Księga Psalmów 90

Księga Psalmów, rozdział 90 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (17 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Psalmów 90 — Biblia Gdańska

1 Modlitwa Mojżesza, męża Bożego. Panie! tyś bywał ucieczką naszą od narodu do narodu.

2 Pierwej niżli góry stanęły i niżliś wykształtował ziemię, i okrąg świata, oto zaraz od wieku aż na wieki tyś jest Bogiem.

3 Ty znowu człowieka w proch obracasz, a mówisz: Nawróćcie się synowie ludzcy.

4 Albowiem tysiąc lat przed oczyma twemi są jako dzień wczorajszy, który przeminął, i jako straż nocna.

5 Powodzią porywasz ich; są jako sen, i jako trawa, która z poranku rośnie.

6 Z poranku kwitnie i rośnie; ale w wieczór bywa pokoszona, i usycha.

7 Albowiem od gniewu twego giniemy, a popędliwością twoją jesteśmy przestraszeni.

8 Położyłeś nieprawości nasze przed sobą, tajne występki nasze przed jasnością oblicza twego.

9 Skąd wszystkie dni nasze nagle przemijają dla gniewu twego; jako słowa niszczeją lata nasze.

10 Dni wieku naszego jest lat siedmdziesiąt, a jeźli kto duższy, lat ośmdziesiąt, a to, co najlepszego w nich, tylko kłopot i nędza, a gdy to pominie, tedy prędko odlatujemy.

11 Ale któż zna srogość gniewu twego? albo kto bojąc się ciebie zna zapalczywość twoję?

12 Nauczże nas obliczać dni naszych, abyśmy przywiedli serce do mądrości.

13 Nawróćże się, Panie! dokądże odwłaczasz? zlitujże się nad sługami twymi.

14 Nasyćże nas z poranku miłosierdziem twojem; tak, abyśmy wesoło śpiewać i radować się mogli po wszystkie dni nasze.

15 Rozweselże nas według dni, którycheś nas utrapił, według lat, którycheśmy doznali złego.

16 Niech będzie znaczna przy sługach twoich sprawa twoja, a chwała twoja przy synach ich.

17 Niech będzie przyjemność Pana, Boga naszego, przy nas, a sprawę rąk naszych utwierdź między nami, sprawę rąk naszych utwierdź, Panie!

Komentarz do rozdziału: Księga Psalmów 90

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Psalmów 90:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Panie” — Jehowo.

Epifania i Bazylea:

„Panie! Tyś bywał ucieczką naszą od narodu do narodu” — [popr. tłum. "O Panie byłeś mieszkaniem naszym w pokoleniu, nawet w owym pokoleniu"]. Tu jest przedstawiona pierwotna doskonałość pokolenia w Adamie i Ewie w ich bezgrzesznym stanie; bo widocznie Bóg nie był mieszkaniem w żadnym pokoleniu ludzkości pod przekleństwem, aż Kościół W.Ew. zamieszkał w Bogu przez spłodzenie i posiadanie Ducha Św. (TP 1934, s. 55)

Źródła: zob. też SB 2000, 76-79

Księga Psalmów 90:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Od wieku na wieki” — Bez początku i bez końca.

Epifania i Bazylea:

„od wieku aż na wieki Tyś jest Bogiem” — ten wiersz pokazuje wieczność Boga. (TP 1934, s. 55)

Źródła: zob. też SB 2000, 76-79

Księga Psalmów 90:3

Paruzja (C.T. Russell):

„W proch obracasz” — Jako naturalny skutek wyroku zapowiedzianego Adamowi. Stan spoczynku, bezprzytomności.

„I mówisz: nawróćcie się” — Przy zmartwychwstaniu, ponieważ cena (w okupie) została zapłaconą.

