Ewangelia Marka 11

Ewangelia Marka, rozdział 11 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (33 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Ewangelia Marka 11 — Biblia Gdańska

1 A gdy się przybliżyli do Jeruzalemu i do Betfagie i do Betanii ku górze oliwnej, posłał dwóch z uczniów swoich,

2 I rzekł im: Idźcie do miasteczka, które jest przeciwko wam, a wszedłszy do niego, zaraz znajdziecie oślę uwiązane, na którem nikt z ludzi nie siedział; odwiążcież je, a przywiedźcie.

3 A jeźliby wam kto rzekł: Cóż to czynicie? Powiedzcie, iż go Pan potrzebuje; a wnet je tu pośle.

4 Szli tedy i znaleźli oślę uwiązane u drzwi na dworze na rozstaniu dróg, i odwiązali je.

5 Tedy niektórzy z onych, co tam stali, mówili: Cóż czynicie, że odwiązujecie oślę?

6 A oni im rzekli, jako im był rozkazał Jezus. I puścili je.

7 Przywiedli tedy oślę do Jezusa, i włożyli na nie szaty swoje; i wsiadł na nie.

8 A wiele ich słali szaty swoje na drodze; drudzy zasię obcinali gałązki z drzew, i słali na drodze.

9 A którzy wprzód szli, i którzy pozad szli, wołali, mówiąc: Hosanna, błogosławiony, który idzie w imieniu Pańskiem!

10 Błogosławione królestwo ojca naszego Dawida, które przyszło w imieniu Pańskiem! Hosanna na wysokościach!

11 I wjechał Jezus do Jeruzalemu i przyszedł do kościoła, a obejrzawszy wszystko, gdy już była wieczorna godzina, wyszedł do Betanii z dwunastoma.

12 A drugiego dnia, gdy wychodzili z Betanii, łaknął.

13 I ujrzawszy z daleka figowe drzewo, mające liście, przyszedł, jeźliby snać co na niem znalazł; a gdy do niego przyszedł, nic nie znalazł, tylko liście; bo nie był czas figom.

14 A odpowiadając Jezus, rzekł mu: Niechajże więcej na wieki nikt z ciebie owocu nie je. A słyszeli to uczniowie jego.

15 I przyszli do Jeruzalemu; a wszedłszy Jezus do kościoła, począł wyganiać sprzedawające i kupujące w kościele, i poprzewracał stoły tych, co pieniędzmi handlowali, i stołki tych, co sprzedawali gołębie;

16 A nie dopuścił, żeby kto miał nieść naczynie przez kościół.

17 I nauczał, mówiąc im: Azaż nie napisano: Że dom mój, dom modlitwy będzie nazwany od wszystkich narodów? a wyście go uczynili jaskinią zbójców.

18 A słyszeli to nauczeni w Piśmie i przedniejsi kapłani i szukali, jakoby go stracili; albowiem się go bali, przeto iż wszystek lud zdumiewał się nad nauką jego.

19 A gdy przyszedł wieczór, wyszedł z miasta.

20 A rano idąc mimo figowe drzewo, ujrzeli, iż z korzenia uschło.

21 Tedy wspomniawszy Piotr, rzekł mu: Mistrzu! oto figowe drzewo, któreś przeklął, uschło.

22 A Jezus odpowiadając, rzekł im: Miejcie wiarę w Boga.

23 Bo zaprawdę powiadam wam, iż ktobykolwiek rzekł tej górze: Podnieś się, a rzuć się w morze, a nie wątpiłby w sercu swojem, leczby wierzył, że się stanie, co mówi, stanie się mu, cokolwiek rzecze.

24 Przetoż powiadam wam: O cokolwiekbyście, modląc się, prosili, wierzcie, że weźmiecie, a stanie się wam.

25 A gdy stoicie modląc się, odpuśćcież, jeźli co przeciw komu macie, aby i Ojciec wasz, który jest w niebiesiech, odpuścił wam upadki wasze.

