Ewangelia Marka 13

Ewangelia Marka, rozdział 13 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (37 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Ewangelia Marka 13 — Biblia Gdańska

1 A gdy on wychodził z kościoła, rzekł mu jeden z uczniów jego: Nauczycielu! patrz, jakie to kamienie, i jakie budowania?

2 A Jezus odpowiadając rzekł mu: Widzisz te wielkie budowania? Nie będzie zostawiony kamień na kamieniu, który by nie był rozwalony.

3 A gdy siedział na górze oliwnej przeciwko kościołowi, pytali go osobno Piotr, i Jakób, i Jan, i Andrzej:

4 Powiedz nam, kiedy się to stanie, i co za znak, kiedy się to wszystko pełnić będzie?

5 A Jezus odpowiadając im, począł mówić: Patrzcie, aby was kto nie zwiódł.

6 Albowiem wiele ich przyjdzie pod imieniem mojem, mówiąc: Jam jest Chrystus, a wiele ich zwiodą.

7 Gdy tedy usłyszycie wojny, i wieści o wojnach, nie trwożcież sobą; boć to musi być; ale jeszcze nie tu koniec.

8 Albowiem powstanie naród przeciwko narodowi, i królestwo przeciwko królestwu, i będą miejscami trzęsienia ziemi, i będą głody i zamieszania.

9 A toć początki boleści. Lecz wy strzeżcie samych siebie; boć was podawać będą przed rady i do zgromadzenia, będą was bić, a przed starostami i królmi dla mnie stawać będziecie na świadectwo przeciwko nim.

10 Ale u wszystkich narodów musi być przedtem kazana Ewangielija.

11 A gdy was powiodą wydawając, nie troszczcież się przed czasem, co byście mówić mieli, ani o tem myślcie, ale co wam będzie dano onejże godziny, to mówcie; albowiem nie wy jesteście, którzy mówicie, ale Duch Święty.

12 I wyda brat brata na śmierć, a ojciec syna; i powstaną dzieci przeciwko rodzicom, i będą je zabijać.

13 A będziecie w nienawiści u wszystkich dla imienia mego; ale kto wytrwa aż do końca, ten będzie zbawion.

14 Gdy tedy ujrzycie onę obrzydliwość spustoszenia, opowiedzianą od Danijela proroka, stojącą, gdzie stać nie miała, (kto czyta, niechaj uważa,) tedy ci, którzy będą w Judzkiej ziemi, niech uciekają na góry.

15 A kto będzie na dachu, niech nie zstępuje do domu, ani wchodzi, aby co wziął z domu swego;

16 A kto będzie na roli, niech się nie wraca nazad, aby wziął szatę swoję.

17 Lecz biada brzemiennym i piersiami karmiącym w one dni!

18 Przetoż módlcie się, aby uciekanie wasze nie było w zimie.

19 Albowiem będą te dni takiem uciśnieniem, jakiego nie było od początku stworzenia, które stworzył Bóg, aż dotąd, ani będzie.

20 A jeźliby Pan nie skrócił dni onych, nie byłoby żadne ciało zbawione; lecz dla wybranych, które wybrał, skrócił dni onych.

21 A tedy jeźliby wam kto rzekł: Oto tu jest Chrystus, albo oto tam, nie wierzcie.

22 Boć powstaną fałszywi Chrystusowie, i fałszywi prorocy, i będą czynić znamiona i cuda ku zwiedzeniu, by można, i wybranych.

23 Wy tedy strzeżcie się; otom wam wszystko przepowiedział.

24 Ale w one dni po uciśnieniu onem, zaćmi się słońce, i księżyc nie wyda światłości swojej;

25 I gwiazdy niebieskie będą padały, a mocy, które są na niebie, poruszą się.

26 A tedy ujrzą Syna człowieczego, przychodzącego w obłokach z mocą i z chwałą wielką.

27 A tedy pośle Anioły swoje i zgromadzi wszystkie wybrane swoje od czterech wiatrów, od kończyn ziemi aż do kończyn nieba.

