Księga Psalmów 145

Księga Psalmów, rozdział 145 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (21 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Psalmów 145 — Biblia Gdańska

1 Chwalebna pieśń Dawidowa. Wywyższać cię będę, Boże mój, królu mój! i błogosławić będę imieniowi twemu na wieki wieków.

2 Na każdy dzień błogosławić cię będę, a chwalić imię twoje na wieki wieków.

3 Pan wielki jest i bardzo chwalebny, a wielkość jego nie może być dościgniona.

4 Naród narodowi wychwalać będzie sprawy twoje, a mocy twoje opowiadać będą.

5 Ozdobę chwały wielmożności twojej, i dziwne twe sprawy wysławiać będę.

6 I moc strasznych uczynków twoich ogłaszać będą, i ja zacność twoję opowiadać będę,

7 Pamięć obfitej dobroci twojej wysławiać, o sprawiedliwości twojej śpiewać będą, mówiąc:

8 Dobrotliwy i miłosierny jest Pan, nierychły do gniewu, i wielkiego miłosierdzia.

9 Dobryć jest Pan wszystkim, a miłosierdzie jego nad wszystkiem sprawami jego.

10 Niech cię wysławiają, Panie! wszystkie sprawy twoje, a święci twoi niech ci błogosławią.

11 Sławę królestwa twego niech opowiadają, a o możności twojej niech rozmawiają;

12 Aby oznajmili synom ludzkim mocy jego, a chwałę i ozdobę królestwa jego.

13 Królestwo twoje jest królestwo wszystkich wieków, a panowanie twoje nie ustaje nad wszystkimi narodami.

14 Trzyma Pan wszystkich upadających, a podnosi wszystkich obalonych.

15 Oczy wszystkich w tobie nadzieję mają, a ty im dajesz pokarm ich czasu swojego.

16 Otwierasz rękę twoję, a nasycasz wszystko, co żyje, według upodobania twego.

17 Sprawiedliwy jest Pan we wszystkich drogach swoich, i miłosierny we wszystkich sprawach swoich.

18 Bliski jest Pan wszystkim, którzy go wzywają, wszystkim, którzy go wzywają w prawdzie.

19 Wolę tych czyni, którzy się go boją, a wołanie ich wysłuchiwa, i ratuje ich.

20 Strzeże Pan wszystkich, którzy go miłują; ale wszystkich niepobożnych wytraci.

21 Chwałę Pańską wysławiać będą usta moje; a błogosławić będzie wszelkie ciało imię święte jego na wieki wieków.

Komentarz do rozdziału: Księga Psalmów 145

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Psalmów 145:1

Epifania i Bazylea:

„Chwalebna pieśń Dawidowa” — PSALMY 145—150 są szczególnymi hymnami lub pieśniami chwały. Wszystkie psalmy, 146—150, zaczynają się i kończą słowami „Chwalcie Pana” — po hebrajska hallelujah. Ps. 145, napisany przez Dawida, jest niezrównanym psalmem chwały. Rabinowie tak wielce go cenią, iż sądzą, że jeśli ktoś z szczerym sercem powtarza go trzy razy dziennie, na pewno będzie cieszyć się błogosławieństwami przyszłego świata. Jest powiedziane, że było w zwyczaju pierwotnego Kościoła używać tego psalmu jako hymnu w porze południowego posiłku. (TP 1984, s. 66)

„Wywyższać cię będę, Boże mój, królu mój! i błogosławić będę imieniowi twemu na wieki wieków” — Dawid rozpoczyna ten psalm od wyrażenia zdecydowania, by chwalić wielkiego Boga i najwyższego Władcę wszystkich rzeczy. Jest zdecydowany chwalić Go i przynosić Mu zaszczyt przez całą wieczność.... Podobnie my jako Jego lud jesteśmy zdecydowani wychwalać wiecznie wszechmocnego i pełnego majestatu Jehowę. (TP 1984, s. 66)

Księga Psalmów 145:2

Epifania i Bazylea:

„Na każdy dzień błogosławić cię będę, a chwalić imię twoje na wieki wieków” — Będzie czynić tak każdego dnia i chwalić wiecznie wspaniałe Boże przymioty. Podobnie my jako Jego lud jesteśmy zdecydowani wychwalać wiecznie wszechmocnego i pełnego majestatu Jehowę. Błogosławimy Go - nie przez przydawanie czegokolwiek do Jego wielkości jako takiej — lecz przez ustawiczne ogłaszanie Jego wielkich przymiotów, w szczególności mądrości, sprawiedliwości, miłości i mocy przedstawionych we wspaniałym Planie wieków, a w ten sposób rozprzestrzeniamy bardziej znajomość Jego wielkości. (TP 1984, s. 66)

Księga Psalmów 145:3

Epifania i Bazylea:

„Pan wielki jest i bardzo chwalebny, a wielkość jego nie może być dościgniona” — Jehowa jest rzeczywiście wielki i przewyższający wszystkich. Należy Go wielce wychwalać. Wielkość Boga jest niezgłębiona — jest niemożliwą rzeczą dla Jego stworzeń ogarnąć Go w zupełności we wszystkich szczegółach Jego istoty, przymiotów, myśli i dzieł. (TP 1984, s. 66)

Księga Psalmów 145:4

Epifania i Bazylea:

„Naród” — nauczającą generacją jest M.St. (TP 1932, s. 77)

„narodowi” — nauczaną generacją jest klasa restytucyjna w 1000-leciu. (TP 1932, s. 77)

„wychwalać będzie sprawy twoje, a mocy twoje opowiadać będą” — Każde pokolenie wychwalać będzie Jego rozliczne wielkie i wspaniałe dzieła następnemu pokoleniu. W wyniku tego, po jasnym przedstawieniu wszystkim w Królestwie wielkich czynów Bożych na korzyść każdego człowieka, wszyscy ogłoszą Jego Plan i będą za to Go chwalić. (TP 1984, s. 66)

Księga Psalmów 145:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Wysławiać będę” — Rozmyślać nad:

„Ozdobą chwały” — Z punktu zapatrywania się przeciętnego chrześcijanina, Bóg jest jedyną istotą chwalebną, pełną majestatu.

„Dziwne twe sprawy” — Wyrok śmierci wydany na rodzaj ludzki. Dzieło odkupienia przez Chrystusa i przyszłe dzieło odkupienia ludzkości.

Epifania i Bazylea:

„Ozdobę chwały wielmożności twojej, i dziwne twe sprawy wysławiać będę” — Lud Boży, a najbardziej oświeceni i poświęceni, jest zdecydowany wysławiać Boga w przymiotach Jego majestatu i cudownych dziełach. (TP 1984, s. 66)

Księga Psalmów 145:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Ogłaszać będę” — Świat w ogólności nie ocenia chwalebnego charakteru Boga.

Epifania i Bazylea:

„I moc strasznych uczynków twoich ogłaszać będą, i ja zacność twoję opowiadać będę” — włączając sądy nad złoczyńcami. (TP 1984, s. 66)

Księga Psalmów 145:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Obfitej dobroci” — Głośno będzie obwoływana.

„Pamięć” — Pamiątka daru Bożego z Syna Swego.

Epifania i Bazylea:

„Pamięć obfitej dobroci twojej wysławiać, o sprawiedliwości twojej śpiewać będą, mówiąc” — Jest zdecydowany szeroko ogłaszać innym mową, pismem i pieśnią wspomnienie wielkiej wspaniałomyślności i sprawiedliwości Boga, przede wszystkim jako objawionych w Jego wielkim Planie wieków. (TP 1984, s. 66,67)

Księga Psalmów 145:8

Epifania i Bazylea:

„Dobrotliwy i miłosierny jest Pan, nierychły do gniewu, i wielkiego miłosierdzia” — Jehowa jest istotnie chwalebny, bardzo litościwy i nieskwapliwy, pobłażliwy i wielce miłujący. (TP 1984, s. 67)

Księga Psalmów 145:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Miłosierdzie Jego” — Pamięć Jego nigdy nie zawodzi. Jego sąd nigdy się nie myli. Jego plany nie upadają. Jego czujność nie ustaje.

Epifania i Bazylea:

„Dobryć jest Pan wszystkim, a miłosierdzie jego nad wszystkiem sprawami jego” — Jest wielkoduszny wobec wszystkich a Jego wielkie miłosierdzie rozciąga się nad wszystkimi. (TP 1984, s. 67)

Księga Psalmów 145:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Święci Twoi” — Święci Pańscy podczas żniw (liczba mnoga, gdyż jest dwie części żniwa. Pierwsza dla Kościoła - dla prawdziwej winnicy Ojca Niebiańskiego; i druga dla winnicy ziemskiej).

Epifania i Bazylea:

„Niech cię wysławiają, Panie! wszystkie sprawy twoje, a święci twoi niech ci błogosławią” — Wszystkie dzieła będą rzeczywiście wysławiać i błogosławić Jehowę. Szczególnie będą to czynić jednostki Jemu poświęcone. (TP 1984, s. 67)

Księga Psalmów 145:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Sławę” — Chwalebne zbawienie rodzaju ludzkiego będzie okazane tak żywym, jak i umarłym po ich wzbudzeniu z grobów.

„Królestwa Twego” — Tysiącletnie Królestwo Chrystusowe.

„O możności twojej” — Obezwładnienie szatana, zniszczenie grzechu, uleczenie ludzi moralnie, fizycznie i umysłowo, wzbudzenie umarłych, przyprowadzenie posłusznych do doskonałości.