26 Bo jeźli wy nie odpuścicie, i Ojciec wasz, który jest w niebiesiech, nie odpuści wam upadków waszych.

27 I przyszli znowu do Jeruzalemu. A gdy się on przechodził po kościele, przystąpili do niego przedniejsi kapłani i nauczeni w Piśmie i starsi;

28 I mówili do niego: Którąż to mocą czynisz? a kto ci dał tę moc, abyś to czynił?

29 Tedy Jezus odpowiadając, rzekł im: Spytam was i ja o jednę rzecz; odpowiedzcież mi, a powiem, którą mocą to czynię.

30 Chrzest Jana z niebaż był, czyli z ludzi? Odpowiedzcie mi.

31 I rozbierali to sami między sobą, mówiąc: Jeźli powiemy, z nieba, rzecze: Przeczżeście mu tedy nie wierzyli?

32 A jeźli powiemy, z ludzi, bojemy się ludu; albowiem wszyscy Jana mieli za prawdziwego proroka.

33 Tedy odpowiadając rzekli Jezusowi: Nie wiemy. Jezus też odpowiadając rzekł im: I ja wam nie powiem, którą mocą to czynię.

Komentarz do rozdziału: Ewangelia Marka 11

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Ewangelia Marka 11:7

Epifania i Bazylea:

-dotyczy 8 małych cudownych dni (VII.1918-VII.1919) (TP 1930, s. 38,42)

„przywiedli tedy oślę do Jezusa ... i wsiadł na nie” — ten czas stosuje się do ok. 1 stycznia 1919 r. Około tego czasu epifanią oświeceni święci wjechali do lewickiego miasta, tj wjechali na naukach nr 1 i 2 TP - które były wydane 9 i 24 grudnia 1918r. (TP 1930, s. 38,42) -dotyczy 8 wielkich cudownych dni (X.1884 - X.1894) (TP 1930, s. 38,42)

„przywiedli tedy oślę” — Pierwszy i drugi tom Wykładów Pisma Św. zdają się stosować: pierwszy do oślicy, drugi do oślątka, na których M.St., mianowicie br. Russell zrobił publiczne wejście do chrześcijaństwa. (TP 1930, s. 38,42)

Ewangelia Marka 11:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Wielu ich” — W ten sposób był wybrany Baranek Wielkanocny (Jezus Chrystus) dnia 10 nisan.

Ewangelia Marka 11:9

Epifania i Bazylea:

„Wielu ich” — W ten sposób był wybrany Baranek Wielkanocny (Jezus Chrystus) dnia 10 nisan. (TP 1964, s. 42)

Ewangelia Marka 11:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Błogosławione Królestwo” — "Pan panów i Król królów", 1 Tym. 6:15. "Dziś oświadczam, iż oddam ci w dwójnasób", Zach. 9:12. Okazanie królewskiej władzy na wiosnę roku Pańskiego 33 wyobraża wzbudzenie świętych ze snu w roku 1878.

Epifania i Bazylea:

„Hosanna” — Proklamacja Jezusa przez tłum wołający „Hosanna” była proklamacją wiary w Niego jako Mesjasza. (TP 1964, s. 42)

Ewangelia Marka 11:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Figowe drzewo” — Reprezentuje naród żydowski, "A od drzewa figowego nauczcie się tego podobieństwa", Mat. 24:32.

Epifania i Bazylea:

„figowe drzewo” — figowe drzewo przedstawia naród żydowski — cielesnego Izraela. (TP 1964, s. 6)

Ewangelia Marka 11:14

Epifania i Bazylea:

„Niechajże więcej na wieki nikt z ciebie owoców nie je” — wyobraża to przeklęcie izraelskiego systemu jako religijnego rządu. (TP 1930, s. 38,42) -dotyczy 8 małych cudownych dni (VII.1919-VII.1920) (TP 1930, s. 38,42)

„Niechajże więcej na wieki nikt z ciebie owoców nie je” — wyobraża jak epifanią oświeceni święci uczyli i życzyli, ażeby buntownicze religijne systemy, które lewici między ludem w prawdzie ustanawiali, miały uschnąć. (TP 1930, s. 38,42) Uznane od Boga lewickie systemy, nie przyniosą prędzej owocu, aż nadejdzie ich czas -- gdy się oczyszczą (po jesieni 1924 r.) (TP 1930, s. 38,42) -dotyczy 8 małych cudownych dni (VII.1920-VII.1921) (TP 1930, s. 38,42)

„a słyszeli to uczniowie” — uczniowie są typem na dobrych lewitów, którzy w chronologicznych i proroczych błędach widzieli dowody schnięcia lewickich systemów. (TP 1930, s. 38,42) -dotyczy 8 wielkich cudownych dni (X.1894 - X.1904) (TP 1930, s. 38,42)

„Niechajże więcej na wieki nikt z ciebie owoców nie je” — przeklęcie bezowocnego figowego drzewa wyobraża objawienie niepłodnego chrześcijaństwa i osądzenie go jako bezowocnego na wieki. To było uczynione przez IV tom, który wyszedł w 1897 r. i którego poselstwo w Piśmie , wykładach i rozmowach ludu w Prawdzie rzeczywiście przeklęło chrześcijaństwo za to, że nie przyniosło od Boga spodziewanego owocu i osądziło je na wieczną bezpłodność. (TP 1930, s. 38,42)

Ewangelia Marka 11:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Do kościoła” — Wyobraża oczyszczenie klasy Świątnicy począwszy od roku 1878, w którym wszelkie samolubstwo, złe myśli i światowość musi być odrzuconą, aby Świątynia mogła być czystą, która ma być Przybytkiem Bożym.

