Księga Psalmów 89

Księga Psalmów, rozdział 89 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (52 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Psalmów 89 — Biblia Gdańska

1 Nauczający (złożony) od Etana Ezrahytczyka.

2 O miłosierdziach Pańskich na wieki śpiewać będę; od narodu do narodu opowiadać będę usty swemi prawdę twoję.

3 Rzekłem bowiem: Miłosierdzie na wieki budowane będzie; na niebiosach utwierdziłeś prawdę twoję, o którejś rzekł:

4 Postanowiłem przymierze z wybranym moim: przysiągłem Dawidowi, słudze swemu,

5 Że aż na wieki utwierdzę nasienie twoje, a zbuduję od narodu do narodu stolicę twoję.Sela.

6 Przetoż, Panie! wysławiają niebiosa cud twój, i prawdę twoję w zgromadzeniu świętych.

7 Albowiem któż na niebie przyrównany może być Panu? kto podobien jest Panu między synami mocarzów?

8 I w zgromadzeniu świętych bardzo jest Bóg straszliwy, a straszny nade wszystkich, którzy są około niego.

9 Panie, Boże zastępów! któż jest jakoś ty, Pan mocny? bo prawda twoja jest około ciebie.

10 Ty panujesz nad nadętością morską; gdy się podnoszą nawałności jego, ty je skracasz.

11 Tyś potawrł Egipt jako zranionego; mocą ramienia twego rozproszyłeś nieprzyjaciół twoich.

12 Twojeć są niebiosa, twoja też i ziemia; okrąg świata i pełność jego tyś ugruntował.

13 Tyś stworzył północy i południe; Tabor i Hermon śpiewają o imieniu twojem.

14 Ramię twoje mocne jest; można jest ręka twoja, a wywyższona jest prawica twoja.

15 Sprawiedliwość i sąd są gruntem stolicy twojej; miłosierdzie i prawda uprzedzają oblicze twoje.

16 Błogosławiony lud, który zna dźwięk twój; Panie! w światłości oblicza twego chodzić będą.

17 W imieniu twojem weselić się będą każdego dnia, a w sprwiedliwości twojej wywyższać się będą.

18 Boś ty jest chwałą mocy ich, a za wolą twoją wywyższy się róg nasz.

19 Bo od Pana jest tarcza nasza, a od świętego Izraelskiego król nasz.

20 W on czas mówiąc w widzeniu do świętego twego rzekłeś: Położyłem ratunek w ręku mocarza, wywyższyłem wybranego z ludu.