Epifania i Bazylea:

„Sławę królestwa twego niech opowiadają, a o możności twojej niech rozmawiają” — oświadczające słowem, śpiewem i drukiem chwałę Jego Królestwa w niebiańskiej i ziemskiej fazie, włączając ustanowienie przez Niego panowania na ziemi w Tysiącleciu i potem na wieki wieczne po Tysiącleciu — wszystko to będzie dokonane Jego wszechmocą. (TP 1984, s. 67)

Księga Psalmów 145:12

Epifania i Bazylea:

„Aby oznajmili synom ludzkim mocy jego, a chwałę i ozdobę królestwa jego” — Oświecony, lojalny lud Boży stale głosi o dziełach Boskiej wszechmocy jako objawionej w Jego Słowie i Planie oraz o cudownym i wspaniałym majestacie Jego Królestwa, włączając szczególnie ziemską fazę. (TP 1984, s. 67)

Księga Psalmów 145:13

Epifania i Bazylea:

„Królestwo twoje jest królestwo wszystkich wieków, a panowanie twoje nie ustaje nad wszystkimi narodami” — Lud ten ogłasza, iż Królestwo Jego jest wieczne, obejmujące ziemską fazę i nie trwające tylko przez tysiąc lat, lecz wiecznie. (TP 1984, s. 67)

Księga Psalmów 145:14

Epifania i Bazylea:

„Trzyma Pan wszystkich upadających, a podnosi wszystkich obalonych” — Jehowa podnosi lojalne w sercu osoby, które upadłszy pokutują (Ps. 37:23,24; Przyp. 24:16; Gal. 6:1) i te które są „spracowane i obciążone” (Mat. 11:28—30). (TP 1984, s. 67)

Księga Psalmów 145:15

Epifania i Bazylea:

„Oczy wszystkich w tobie nadzieję mają, a ty im dajesz pokarm ich czasu swojego” — Oczy tych wszystkich z nadzieją są zwrócone na Niegu i w miarę jak Jemu otwierają swe serca On żywi ich obficie cenną Prawdą na czasie. (TP 1984, s. 67)

Księga Psalmów 145:16

Epifania i Bazylea:

„Otwierasz rękę twoję, a nasycasz wszystko, co żyje, według upodobania twego” — Gdy On otwiera Swą łaskawą rękę zaspokaja słuszne pragnienia wszystkich. (TP 1984, s. 67)

Księga Psalmów 145:17

Epifania i Bazylea:

„Sprawiedliwy jest Pan we wszystkich drogach swoich, i miłosierny we wszystkich sprawach swoich” — Nasz Ojciec Niebiański jest istotnie w pełni sprawiedliwy. (TP 1984, s. 67)

Księga Psalmów 145:18

Epifania i Bazylea:

„Bliski jest Pan wszystkim, którzy go wzywają, wszystkim, którzy go wzywają w prawdzie” — W Swej wielkiej łaskawości jest bliski tym wszystkim, którzy Go wzywają i pragną Jego Prawdy. Ci wszyscy, którzy serdecznie pragną pozostawać nadal w Jego Słowie będą znali Prawdę i będą przez nią poświęceni, a Prawda uczyni ich wolnymi. (TP 1984, s. 67)

Księga Psalmów 145:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Którzy się Go boją” — Doskonała miłość do Boga wyrzuca precz bojaźń do Niego.

Epifania i Bazylea:

„Wolę tych czyni, którzy się go boją, a wołanie ich wysłuchiwa, i ratuje ich” — Bóg spełni wszystkie właściwe pragnienia, wysłucha wołania do Niego skierowane i we właściwym czasie ich wyzwoli. (TP 1984, s. 67)

Księga Psalmów 145:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Ale niepobożnych” — Szatana i tych, którzy świadomie sprzeciwiają się Bogu.

„Wytraci” — Nie mękami. "Niepobożni poginą, a nieprzyjaciele Pańscy jako tłustość barania z dymem niszczeje, tak oni zniszczeją", Psalm 37:20. "Pomstę poniosą wieczne zatracenie", 2 Tes.1:9.

Epifania i Bazylea:

„Strzeże Pan wszystkich, którzy go miłują; ale wszystkich niepobożnych wytraci” — Jehowa Swą Wszechmocą i przemagającą opatrznością będzie chronił duchowe życie Swego prawdziwego ludu, życie tych, którzy miłują Go najbardziej. Ci wszyscy, którzy dobrowolnie i uparcie będą miłowali zło i źle postępowali zostaną ostatecznie unicestwieni we wtórej śmierci. (TP 1984, s. 67)

Księga Psalmów 145:21

Epifania i Bazylea:

„Chwałę Pańską wysławiać będą usta moje; a błogosławić będzie wszelkie ciało imię święte jego na wieki wieków” — Lud Boży jest zdecydowany ustami swymi sławić chwałę Jego przy wszelkiej nadarzającej się okazji. Niech cała ludzkość przynosi zaszczyt Jego wspaniałej mądrości, sprawiedliwości, miłości i mocy na wieki wieczne. Alleluja! (TP 1984, s. 67)

Literatura o rozdziale Księga Psalmów 145

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Psalmów

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.