Dzieje Apostolskie 14

Dzieje Apostolskie, rozdział 14 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (28 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Dzieje Apostolskie 14 — Biblia Gdańska

1 I stało się w Ikonii, że także weszli do bóżnicy żydowskiej, a tak mówili, że uwierzyło i Żydów, i Greków wielkie mnóstwo.

2 Lecz Żydowie, którzy nie uwierzyli, podburzyli i zajątrzyli serca pogan przeciwko braciom.

3 I byli tam przez długi czas, bezpiecznie mówiąc w Panu, który dawał świadectwo słowu łaski swojej i czynił to, że się działy znamiona i cuda przez ręce ich.

4 I rozerwało się mnóstwo miejskie, a byli jedni z Żydami a drudzy z Apostołami.

5 A gdy się wzburzyli i poganie, i Żydzi z książęty swoimi, aby je zelżyli i ukamionowali:

6 Zrozumiawszy to, uciekli do miast Likaońskich, do Listry i do Derby, i do okolicznej krainy,

7 A tam kazali Ewangieliję.

8 A mąż niektóry w Listrze chory na nogi siedział, będąc chromy z żywota matki swojej, który nigdy nie chodził.

9 Ten słuchał Pawła mówiącego; który nań pilnie patrząc i widząc, iż miał wiarę, żeby mógł być uzdrowiony,

10 Rzekł wielkim głosem: Stań prosto na nogi twoje; i wyskoczył i chodził.

11 A lud widząc, co Paweł uczynił, podnieśli głos swój, mówiąc po likaońsku: Bogowie stawszy się podobni ludziom, zstąpili do nas.

12 I nazwali Barnabasza Jowiszem, a Pawła Merkuryjuszem, ponieważ on prowadził rzecz.

13 Tedy kapłan Jowisza, który był przed miastem ich, woły z wieńcami do wrót przywiódłszy, chciał ofiary z ludem sprawować.

14 Co gdy usłyszeli Apostołowie Barnabasz i Paweł, rozdarłszy szaty swoje, wpadli między lud, wołając,

15 I mówiąc: Mężowie! cóż to czynicie? I myśmyć ludzie, tymże biedom jako i wy poddani, którzy wam opowiadamy, abyście się od tych marności nawrócili do Boga żywego, który uczynił niebo i ziemię i morze, i wszystko co w nich jest.

16 Który za przeszłych wieków dopuszczał wszystkim poganom, aby chodzili za drogami swemi.

17 Aczkolwiek nie zaniechał samego siebie prócz świadectwa, czyniąc dobrze, dawając nam z nieba dżdże i czasy urodzajne, napełniając pokarmem i weselem serca nasze.

18 A to mówiąc, zaledwie uspokoili lud, że im nie ofiarował.

19 A nadeszli z Antyjochyi i z Ikonii Żydowie, którzy namówiwszy lud i ukamionowawszy Pawła, wywlekli za miasto, mniemając żeby umarł.

20 Lecz gdy go uczniowie obstąpili, wstawszy wszedł do miasta, a nazajutrz odszedł z Barnabaszem do Derby.

21 A opowiedziawszy Ewangieliję onemu miastu i wiele uczniów pozyskawszy, wrócili się do Listry, do Ikonii, i do Antyjochyi;

22 Utwierdzając dusze uczniów i napominając, aby trwali w wierze, i mówiąc: Że przez wiele ucisków musimy wnijść do królestwa Bożego.

23 A gdy im przez głosy postanowili starsze w każdym zborze i modlili się z postami, poruczyli je Panu, w którego uwierzyli.

24 A przeszedłszy Pisydyję, przyszli do Pamfilii.

25 I opowiedziawszy słowo Boże w Pergi, poszli do Atalii.

26 A stamtąd płynęli do Antyjochyi, skąd byli oddani łasce Bożej ku tej sprawie, którą wykonali.

27 A gdy tam przyszli i zgromadzili zbór, oznajmili, co Bóg przez nie uczynił, a iż poganom drzwi wiary otworzył.

28 I mieszkali tam czas niemały z uczniami.

Komentarz do rozdziału: Dzieje Apostolskie 14

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Dzieje Apostolskie 14:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Zajątrzyli serca” — Greckie słowo "psyche" oznacza duszę, istotę.

Dzieje Apostolskie 14:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Działy się znamiona” — Greckie słowo "seemion" oznacza: dowód lub wykazanie czegoś.

Dzieje Apostolskie 14:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Uciekli” — "A gdy was prześladować będą w tym mieście, uciekajcie do drugiego", Mat.10:23.

Dzieje Apostolskie 14:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Wyskoczył i chodził” — Dar uzdrawiania, jaki tu pokazany, ustał według zapowiedzi.

Dzieje Apostolskie 14:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Wołając” — Pokazali przez to przykład ludowi Bożemu, jak się mają zachować, gdy im kto oddaje nie przynależny hołd z powodu głoszenia Prawdy Bożej.

Dzieje Apostolskie 14:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Tymże biedom” — Urząd apostolski nie był dany z powodu ludzkiej doskonałości apostołów, lecz dał im nowy umysł i ducha świętego dla kierowania nimi. Urząd apostolski nie uczynił ich i czynów doskonałymi.

Epifania i Bazylea:

„tymże biedom” — [słabościom — Diaglott]. (TP 1990, s. 13)

„marności” — zabobonów. (TP 1962, s. 38)

Dzieje Apostolskie 14:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Ukamienowawszy Pawła” — Zapewne wtedy Paweł przypomniał sobie kamienowanie Szczepana.

Dzieje Apostolskie 14:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Wiele ucisków” — Jest przedstawione przez opowieść o "cesarskiej ćmie".

Dzieje Apostolskie 14:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Postanowili” — Greckie słowo "kirotoneho" znaczy, że wybrali przez podniesienie rąk. Żaden brat nie powinien przyjmować obowiązku przewodniczącego w zgromadzeniu bez uprzedniego w ten sposób wyboru.

Epifania i Bazylea:

„przez głosy postanowili” — proces głosowania składa się z dwóch części: (TP 1939, s. 31) 1/ z dawania głosów pozytywnych (za), (TP 1939, s. 31) 2/ z dawania głosów negatywnych przeciw). (TP 1939, s. 31)

„starsze” — Miejscowi starsi mają te urzędowe władze do tych usług, które zbór im uchwali odnośnie: nauczania, zbijania, strofowania, instrukcji w sprawiedliwości i pocieszania (2Tym.3:16,17; Rz.15:4), w zebraniach i poza zebraniami zborowymi. Oni mogą także na zaproszenie służyć innym zborom. (TP 1938, s. 37) Starsi powszechni mają te urzędowe władze do tych usług, które Pan zgodnie ze Swoim Słowem, daje im w którymkolwiek, lub poza którymkolwiek zborem, gdzie oni są zaproszeni przez te zbory, aby służyć pod tymi samymi pięcioma względami. (TP 1938, s. 37)

Literatura o rozdziale Dzieje Apostolskie 14

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Dzieje Apostolskie

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.