Dzieje Apostolskie 24

Dzieje Apostolskie, rozdział 24 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (27 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Dzieje Apostolskie 24 — Biblia Gdańska

1 A po pięciu dniach jechał najwyższy kapłan Ananijasz z starszymi i z Tertullem niejakim prokuratorem; którzy stanęli przed starostą przeciwko Pawłowi.

2 A gdy był pozwany, począł nań skarżyć Tertullus, mówiąc:

3 Ponieważeśmy wielkiego pokoju dostąpili i wiele się dobrego temu narodowi stało przez twoję opatrzność, i zawsze i wszędy to ze wszelkiem dziękowaniem przyznajemy, wielmożny Feliksie!

4 Ale żebym cię długo nie bawił, proszę, abyś nas maluczko posłuchał według zwykłej twojej ludzkości.

5 Albowiemeśmy znaleźli tego męża zaraźliwego i wszczynającego rozruch między wszystkimi Żydami po wszystkim świecie, i herszta tej sekty Nazarejczyków.

6 Który się też ważył splugawić kościół; któregośmy też pojmawszy, według zakonu naszego chcieli sądzić.

7 Lecz przyszedłszy hetman Lizyjasz z wielką mocą, wziął go z rąk naszych.

8 Rozkazawszy tym, którzy nań skarżą, iść do ciebie, od którego się ty sam będziesz mógł, wywiadując się, dowiedzieć tego wszystkiego, o co my nań skarżymy.

9 Na co się zgodzili i Żydowie, mówiąc: Że się tak rzecz ma.

10 Tedy Paweł odpowiedział, gdy nań starosta skinął, aby mówił: Od wielu lat wiedząc cię być sędzią tego narodu, tem ochotniej dam sprawę o tem, co się mnie dotycze.

11 Gdyż ty wiedzieć możesz, iż nie masz więcej dni tylko dwanaście, jakom ja przyszedł do Jeruzalemu, abym się modlił.

12 Do tego ani mię znaleźli w kościele z kim gadającego albo buntującego lud, ani w bóżnicach, ani w mieście;

13 Ani tego mogą dowieść, co tu teraz na mię skarżą.

14 To jednak przed tobą wyznaję, że według onej drogi, którą oni powiadają być heretyctwem, tak służę ojczystemu Bogu, wierząc wszystkiemu, cokolwiek napisano w zakonie i w prorokach,

15 Mając nadzieję w Bogu, że będzie, którego i oni czekają, zmartwychwstanie i sprawiedliwych, i niesprawiedliwych.

16 A sam się o to pilnie staram, abym zawsze miał sumienie bez obrażenia przed Bogiem i przed ludźmi.

17 A po wielu latach przyszedłem, abym przyniósł jałmużny narodowi memu i ofiary.

18 Na tem znaleźli mię w kościele oczyszczonego (nie z ludem ani z rozruchem) niektórzy Żydowie z Azyi.

19 Którzy też tu mieli stanąć przed tobą i skarżyć, jeźliby co mieli przeciwko mnie.

20 Albo niechaj ci sami powiedzą, jeźli we mnie znaleźli jaką nieprawość, gdym stał przed radą;

21 Oprócz tego jednego głosu, żem między nimi stojąc, zawołał: Dla zmartwychwstania umarłych ja dziś sądzony bywam od was.

22 A usłyszawszy to Feliks, odłożył sprawę ich, mówiąc: Gdy się o tej drodze dostateczniej wywiem, kiedy tu hetman Lizyjasz przyjedzie, rozeznam sprawy wasze.

23 I rozkazał setnikowi, aby strzegł Pawła i pofolgował mu, i aby nie bronił żadnemu z przyjaciół jego posługiwać mu albo go nawiedzać.

24 A po kilku dniach przyjechawszy Feliks, z Drusyllą, żoną swoją, która była Żydówką, kazał zawołać Pawła i słuchał go o wierze w Chrystusa.

25 A gdy on rzecz czynił o sprawiedliwości i o powściągliwości, i o przyszłym sądzie, uląkł się Feliks i odpowiedział: Już teraz odejdź, a gdy czas upatrzę, każę cię zawołać.

26 A przy tem spodziewał się, że mu Paweł miał dać pieniądze, żeby go wypuścił; dlatego też tem częściej go wzywając do siebie, rozmawiał z nim.

27 A po wyjściu dwóch lat miał po sobie Feliks namiestnika, Porcyjusa Festa; a chcąc sobie Feliks łaskę zjednać u Żydów, zostawił Pawła w więzieniu.

Komentarz do rozdziału: Dzieje Apostolskie 24

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Dzieje Apostolskie 24:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Przez twoje” — Feliks był jednym z władców najbardziej spodlonych i ciemiężycieli, jacy kiedykolwiek byli posłani do Judei przez Rzym.

Dzieje Apostolskie 24:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Wszczynającego rozruch” — Ktokolwiek mężnie bronił Prawdy, to zawsze był uważany przez pospólstwo za nieprzyjaciela.

Dzieje Apostolskie 24:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Oni” — Faryzeusze.

„Zmartwychwstanie” — Dusze, istoty usprawiedliwione.

„Niesprawiedliwych” — Dusze, istoty nie usprawiedliwione jeszcze, licząc w to i Sodomitów. Cel, dla którego oni mają być wzbudzeni z umarłych jest ten, ażeby im dać możność otrzymania żywota wiecznego.

Epifania i Bazylea:

„zmartwychwstanie sprawiedliwych” — Udział w zmartwychwstaniu sprawiedliwych będą mieli: M.St., W.G., St.G. i M.G. (TP 1960, s. 54,111) Nie ma w tym bynajmniej myśli, że tym którzy pozostaną w stanie niesprawiedliwym będzie dane zupełne zmartwychwstanie. (Niektorzy nigdy nie osiągną stanu doskonałości, którego znaczeniem jest zmartwychwstanie). (TP 1960, s. 54,111)

Źródła: zob. też SB 2004, 58.

Dzieje Apostolskie 24:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Bez obrażenia” — "Mając oczyszczone serce od sumienia złego", Żyd.10:22.

Źródła: MANNA - 24 LISTOPADA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 24 LISTOPADA

Dzieje Apostolskie 24:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Zmartwychwstania” — Jedna z najważniejszych nauk Nowego Testamentu.

Dzieje Apostolskie 24:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Z Druzyllą” — Która w rzeczywistości była żoną króla Azizusa.

Dzieje Apostolskie 24:25

Paruzja (C.T. Russell):

„O sprawiedliwości” — Sprawiedliwości Zakonu człowiek upadły nie był w możności zachować, jak tylko przez Chrystusa, a z tego powodu przyjęcie Chrystusa jest niezbędne.

„O powściągliwości” — Powstrzymywanie się, a co jest przeciwne dla naturalnych skłonności.

„O przyszłym sądzie” — W czasie którego wszystkie uchybienia przeciw sprawiedliwości otrzymają swoją zapłatę odpowiedni do znajomości. Duch święty, gdy ten będzie zesłany, przekona świat o grzechu i o sprawiedliwości, i o sądzie (Jan 16:8).

„Uląkł się Feliks” — Zrozumiał, że według Prawa, które było mu przedstawione, w przyszłości otrzyma karanie.

„Czas upatrzę” — Czas, gdy grzechy nie będą potrzebowały być wspominane.

Dzieje Apostolskie 24:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Spodziewał się” — Na podstawie zeznania Pawła w jego obronie, że przybył do Jerozolimy z jałmużną dla żydowskiego ludu.

Literatura o rozdziale Dzieje Apostolskie 24

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Dzieje Apostolskie

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.