Epifania i Bazylea:

„znowu człowieka w proch obracasz” — pokazane jest przekleństwo. (TP 1934, s. 55)

„Nawróćcie się synowie ludzcy” — pokazana jest restytucja. (TP 1934, s. 55) To oznacza, że Bóg przez Jezusa wyprowadzi ludzkość z grobu. (TP 1988, s. 126) przedstawiony jest dwojaki temat tego Psalmu: (1) poddanie przez Boga człowieka śmierci za jego grzech w warunkach doświadczenia ze złem oraz (2) ogłoszenie przez Boga powrotu ludzkości ze śmierci do pełnej restytucji pierwotnego bezgrzesznego stanu.-E12'300

Źródła: TP 34'55; 88'126;

Źródła: zob. też SB 2000, 76-79

Księga Psalmów 90:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Tysiąc lat” — "Jeden dzień u Pana jest tysiąc lat", 2 Piotra 3:8. "Dnia którego z niego jeść będziesz umrzesz [Adam jadł owoc w nieposłuszeństwie 1-go dnia tysiącletniego i w nim umarł, zasnął]", 1 Moj.2:17.

Epifania i Bazylea:

„Albowiem tysiąc lat przed oczyma twemi są jako dzień wczorajszy, który przeminął, i jako straż nocna” — nadmienia tu o 1000-letnim okresie czasu, kiedy powrót, tj restytucja 3-go wiersza, ma się wypełnić. (TP 1934, s. 55)

Źródła: zob. też SB 2000, 76-79

Księga Psalmów 90:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Są jako sen” — Stan nieświadomości w grobie.

Epifania i Bazylea:

„jako trawa” — ród ludzki obarczony klątwą jest jak uschła pokoszona trawa. (TP 1961, s. 19) cały ten wiersz mówi o złem -- o przekleństwie. (TP 1934, s. 55)

Źródła: zob. też SB 2000, 76-79

Księga Psalmów 90:6

Epifania i Bazylea:

Źródła: zob. SB 2000, 76-79

Księga Psalmów 90:7

Epifania i Bazylea:

Źródła: zob. SB 2000, 76-79

Księga Psalmów 90:8

Epifania i Bazylea:

Źródła: zob. SB 2000, 76-79

Księga Psalmów 90:9

Epifania i Bazylea:

Źródła: zob. SB 2000, 76-79

Księga Psalmów 90:10

Epifania i Bazylea:

„Dni wieku naszego” — cały ten wiersz mówi o złem -- o przekleństwie. (TP 1934, s. 55)

Źródła: zob. też SB 2000, 76-79

Księga Psalmów 90:11

Epifania i Bazylea:

„Ale któż zna” — jest to pytanie o dozwolenie złego. (TP 1934, s. 55)

„srogość” — zamysł. (TP 1988, s. 22)

„gniewu” — wyrażonego w przekleństwie. (TP 1934, s. 55)

„albo kto bojąc się ciebie” — przekleństwo nad ludzkością wyrobi poszanowanie dla Boga. (TP 1934, s. 55) Twoje przekleństwo ciążące na rodzaju ludzkim, ma w nim wyrobić cześć dla Ciebie. (TP 1988, s. 22)

Źródła: zob. też SB 2000, 76-79

Księga Psalmów 90:12

Paruzja (C.T. Russell):

Źródła: MANNA - 6 STYCZNIA

Epifania i Bazylea:

„obliczać” — brać pod uwagę. (TP 1970, s. 5)

„abyśmy przywiedli serce do mądrości” — wyobraża ludzkość modlącą się, aby mogła mieć naukę ze wszystkich dni przekleństwa. (TP 1934, s. 55) werset 12 prosi Boga, by nauczył proszących - rodzaj ludzki jako całość - takiego analizowania swoich dni, według wersetów 9 i 10 przeżywanych w stanie klątwy aż do nadejścia śmierci, by z tej analizy nabyć serce prawdziwej mądrości, która - jak podaje nam Biblia - znajduje swe źródło w bojaźni, czyli czci dla Boga. Według wersetu 11, taki właśnie był cel dozwolenia na zło - wyrobienie w człowieku czci (Ps. 111:10; Przyp.1:7). Modlitwa z wersetu 12 nie jest oczywiście zanoszona w tym życiu, ponieważ niewybrani w obecnym życiu nie dążą do czci dla Boga jako głównego celu swego życia. Modlitwa taka będzie przez nich zanoszona wtedy, gdy dojdą do drugiego zestawu dni i lat, o których traktują wersety 14,15, w kontraście do dni i lat z wersetów 9 i 10.-E12'301

Źródła: TP 34'55; 70'5;

Źródła: MANNA - 6 STYCZNIA

Źródła: zob. też SB 2000, 76-79

Księga Psalmów 90:13

Epifania i Bazylea:

„Nawróćże się, Panie! dokądże odwłaczasz? zlitujże się nad sługami twymi” — wyobraża ludzkość modlącą się o powrót, czyli restytucję, i prosi Boga o zmianę (zlitowanie), aby mogła pokutować z przekleństwa. (TP 1934, s. 55) Zauważmy także modlitwę z wersetu 13 o powrót, o tę rzecz, o której mówi werset 3 jako o procesie restytucji, omawianą jako drugi temat tego Psalmu. Gdy zanoszona jest do Boga modlitwa o pokutę, nie powinniśmy rozumieć, iż oznacza to, że Bóg popełnił jakieś zło i że jest proszony o jego naprawienie. Słowo to przede wszystkim oznacza raczej zmianę, odwrócenie. Znając koniec na początku, Bóg nigdy nie zmienia zdania. Często jednak zmienia metodę postępowania, np. kiedy jakiś zarys Jego planu zostanie wykonany, zmienia procedurę, by zrealizować kolejny jego zarys, tak jak w chwili śmierci Jakuba przestał utrzymywać kontakt z jednym patriarchą i jego rodziną i tylko z nimi, a zaczął utrzymywać kontakty z cielesnym Izraelem jako narodem. Kolejny przykład to czas Żydowskiego Żniwa, kiedy to przestał utrzymywać kontakty z cielesnym Izraelem, by nawiązać je z Izraelem duchowym. Podobnie i tu, w wersecie 13, modlitwa dotyczy tego, by Bóg przestał dozwalać na działanie doświadczenia ze złem i zmienił procedurę, wprowadzając doświadczenie ze sprawiedliwością.-E12'302 (TP 1934, s. 55)

Źródła: zob. też SB 2000, 76-79

Księga Psalmów 90:14

Epifania i Bazylea:

„Nasyćże nas ... po wszystkie dni nasze” — aby w czasie dni postępu restytucji, ludzkość mogła nauczyć się mądrości, tj. aby z pierwszego mogła nauczyć się nienawiści do grzechu, a z ostatniego miłowania sprawiedliwości. (TP 1934, s. 55)

Źródła: zob. też SB 2000, 76-79

Księga Psalmów 90:15

Epifania i Bazylea:

„Rozweselże nas według dni ...” — (cały ten wiersz mówi o złem -- o przekleństwie.) (TP 1934, s. 55) Aby w czasie dni postępu restytucji, ludzkość mogła nauczyć się mądrości, tj. aby z pierwszego mogła nauczyć się nienawiści do grzechu, a z ostatniego miłowania sprawiedliwości. (TP 1934, s. 55)

Źródła: zob. też SB 2000, 76-79

Księga Psalmów 90:16

Epifania i Bazylea:

„Niech będzie znaczna przy sługach twoich sprawa twoja, a chwała twoja przy synach ich” — ludzkość modli się o mądrość i udział w Boskim dziele restytucyjnym i otrzymanie charakteru (Chwały Twojej). (TP 1934, s. 55) Wiersz zawiera w sobie modlitwę, ażeby Jezus i Kościół jako słudzy Boga mogli urzeczywistnić dzieło błogosławienia ludzkości, dając im doświadczenie dobrego i aby ludzkość jako dzieci Jezusa i Kościoła - Wtórego Adama i Ewy - mogła głosić chwałę Boga. (TP 1960, s. 105)

Źródła: zob. też SB 2000, 76-79

Księga Psalmów 90:17

Epifania i Bazylea:

„Niech będzie przyjemność Pana Boga naszego, przy nas...” — W wierszu znajdujemy modlitwę o odnowienie obrazu Boga i Jego podobieństwa w człowieku, aby dane było tym, którzy po "wszystkie dni" cierpieli zło i którzy po "wszystkie dni" następnego życia doświadczą dobra. (TP 1960, s. 105) jest prośbą o odnowienie Boskiego obrazu (przyjemności Pana) i Jego podobieństwa (rządzenia ziemią, tak jak On rządzi wszechświatem).-E17'146 (TP 1960, s. 105)

Źródła: zob. też SB 2000, 76-79

Literatura o rozdziale Księga Psalmów 90

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Psalmów

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.