28 A od figowego drzewa nauczcie się tego podobieństwa: Gdy się już gałąź jego odmładza i puszcza liście, poznajecie, iż blisko jest lato.

29 Także i wy, gdy ujrzycie, iż się to dziać będzie, poznawajcie, że blisko jest i we drzwiach.

30 Zaprawdę powiadam wam, żeć nie przeminie ten rodzaj, ażby się to wszystko stało.

31 Niebo i ziemia przeminą; ale słowa moje nie przeminą.

32 Lecz o onym dniu i godzinie nikt nie wie, ani Aniołowie, którzy są w niebie, ani Syn, tylko Ojciec.

33 Patrzcież, czujcie, a módlcie się; bo nie wiecie, kiedy ten czas będzie.

34 Jako człowiek, który precz odjeżdżając, zostawił dom swój, i rozdał urzędy sługom swoim, i każdemu robotę jego, i wrotnemu przykazał, aby czuł.

35 Czujcież tedy; (bo nie wiecie, kiedy Pan domu onego przyjdzie, z wieczorali, czyli o północy, czyli gdy kury pieją, czyli rano.)

36 By snać niespodzianie przyszedłszy, nie znalazł was śpiącymi.

37 A co wam mówię, wszystkimci mówię: Czujcie.

Komentarz do rozdziału: Ewangelia Marka 13

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Ewangelia Marka 13:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Jam jest Chrystus” — Nie tylko Sabbatai Lewi ze Smyrny ze swymi 400-ma prorokami ma tu oznaczać, lecz ktokolwiek podaje się za głowę Kościoła Bożego, jak np. papieże, królowie, synody, itp., a także obraz bestii.

Ewangelia Marka 13:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Wieści o wojnach” — Groźby i intrygi wojenne.

Ewangelia Marka 13:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Początki boleści” — Bóle w historii chrześcijaństwa, wielki ucisk czasu zimowego, kiedy rozgniewają się narody.

Ewangelia Marka 13:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Przedtem kazana” — Już w roku 1861 raporty towarzystw biblijnych wykazały, że już wtedy Ewangelia była głoszona w narodach.

„U wszystkich narodów” — "Idąc tedy nauczajcie wszystkie narody", Mat. 28:19. Jezus nie mówił, że ją wszystkie narody miały przyjąć i że zostaną przez jej głoszenie nawrócone.

Ewangelia Marka 13:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Gdy ujrzycie” — Zrozumiecie, uznacie za fakt prawdziwy.

„Oną obrzydliwość” — Bezbożnika, "człowieka grzechu", tajemnicę nieprawości, antychrysta, "syna zatracenia", bestię, mały róg, papiestwo. Szczególnie, gdy zrozumiecie naukę o przeistoczeniu i ofiarę mszy, dopełnione w naszych czasach przez różne teorie naśladowców papiestwa o własnym zadośćuczynieniu.

„Stojąca” — Zajęła miejsce.

„Gdzie stać nie miała” — "Na miejscu świętym" w Kościele Bożym.

„Kto czyta” — Z czytelników Pisma Świętego.

„Niechaj uważa” — Zastanawia się (co czyta i o czym czyta, aby mógł te sprawy pojąć i zrozumieć przy pomocy Bożej, aby nie pomylić się i), by źle nie zrozumieć ową rzeczywistą obrzydliwość papieską.

„W judzkiej ziemi” — Nie w rzeczywistej Judei, ponieważ ona jest krajem górzystym, lecz oznacza ona chrześcijaństwo.

„Uciekają na góry” — Królestwa Chrystusowego.

Ewangelia Marka 13:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Na dachu” — Kto posiada wyższe pojęcie o życiu i doświadczenie, jak i wiarę wyższą od innych.

„Zstępuje do domu” — Odłam nominalnego kościoła, do którego przedtem należał (nim poznał początki Prawdy Bożej).

„Aby co wziął” — Jak tytuły, dostojeństwa, poważanie, pochwały, itp.

Ewangelia Marka 13:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Kto na roli” — W świecie, nie należący do nominalnego kościoła.

„Niech się nie wraca” — Nie stara się gdzie przyłączyć do organizacji kościelnej, lecz niech zbliża się do Chrystusa.

