Księga Psalmów 149

Księga Psalmów, rozdział 149 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (9 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Psalmów 149 — Biblia Gdańska

1 Halleluja. Śpiewajcie Panu pieśń nową; chwała jego niechaj zabrzmi w zgromadzeniu świętych.

2 Wesel się, Izraelu! w Twórcy swoim; synowie Syońscy! radujcie się w królu swoim.

3 Chwalcie imię jego na piszczałkach; na bębnie i na harfie grajcie mu.

4 Albowiem się kocha Pan w ludu swym; pokornych zbawieniem uwielbia.

5 Radować się będą święci w chwale Bożej, a śpiewać będą w pokojach swych.

6 Wysławiania Boże będą w ustach ich, a miecz na obie strony ostry w rękach ich,

7 Aby wykonywali pomstę nad poganami, a karali narody;

8 Aby wiązali pętami królów ich, a szlachtę ich okowami żelaznemi;

9 Aby postąpili z nimi według prawa zapisanego.Tać jest sława wszystkich świętych jego. Halleluja.

Komentarz do rozdziału: Księga Psalmów 149

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Psalmów 149:5

Paruzja (C.T. Russell):

„W pokojach swych” — W stanie doskonałego pokoju.

Epifania i Bazylea:

„Radować się będą święci w chwale Bożej” — Kościół będąc jeszcze w ciele, ma na zawsze być wyzwolony od Babilońskiego ucisku i będąc w ciele ma doświadczyć Chwały Psalmu 149:5-9|. (TP 1926, s. 100)

Księga Psalmów 149:6

Epifania i Bazylea:

„miecz na obie strony ostry” — Boskie przymioty były prawdziwie mieczem na obie strony ostrym, który na prawo i lewo ciął czynicieli zła. (TP 1961, s. 79)

Księga Psalmów 149:7

Epifania i Bazylea:

„aby wykonywali ...” — to wszystko było wykonane od jesieni 1914 do jesieni 1916 roku. (TP 1936, s. 69) 16.09.1914 całe 144000, którzy stanowią Ciało Chrystusowe... królowali wtedy w ograniczonym sensie, ponieważ "wykonywali pomstę według prawa zapisanego". (TP 1957, s. 4) Ostatnie spłodzenie z Ducha miało miejsce 16.09.1914 roku. (TP 1957, s. 4)

„pomstę” — w duchowym znaczeniu kary nad ludem. (TP 1961, s. 89)

„a karali” — duchowo. (TP 1972, s. 68)

Księga Psalmów 149:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Aby wiązali królów” — Powstrzymali ich od czynienia złego.

„Okowami żelaznymi” — Ponieważ nie poddadzą się dobrowolnie.

Epifania i Bazylea:

„Aby wiązali pętami... i okowami” — przez wyjawianie ich złych czynów przed całym światem. (TP 1954, s. 19) Jest tu literalnie opisane udeerzenie Jordanu przez Eliasza, które zawiera w sobie: (TP 1961, s. 78) 1/ Prawdziwe i niezbite przedstawienie złych czynów gwałcących złotą regułę, które zostały popełnione przez panujących władców przypisujących sobie prawo rządzenia z Boskiego upoważnienia; przez duchowieństwo twierdżace, że spełnia swój urząd z Boskiego upoważnienia; przez arystokrację dowodzącą, że posiada swoje własności, posiadłości i tytuły na podstawie specjalnego przywileju z Boskiego upoważnienia; jak również przez wodzów pracy, którzy pewne prawa przypisują sobie także na podstawie Boskiego upoważnienia. (TP 1961, s. 78) 2/ Oznajmienie wyroku o zniszczeniu tych instytucji, które twierdziły jakoby posiedały i wykonywały swe władze z Boskiego upoważnienia. (TP 1961, s. 78) 3/ Ogłoszenie zwolnienia ich od sprawowania tego urzędu i danie wyroku wymierzonej kary przeciwko tym wszystkim, którzy twierdzili jakoby posiadali i wykonywali swe władze według tego prawa. (TP 1961, s. 78)

Księga Psalmów 149:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Tać jest sława” — Udział w obaleniu władzy pogan i ustanowieniu Królestwa Chrystusowego.

Epifania i Bazylea:

„Tać jest sława wszystkich świętych jego” — Dzieło, które słudzy Pana w czasie tych dwóch lat (1914-1916) wykonywali było chwałą, lub szczególną sławą udzieloną świętym na samym końcu Wieku. W sławie tej miał brać udział nawet ostatni z powołanych członków M.St. (TP 1961, s. 78,79) W czasie od 20 września 1914 roku do listopada 1916 roku nastąpiła „chwała" przedstawiona w Ps. 149:5—9 — sława specjalnych przywilejów służby, „aby wykonywali ogłaszali, pomstę nad narodami", „karząc królów i książąt oraz ich zwolenników przez stwierdzenie faktów i danie dowodów, wobec całego świata ich złego postępowania, dowodów przyrównanych do okowów i łańcuchów". Ten ustęp przez wyrażenie „tac jest sława wszystkich świętych jego" wskazuje, że w tej sławie będzie miał udział nawet ostatni członek Maluczkiego Stadka. (TP 1975, s. 5)

Literatura o rozdziale Księga Psalmów 149

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Psalmów

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.