Ewangelia Marka 3

Ewangelia Marka, rozdział 3 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (35 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Ewangelia Marka 3 — Biblia Gdańska

1 Wszedł zasię do bóżnicy, a był tam człowiek, który miał rękę uschłą.

2 I podstrzegali go, jeźliby go w sabat uzdrowił, aby go oskarżyli.

3 I rzekł onemu człowiekowi, który miał rękę uschłą: Wystąp w pośrodek.

4 I rzekł do nich: Godzili się w sabat dobrze czynić, czyli źle czynić? człowieka zachować, czyli zabić? a oni milczeli.

5 Tedy spojrzawszy po nich z gniewem i zasmuciwszy się nad zatwardzeniem serca ich, rzekł onemu człowiekowi: Wyciągnij rękę twoję! i wyciągnął; i przywrócona jest ręka jego do zdrowia jako i druga.

6 Tedy wyszedłszy Faryzeuszowie, uczynili wnet radę z Herodyjany przeciwko niemu, jakoby go stracili.

7 Ale Jezus z uczniami swymi ustąpił nad morze, a wielkie mnóstwo szło za nim z Galilei i z ziemi Judzkiej,

8 I z Jeruzalemu, i z Idumei, i zza Jordanu, i z tych, którzy mieszkali około Tyru i Sydonu, wielkie mnóstwo, słysząc, jak wielkie rzeczy czynił, przyszli do niego.

9 I rozkazał uczniom swoim, aby łódkę mieli zawsze w pogotowiu, dla ludu, aby go nie cisnęli.

10 Albowiem ich wiele uzdrawiał, tak iż nań padali, aby się go dotykali, którzykolwiek choroby mieli.

11 A duchowie nieczyści, gdy go ujrzeli, upadali przed nim i wołali, mówiąc: Ty jesteś Syn Boży!

12 Ale ich on srodze gromił, żeby go nie objawiali.

13 I wstąpił na górę, a wezwał do siebie tych, których sam chciał, i przyszli do niego.

14 I postanowił ich dwanaście , aby z nim byli, a iżby je wysłał kazać Ewangieliję:

15 I żeby mieli moc uzdrawiać choroby i wyganiać dyjabły:

16 Szymona, któremu imię dał Piotr;

17 I Jakóba, syna Zebedeuszowego, i Jana, brata Jakóbowego, (którym dał imię Boanerges, to jest: synowie gromu);

18 I Andrzeja, i Filipa, i Bartłomieja, i Mateusza, i Tomasza, i Jakóba, syna Alfeuszowego, i Tadeusza, i Szymona Kananejczyka;

19 I Judasza Iszkaryjota, który go też wydał.

20 I przyszli do domu. I zgromadził się znowu lud, tak iż nie mogli ani chleba jeść.

21 A gdy o tem usłyszeli jego powinni, przyszli, aby go pojmali; bo mówili, że odszedł od rozumu.

22 A nauczeni w Piśmie, którzy byli przyszli z Jeruzalemu, mówili: Iż ma Beelzebuba, a iż przez książęcia dyjabelskiego wygania dyjabły.

23 I wezwawszy ich, mówił do nich w podobieństwach: Jakoż może szatan szatana wyganiać?

24 A jeźliże królestwo samo w sobie będzie rozdzielone, nie może się ostać ono królestwo.

25 I dom, jeźliby sam przeciwko sobie był rozdzielony, nie będzie się mógł ostać on dom.

26 Takci, jeźli szatan powstał sam przeciwko sobie i jest rozdzielony, nie może się ostać, ale koniec bierze.

27 Nikt nie może sprzętu mocarzowego, wszedłszy do domu jego, rozchwycić, jeźliby pierwej mocarza onego nie związał; a potem dom jego splądruje.

28 Zaprawdę powiadam wam, że wszystkie grzechy synom ludzkim będą odpuszczone, i bluźnierstwa, któremibykolwiek bluźnili;

29 Ale kto bluźni przeciwko Duchowi Świętemu, nie ma odpuszczenia na wieki, ale winien jest sądu wiecznego.

30 Bo mówili: Ma ducha nieczystego.

31 Przyszli tedy bracia i matka jego, a stojąc przed domem, posłali do niego, i kazali go zawołać.

32 A lud siedział około niego, i rzekli mu: Oto matka twoja i bracia twoi szukają cię przed domem.

33 Ale im on odpowiedział, mówiąc: Któż jest matka moja, i bracia moi?

34 A spojrzawszy wokoło po tych, którzy koło niego siedzieli, rzekł: Oto matka moja, i bracia moi!

35 Albowiem ktobykolwiek czynił wolę Bożą, ten jest brat mój, i siostra moja, i matka moja.

Komentarz do rozdziału: Ewangelia Marka 3

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Ewangelia Marka 3:4

Paruzja (C.T. Russell):

„W sabat” — Typ na Tysiąclecie panowania Chrystusa.

