Dzieje Apostolskie 1

Dzieje Apostolskie, rozdział 1 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (26 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Dzieje Apostolskie 1 — Biblia Gdańska

1 Pierwsze wprawdzie księgi napisałem, o Teofilu! o wszystkiem, co począł Jezus i czynić, i uczyć.

2 Aż do dnia onego, którego dawszy rozkazanie Apostołom, które był przez Ducha Świętego obrał, wzięty jest w górę.

3 Którym też samego siebie po męce swojej żywym stawił w wielu niewątpliwych dowodach, przez czterdzieści dni ukazując się im i mówiąc o królestwie Bożem.

4 A zgromadziwszy je przykazał im, aby nie odchodzili z Jeruzalemu, ale iżby czekali obietnicy ojcowskiej, o którejście mówić słyszeli ode mnie.

5 Albowiemci Jan chrzcił wodą; ale wy będziecie ochrzczeni Duchem Świętym po niewielu tych dniach.

6 A tak oni zszedłszy się, pytali go, mówiąc: Panie! izali w tym czasie naprawisz królestwo Izraelskie?

7 Lecz on rzekł do nich: Nie wasza rzecz jest, znać czasy i chwile, które Ojciec w swojej mocy położył.

8 Ale przyjmiecie moc Ducha Świętego, który przyjdzie na was; i będziecie mi świadkami i w Jeruzalemie, i we wszystkiej Judzkiej ziemi, i w Samaryi, aż do ostatniego kraju ziemi.

9 A to rzekłszy, gdy oni patrzali, w górę podniesiony jest, a obłok wziął go od oczów ich.

10 A gdy za nim do nieba idącym pilnie patrzali, oto dwaj mężowie stanęli przy nich w białem odzieniu,

11 I rzekli: Mężowie Galilejscy! przecz stoicie, patrząc w niebo? Ten Jezus, który w górę wzięty jest od was do nieba, tak przyjdzie, jakoście go widzieli idącego do nieba.

12 Tedy się wrócili do Jeruzalemu od góry, którą zowią oliwną, która jest blisko Jeruzalemu, mając drogi przez jeden sabat.

13 A gdy weszli, wstąpili na salę, gdzie mieszkali Piotr, i Jakób, i Jan, i Andrzej, i Filip, i Tomasz, Bartłomiej, i Mateusz, Jakób Alfeuszowy, i Szymon Zelotes, i Judas Jakóbowy.

14 Ci wszyscy trwali jednomyślnie na modlitwie i prośbach, z żonami i z Maryją, matką Jezusową, i z braćmi jego.

15 A w oneż dni, powstawszy Piotr w pośrodku uczniów, rzekł: (A był poczet osób wespół zgromadzonych około sta i dwudziestu):

16 Mężowie bracia! musiało się wypełnić ono pismo, które opowiedział Duch Święty przez usta Dawidowe o Judaszu, który był wodzem tych, co pojmali Jezusa;

17 Bo był policzony z nami i dostał był cząstki tego usługiwania.

18 Tenci wprawdzie otrzymał rolę z zapłaty niesprawiedliwości, a powiesiwszy się, rozpukł się na poły i wypłynęły wszystkie wnętrzności jego.

19 I było to jawne wszystkim mieszkającym w Jeruzalemie, tak iż nazwano onę rolę własnym ich językiem Akieldama, to jest rola krwi.

20 Albowiem napisano w księgach Psalmów: Niechaj będzie mieszkanie jego puste, a niech nie będzie, kto by w niem mieszkał, a biskupstwo jego niech weźmie inny.

21 Potrzeba tedy, aby jeden z tych mężów, którzy z nami bywali po wszystek czas, który Pan Jezus przebywał między nami,

22 Począwszy od chrztu Janowego, aż do tego dnia, którego jest wzięty w górę od nas, był z nami świadkiem zmartwychwstania jego.

23 I postawili dwóch: Józefa, którego zwano Barsabaszem, którego też nazywano Justem, i Macieja.

24 A modląc się mówili: Ty Panie! który znasz serca wszystkich, okaż z tych dwóch jednego, któregoś obrał;

25 Aby przyjął cząstkę usługiwania tego i apostolstwa, z którego wypadł Judasz, aby odszedł na miejsce swoje.

26 I rzucili losy ich. I padł los na Macieja; a przyłączony jest spólnem zdaniem do jedenastu Apostołów.

Komentarz do rozdziału: Dzieje Apostolskie 1

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Dzieje Apostolskie 1:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Pierwszą księgę napisałem” — Łukasza, Teofilu.

