Ewangelia Marka 15

Ewangelia Marka, rozdział 15 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (47 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Ewangelia Marka 15 — Biblia Gdańska

1 A zaraz rano naradziwszy się przedniejsi kapłani z starszymi i z nauczonymi w Piśmie i ze wszystką radą, związali Jezusa, i wiedli go, i podali Piłatowi.

2 I pytał go Piłat: Tyżeś jest król Żydowski? A on mu odpowiadając rzekł: Ty powiadasz.

3 I skarżyli nań przedniejsi kapłani o wiele rzeczy: (ale on nic nie odpowiedział.)

4 Tedy go zasię pytał Piłat, mówiąc: Nic nie odpowiadasz? Oto jako wiele rzeczy świadczą przeciwko tobie.

5 Ale Jezus przecię nic nie odpowiedział, tak iż się Piłat dziwował.

6 A na święto zwykł im był wypuszczać więźnia jednego, o którego by prosili.

7 I był jeden, którego zwano Barabbasz, w więzieniu z tymi, co rozruch czynią, którzy byli w rozruchu mężobójstwo popełnili.

8 Tedy lud wystąpiwszy i głosem zawoławszy, począł prosić, żeby uczynił tak, jako im zawsze czynił,

9 Ale Piłat im odpowiedział, mówiąc: Chcecież, wypuszczę wam króla Żydowskiego?

10 (Wiedział bowiem, iż go z nienawiści wydali przedniejsi kapłani.)

11 Ale przedniejsi kapłani podburzali lud, iżby im raczej Barabbasza wypuścił.

12 A odpowiadając Piłat, rzekł im zasię: Cóż tedy chcecie, abym uczynił temu, którego nazywacie królem żydowskim?

13 A oni znowu zawołali: Ukrzyżuj go!

14 A Piłat rzekł do nich: I cóż wżdy złego uczynił? Ale oni tem bardziej wołali: Ukrzyżuj go!

15 A tak Piłat, chcąc ludowi dosyć uczynić, wypuścił im Barabbasza, a Jezusa ubiczowawszy, podał im, aby był ukrzyżowany.

16 Lecz żołnierze wprowadzili go do dworu, to jest do ratusza, i zwołali wszystkiej roty.

17 A oblekłszy go w szarłat, i uplótłszy koronę z ciernia, włożyli nań;

18 I poczęli go pozdrawiać, mówiąc: Bądź pozdrowiony, królu żydowski!

19 I bili głowę jego trzciną i plwali nań, a upadając na kolana, kłaniali mu się.

20 A gdy się z niego naśmiali, zewlekli go z szarłatu, i oblekli go w szaty jego własne, i wiedli go, aby go ukrzyżowali.

21 Tedy przymusili mimo idącego niektórego Szymona Cyrenejczyka, (który szedł z pola,) ojca Aleksandrowego i Rufowego, aby niósł krzyż jego.

22 I przywiedli go na miejsce Golgota, co się wykłada: Miejsce trupich głów.

23 I dawali mu pić wino z myrrą; ale go on nie przyjął.

24 A gdy go ukrzyżowali, rozdzielili szaty jego, miecąc o nie los, co by kto wziąć miał.

25 A była trzecia godzina, gdy go ukrzyżowali.

26 Był też napis winy jego napisany: Król żydowski.

27 Ukrzyżowali też z nim dwóch zbójców; jednego po prawicy, a drugiego po lewicy jego.

28 I wypełniło się Pismo, które mówi: Z złoczyńcami jest policzony.

29 A ci, którzy mimo chodzili, bluźnili go, chwiejąc głowami swemi a mówiąc: Ehej! który rozwalasz kościół, a we trzech dniach budujesz go!

30 Ratuj samego siebie, a zstąp z krzyża!

31 Także też i przedniejsi kapłani naśmiewając się, jedni do drugich z nauczonymi w Piśmie mówili: Innych ratował, a siebie samego ratować nie może;

32 Niechże teraz Chrystus on król Izraelski zstąpi z krzyża, abyśmy ujrzeli i uwierzyli. Ci też, co z nim byli ukrzyżowani, urągali mu.

33 A gdy było o godzinie szóstej, stała się ciemność po wszystkiej ziemi, aż do godziny dziewiątej.

34 A o godzinie dziewiątej zawołał Jezus głosem wielkim, mówiąc: Eloi! Eloi! Lamma sabachtani, co się wykłada: Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił?

