Ewangelia Marka 1

Ewangelia Marka, rozdział 1 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (45 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Ewangelia Marka 1 — Biblia Gdańska

1 Ten jest początek Ewangielii Jezusa Chrystusa, Syna Bożego.

2 Jako napisano w prorokach: Oto Ja posyłam Anioła mego przed obliczem twojem, który zgotuje drogę twoję przed tobą.

3 Głos wołającego na puszczy: Gotujcie drogę Pańską, proste czyńcie ścieżki jego.

4 Jan chrzcił na puszczy, i kazał chrzest pokuty na odpuszczenie grzechów.

5 I wychodziła do niego wszystka kraina Judzka, i Jeruzalemczycy, a wszyscy byli od niego chrzczeni w rzece Jordanie, wyznawając grzechy swoje.

6 Ale Jan przyodziany był sierścią wielbłądową, a pas skórzany był około biódr jego, a jadał szarańczę i miód leśny.

7 I kazał, mówiąc: Idzie za mną możniejszy niżeli ja, któremum nie jest godzien, schyliwszy się, rozwiązać rzemyka u obuwia jego.

8 Jamci was chrzcił wodą; ale on was będzie chrzcił Duchem Świętym.

9 I stało się w one dni, że przyszedł Jezus z Nazaretu Galilejskiego, a ochrzczony jest od Jana w Jordanie.

10 A zarazem wystąpiwszy z wody, ujrzał rozstępujące się niebiosa, i Ducha jako gołębicę na niego zstępującego.

11 I stał się głos z nieba: Tyś jest on Syn mój miły, w którym mi się upodobało.

12 A zaraz Duch wypędził go na puszczą.

13 I był tam na puszczy przez czterdzieści dni, będąc kuszony od szatana, a był z zwierzęty, a Aniołowie służyli mu.

14 Lecz potem, gdy Jan był podany do więzienia, przyszedł Jezus do Galilei, każąc Ewangieliję królestwa Bożego,

15 A mówiąc: Wypełnił się czas i przybliżyło się królestwo Boże: Pokutujcie, a wierzcie Ewangielii.

16 A przechodząc się nad morzem Galilejskiem, ujrzał Szymona i Andrzeja, brata jego, zapuszczających sieć w morze; bo byli rybitwi.

17 I rzekł im Jezus: Pójdźcie za mną, a uczynię was rybitwami ludzi.

18 A oni zarazem opuściwszy sieci swoje, poszli za nim.

19 A stamtąd troszeczkę odszedłszy, ujrzał Jakóba, syna Zebedeuszowego, i Jana, brata jego, a oni w łodzi poprawiali sieci.

20 I zaraz ich powołał; a oni zostawiwszy ojca swego Zebedeusza w łodzi z czeladzią, poszli za nim.

21 Potem weszli do Kapernaum; a zaraz w sabat wszedłszy Jezus do bóżnicy, nauczał.

22 I zdumiewali się nad nauką jego; albowiem on ich uczył jako mający moc, a nie jako nauczeni w Piśmie.

23 A był w bóżnicy ich człowiek mający ducha nieczystego, który zawołał,

24 Mówiąc: Ach! cóż my z tobą mamy, Jezusie Nazareński? Przyszedłeś, abyś nas wytracił. Znam cię, ktoś jest, żeś on święty Boży.

25 I zgromił go Jezus, mówiąc: Umilknij, a wynijdź z niego.

26 Tedy rozdarłszy go duch nieczysty i zawoławszy głosem wielkim, wyszedł z niego.

27 I wylękli się wszyscy, tak iż się pytali między sobą, mówiąc: Cóż to jest? cóż to za nowa nauka, iż mocą i duchom nieczystym rozkazuje, i są mu posłuszni?

28 I rozeszła się powieść o nim prędko po wszystkiej krainie, leżącej około Galilei.

29 A wyszedłszy zaraz z bóżnicy, przyszli do domu Szymonowego i Andrzejowego z Jakóbem i z Janem.

30 A świekra Szymonowa leżała, mając gorączkę, o której mu wnet powiedzieli.

31 Tedy przystąpiwszy podniósł ją, ująwszy ją za rękę jej; a zaraz ją gorączka opuściła, i posługowała im.

32 A gdy był wieczór i słońce zachodziło, przynosili do niego wszystkie, którzy się źle mieli, i opętane;

33 A wszystko miasto zgromadziło się do drzwi.

34 I uzdrowił wiele tych, co się źle mieli na rozliczne choroby, i wygnał wiele dyjabłów, a nie dopuścił mówić dyjabłom; bo go znali.