„Co Jezus czynił i uczynił” — Jego usługa trwa w dalszym ciągu przez członków Ciała Chrystusowego, którzy jeszcze są z tej strony zasłony.

Dzieje Apostolskie 1:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Aż do dnia” — Z okazji Jego jedenastego ukazania się po zmartwychwstaniu.

„Których wybrał” — Jako swoje mówcze narzędzia.

Dzieje Apostolskie 1:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Przez czterdzieści dni” — Możebne, że w ciągu całego tego czasu, w którym Pan objawiał się swoim uczniom, nie trwało dłużej niż około czterech godzin.

Epifania i Bazylea:

„przez czterdzieści dni ukazując się im i mówiąc o królestwie Bożym” — 40 dniowa misja naszego Pana przed wniebowstąpieniem, reprezentuje 40 letnią misję Kościoła z poselstwem o Królestwie, które skończyło się dla Kościoła w 1914 roku, jako poselstwo żęcia. (TP 1936, s. 71)

Dzieje Apostolskie 1:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Zgromadził ich” — I jadł z nimi nad brzegiem morza Galilejskiego.

„Przykazał im” — Nie opuszczać Jerozolimy, a oczekiwać obietnicy od Ojca i znad morza zaraz powrócili.

Dzieje Apostolskie 1:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Duchem świętym” — Jest o wiele ważniejszym chrztem.

Dzieje Apostolskie 1:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Zeszli się” — Ostatni raz w Jerozolimie.

„W tym czasie” — Co jasno rozumiemy, iż z czasem uczynisz.

„Naprawisz (odbudujesz) Królestwo” — Za którym wyglądamy i o które przykazałeś nam modlić się i czuwać.

Epifania i Bazylea:

„A tak oni zszedłszy się, pytali go, mówiąc: Panie, izali w tym czasie naprawisz królestwo Izraelskie?” — Tuż przed wniebowstąpieniem naszego Pana, uczniowie zebrali się wokół Niego i pytali, czy właśnie wtedy, tuż przed Jego wniebowstąpieniem, zamierza przywrócić Izraelowi królestwo. W ten sposób dowiedli, że w większym lub mniejszym stopniu myśleli po żydowsku, oczekując doczesnego królestwa, w którym rządziliby docześni władcy.-E17'370

Dzieje Apostolskie 1:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie wasza rzecz” — Teraz (na początku zmiany dyspensacji za Jezusa). Nie powiedział im, iż nie byłoby właściwym dla nich wiedzieć z czasem, jeżeliby proroctwo nie było zamierzone, by miało być kiedyś zrozumiane, to nie było racji go dawać.

„Czasy” — Greckie słowo "kairos" oznacza: naznaczone czasy, jak "czasy pogan".

„Ojciec w mocy swej” — Chrystus nie rościł prawa być równym Bogu.

Epifania i Bazylea:

„Nie wasza rzecz jest znać czasy i chwile, które Ojciec w swojej mocy położył.” — Najwyraźniej aż do tego czasu Ojciec w dalszym ciągu nie ujawniał czasu powrotu naszego Pana, nie ujawniając go nawet Jezusowi. Dopiero po wniebowstąpieniu nasz Pan otrzymał wiedzę co do czasu założenia Królestwa – zarówno rzeczy związane z czasami, jak i chwilami (Obj. 1:1). Zauważmy, że mówiąc uczniom, iż nie do nich należało znać czasy i chwile, Jezus nie powiedział im, że są w błędzie oczekując, że królestwo zostanie przywrócone Izraelowi, gdyż zostało to jednoznacznie obiecane w Piśmie Świętym i miało się wypełnić w odpowiednim czasie – w Tysiącleciu, chociaż nie podano im jeszcze tego czasu (por. Mat. 24:42; Mar. 13:32,33,37; Łuk. 21:36). Powiedział im jednak, by czuwali. W odpowiednim czasie lud Boży miał poznać czasy i chwile, tak by dzień Pański nie zaskoczył go (1 Tes. 5:1-5). -E17'370

Dzieje Apostolskie 1:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Przyjmiecie moc” — By wiedzieć i zrozumieć czasy i pory.

