Ewangelia Marka 4

Ewangelia Marka, rozdział 4 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (41 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Ewangelia Marka 4 — Biblia Gdańska

1 I począł zasię uczyć przy morzu; i zgromadził się do niego lud wielki, tak iż wstąpiwszy w łódź, siedział na morzu, a wszystek lud był przy morzu na ziemi.

2 I nauczał ich wiele rzeczy w podobieństwach, a mówił do nich w nauce swojej: Słuchajcie!

3 Oto wyszedł rozsiewca, aby rozsiewał.

4 I stało się, gdy rozsiewał, że jedno padło podle drogi, a ptaki niebieskie przyleciały i podziobały je.

5 Drugie zasię padło na miejsce opoczyste, gdzie nie miało wiele ziemi; i prędko weszło, przeto iż nie miało głębokości ziemi;

6 A gdy słońce weszło, wygorzało, a iż korzenia nie miało, uschło.

7 A drugie padło między ciernie; i wzrosły ciernie i zadusiły je, i nie wydało pożytku.

8 Drugie zasię padło na ziemię dobrą, i wydało pożytek bujno wschodzący i rosnący; i przyniosło jedno trzydziesiątny, a drugie sześćdziesiątny, a drugie setny.

9 I mówił im: Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha.

10 A gdy sam tylko był, pytali go ci, co przy nim byli ze dwunastoma, o to podobieństwo.

11 A on im odpowiedział: Wam dano wiedzieć tajemnicę królestwa Bożego; ale tym, którzy są obcymi, wszystko się podawa w podobieństwach;

12 Aby patrząc patrzeli, ale nie widzieli, i słysząc słyszeli, ale nie zrozumieli, by się snać nie nawrócili, a byłyby im grzechy odpuszczone.

13 Zatem rzekł do nich: Nie rozumiecie tego podobieństwa? A jakoż zrozumiecie wszystkie inne podobieństwa?

14 Rozsiewca on rozsiewa słowo.

15 A którzy podle drogi, ci są, którym się rozsiewa słowo; ale gdy usłyszeli, zaraz przychodzi szatan, a wybiera słowo wsiane w serca ich.

16 Także i ci, którzy na opoczystych miejscach posiani są, ci są, którzy, gdy usłyszeli słowo, zaraz je z radością przyjmują;

17 Wszakże nie mają korzenia w sobie, ale są doczesnymi; potem, gdy przychodzi ucisk albo prześladowanie dla słowa, wnet się gorszą;

18 A którzy między cierniem są posiani, ci są, którzy słuchają słowa;

19 Ale pieczołowanie świata tego i omamienie bogactw, i pożądliwości innych rzeczy, wszedłszy zaduszają słowo, i staje się bez pożytku.

20 A którzy na dobrą ziemię przyjęli nasienie, ci są, co słuchają słowa, i przyjmują je, przynoszą pożytek, jedno trzydziesiątny, a drugie sześćdziesiątny, a drugie setny.

21 Nadto mówił im: Izali przynoszą świecę, aby wstawiona była pod korzec albo pod łoże? izali nie dlatego, aby ją na świecznik wstawiono?

22 Bo nic nie masz tajemnego, co by nie miało być objawiono; ani się stało co skrytego, aby na jaw nie wyszło.

23 Jeźli kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha!

24 I rzekł do nich: Patrzcież, czego słuchacie; jaką miarą mierzycie, taką wam będzie odmierzono, a będzie wam przydano, którzy słuchacie.

25 Albowiem kto ma, będzie mu dano; a kto nie ma, i to, co ma, będzie od niego odjęto.

26 I mówił: Takie jest królestwo Boże, jako gdyby człowiek wrzucił nasienie w ziemię;

27 A spałby i wstawałby we dnie i w nocy, a nasienie by weszło i urosło, gdy on nie wie.

28 Boć ziemia sama z siebie pożytek wydawa, naprzód trawę, potem kłos, a potem zupełne zboże w kłosie.

29 A skoro się okaże urodzaj, wnet gospodarz zapuszcza sierp; bo żniwo przyszło.

30 Nad to rzekł: Do czego przypodobamy królestwo Boże, albo którem je podobieństwem wyrazimy?

31 Jest jako ziarno gorczyczne; które, gdy wsiane bywa w ziemię, najmniejsze jest ze wszystkich nasion, które są na ziemi.

32 Ale gdy bywa wsiane, wzrasta, i bywa największe nad wszystkie jarzyny, i rozpuszcza gałęzie wielkie, tak iż pod cieniem jego mogą sobie czynić gniazda ptaki niebieskie.