35 A bardzo rano przede dniem wstawszy, wyszedł i odszedł na puste miejsce, a tam się modlił.

36 I poszli za nim Szymon i ci, którzy z nim byli;

37 A znalazłszy go, rzekli mu: Wszyscy cię szukają.

38 Tedy im on rzekł: Idźmy do przyległych miasteczek, abym i tam kazał; bom na to przyszedł.

39 I kazał w bóżnicach ich po wszystkiej Galilei, i wyganiał dyjabły.

40 Tedy przyszedł do niego trędowaty, prosząc go i upadając przed nim na kolana, i mówiąc mu: Jeźli chcesz, możesz mię oczyścić.

41 A tak Jezus użaliwszy się, wyciągnął rękę, a dotknął się go i rzekł mu: Chcę, bądź oczyszczony!

42 A gdy to Pan rzekł, zarazem odszedł trąd od niego, i był oczyszczony.

43 A srodze mu przygroziwszy Jezus, zaraz go odprawił;

44 I rzekł mu: Patrz, abyś nikomu nic nie powiadał, ale idź, a ukaż się kapłanowi, i ofiaruj za oczyszczenie twoje to, co rozkazał Mojżesz, na świadectwo przeciwko nim.

45 Ale on odszedłszy, począł wiele opowiadać i rozsławiać tę rzecz, tak iż już nie mógł Jezus jawnie wnijść do miasta, ale był na ustroniu na miejscach pustych. I schodzili się do niego zewsząd.

Komentarz do rozdziału: Ewangelia Marka 1

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Ewangelia Marka 1:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Głos” — A nie słowo.

„Ścieżki Jego” — Sprawy, rozporządzenia.

„Proste” — Dla tryumfalnego wprowadzenia Królestwa Bożego na ziemi. "Tam będzie droga i ścieżka", Izaj. 35:8.

Ewangelia Marka 1:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Jan” — Typ na Kościół w czasie żniwa.

„Pokuty” — Ale nie chrzest w śmierć.

„Odpuszczenie grzechów” — Lecz nie grzechu pierworodnego, który mógł być zgładzony jedynie przez krew Chrystusa, bo "bez rozlania krwi nie masz odpuszczenia grzechu" (Żyd. 9:22), ale nie grzechy przeciw zakonowi.

Epifania i Bazylea:

„Jan ... kazał” — strofowanie Janowe* ma pokazać Boskie sprzeciwianie się przez M.St., jako mówcze narzędzie, buntu katolickiej części Kozła Azazela. Ta część tego Kozła jest po większej części odpowiedzialną za nieprawne działanie do łączności między amerykańskimi urzędnikami, a katolickim kościołem. (TP 1930, s. 29) * Strofowaniem Janowym nazywamy gazetkę nr 23 w jęz. ang. pt.: "Do you know papal design on America?" (Czy znasz zamierzenia papiestwa w stosunku do Ameryki?).-36'4. (TP 1930, s. 29)

Ewangelia Marka 1:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Wyznając grzechy” — Przychodząc tym sposobem ponownie do harmonii z Mojżeszem, który był typem na Chrystusa i w którego niegdyś byli ochrzczeni.

Ewangelia Marka 1:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Miód leśny” — Sposób życia Jana Chrzciciela pokazywał Żydom, iż był zupełnie poświęcony Bogu, że nic nie posiadał, niczego nie żądał i niczego nie potrzebował.

Ewangelia Marka 1:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Duchem Świętym” — Podczas Zielonych Świątek prawdziwi Żydzi byli ochrzczeni.

Ewangelia Marka 1:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Przyszedł Jezus” — Będąc pełnoletnim według Zakonu w 30 roku życia, a przeto właściwy czas na ofiarowanie się Bogu jako człowiek.

„Ochrzczony jest” — Co wyobrażało Jego ofiarowanie się.

„Od Jana” — Chrzest jest ważny, choćby ten co chrzci, nie był z klasy królestwa.

„Jordanie” — Jordan znaczy "osądzony", "potępiony", co wyobraża przekleństwo, skazanie na śmierć, które spoczywa na rodzaju ludzkim od przeszło 6-ciu tysięcy lat.