„Aby wziął szaty swe” — By zabezpieczyć sobie u ludzi poważanie.

Ewangelia Marka 13:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Brzemiennym” — Mających pieczę o duchowych dzieciach, lecz nie spłodzonych przez Słowo Prawdy, lecz dzieci błędu, przeto nie są synami a bękartami.

„Karmiącym” — Księża, pastorzy, nauczyciele w szkołach niedzielnych i tym podobni.

„Piersiami” — Dający mleko Słowa Bożego pomieszane i sfałszowane błędem, aby utrzymać przy życiu nieprawne dzieci i tym sposobem głodzić i truć prawdziwe duchowe niemowlątka.

Ewangelia Marka 13:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie było w ziemie” — Gdy przyjdzie na Babilon mistyczna zima ucisku i rozpocznie się palenie kąkolu.

Ewangelia Marka 13:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Będą te dni” — Ucisku naturalnym wynikiem samolubstwa, odłożonym do właściwego czasu.

„Takim uciśnieniem” — Strasznym i powszechnym.

„Ani będzie potem” — Powtórzenie tego ucisku nie będzie potrzebne.

Ewangelia Marka 13:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Onych dni” — W czasie ucisku.

„Dla wybranych” — Lub przez wybranych te dni ucisku zostaną skrócone we właściwym czasie.

„Skróci” — Utnie. Dzieło niszczenia stosunkowo będzie trwało krótko.

Epifania i Bazylea:

„dla wybranych” — słowo "wybrani" określa tych, którzy przez ofiarowanie i spłodzenie z Ducha zostali wybrani do ubiegania się o wysokie powołanie. (TP 1934, s. 57)

Ewangelia Marka 13:21

Paruzja (C.T. Russell):

„A tedy” — W teraźniejszym czasie.

„Tu jest Chrystus” — Będą mówić papieże, królowie, synody, konsylia oraz federacja protestanckich kościołów - obraz bestii - że u nich jest prawdziwy Chrystus Pan.

„Oto tam jest” — W jakimś szczególniejszym miejscu.

Ewangelia Marka 13:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Znamiona i cuda” — Przy pomocy złych duchów dokonywać większych cudów, niżeli spirytyści dokonują.

„Ku zwiedzeniu” — Przez namawianie do współdziałania z ludzkimi ideałami, aby porzucić Prawdę.

„By można zwieść” — Lecz nie będzie można zwieść. Wybrani mają obiecaną pomoc dostateczną w potrzebie, łaskę i mądrość.

„Wybranych” — Wybrani (z Oblubienicy) nie utracą swych koron. Oni starać się będą, by swoje powołanie i wybór uczynić pewnym. Którzy ubrani są w zupełną zbroję Bożą i noszą ją, korzystają z tej zbroi. Klasa Wielkiego Grona jest częścią nominalnych wybranych do pewnego czasu.

Ewangelia Marka 13:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Po onym uciśnieniu” — Po 1260-ciu latach prześladowania przez papiestwo.

„Słońce” — W symbolicznym znaczeniu światło Ewangelii, Prawdę, a tym samym Jezusa Chrystusa. Dalszy ciąg zobacz komentarz Joela 2:31.

Ewangelia Marka 13:25

Paruzja (C.T. Russell):

„I gwiazdy padać” — Zobacz komentarz Joela 2:31.

„Które są na niebie” — Tyczy nominalnego kościoła.

Epifania i Bazylea:

„I gwiazdy niebieskie będą padały, a mocy, które są na niebie, poruszą się” — Fałszywe gwiazdy, mądrzy w stylu światowym, światła „ordynowane" przez ludzi na teraźniejszych niebiosach, przedstawione są jako rozwijające swoją działalność z wielką okazałością, staczając się jednocześnie do ziemskich warunków. Opuszczają swą poprzednią wybitną duchową pozycję i zstępują do poziomu ziemskich moralistów i filozofów, do poziomu zasad politycznych chrześcijańskiego obywatelstwa. (TP 1985, s. 79)

Ewangelia Marka 13:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Tedy ujrzą” — W czasie ucisku przez oczy wyrozumienia.