35 A niektórzy z tych, co tam stali, usłyszawszy mówili: Oto Elijasza woła.

36 Zatem bieżawszy jeden, napełnił gąbkę octem, a włożywszy ją na trzcinę, dawał mu pić, mówiąc: Zaniechajcie, patrzmy, jeźli przyjdzie Elijasz, zdejmować go.

37 A Jezus zawoławszy głosem wielkim, oddał ducha.

38 I rozerwała się zasłona kościelna na dwoje, od wierzchu aż do dołu.

39 Tedy widząc setnik, który stał przeciwko niemu, iż tak wołając oddał ducha, rzekł: Prawdziwie człowiek ten był Synem Bożym.

40 Były też i niewiasty z daleka się przypatrując, między któremi była Maryja Magdalena, i Maryja, Jakóba małego i Jozesa matka, i Salome;

41 Które gdy jeszcze były w Galilei, chodziły za nim, a posługowały mu; i wiele innych, które z nim były wstąpiły do Jeruzalemu.

42 A gdy już był wieczór, (ponieważ był dzień przygotowania,) który jest przed sabatem,

43 Przyszedłszy Józef z Arymatyi, poczesny radny pan, który też sam oczekiwał królestwa Bożego, śmiele wszedł do Piłata, i prosił o ciało Jezusowe.

44 A Piłat się dziwował, jeźliby już umarł; i zawoławszy setnika, pytał go, dawnoli umarł?

45 A dowiedziawszy się od setnika, darował ciało Józefowi.

46 A on kupiwszy prześcieradło, zdjąwszy go, obwinął w prześcieradło, i położył go w grobie, który był wykowany z opoki, i przywalił kamień do drzwi grobowych.

47 Ale Maryja Magdalena, i Maryja, matka Jozesowa, patrzały, kędy go położono.

Komentarz do rozdziału: Ewangelia Marka 15

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Ewangelia Marka 15:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Naradziwszy się” — By zatwierdzić niepewny sąd, jaki uradzili ubiegłej nocy.

„Ze wszystką radą” — Jako ich król, został Chrystus odrzucony.

Epifania i Bazylea:

-dotyczy 8 małych cudownych dni (VII.1922-VII.1923) (TP 1930, s. 40)

„Piłatowi” — Piłat wyobraża wodzów lewickich nie jako fałszywych nauczycieli, lecz jako mających i wykonujących urzędowe władze względem kontroli, władzy wykonawczej i zarządzania, m.in. różnych dyrektorów zarządu, urzędników, zarządców ogólnych i miejscowych i ich podległych, w różnych grupach lewitów. (TP 1930, s. 40)

Ewangelia Marka 15:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Z nienawiści” — Figurą była nienawiść braci Józefa.

Ewangelia Marka 15:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Barabasza” — Naturalny wybór świata jest raczej za mającym ducha morderczego, niż za świętym. Fanatyzm religijny jest najzłośliwszą, najgłębszą i bezlitosną nienawiścią.

Ewangelia Marka 15:14

Paruzja (C.T. Russell):

„A Piłat” — Okazał większe zainteresowanie, niżeliby to uczyniło papiestwo w podobnych okolicznościach.

„Ukrzyżuj Go” — Tak żydowska arystokracja, jak i demokracja, dowiodły nieprawdziwości przysłowia, że: "głos ludu, głosem Boga".

Ewangelia Marka 15:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Jezusa ubiczowawszy” — "Wszakże z tego co ucierpiał, nauczył się posłuszeństwa", Żyd. 5:8. Piłat myślał, że ubiczowanie Jezusa zadowoli przeciwników; żądnych krwi.

Ewangelia Marka 15:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Koronę z ciernia” — "Z pracy duszy swej ujrzy owoc, którym nasycony będzie", Izaj. 53:11.

Ewangelia Marka 15:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Bili głowę Jego” — "Ciała mego nadstawiam bijącym, a policzków tym, którzy mię targają", Izaj. 50:6.

„Pluli nań” — "Twarzy mojej nie zasłoniłem od zniewag i plucia".

Ewangelia Marka 15:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Szymona Cyrenejczyka” — A gdzie wtedy byli Piotr, Jakub i Jan?

„Aleksandra i Rufa” — Którzy później prawdopodobnie stali się naśladowcami Jezusa i byli dobrze znani między uczniami.