Epifania i Bazylea:

„przyszedł Jezus... a ochrzczony jest” — Jezus oczywiście poświęcił się przed Swym chrztem z wody, bo rzeczywisty chrzest musiał się wpierw zacząć, zanim mógł być przedstawiony symbolicznie; musimy mieć najpierw oryginał, a później możemy go sfotografować. Dlatego też wnioskujemy, ze zanim miał być ochrzczony przez Jana, poświęcił się On np. w Nazarecie. Uczynił On Swe poświęcenie w dniu pojednania, w dziesiątym dniu siódmego miesiąca. (TP 1963, s. 32,54) Jego poświęcenie nastąpiło w 10-tym dniu a spłodzenie z Ducha w 14-tym siódmego miesiąca. (TP 1963, s. 32,54)

Ewangelia Marka 1:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Rozstępujące niebiosa” — Możebne, że w tym czasie Chrystus otrzymał widzenie objawiające Mu Jego przedludzką egzystencję.

„I ducha” — Zjawisko przedstawiające siłę niewidzialną.

„Jako gołębicę” — Symbol pokoju i czystości, wyobrażając zupełność ducha miłości Boga Jehowy ku Jezusowi. Nie tak gwałtownie jak błyskawica, lecz łagodnie jak gołębica. Prawdopodobnie, że tylko Jan widział ową gołębicę.

„Nań zstępującego” — Tym sposobem rozpoczął się okres ducha (litera Zakonu została wykonana przez Jezusa Chrystusa w trzy i pół roku), "który jest zadatkiem dziedzictwa" Boskiej natury (Efez. 1:14), naznaczając Go na Mesjasza, bo Jezus nim nie był, aż po "chrzcie jaki Jan głosił o Jezusie z Nazaretu jako Bóg Go namaścił duchem świętym i mocą", Dz. 10:37,38.

Epifania i Bazylea:

„i Ducha... nań zstępującego” — Spłodzenie z Ducha dało Jezusowi to, co dało każdemu otrzymującemu je: zdolność duchową w każdym z organów Jego mózgu, przystosowaną do sięgania i oddziaływania na sprawy na duchowym poziomie, odpowiadające sprawom na ziemskim poziomie, do których każdy organ mózgu sięgał i na które oddziaływał przed spłodzeniem. Ten akt spłodzenia z Ducha rozpoczął w Jezusie życie w Boskiej naturze odnośnie umysłu, serca i woli oraz był początkiem Jego stworzenia na poziomie istnienia Boskiego.-63. 50

Ewangelia Marka 1:11

Epifania i Bazylea:

„w którym mi się upodobało” — czyli - jestem zadowolony. (TP 1963) 63, 50 (TP 1963)

Ewangelia Marka 1:12

Paruzja (C.T. Russell):

„A zaraz” — Tu można zauważyć, że zaraz po chrzcie rozpoczęły się doświadczenia.

„Duch” — Zobacz komentarz Mat. 4:1.

„Wypędził” — Nigdy nie powinniśmy dobrowolnie wystawiać się na pokuszenie, lecz wiedząc o swoich słabościach powinniśmy ich unikać.

„Go” — Jezusa a nie Boga, bo "Bóg nie może być kuszony we złem, a sam nikogo nie kusi", Jakub 1:13.

„Na puszczę” — Zobacz komentarz Mat. 4:1. Aby mógł badać Słowo Boże zgromadzone w doskonałej pamięci, a teraz zupełnie zrozumiałe przez moc ducha świętego. "Cielesny człowiek nie pojmuje tych rzeczy, które są ducha Bożego", 1 Kor. 2:14.

Ewangelia Marka 1:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Czterdzieści dni” — Zobacz komentarz Mat. 4:2.

„Służyli Mu” — Chwila stanowczego sprzeciwiania się pokusie i wytrwałe stanie przy Panu, było wielką pomocą pochodzącą z góry.

Epifania i Bazylea:

„był na puszczy przez czterdzieści dni, będąc kuszony” — reprezentuje pokuszenie Kościoła w pozafiguralnej puszczy (1874-1914), podczas badania Słowa Bożego. (TP 1936, s. 71)

Ewangelia Marka 1:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Lecz potem” — Prawdopodobnie w sześć miesięcy, lub rok po chrzcie Jezusa.

„Gdy Jan” — Typ na Kościół w czasie żniwa.

„Jezus” — Opuścił Judeę, żeby nie ulec temu losowi co Jan.

Ewangelia Marka 1:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Czas” — "Kairos" oznacza: czas naznaczony - jak na przykład "czas pogan", 69 tygodni z proroctwa Daniela. Czasy i chwile w Boskim planie są bardzo ważnym zarysem.

„Wypełnił się” — Wybawiciel przyszedł.

Ewangelia Marka 1:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Zapuszczających sieć” — Chrystus nie powołał do swego dzieła próżniaków, lecz ludzi pracy.

Ewangelia Marka 1:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Uczynię was” — Jedynie tylko czterech było powołanych z całego mnóstwa.

