Dzieje Apostolskie 12

Dzieje Apostolskie, rozdział 12 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (25 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Dzieje Apostolskie 12 — Biblia Gdańska

1 A pod onże czas, udał się na to Herod król, aby trapił niektóre ze zboru.

2 I zabił Jakóba, brata Janowego, mieczem.

3 A widząc, że się to podobało Żydom, umyślił pojmać i Piotra: (a były dni przaśników).

4 Którego pojmawszy, podał do więzienia, poruczywszy go szesnastu żołnierzom, aby go strzegli, chcąc go po wielkanocy wywieść ludowi.

5 Tedy strzeżono Piotra w więzieniu, a modlitwa ustawiczna działa się od zboru do Boga za nim.

6 A gdy go już miał wywieść Herod, onejże nocy spał Piotr między dwoma żołnierzami, związany dwoma łańcuchami, a stróże przed drzwiami strzegli więzienia.

7 A oto Anioł Pański przystąpił, a światłość się rozświeciła w gmachu; a trąciwszy w bok Piotra, obudził go, mówiąc: Wstań rychło! I opadły łańcuchy z rąk jego.

8 I rzekł Anioł do niego: Opasz się, a powiąż obuwie twoje. I uczynił tak. I rzekł mu: Odziej się w płaszcz twój, a pójdź za mną.

9 Tedy wyszedłszy Piotr, szedł za nim, a nie wiedział, że się to działo po prawdzie, co się działo przez Anioła; lecz mniemał, że widzenie widział.

10 A gdy minęli pierwszą i wtórą straż, przyszli do bramy żelaznej, która wiedzie do miasta; a ta się im sama przez się otworzyła. A wyszedłszy, przeszli jednę ulicę, a zarazem odstąpił Anioł od niego.

11 Tedy Piotr przyszedłszy do siebie rzekł: Teraz znam prawdziwie, iż posłał Pan Anioła swego i wyrwał mię z ręki Herodowej i ze wszystkiego oczekiwania ludu żydowskiego.

12 A obaczywszy się, przyszedł do domu Maryi, matki Janowej, którego nazywano Markiem, gdzie się ich było wiele zgromadziło i modlili się.

13 A gdy Piotr kołatał we drzwi u przysionka, wyszła dzieweczka, imieniem Rode, aby posłuchała:

14 A poznawszy głos Piotrowy, od radości nie otworzyła drzwi, ale wbieżawszy oznajmiła, iż Piotr stoi u drzwi.

15 A oni rzekli do niej: Szalejesz! Wszakże ona twierdziła, iż się tak rzecz ma. A oni rzekli: Anioł jego jest.

16 Ale Piotr nie przestał kołatać; a gdy otworzyli, ujrzeli go i zdumieli się.

17 A skinąwszy na nie ręką, aby umilknęli, rozpowiedział im, jako go Pan wywiódł z więzienia i rzekł: Oznajmijcie to Jakóbowi i braciom. A wyszedłszy, szedł na inne miejsce.

18 A gdy był dzień, stał się rozruch niemały między żołnierzami o to, co by się z Piotrem stało.

19 Lecz Herod, gdy się o nim wywiadywał, a nie znalazł go, uczyniwszy sąd o stróżach, kazał je na stracenie wywieść; a wyjechawszy z Judzkiej ziemi do Cezaryi, mieszkał tam.

20 A natenczas Herod myślił o wojnie przeciwko Tyryjczykom i Sydończykom; ale oni jednomyślnie przyszli do niego, a namówiwszy Blasta, podkomorzego królewskiego, prosili o pokój, dlatego iż kraina ich miała żywność z dzierżawy królewskiej.

21 A dnia pewnego Herod oblekłszy się w szatę królewską i siadłszy na stolicy, uczynił rzecz do nich.

22 A lud wołał: Głos Boży a nie człowieczy.

23 A zarazem uderzył go Anioł Pański, przeto, że nie dał chwały Bogu, a będąc roztoczony od robactwa, zdechł.

24 A słowo Pańskie rozrastało się i rozmnażało.

25 A Barnabasz i Saul wrócili się z Jeruzalemu, wykonawszy posługę, wziąwszy z sobą Jana, którego nazywano Markiem.

Komentarz do rozdziału: Dzieje Apostolskie 12

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Dzieje Apostolskie 12:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Herod” — Herod Agrypa I, wnuk Heroda, który kazał pozabijać niemowlątka w Betlejem. Brataniec Heroda Antypy, który kazał ściąć Jana Chrzciciela.

Dzieje Apostolskie 12:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Pojmać Piotra” — Który tym razem by nie uciekł, ponieważ wiedział, że w tym doświadczeniu, jakie przyszło na wierzących, zgromadzenie w Jerozolimie spodziewało się po nich, iż będą dla nich zachętą i pomocą.

Dzieje Apostolskie 12:4

Paruzja (C.T. Russell):

Użyty zwrot Wielkiej Nocy w Dz. 12:4 jest błędnie przetłumaczony; winien być przetłumaczony Święto Przejścia – Zobacz poprawne tłumaczenie ang. - R 5191

Dzieje Apostolskie 12:7

Paruzja (C.T. Russell):

„A oto anioł” — Gdyby to wyzwolenie nie było rzeczywiste, to byłoby napisane: "A oto duch".

Dzieje Apostolskie 12:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Sama się otworzyła” — Aniołowie posiadają moc przewyższającą ludzką.

„Odstąpił od niego” — Gdy wykonał to, czego Piotr sam nie mógł.

Dzieje Apostolskie 12:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Do domu Marii” — To wskazuje, że ta posiadłość nie była oddaną do wspólnoty. Zgromadzenia pierwotnego Kościoła były małe i zbierano się w domach prywatnych.

Dzieje Apostolskie 12:15

Paruzja (C.T. Russell):

„To anioł Jego” — Przedstawiciel Pański, jeden z usługujących duchów, jacy bywają posyłani do tych, którzy zbawienie odziedziczyć mają (Żyd.1:14).

Dzieje Apostolskie 12:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Jakubowi” — Pokrewny Jezusa.

„Wyszedł” — Opuścił miasto stosownie do instrukcji Pana, że gdy was prześladują w jednym mieście, idźcie do drugiego.

Literatura o rozdziale Dzieje Apostolskie 12

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Dzieje Apostolskie

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.