„Niósł krzyż Jego” — Tylko część, która wlekła się po ziemi. Pan nosił nasze niemoce aż do wycieńczenia. Sposobność noszenia krzyża dla Ciała Chrystusowego trwa dotąd. Pan Bóg ześle potrzebną pomoc nawet w takiej jak ta sprawa, że i świat okaże swą sympatię i współczucie.

Ewangelia Marka 15:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Wino z mirrą” — Środek uśmierzający boleści.

„Ale nie przyjął” — Wolał raczej znieść zupełną miarę boleści i cierpień, które Ojcowska mądrość, miłość i sprawiedliwość przygotowały dla Niego.

Ewangelia Marka 15:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Rozdzielili szaty” — Te szaty, w których Jezus ukazał się po swoim zmartwychwstaniu, zostały stworzone, jak również i ciało, w którym był widziany.

Epifania i Bazylea:

-dotyczy 8 małych cudownych dni (VII.1922-VII.1923) (TP 1930, s. 40)

„go ukrzyżowali” — wyobraża publiczne wykazanie w stosunku do pozafiguralnej klasy Jezusa, że są złymi w ich służbie (ręce przebite gwoździami), i charakterze (nogi przebite gwoździami). (TP 1930, s. 40)

Ewangelia Marka 15:27

Epifania i Bazylea:

„dwóch zbójców” — wyobrażają dwie klasy ostatnich nieoczyszczonych Lewitów w prawdzie, tj. tych niedobrych i gorszych ze złych Lewitów. (TP 1927, s. 102)

Ewangelia Marka 15:28

Paruzja (C.T. Russell):

"Z złoczyńcami jest policzony." - zob. Echa Pielgrzyma str.149

Ewangelia Marka 15:29

Paruzja (C.T. Russell):

„dwóch zbójców” — wyobrażają dwie klasy ostatnich nieoczyszczonych Lewitów w prawdzie, tj. tych niedobrych i gorszych ze złych Lewitów.-27

Ewangelia Marka 15:31

Paruzja (C.T. Russell):

„Innych ratował” — Szczególnie dopuszczenie Prawdy do osobnika.

Ewangelia Marka 15:32

Paruzja (C.T. Russell):

„Król izraelski” — Wszystkich dwunastu pokoleń.

Ewangelia Marka 15:33

Paruzja (C.T. Russell):

„Stała się ciemność” — Pokazuje chwilowe zwycięstwo mocy ciemności nad Jezusem, który jest światłością świata. Wyobraża odstręczanie od Boga narodu izraelskiego z powodu ukrzyżowania Jezusa.

„Aż do 9 godziny” — Czyli trzeciej po południu (15-tej) podczas sprawowania ofiar wieczornych. W tym czasie Chrystus umarł.

Ewangelia Marka 15:34

Paruzja (C.T. Russell):

„Czemuś mnie opuścił” — To była rzeczywistość, a nie udawanie konania. On poniósł karę za grzeszników we wszystkich szczegółach. Tak przykry moment może się przytrafić nawet najgorliwszym naśladowcom Chrystusa.

Ewangelia Marka 15:36

Paruzja (C.T. Russell):

„Zaniechajcie” — Z tych słów można zauważyć, że ostatnia modlitwa Chrystusa była słyszaną przez Jego nieprzyjaciół.

Ewangelia Marka 15:37

Paruzja (C.T. Russell):

„Oddał ducha” — Wydał ostatnie tchnienie (ale nie wydał duszy, bo On sam był duszą, istotą, która przestała istnieć rzeczywiście do dnia trzeciego).

Ewangelia Marka 15:38

Paruzja (C.T. Russell):

„Zasłona kościelna” — 60 stóp długości, 30 stóp szerokości i 4 cale grubości.

„Rozerwała się” — Wyobraża otwarcie drogi do nieba dla spłodzonych z ducha świętego.

Ewangelia Marka 15:41

Paruzja (C.T. Russell):

„Posługiwały Mu” — Zaopatrywały w doczesne potrzeby Jezusa i Jego 12-tu uczniów. Chrystus nigdy nie żądał jałmużny.

Ewangelia Marka 15:44

Paruzja (C.T. Russell):

„Już umarł” — On nosił nasze słabości aż do znużenia.

Ewangelia Marka 15:46

Epifania i Bazylea:

„prześcieradło” — przedstawia sprawiedliwe uczynki świętych. (TP 1961, s. 86)

Literatura o rozdziale Ewangelia Marka 15

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Ewangelia Marka

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.