„Rybakami ludzi” — W służbie dla Pana. Duchowe łowy, jak i naturalne rybołówstwo wymaga umiejętności, taktu i właściwego pociągu. Szczególnie rybak musi nie być na widoku, bo ryby łatwo się płoszą. "Z Królestwem niebieskim ma się podobnie, jak z siecią zarzuconą w morze, którą łowi się wszystkie rodzaje ryb", Mat. 13:47.

Ewangelia Marka 1:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Opuściwszy sieci” — Opuścili wszystko co mieli, by stać się onymi dwunastoma. To nie było wymagane od onych 70-ciu. Prawdopodobnie częściowo zajmowali się jeszcze rybołówstwem ponieważ po śmierci Chrystusa nie mieli wcale trudności powrócić do tego zawodu.

Ewangelia Marka 1:21

Paruzja (C.T. Russell):

„W sabat” — Typ na 7-my tysiącletni dzień.

„Nauczył” — W żydowskich synagogach okazywano większą swobodę, niżeli to czynią dzisiejsze kościoły.

Ewangelia Marka 1:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Zdumiewali się” — Nigdyśmy nie przypuszczali, ażebyś mógł przewrócić to stare kłamstwo bez spowodowania wielkiego zamętu i trwogi między dziećmi starego świata. Uczyniłeś podobnie jakbyś przewrócił wielki płaski kamień od dawna leżący i obrośnięty trawą.

Ewangelia Marka 1:23

Paruzja (C.T. Russell):

„A był tam człowiek” — Opętany. Może podobnie do dzisiejszych chorób, którymi znaczna część ludzkości jest dotkniętą.

„Ducha nieczystego” — Jeden z aniołów, którzy nie zachowali pierwotnego stanu swego. Diabeł poszedł wtedy do synagogi, jak i dziś często odwiedza on kościoły.

„Który zawołał” — Myśląc, że Pan Jezus w swojej nauce potępi go i jego towarzyszy.

Ewangelia Marka 1:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Cóż my” — Jezus w swej mowie zapewne uczynił wzmiankę o opętaniu ludzi przez złych duchów. Gdziekolwiek prawdziwa Ewangelia jest głoszona, powoduje zaraz gwałt i zamieszanie w królestwie ciemności.

„Z Tobą mamy” — Wspólnego? (Zostaw nas w spokoju i nie wtrącaj się w nasze sprawy).

„Abyś nas wytracił” — Bojaźń wytracenia musiała być w złych aniołach wpojona z powodu iż byli świadkami śmierci człowieka z powodu grzechu. Przeszkadzanie nam w męczeniu tego człowieka uważamy za mieszanie się do naszych spraw i przywileju opętania go.

„Święty Boży” — (Tak źli aniołowie twierdzili o Jezusie), faryzeusze natomiast mówili o Nim, że "diabelstwo ma i szaleje".

Ewangelia Marka 1:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Zgromił go Jezus” — Nie chcąc przyjmować świadectwa z takiego złego przewodu. Lud Boży nie powinien przyjmować usługi od nikogo, co nie daje dowodu łączności z Bogiem.

„Umilknij” — Złe duchy nie mogą szkodzić człowiekowi, chyba za zezwoleniem Stwórcy.

Ewangelia Marka 1:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Duch nieczysty” — Objawiając swą złośliwość.

„Rozdarł go” — (Nie rozdarł człowieka, złe jest tłumaczenie. Winno być: potrząsnął nim, lub targał nim). Rzucił go w konwulsji.

Ewangelia Marka 1:31

Paruzja (C.T. Russell):

„Usługiwała im” — Oddziałanie na umysł nie mogłoby chorej przywrócić natychmiast siły, utraconej przez gorączkę.

Ewangelia Marka 1:34

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie dopuścił diabłom” — Pan Jezus nie żądał żadnego świadectwa względem siebie, lub planu Bożego, bo "niezbożnemu rzekł Bóg: Cóż ci do tego, że opowiadasz ustawy moje", Psalm 50:16.

Ewangelia Marka 1:44

Paruzja (C.T. Russell):

„Nikomu nie opowiadał” — Wiadomość, że Jezus był Mesjaszem nie miała być rozpowszechniana między ludem, aż była dana zupełna sposobność kapłanom i starszym ludu, by się wypowiedzieli za lub przeciw Chrystusowi.

„Kapłanowi” — Przedstawicielowi żydowskiego kościoła - systemu.

Literatura o rozdziale Ewangelia Marka 1

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Ewangelia Marka

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.