„Począł wyganiać” — Każdy prawy Żyd miał prawo to uczynić.

„Sprzedających” — To pozafiguralne oczyszczenie Świątnicy odbywa się teraz i szczególnie oddziaływa na tych, co handlują świętymi rzeczami.

„Pieniędzmi handlowali” — Wyobraża tych, co ograbiają lud, biorąc pieniądze za to, co nie jest pokarmem.

Epifania i Bazylea:

-dotyczy 8 małych cudownych dni (VII.1918-VII.1919) (TP 1930, s. 38)

„wszedłszy Jezus do kościoła, począł wyganiać ...” — Oczyszczenie świątnicy wyobraża użycie przez oświeconych epifanią świętych, prawd, którymi byli smagani uzurpatorzy i buntujący się lewici. To było czynione w nr 3-5 Present Truth. (TP 1930, s. 38)

Ewangelia Marka 11:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Jaskinią zbójców” — Duchowni przywódcy ludu, którzy nauczają niewiary, a biorą pieniądze jakoby za głoszenie Słowa Bożego i w ten sposób okradają oni Boga (z Jego czci, a lud z pieniędzy).

Ewangelia Marka 11:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Bali się go” — Wyobraża usposobienie kleru względem głoszenia Prawdy na czasie.

Ewangelia Marka 11:20

Epifania i Bazylea:

-dotyczy 8 małych cudownych dni (VII.1920-VII.1921) (TP 1930, s. 38,43)

„figowe drzewo ujrzeli, iż z korzenia uschło” — uczniowie są typem na dobrych lewitów, którzy w chronologicznych i proroczych błędach widzieli dowody schnięcia lewickich systemów. (TP 1930, s. 38,43) -dotyczy 8 wielkich cudownych dni (X.1904 - X.1914) (TP 1930, s. 38,43)

„figowe drzewo ujrzeli, iż z korzenia uschło” — uczniowie wyobrażają poczytalnie usprawiedliwionych, M.G. i prospektywnych członków W.G - a w nominalnym kościele zwracanie uwagi na to wiernym, przez ich słowa i pisma, wyobraża jak zniszczoną była wiara i życie w nominalnym kościele. (TP 1930, s. 38,43)

Ewangelia Marka 11:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Przeklął” — "Kataraomai", znaczy: mówić źle o kimś.

Ewangelia Marka 11:22

Paruzja (C.T. Russell):

Źródła: MANNA - 15 PAŹDZIERNIKA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 15 PAŹDZIERNIKA

Ewangelia Marka 11:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Tej górze” — Królestwo złego.

„Rzuć się w morze” — Aby było pochłonięte przez anarchię.

Ewangelia Marka 11:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Prosili” — Dzieci Boże będą prosić tylko o takie rzeczy, jakie są obiecane w Słowie Bożym.

„Weźmiecie” — Otrzymacie.

Ewangelia Marka 11:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Odpuśćcie” — Najgłówniejszymi rzeczami z zasad chrześcijańskich jest miłość, sympatia i przebaczenie upadków innym. Nie znaczy to, abyśmy mieli okazywać przebaczenie, gdy ktoś nie żąda przebaczenia i nie zawsze ma to być uczynione natychmiast, jeżeli temu co winien, ta zwłoka może wyjść na pożytek, lecz powinniśmy zawsze być w tym usposobieniu, by przebaczać.

„Odpuścił wam” — "Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią", Mat. 5:7.

Ewangelia Marka 11:28

Epifania i Bazylea:

-dotyczy 8 małych cudownych dni (VII.1919-VII.1920) (TP 1930, s. 38)

„Którąż to mocą czynisz?” — wyobraża dopytywanie się oświeconych epifanią świętych przez wodzów między lewitami i nominalnym kościele, o prawo do wykonywania posług ku lewitom w prawdzie i nominalnym kościele. (TP 1930, s. 38)

Literatura o rozdziale Ewangelia Marka 11

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Ewangelia Marka

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.