Księga Psalmów 47

Księga Psalmów, rozdział 47 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (9 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Psalmów 47 — Biblia Gdańska

1 Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego pieśń.

2 Wszystkie narody klaskajcie rękoma, wykrzykajcie Bogu głosem wesela.

3 Albowiem Pan najwyższy, straszny, jest królem wielkim nad wszystką ziemią.

4 Podbija ludzi pod moc naszę, a narody pod nogi nasze.

5 Obrał nam za dziedzictwo nasze chwałę Jakóba, którego umiłował. Sela.

6 Wstąpił Bóg z krzykiem; Pan wstąpił z głosem trąby.

7 Śpiewajcież Bogu, śpiewajcie; śpiewajcież królowi naszemu, śpiewajcie.

8 Albowiem Bóg królem wszystkiej ziemi; śpiewajcież rozumnie.

9 Króluje Bóg nad narodami; Bóg siedzi na świętej stolicy swojej. Książęta narodów przyłączyli się do ludu Boga Abrahamowego; albowiem Boże są tarcze ziemskie; skąd on zacnie jest wywyższony.

Komentarz do rozdziału: Księga Psalmów 47

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Psalmów 47:1

Epifania i Bazylea:

„śpiewakowi z synów Korego” — Kore zginął razem ze swymi sprzymierzeńcami, Datanem i Abironem, wtedy, gdy pochłonęła ich ziemia (4 Moj. 16:31–33). Z opisu biblijnego można przypuszczać, że razem ze spiskowcami zginęły całe rodziny w swoich namiotach. Z pewnością zginęli wszyscy, którzy byli w namiotach; skoro jednak potomkowie Korego stali się później wybitnymi w służbie lewickiej, oczywistym jest, iż jego synowie ocaleli. Prawdopodobnie mieszkali w innych namiotach lub też należeli do tych, którzy na polecenie Mojżesza odłączyli się od spiskowców. Nie ma powodu do przypuszczeń, że synowie Korego w chwili śmierci ojca byli dziećmi. (TP 1994, s. 56) Potomkowie Korego zostali wyznaczeni przez Dawida do urzędu strzeżenia drzwi świątyni i śpiewania pieśni pochwalnych. W istocie rzeczy zajmowali znaczące miejsce w chóralnej służbie świątyni, i kilka psalmów (42, 44–49, 84, 85, 87, 88) zostało przypisanych im. Wyrażenie „synom Korego” oznacza albo pochodzenie albo ogół osób zainteresowanych świętymi pieśniami i muzyką — bractwo jakiegoś stowarzyszenia lub ciąg grup wywodzących się z ruchów z czasów Dawida. (Asaf, Etan i Jedytun byli pomocniczymi prorokami z muzyką instrumentalną i pieśniami — wszyscy określani mianem „synowie Korego”). Z historycznego punktu widzenia to Dawid zorganizował śpiewaków i muzyków w rozwiniętą strukturę w służbie świątyni. (TP 1994, s. 56)

Księga Psalmów 47:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Podbija ludzi” — Mocą swoją.

Księga Psalmów 47:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Z głosem trąby” — Jubileuszowa trąba (7-go tysiąclecia od Adama) zwiastująca wolność i wiedzę.

Epifania i Bazylea:

„Pan wystąpił z głosem trąby” — przedstawia naszego Pana i Jego wierny lud, ogłaszających posłannictwo przeciwko licznym błędom w Żniwie Wieku Ewangelii. (TP 1995, s. 3,4)

Literatura o rozdziale Księga Psalmów 47

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

• Sztandar Biblijny nr 85 (1995) — w. 6
• Chwała — Niebiańska Manna, w. 1

Wszystkie rozdziały: Księga Psalmów

• Ps. 1
• Ps. 2
• Ps. 3
• Ps. 4
• Ps. 5
• Ps. 6
• Ps. 7
• Ps. 8
• Ps. 9
• Ps. 10
• Ps. 11
• Ps. 12
• Ps. 13
• Ps. 14
• Ps. 15
• Ps. 16
• Ps. 17
• Ps. 18
• Ps. 19
• Ps. 20
• Ps. 21
• Ps. 22
• Ps. 23
• Ps. 24
• Ps. 25
• Ps. 26
• Ps. 27
• Ps. 28
• Ps. 29
• Ps. 30
• Ps. 31
• Ps. 32
• Ps. 33
• Ps. 34
• Ps. 35
• Ps. 36
• Ps. 37
• Ps. 38
• Ps. 39
• Ps. 40
• Ps. 41
• Ps. 42
• Ps. 43
• Ps. 44
• Ps. 45
• Ps. 46
• Ps. 47
• Ps. 48
• Ps. 49
• Ps. 50
• Ps. 51
• Ps. 52
• Ps. 53
• Ps. 54
• Ps. 55
• Ps. 56
• Ps. 57
• Ps. 58
• Ps. 59
• Ps. 60
• Ps. 61
• Ps. 62
• Ps. 63
• Ps. 64
• Ps. 65
• Ps. 66
• Ps. 67
• Ps. 68
• Ps. 69
• Ps. 70
• Ps. 71
• Ps. 72
• Ps. 73
• Ps. 74
• Ps. 75
• Ps. 76
• Ps. 77
• Ps. 78
• Ps. 79
• Ps. 80
• Ps. 81
• Ps. 82
• Ps. 83
• Ps. 84
• Ps. 85
• Ps. 86
• Ps. 87
• Ps. 88
• Ps. 89
• Ps. 90
• Ps. 91
• Ps. 92
• Ps. 93
• Ps. 94
• Ps. 95
• Ps. 96
• Ps. 97
• Ps. 98
• Ps. 99
• Ps. 100
• Ps. 101
• Ps. 102
• Ps. 103
• Ps. 104
• Ps. 105
• Ps. 106
• Ps. 107
• Ps. 108
• Ps. 109
• Ps. 110
• Ps. 111
• Ps. 112
• Ps. 113
• Ps. 114
• Ps. 115
• Ps. 116
• Ps. 117
• Ps. 118
• Ps. 119
• Ps. 120
• Ps. 121
• Ps. 122
• Ps. 123
• Ps. 124
• Ps. 125
• Ps. 126
• Ps. 127
• Ps. 128
• Ps. 129
• Ps. 130
• Ps. 131
• Ps. 132
• Ps. 133
• Ps. 134
• Ps. 135
• Ps. 136
• Ps. 137
• Ps. 138
• Ps. 139
• Ps. 140
• Ps. 141
• Ps. 142
• Ps. 143
• Ps. 144
• Ps. 145
• Ps. 146
• Ps. 147
• Ps. 148
• Ps. 149
• Ps. 150

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.