokutę ku żywotowi.

19 Lecz oni, którzy byli rozproszeni przed utrapieniem, które się stało dla Szczepana, przeszli aż do Fenicyi i Cypru, i do Antyjochii, nikomu nie opowiadając słowa Bożego, tylko samym Żydom.

20 A byli niektórzy z nich mężowie z Cypru i z Cyreny, którzy przyszedłszy do Antyjochii, mówili Grekom, opowiadając Pana Jezusa.

21 A była z nimi ręka Pańska, a wielki poczet uwierzywszy, nawrócił się do Pana.

22 I przyszła o nich wieść do uszów zboru, który był w Jeruzalemie, i posłali Barnabasza, aby szedł aż do Antyjochii.

23 Który tam przyszedłszy a ujrzawszy łaskę Bożą, uradował się i napominał wszystkich, aby w przedsięwzięciu serca trwali przy Panu.

24 Albowiem był mąż dobry i pełen Ducha Świętego i wiary. I przybyło wielkie mnóstwo Panu.

25 Potem odszedł Barnabasz do Tarsu, aby szukał Saula, a znalazłszy go, przyprowadził go do Antyjochii.

26 I bawili się przez cały rok przy onym zborze, i uczyli mnóstwo wielkie; a najpierwej w Antyjochii uczniowie nazwani są Chrześcijanami.

27 A w one dni przyszli prorocy z Jeruzalemu do Antyjochii.

28 A powstawszy jeden z nich imieniem Agabus, oznajmił przez Ducha, iż miał być głód wielki po wszystkim okręgu ziemskiem, który też był za Klaudyjusza cesarza.

29 Tedy uczniowie, każdy z nich według przemożenia swego, postanowili posłać na wspomożenie braci, którzy mieszkali w Judzkiej ziemi.

30 Co też uczynili, posławszy do starszych przez rękę Barnabaszową i Saulową.

Komentarz do rozdziału: Dzieje Apostolskie 11

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Dzieje Apostolskie 11:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Apostołowie (i inni)” — Żydzi przesądnie mniemali, że błogosławieństwa Boże były wyłącznie dla żydowskiego narodu.

Dzieje Apostolskie 11:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Odpowiedział po wtóre” — Apostołowie z trudem mogli pojąć, jak błogosławieństwa Boże mogły przyjść na pogan.

Dzieje Apostolskie 11:14

Paruzja (C.T. Russell):

„On powie” — Słowa żywota.

„Zbawiony będziesz” — Wyzwolony od odrzucenia i potępienia. Bez których nie możesz być zbawiony pomimo dobrego postępowania i szlachetnych dążeń.

Dzieje Apostolskie 11:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Rozproszeni do Antiochii” — Na ówczas Antiochia była trzecim największym miastem na świecie, 300 mil angielskich na północ od Jerozolimy, posiadającym 500 tysięcy mieszkańców.

Dzieje Apostolskie 11:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Nawrócił się” — Wierzenie jest jedną rzeczą, zaś nawrócić wszystkie uczucia, nadzieje i pragnienia do Boga jest zupełnie co innego.

Dzieje Apostolskie 11:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Łaskę Bożą” — Objawiającą się w wierze i w postępowaniu.

„Trwali” — Trzymali się w postępowaniu.

Dzieje Apostolskie 11:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Mąż dobry” — Moralny, sprawiedliwy, pobożny.

„Ducha świętego” — Który prowadził go we wszystkich sprawach.

Dzieje Apostolskie 11:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Uczyli mnóstwo” — Nie czekając aż ktoś na nich włoży ręce.

„Chrześcijanami” — Możebne, iż sami podali taką myśl do nazwy. Wyraz "chrześcijanin" znaczy wierzącego w naukę Chrystusa, a naśladowca Jezusa z Nazaretu stosuje się jedynie do Nowego Stworzenia.

Literatura o rozdziale Dzieje Apostolskie 11

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Dzieje Apostolskie

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.