Księga Psalmów 49

Księga Psalmów, rozdział 49 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (20 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Psalmów 49 — Biblia Gdańska

1 Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego psalm.

2 Słuchajcie tego wszystkie narody; bierzcie to w uszy wszyscy mieszkający na okręgu ziemi!

3 Tak z ludu pospolitego, jako z ludzi zacnych, tak bogaty jako ubogi!

4 Usta moje będą opowiadały mądrość, a myśl serca mego roztropność.

5 Nakłonię do przypowieści ucha mego, wyłożę przy harfie zagadkę moję.

6 Przeczże się mam bać we złe dni, aby mię nieprawość tych, którzy mię depczą, miała ogarnąć?

7 Którzy ufają bogactwom swoim, a w mnóstwie dostatków swoich chlubią się.

8 Gdyż brata swego nikt żadnym sposobem nie odkupi, ani może dać Bogu okupu jego zań.

9 (Albowiem drogi jest okup duszy ich, i nie może się ostać na wieki.)

10 Aby żył na wieki, a nie oglądał grobu.

11 Bo widzimy, iż i mądrzy umierają, głupi i szalony zarówno giną, a zostawiają, obcym bogactwa swoje.

12 Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.

13 Ale człowiek we czci nie zostaje, podobnym będąc bydlętom, które giną.

14 Takowa myśl ich głupstwem ich jest, a przecież potomkowie ich pochwalają to usty swemi. Sela.

15 Jako owce w grobie złożeni będą, śmierć ich strawi; ale sprawiedliwi panować będą nad nimi z poranku, a kształt ich zniszczony będzie w grobie, gdy ustąpią z mieszkania swego.

16 Ale Bóg wykupi duszę moję z mocy grobu, gdy mię przyjmie. Sela.

17 Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.

18 Bo umierając nie weźmie nic z sobą, ani za nim zstąpi sława jego.

19 A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:

20 Przecież musi iść za rodziną ojców swych, a na wieki nie ogląda światłości. Owóż człowiek, który jest we czci, a nie zrozumiewa tego, podobny jest bydlętom, które giną.

Komentarz do rozdziału: Księga Psalmów 49

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Psalmów 49:1

Epifania i Bazylea:

„śpiewakowi z synów Korego” — Kore zginął razem ze swymi sprzymierzeńcami, Datanem i Abironem, wtedy, gdy pochłonęła ich ziemia (4 Moj. 16:31–33). Z opisu biblijnego można przypuszczać, że razem ze spiskowcami zginęły całe rodziny w swoich namiotach. Z pewnością zginęli wszyscy, którzy byli w namiotach; skoro jednak potomkowie Korego stali się później wybitnymi w służbie lewickiej, oczywistym jest, iż jego synowie ocaleli. Prawdopodobnie mieszkali w innych namiotach lub też należeli do tych, którzy na polecenie Mojżesza odłączyli się od spiskowców. Nie ma powodu do przypuszczeń, że synowie Korego w chwili śmierci ojca byli dziećmi. (TP 1994, s. 56) Potomkowie Korego zostali wyznaczeni przez Dawida do urzędu strzeżenia drzwi świątyni i śpiewania pieśni pochwalnych. W istocie rzeczy zajmowali znaczące miejsce w chóralnej służbie świątyni, i kilka psalmów (42, 44–49, 84, 85, 87, 88) zostało przypisanych im. Wyrażenie „synom Korego” oznacza albo pochodzenie albo ogół osób zainteresowanych świętymi pieśniami i muzyką — bractwo jakiegoś stowarzyszenia lub ciąg grup wywodzących się z ruchów z czasów Dawida. (Asaf, Etan i Jedytun byli pomocniczymi prorokami z muzyką instrumentalną i pieśniami — wszyscy określani mianem „synowie Korego”). Z historycznego punktu widzenia to Dawid zorganizował śpiewaków i muzyków w rozwiniętą strukturę w służbie świątyni. (TP 1994, s. 56)

Księga Psalmów 49:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Nikt” — Urodzonych z Adama będących pod przekleństwem. Ponieważ nie masz sprawiedliwego ani jednego.

„Nie odkupi brata” — Gdyż Adam i wszyscy z nim zostali potępieni. Dlatego nie mogą zadośćuczynić sprawiedliwości przeciwko nim samym.

Epifania i Bazylea:

„Gdyż brata swego nikt żadnym sposobem nie odkupi, ani może dać Bogu okup jego zań” — Cały rodzaj Adamowy był pod tym samym wyrokiem śmierci, nikt więc nie mógł dla siebie otrzymać życia i nie było nikogo kto by mógł odkupić swego brata lub dać Bogu za niego okup — wszyscy byli pod wyrokiem śmierci i w procesie umierania. (TP 1968, s. 51)

Księga Psalmów 49:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Domy ich” — Ich rodziny.

Księga Psalmów 49:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Jako owce” — Literalnie nie są chowane w grobach, lecz w unicestwieniu na zawsze.

„W grobie” — Szeol, w stanie śmierci.

„Sprawiedliwi” — "Święci będą sądzili świat", 1 Kor.6:2.

„Panować nad nimi” — Rządzić ich laską żelazną.

„Z poranka” — Na świtaniu Tysiąclecia.

Epifania i Bazylea:

„a kształt ich zniszczony będzie” — oni przestaną istnieć. (TP 1984, s. 56)

Księga Psalmów 49:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Wykupi duszę moją” — Przez okup Jezusa Chrystusa. Dusza (Adam) była skazana na śmierć.

„Z mocy grobu” — Z szeolu, od śmierci.

Księga Psalmów 49:20

Epifania i Bazylea:

- - - - -

komentarz do Ps. 49:21:

„Jest we czci” — Podniesiony do ludzkiej doskonałości przez proces restytucji.

„Nie zrozumiewa” — Nie ocenia co Chrystus dla niego uczynił.

Literatura o rozdziale Księga Psalmów 49

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Psalmów

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.