33 I przez wiele takich podobieństw mówił do nich słowo, tak jako słuchać mogli.

34 A bez podobieństwa nie mówił do nich; wszakże uczniom swym wszystko z osobna wykładał.

35 I rzekł do nich w tenże dzień, gdy już był wieczór: Przeprawmy się na drugą stronę.

36 A rozpuściwszy lud, wzięli go z sobą, tak jako był w łodzi; ale i inne łódki były przy nim.

37 Tedy powstała wielka nawałność wiatru, a wały biły na łódź, tak że się już napełniała.

38 A on na zadzie łodzi spał na wezgłówku; i obudzili go i mówili mu: Nauczycielu! nie dbasz, że giniemy?

39 A tak ocknąwszy się, zgromił wiatr, i rzekł morzu: Umilknij, a uśmierz się. I przestał wiatr, a stało się wielkie uciszenie.

40 Zatem rzekł im: Przecz jesteście tak bojaźliwi? Jakoż nie macie wiary?

41 I bali się bojaźnią wielką, i mówili jedni do drugich: Któż wżdy ten jest, że mu i wiatr i morze są posłuszne?

Komentarz do rozdziału: Ewangelia Marka 4

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Ewangelia Marka 4:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Słuchajcie” — Wskazuje, iż ważna nauka zawiera się w tej przypowieści.

Ewangelia Marka 4:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Obok drogi” — Pola w Palestynie nie bywały ogrodzone i dlatego były poprzerzynane ścieżkami.

„Ptaki niebieskie” — Szatan i jego zwolennicy.

„Podziobały je” — W Palestynie dawniej były tak wielkie mnóstwa ptactwa, że stanowiły one prawdziwą plagę dla rolników.

Epifania i Bazylea:

„podle drogi” — to stan serca klasy obłudników. (TP 1938, s. 30)

Ewangelia Marka 4:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Miejsce opoczyste” — Palestyna obfituje w kamień wapienny, który czyni grunt bardzo żyzny, lecz, gdy grunt jest płytki, staje się bardzo gorącym.

Epifania i Bazylea:

„miejsca opoczyste” — to stan serca klasy tymczasowo usprawiedliwionych. (TP 1938, s. 30)

Ewangelia Marka 4:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Między ciernie” — W Palestynie można znaleźć około 50 gatunków ciernia, a niektóre osty wyrastają do piętnastu stóp wysokości.

Epifania i Bazylea:

„między ciernie” — reprezentuje stan serca W.G. (TP 1938, s. 30)

Ewangelia Marka 4:8

Paruzja (C.T. Russell):

„A drugie setny” — Zdarzało się, że jedno ziarnko jęczmienia wydało 276 ziarenek.

Epifania i Bazylea:

„na ziemię dobrą” — dobra ziemia reprezentuje stan serca M.St. (TP 1938, s. 30)

Ewangelia Marka 4:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Niechaj słucha” — "Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha co duch mówi zborom", Obj. 2:29.

Ewangelia Marka 4:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Pytali Go” — Kto pragnie wiedzieć i zrozumieć Słowo Boże, może należeć do klasy Królestwa.

Ewangelia Marka 4:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Wam dano” — Kościół reprezentowany w uczniach pokornych, szczerych, wiernych z ludu Bożego, prawdziwych Izraelitów w obydwóch żniwach, a nie innym.

„Wiedzieć” — Podczas pierwszej obecności Chrystusa, wierni i pokorni Izraelici nie byli w niepewności, lecz zostali oświeceni światłem na czasie. Podobnie dzieje się przy wtórej Jego obecności.

„Tajemnicę” — "Wy bracia nie jesteście w ciemności, aby was on dzień jako złodziej zachwycił", 1 Tes. 5:4. Lud Boży posiadający znajomość Prawdy na czasie, może jedynie zrozumieć dlaczego Bóg dopuścił zło?

„Którzy są obcymi” — Nie ofiarowani, nie są uczniami.

„W przypowieściach” — W przenośni, w podobieństwach, niejasnych mowach.

Ewangelia Marka 4:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie zrozumieli” — Dotąd wiele z przypowieści naszego Pana nie są zrozumiałe dla wielu ludzi, wyjątek stanowią ci, co są naśladowcami Chrystusa.

„Nie nawrócili” — By nie wstąpili na właściwą drogę.

Ewangelia Marka 4:13

Paruzja (C.T. Russell):

„A jakoż zrozumiecie?” — Jeżeli kto nie używa zdolności danych mu od Boga.

Ewangelia Marka 4:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Rozsiewa słowo” — Słowo Boże, jakie zawiera się w Piśmie Świętym.

Ewangelia Marka 4:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Obok drogi” — Zatwardziałość serca spowodowana powodzeniem. Tacy potrzebują przeorania pługiem serca. Serca ich ściśnięte samolubstwem. Patrz też komentarz Mar. 4:4.

