Księga Psalmów 32

Księga Psalmów, rozdział 32 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (11 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Psalmów 32 — Biblia Gdańska

1 Pieśń Dawidowa nauczająca. Błogosławiony człowiek, któremu odpuszczono nieprawość, a którego zakryty jest grzech.

2 Błogosławiony człowiek, któremu nie poczyta Pan nieprawości, a w którego duchu nie masz zdrady.

3 Gdym milczał, schnęły kości moje w narzekaniu mojem na każdy dzień.

4 Ponieważ we dnie i w nocy ociężała nademną ręka twoja, obróciła się wilgotność moja w suszę letnią. Sela.

5 przetoż grzech mój oznajmiłem tobie, a nieprawości mojej nie kryłem. Rzekłem: Wyznam na się przestępstwa moje Panu, a tyś odpuścił nieprawość grzechu mego. Sela.

6 Oto się tobie będzie modlił każdy święty, czasu, którego możesz być znaleziony, a choć wzbiorą powodzi wód wielkich, przecież go nie dosięgną.

7 Tyś jest ucieczką moją; od uciśnienia zachowasz mię, i piosnkami radosnego wybawienia uraczysz mię. Sela.

8 Dam ci rozum, i nauczę cię drogi, po której masz chodzić; dam ci radę, obróciwszy na cię oko moje.

9 Nie bądźcież jako koń, albo jako muł, którzy rozumu nie mają, których gęby uzdą i wędzidłem kiełznać musisz, aby się na cię nie porywały.

10 Wiele boleści przypada na złośnika; ale ufającego w Panu miłosierdzie ogarnie.

11 Weselcie się w Panu, i radujcie się sprawiedliwi, a wykrzykajcie wszyscy, którzyście serca szczerego.

Komentarz do rozdziału: Księga Psalmów 32

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Psalmów 32:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Błogosławiony człowiek” — W pierwszym znaczeniu psalmista Dawid.

„Którego grzech” — Przeciw Uriaszowi.

„Zakryty” — Lecz nie znaczy, że aż do czasu zmartwychwstania.

Epifania i Bazylea:

„którego zakryty jest grzech” — przed Boskim wzrokiem z tytułu przyszłej zasługi Okupu Mesjasza. (TP 1981, s. 7)

Księga Psalmów 32:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie poczyta” — Tak długo, dopóki szuka Boga w wierze i szczerości, i odrzuca od siebie grzech.

„Nie ma zdrady” — Obłudy lub podstępu, którego postępowanie jest jawne, a nie tajemnicze.

Księga Psalmów 32:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Gdybym milczał” — Nie wynurzył swego grzechu przed Bogiem, ani prosił o przebaczenie.

Księga Psalmów 32:4

Epifania i Bazylea:

„Sela” — znak muzyczny prawdopodobnie pokazujący, że ma nastąpić pauza i że muzyka sama gra dalej. (TP 1959, s. 62)

Księga Psalmów 32:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Możesz być znaleziony” — Zanim opanuje zatwardziałość serca i wejdzie na złą drogę. Doświadczenie Dawida nauczyło go, że tak długo. jak znajdował się w stanie grzechu bez pokuty, co dzień dalej był od społeczności z Bogiem.

„Przecież” — Jeżeli grzesznik wyzna grzech i będzie żałował swego postępku.

„Powodzi wód” — Nawałność ucisku.

Epifania i Bazylea:

„Oto się tobie” — przyczyną -- miłosierdzie Boże. (TP 1959, s. 67)

„będzie modlił każdy święty, czasu, którego może być znaleziony” — zanim ich serca staną się nieczułe i zaczną źle postępować. (TP 1959, s. 67)

Księga Psalmów 32:7

Epifania i Bazylea:

„Tyś jest ucieczką moją” — Tutaj Dawid zdaje się mówić proroczo za lud Boży przy końcu W.Ew. (TP 1959, s. 68)

Księga Psalmów 32:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Oko moje” — Ci, którzy jedynie przez strofowania i karania są prowadzeni drogą sprawiedliwości, nie mogą być policzeni do klasy zwycięzców Małego Stadka.