„Człowieka zachować” — Psychę, duszę, istotę.

Ewangelia Marka 3:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Z gniewem” — Słuszne oburzenie na ich obłudę i sprzeciwianie się jawnemu światłu.

„Zatwardzeniem serca” — Brak wiary i zatwardzenie serca zwykle sobie towarzyszą.

Ewangelia Marka 3:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Faryzeuszowie” — Objawienie ducha sekciarskiego i ważność swej osoby i dziś znajduje wiele naśladowców, którym jednak brak ducha Prawdy.

Ewangelia Marka 3:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Ustąpił” — Użył naturalnego środka ostrożności, by nie wystawiać się na niebezpieczeństwo, "ponieważ nie przyszła jeszcze Jego godzina", Jan 7:30.

Ewangelia Marka 3:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Tyś jest Syn Boży” — Faryzeusze jednak mówili: "Czyż nie jest to Jezus, syn Józefa, którego ojca i matkę my znamy", Jan 6:42.

Ewangelia Marka 3:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Postanowił dwunastu” — Nie mniej ani więcej. Wszyscy byli mężczyznami, ani jednej niewiasty nie postanowił. Figurowali oni 12 źródeł w Elim.

„Wysłał głosić” — Polecenie dane tym dwunastu było czynienie posług, a nie panowanie.

Ewangelia Marka 3:15

Epifania i Bazylea:

„żeby mieli moc” — otrzymali przed-pomazanie. Przez posiadanie przed-pomazania byli poddani probie do życia, chociaż jeszcze nie byli nowymi stworzeniami. (TP 1976, s. 84)

Ewangelia Marka 3:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Szymona” — Odważny i popędliwy.

Ewangelia Marka 3:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Jakuba” — Starszy wiekiem.

„I Jana” — Młodzieńca.

Ewangelia Marka 3:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Andrzeja” — Daleko widzący, troskliwy, ostrożny.

„Filipa” — Powolny i rozumny.

„Bartłomieja” — Nataniel. Prędko pojmujący.

„Mateusza” — Jeden z bohaterów wiary.

„Tomasza” — Wątpliwy, niedowierzający.

„Jakuba” — Obrońca dzieła.

„Tadeusza” — Lebbeus, Juda, człowiek uczony.

„Szymona” — Gorliwy, zapalony, niezawisły.

Ewangelia Marka 3:19

Paruzja (C.T. Russell):

„I Judasza Iskariotę” — Zachowawczy ekonomista. Z tych sześciu par, Chrystus Pan uczynił jednego dobrego z dwóch.

Ewangelia Marka 3:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Belzebuba” — Najpierwszy i od najdawniejszych czasów jedyny wróg Boskiego rządu. Jezus odmówił przyjęcia jakiegokolwiek świadectwa duchów.

„Książęcia” — Główny wódz złych duchów, który prawdopodobnie był wyższej natury od innych duchów.

„Diabelskiego” — Aniołów, którzy zgrzeszyli przed potopem.

Ewangelia Marka 3:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Jakoż może szatan” — Którego istnienie wielu ludzi zaprzecza.

„Szatana wyganiać” — Przez tzw. cudowne leczenie chorych. Działa on przez spirytystów, przez Chrystian Scence, itp.

Ewangelia Marka 3:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Samo w sobie” — Heauton, jak w wyrażeniu: "albowiem nie będzie mówił od siebie", Jan 16:13.

Ewangelia Marka 3:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Przeciwko sobie” — Patrz jak wyżej.

Ewangelia Marka 3:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie może się ostać” — Gdy się ucieka do tak rozpaczliwego czynu, by jedynie utrzymać się przy władzy nad ludźmi.

Ewangelia Marka 3:27

Paruzja (C.T. Russell):

„Mocarza związał” — "I uchwycił smoka, węża onego starego, który jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat", Obj. 20:2.

Epifania i Bazylea:

„jeśliby pierwej mocarza onego nie związał” — Związał Prawdą w jej biblijnych, faktycznych i racjonalnych dowodach oraz silniej ograniczającej mocy. (TP 1974, s. 22,23) Wiązanie Szatana zanim zostanie ukończone, będzie przebiegało przez cztery stadia. (TP 1974, s. 22,23) PIERWSZE STADIUM WIĄZANIA SZATANA (TP 1974, s. 22,23) Pierwsze stadium miało miejsce od 1874 do 1914 r. We wzrastającym ograniczaniu na skutek potężnych świeckich i religijnych prawd, tak iż nie mógł on dłużej kontrolować narodów przez trzy fundamentalne doktryny swego imperium: o Boskim prawie (1) królów, (2) arystokratów i (3) kleru, a także przez trzy podtrzymujące błędy: (1) o świadomości umarłych, (2) przemianie podczas śmierci na istoty duchowe i (3) ich wiecznej szczęśliwości lub mękach. (TP 1974, s. 22,23) Koniec pierwszego stadium wiązania go był zaznaczony uderzeniem Jordanu przez pozaobrazowego Eliasza i rozpoczęciem Wojny Światowej, do której Szatan się uciekł, ażeby utrzymać swe imperium, po stwierdzeniu, iż dłużej nie będzie go mógł kontrolować za pośrednictwem trzech fundamentalnych doktryn i trzech podtrzymujących błędów. Tak więc przez Wojnę Światową, „wiatr” z wizji Eliasza (1 Król. 19:11, l2), Szatan na jakiś czas zjednoczył konserwatywne klasy i radykalne masy w chrześcijaństwie i odsunął wszechświatową rewolucję, która zagrażała powszechnym zniszczeniem jego imperium. On bez wątpienia wiedział, że nowoczesna Wojna osłabi jego imperium, lecz wolał osłabione imperium, aniżeli żadne. (TP 1974, s. 22,23) DRUGIE STADIUM WIĄZANIA SZATANA (TP 1974, s. 22,23) Od 1 fazy Wojny Światowej Szatan starał i utrzymać swoje imperium przez liczne inne błędy, szczególnie przez ich kombinacje, jak o okazały się w różnych układach, Lidze Narodów, NATO, SEATO, w Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej oraz innych porozumieniach i przymierzach między narodami, w porozumieniach finansistów, w uniach, federacjach i ruchach ekumenicznych potęg religijnych. Ale tym stadium wiązania Szatana przez użycie potężnych biblijnych, faktycznych i racjonalnych świeckich i religijnych prawd, Jezus jasno wykazał i w dalszym ciągu będzie jasno wykazywał mylność tych fałszywych doktryn, aż do momentu wywołania wszechświatom rewolucji („trzęsienia ziemi” z 1 Król. 19:12) mas przeciwko klasom. Obecnie, (pisane w 1974 r.) na każdym kroku dostrzegamy wzrastającego bardzo ducha rewolucji. (TP 1974, s. 22,23) TRZECIE STADIUM WIĄZANIA SZATANA (TP 1974, s. 22,23) Po obaleniu rządowego, finansowego i kościelnego chrześcijaństwa Szatan założy na podstawie fałszywych nauk nową formę rządu, którego doktryny, w trzecim stadium wiązania Szatana, Jezus przez świeckie i religijne prawdy ujawni jako błędne. Wówczas Szatan stopniowo będzie wiązany na tym punkcie swego oszukaństwa dowodzącego, że braterstwo ludzi sprowadzi dla ludzkości upragnione błogosławieństwa. Gdy to stadium wiązania Szatana zostanie wypełnione, a tym samym nie będzie on w stanie kontrolować dłużej swego imperium przez odnośne zwodzenie, nastąpi anarchia („ogień” z 1 Król. 19:11, 12) niszcząc całkowicie każdy ślad jego imperium. (TP 1974, s. 22,23) CZWARTE STADIUM WIĄZANIA SZATANA (TP 1974, s. 22,23) Czwartym i ostatnim stadium wiązania Szatana będzie wyjawienie przez naszego Pana, za pośrednictwem świeckich i religijnych prawd rozpaczliwego i nienawistnego wysiłku Szatana czynionego przez anarchistyczne resztki wszystkich narodów w drugiej fazie ucisku Jakubowego. Tak więc przy końcu Wielkiego Ucisku i drugiej fazy ucisku Jakuba, wiązanie Szatana będzie zakończone. (TP 1974, s. 22,23)

Ewangelia Marka 3:28

Paruzja (C.T. Russell):

„Wszystkie grzechy” — Pochodzące z nieświadomości.

Epifania i Bazylea:

„wszystkie grzechy synom ludzkim będą odpuszczone...” — Ten ustęp uczy, że każdy inny grzech, z wyjątkiem grzechu przeciw Duchowi Św. będzie rodzajowi ludzkiemu przebaczony. (TP 1960, s. 102)

Ewangelia Marka 3:29

Paruzja (C.T. Russell):

„Duchowi Świętemu” — Złośliwie przypisując to sile złego, czego nie mogli przyznać, bo był to dobry uczynek i wolny od ambicji lub samolubstwa.

Epifania i Bazylea:

„Ale kto bluźni przeciwko Duchowi Świętemu” — grzeszy dobrowolnie przeciwko jasnemu światłu. (TP 1960, s. 102)

Ewangelia Marka 3:35

Paruzja (C.T. Russell):

„Ten jest brat twój” — W nowej rodzinie "domowników wiary".

Literatura o rozdziale Ewangelia Marka 3

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Ewangelia Marka

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.