„Zstąpi na was” — "Lecz, gdy przyjdzie duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę ... i przyszłe rzeczy wam oznajmi", Jan 16:13.

„Będziecie mi świadkami” — A nie sobie.

„W Jerozolimie” — Gdzie jedynie prawdziwi Izraelici odważali się pójść, by postępować w ślady zniesławionego i straconego Chrystusa.

„Po krańce ziemi” — Świadectwa apostołów do tej pory trwają przez ich pisma.

Dzieje Apostolskie 1:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Obłok wziął Go” — Ten sposób zniknięcia sprzed ich oczu był zamierzony w tym celu, ażeby apostołowie nie spodziewali się więcej ujrzeć Jezusa, aż dopiero przy wtórej Jego obecności.

Dzieje Apostolskie 1:10

Paruzja (C.T. Russell):

„A gdy patrzyli” — Wyraz grecki "hos" użyty jak w wyrażeniu: "dawał im sędziów około czterysta pięćdziesiąt lat", Dz. 13:20.

Dzieje Apostolskie 1:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Ten Jezus” — Ten sam umiłowany Jezus, który będąc bogatym, stał się dla nas ubogim; ten sam Jezus, który był "zabity co do ciała, a ożywiony co do ducha", 1 Piotra 3:18.

„Tak przyjdzie” — Z błogosławieństwem dla swych naśladowców. "Sam Pan ... zstąpi z nieba", 1 Tes.4:16. Cicho, potajemnie, a dla świata nieznany z wyjątkiem Jego naśladowców.

„Jakoście” — Wy, Jego wierni naśladowcy.

„Widzieli Go idącego” — Bez przepychu, wystawności, ani hałasu.

Epifania i Bazylea:

„tak przyjdzie” — w podobny sposób. (TP 1961, s. 60)

„jakoście go widzieli idącego do nieba” — Jego odejście o ile to tyczyło się świata, pokazuje sposób Jego przyjścia: (TP 1961, s. 60) 1/ odszedł On potajemnie i nikt oprócz uczniów nie wiedział o tym w owym czasie; (TP 1961, s. 60) 2/ odszedł On spokojnie, a nie ostentacyjnie, nie przestraszając świata literalną trąbą, nie jadąc na literalnym obłoku, nie oślepiając go naturalnym olśniewającym światłem, ani nie rozbijając wszechświata na atomy; (TP 1961, s. 60) 3/ odszedł błogosławiąc tych, których pozostawił; (TP 1961, s. 60) 4/ co do Jego Boskiego Ciała był On niewidzialny dla naturalnych oczu ludzkich przy swoim odejściu, chociaż widzialny dla uczniów Swoich jako odchodzący, przez odpowiednie towarzyszące czyny. (TP 1961, s. 60)

Dzieje Apostolskie 1:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Jednomyślnie” — Wyczekują przyjęcia i udarowania duchowym wyrozumieniem.

„Na modlitwie” — Prawdopodobnie na modlitwie głośnej dla pożytku drugich.

Dzieje Apostolskie 1:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Około stu dwudziestu osób” — Możebne, że ci wszyscy byli zgromadzeni podczas zesłania ducha świętego.

Dzieje Apostolskie 1:18

Epifania i Bazylea:

„Tenci wprawdzie otrzymał rolę z zapłaty niesprawiedliwości” — występuje inicjator zamiast pośrednika, to znaczy, iż w rzeczywistości nie Judasz, lecz kapłani (jako jego przedstawiciele) zakupili pole krwi w nagrodę za niegodziwość Judasza. (TP 1993, s. 3)

Dzieje Apostolskie 1:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Postawili dwóch” — Lecz Chrystus jako Głowa wszystkich naznaczył Pawła.

Dzieje Apostolskie 1:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Mówili” — Zapewne odmawiali modlitwy na głos.

Dzieje Apostolskie 1:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Na miejsce swoje” — Na wtórą śmierć.

Literatura o rozdziale Dzieje Apostolskie 1

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Dzieje Apostolskie

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.