Epifania i Bazylea:

„podle drogi” — to stan serca klasy obłudników. (TP 1938, s. 30)

Ewangelia Marka 4:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Na opoczystych” — Z pozoru wygląda dobrym człowiekiem, ale wewnątrz posiada charakter samolubny.

Epifania i Bazylea:

„na opoczystych miejscach” — miejsca opoczyste to stan serca klasy tymczasowo usprawiedliwionych. (TP 1938, s. 30)

Ewangelia Marka 4:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Między ciernie” — Ziemskie cele, zamiary, które sprzeciwiają się warunkom, jakie wymaga Królestwo Boże. W Palestynie ciernie rosną na najlepszej roli. Patrz komentarz Mar. 4:7.

Epifania i Bazylea:

„między ciernie” — reprezentuje stan serca W.G. (TP 1938, s. 30)

Ewangelia Marka 4:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Omamienie bogactw” — Między ludem Bożym bardzo mało jest takich, którym zostały powierzone bogactwa.

„Bez pożytku” — "Nie możecie służyć Bogu i mamonie", Łuk. 16:13.

Epifania i Bazylea:

„pieczołowanie świata tego i omamienie bogactw” — światowość. (TP 1938, s. 30) myśl zawarta w ostrzeżeniu Jezusa to, aby nie dozwolić „pieczołowaniom, i bogactwom, i rozkoszy żywota" wyróść jako ciernie, oset lub zielsko w ogrodach naszego serca, przeszkadzając dobrym owocom Słowa Bożego zasadzonego w nim. Te chwasty powinniśmy tępić, a uprawiać owoce Ducha. (TP 1966, s. 35)

Ewangelia Marka 4:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Drugie setny” — Ci, którzy miłują gorliwie Boga, Jego Prawdę i Jego lud.

Epifania i Bazylea:

„na dobrą ziemię” — dobra ziemia reprezentuje stan serca M.St. (TP 1938, s. 30)

Ewangelia Marka 4:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Tajemnego” — To proroctwo odnosi się tak do sądu narodów, jak i do jednostek.

„Miało być objawione” — W Tysiącleciu. To oświadczenie przeraża niesprawiedliwych szafarzy bogactw i władzy, chociaż w to nie wierzą. Morderca spotka się ze swoją ofiarą, dłużnik ze swoim wierzycielem, złodziej z tym, co go okradł, potwarca ze swoim oszczercą, itp.

Ewangelia Marka 4:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Będzie mu dano” — Według tej sprawiedliwej zasady. Logos, który był zawsze wiernym we wszystkim Bogu, był Mu dany przywilej, ażeby stał się Głową Nowego Stworzenia, razem z jego cierpieniami i chwałą.

Ewangelia Marka 4:30

Paruzja (C.T. Russell):

„Królestwo Boże” — Tyczy to nominalnego kościoła w wieku ewangelicznym.

Ewangelia Marka 4:32

Paruzja (C.T. Russell):

„Ptaki niebieskie” — Szatan i jego zwolennicy.

„Pod cieniem jego” — "Upadł, upadł Babilon on wielki i stał się przybytkiem czartów i mieszkaniem wszelkiego ptactwa, nieczystego i przemierzłego", Obj. 18:2.

Ewangelia Marka 4:37

Paruzja (C.T. Russell):

„Wielka nawałność” — Figuruje doświadczenia Kościoła podczas osiemnastowiekowej nocy, w której był miotany burzą.

„Wiatru” — Na morzu Galilejskim często zdarzają się takie burze.

Ewangelia Marka 4:38

Paruzja (C.T. Russell):

„Spał na wezgłówku” — Prawdopodobnie zmęczony z wyczerpania podróżami i posługiwaniem.

Ewangelia Marka 4:39

Paruzja (C.T. Russell):

„Rzekł morzu” — Wyobraża niespokojny żywioł anarchistyczny (rozwijający się w ucisku wpośród narodów).

„Umilknij się, uśmierz się” — To wskazuje w jaki sposób czas wielkiego ucisku (idący od roku 1914) zakończy się. Te słowa użyte były przez naszego Pana do złych duchów, przypuszczając, że burza ta była dziełem szatana, który w ten sposób usiłował zgładzić naszego Pana.

„Wielkie uciszenie” — Figuruje spokój i odpoczynek od złego przez tysiąc lat, który jest blisko. Wody w ten sposób wzburzone nie mogą się uspokoić, jedynie w cudowny sposób. A sam dla siebie nie chciał w cudowny sposób wyzwolić się z rąk oprawców w Getsemanne.

Ewangelia Marka 4:40

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie macie wiary” — "Bez wiary nie można podobać się Bogu", Żyd. 11:6. "Dla wierzącego wszystko jest możliwe", Mar 9:23. "Jakoś uwierzył, niech ci się stanie", Mat. 8:13.

Literatura o rozdziale Ewangelia Marka 4

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Ewangelia Marka

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.