„Przychodzącego w obłokach” — W czasie ucisku ze sprawiedliwością.

Ewangelia Marka 13:27

Paruzja (C.T. Russell):

„Pośle anioły swoje” — Którzy podczas wieku ewangelicznego głosili Jego poselstwo, będąc spłodzonymi z ducha świętego.

„I zgromadzi” — "Zgromadźcie mi świętych moich", Psalm 50:5. Przyprowadzi ich do sympatii i harmonii z Prawdą, jaka będzie na czasie. "Pszenicę zgromadźcie do gumna mojego", Mat. 13:20. "Uczynię ich własnością", Malachiasz 3:17. "Wyjdź z niego ludu mój", Obj. 18:4.

„Wybrane moje” — Poświęceni, ubiegający się o nagrodę, których korony zostały zachowane.

„Kończyn nieba” — Tyczy się nominalnego kościoła.

Ewangelia Marka 13:28

Paruzja (C.T. Russell):

„Od figowego drzewa” — Symbolizuje naród żydowski.

„Puszcza liście” — Będzie działać w kierunku przywrócenia i otrzymania Palestyny.

Ewangelia Marka 13:29

Paruzja (C.T. Russell):

„Blisko jest” — "Wiedzcie o tym, że przybliżyło się Królestwo", Łuk. 10:11.

Ewangelia Marka 13:30

Paruzja (C.T. Russell):

„Ten rodzaj” — Zobacz komentarz Mat. 24:34.

Ewangelia Marka 13:31

Paruzja (C.T. Russell):

„Niebo i ziemia” — Obecny kościelny i społeczny ustrój.

Ewangelia Marka 13:32

Paruzja (C.T. Russell):

„Dnia i godzinie” — Kiedy Królestwo zostanie ustanowione.

„Nikt nie wie” — Nie wiedział wtedy, gdy Pan Jezus to mówił, "ale mądrzy zrozumieją".

„Tylko sam Ojciec” — Wiedział tak wtedy, jako i zawsze przedtem, lecz Pan nie powiedział, że nigdy nikt o tym wiedzieć nie będzie. Patrz komentarz Mat. 24:36.

„Ani Syn” — Ojciec wtedy zatrzymał tę rzecz w tajemnicy i dla Niego, lecz czy teraz nasz Pan i aniołowie też nie wiedzą o tym dniu i godzinie?

Ewangelia Marka 13:33

Paruzja (C.T. Russell):

„Patrzcie” — Czuwajcie i obserwujcie dowody i znaki mojej obecności - parousia - ponieważ przyjdzie czas, gdy to będzie ważną rzeczą, abyście widzieli.

„Czujcie i módlcie się” — Pilnujcie siebie i słów prorockich, bo gdy nadejdzie czas właściwy, abyście mogli być z klasy "mądrych".

Ewangelia Marka 13:34

Paruzja (C.T. Russell):

„Każdemu robotę jego” — Jako pokazane w tych, którzy prowadzili budowę z Nechemiaszem.

Ewangelia Marka 13:35

Paruzja (C.T. Russell):

„Czujcież” — Uważajcie na znaki czasów w świetle Słowa Bożego odnoszące się do wtórej obecności Pańskiej, przemiany Kościoła i ustanowienia Królestwa na ziemi. Tego rodzaju czuwanie może posłużyć za ochronę przed wpływem światowym.

„Tedy” — Wskazuje, że sposób wtórej obecności miał być inny, wręcz przeciwny do ogólnego oczekiwania.

„Przyjdzie” — Niektórzy nauczają, że Pan Jezus przychodzi wtedy, gdy człowiek umiera, a to nie może do tego się odnosić, ponieważ śmierć nie jest przyjacielem. "Erchomai" znaczy przyszedł.

Epifania i Bazylea:

„Noc” — czas końca (TP 1976, s. 71)

Ewangelia Marka 13:37

Paruzja (C.T. Russell):

„Wszystkim mówię” — Wszystkim wierzącym.

Literatura o rozdziale Ewangelia Marka 13

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Ewangelia Marka

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.