Źródła: MANNA - 23 LUTEGO

Epifania i Bazylea:

„i nauczę cię drogi” — Nauczanie można określić jako przyprowadzanie kogoś do znajomości. (TP 1957, s. 1)

„oko moje” — Oko jest symbolem mądrości. Bóg czyni Jezusa dla sprawiedliwych Swoją mądrością, a Jezus z kolei używa Biblii, aby im radzić i oświecać ich ścieżkę. (TP 1959, s. 69) Biblia w podrzędnym znaczeniu jest okiem Bożym, Jego mądrością, przez którą On nam daje rady. W innym znaczeniu Jego oko odnosi się do narzędzi mówczych Jego Syna, którzy tłumaczą nam Biblię. (TP 1957, s. 1) Można rozumieć, że to oznacza, iż Pańskie oko będzie nad nami czuwało, że On może nam udzielić potrzebnej, właściwej rady. To wyrażenie może być też przedstawione w widowisku, oglądanym przez niejednego z nas, chodzi o konia kierowanego bez lejców i uzdy, kierowanego po prostu okiem i przez obserwowanie znaków wyrażających wolę pana — zwierzę nie było niczym skrępowane. Jednakże to odnosi się do tych, które były wyjątkowo ćwiczone. Koń i muł, jak mówi następny wiersz, nie mają rozumu i wymagają wędzidła oraz uzdy, by mogły nam służyć właściwie. Udzielone nam upomnienie wskazuje, abyśmy nie byli tak prowadzeni, gdyż taki sposób jest nie do przyjęcia przez Pana. On szuka takich, którzy Go chwalą „w duchu i w prawdzie”. (TP 1983, s. 39)

Źródła: MANNA - 23 LUTEGO

Księga Psalmów 32:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie porywały” — Aby się do ciebie zbliżył.

Epifania i Bazylea:

„Nie bądźcie jako” — Przymusowe posłuszeństwo jest dla zwierząt. Wolne i chętne posłuszeństwo jest dla poświęconego dziecka Bożego, które czci Boga w duchu i Prawdzie, które pragnie służyć Jemu ze zrozumieniem i poświęceniem. (TP 1959, s. 70) Bóg chciałby, aby Jego rozumne stworzenia służyły Mu inteligentnie i bez zniewolenia. (TP 1973, s. 53)

Księga Psalmów 32:10

Epifania i Bazylea:

„Wiele boleści” — Straty ich są wielkie, ich smutki, strapienia i kary są liczne i coraz sroższe. (TP 1959, s. 70)

„ale ufającego w Panu” — Ufność Bogu oznacza i wymaga odstąpienia od nieprawości. (TP 1959, s. 70) Ci, którzy ufają Panu, mają we wszystkich zewnętrznych przejawach życia tyle smutków, co ich mniej pobożni bliźni. Pomimo tego Boska obietnica jest pewna i Jego łaska wystarczająca dla nich. Mogą oni spoczywać w upewnieniu, że „wszystkie rzeczy dopomagają ku dobremu” (Rzym. 8:28) tym, którzy radują się w ucisku. (TP 1983, s. 39)

„miłosierdzie ogarnie” — Taki znajduje Boże miłosierdzie, które go zawsze ogarnia. (TP 1959, s. 70)

Księga Psalmów 32:11

Epifania i Bazylea:

„sprawiedliwi” — Wyrażenie "sprawiedliwi" o których tu mowa, nie mają być uważani za zupełnie sprawiedliwych. Oni są raczej uważani za sprawiedliwych przez Boga z powodu wiary ich serc i pragnień osiągnięcia posłuszeństwa Jego woli. (TP 1959, s. 68)

Literatura o rozdziale Księga Psalmów 32

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Psalmów

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.