21 Znalazłem Dawida, sługę mego; olejkiem świętym moim pomazałem go.

22 Przetoż ręka moja będzie stała przy nim, a ramię moje posili go.

23 Nie uciśnie go nieprzyjaciel, a syn nieprawości nie utrapi go.

24 Bo potrę przed twarzą jego przeciwników jego, a tych, którzy go mają w nienawiści, porażę.

25 Nadto prawda moja i miłosierdzie moje z nim będzie, a w imieniu mojem wywyższony będzie róg jego.

26 I położę na morzu rękę jego i na rzekach prawicę jego.

27 On wołając rzecze: Tyś ojciec mój, Bóg mój, i skała zbawienia mego,

28 Ja go też za pierworodnego wystawię, i za wyższego nad królami ziemi.

29 Na wieki mu zachowam miłosierdzie moje, a przymierze moje stałe będzie przy nim.

30 I uczynię, że na wieki będzie trwało nasienie jego, a stolica jego jako dni niebios.

31 Ale jeźliby synowie jego opuścili zakon mój, a w sądach moich nie chodzili;

32 Jeźliby ustawy moje splugawili, a przykazań moich nie przestrzegali:

33 Tedy nawiedzę rózgą przestępstwo ich, a karaniem nieprawość ich.

34 Ale miłosierdzia swego nie odejmę od niego, ani skłamię przeciw prawdzie mojej.

35 Nie splugawię przymierza mego, a tego, co wyszło z ust moich, nie odmienię.

36 Razem przysiągł przez świętobliwość moję, że nie skłamię Dawidowi,

37 A że nasienie jego zostanie na wieki, a stolica jego jako słońce przedemną;

38 Jako miesiąc będzie utwierdzone na wieki, i jako świadkowie na niebie godnowierni. Sela.

39 Aleś go ty odrzucił i wzgardził; rozgniewałeś się na pomazańca twego.

40 Zrzuciłeś przymierze z sługą twoim; strąciłeś na ziemię koronę jego.

41 Roztargałeś wszystkie płoty jego, i basztyś jego rozwalił.

42 Szarpają go wszyscy, którzy drogą mimo idą; pośmiewiskiem jest i sąsiadom swoim.

43 Wywyższyłeś prawicę przeciwników jego; uweseliłeś wszysstkich nieprzyjaciół jego.

44 I ostrze miecza jego stępiłeś, a nie ratowałeś go w bitwie.

45 Zniosłeś ochędóstwo jego, a stolicę jego uderzyłeś o ziemię.

46 Ukróciłeś dni młodości jego, a przyodziałeś go hańbą. Sela.

47 Dokądże, Panie! na wiekiż się kryć będziesz? także będzie jako ogień pałać zapalczywość twoja?

48 Wspomnijże na mię, jako krótki jest wiek mój; azaś próżno stworzył wszystkich synów ludzkich?

49 Któż z ludzi tak żyć może, aby nie oglądał śmierci? któż wyrwie duszę swą z mocy grobu? Sela.

50 Gdzież są litości twoje dawne, o Panie! któreś przysiągł Dawidowi w prawdzie swej?

51 Wspomnij, Panie! na zelżywość sług twoich, a jakom ponosił wzgardę w zanadrzu swem od wszystkich narodów możnych.

52 Panie! jako urągali nieprzyjaciele twoi, jako urągali ścieżkom pomazańca twego. Niech będzie błogosławiony Pan aż na wieki. Amen, Amen.

Komentarz do rozdziału: Księga Psalmów 89

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Psalmów 89:4

Epifania i Bazylea:

„przysiągłem Dawidowi” — Przymierze Dawidowe jest częścią Przymierza Związanego Przysięgą. Przymierze to obiecuje pod przysięgą, że Głową głównego nasienia Abrahama będzie wiecznie egzystujący królewski potomek Dawida, a obietnicę tę uczynił łaskawie Dawidowi Bóg za jego wierność. (TP 1963, s. 10)

Księga Psalmów 89:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Straszliwy” — Nie może być potraktowany bez poszanowania lub żeby ktoś miał być poufałym.

Księga Psalmów 89:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Nadętością morską” — Niespokojne masy ludu.

Księga Psalmów 89:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Mocą ramienia” — Moc Boga Jehowy. W węższym znaczeniu Jezus (który w imieniu Ojca czyni wszystko).

Księga Psalmów 89:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Sprawiedliwość” — Była reprezentowaną przez ubłagalnię, nad którą chwała Boża ukazywała się w Świątnicy Najwyższego.

„Są gruntem” — Inaczej Jego stworzenia byłyby niedoskonałymi istotami. Sprawiedliwa kara musiała spaść na Adama i byłaby wieczną, gdyby odpowiednie zastępstwo nie było dane za niego.

Epifania i Bazylea:

„sąd” — Prawda. (TP 1968, s. 88)

Księga Psalmów 89:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Dźwięk twój” — "Turnah". "Każesz zatrąbić w trąbę huczną", 3 Moj.25:9. "Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie wszystkiemu ludowi", Łuk.2:10. "Pieśń Mojżesza i Baranka", Obj.15:3.

„Chodzić w światłości” — Jako pielgrzymi w łasce i ocenianiu spraw Bożych.

Księga Psalmów 89:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Róg nasz” — Róg jest symbolem mocy.

Księga Psalmów 89:20

Paruzja (C.T. Russell):

„W ręku mocarza” — Dlatego, że bezgrzeszna ofiara była potrzebną.

Księga Psalmów 89:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Dawida sługę” — Chrystusa. Wyraz "Dawid" znaczy: umiłowany.

Księga Psalmów 89:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Ręka moja” — Moc, panowanie, władza, królestwo.

„Ramię moje” — Podtrzymanie i siła.

„Posilili go” — Aby wykonać wielkie dzieło przygotowawcze do ofiary.

Księga Psalmów 89:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie utrapi go” — "Wszystkie rzeczy pomagają ku dobremu tym, którzy Boga miłują", Rzym.8:28.

Księga Psalmów 89:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Róg jego” — Róg jest symbolem mocy, władzy i panowania.

Księga Psalmów 89:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Na morzu” — Jego władza w czasie właściwym ujmie w karby niespokojne i nie dające sobą rządzić masy wzburzonego świata.

Księga Psalmów 89:27

Paruzja (C.T. Russell):

„Tyś Ojciec mój” — Oceniając społeczność i łączność z Nim, nawet wśród ziemskich doświadczeń.

Księga Psalmów 89:28

Paruzja (C.T. Russell):

„Za pierworodnego” — "Pierworodny wszystkich rzeczy stworzonych", Kol.1:15. Głowa "Kościoła pierworodnych", Żyd.12:23.

Księga Psalmów 89:30

Paruzja (C.T. Russell):

„Nasienie jego” — Odkupiony i przyprowadzony do doskonałości rodzaj ludzki.

„Będzie trwało na wieki” — Mieć będzie żywot wieczny.

Księga Psalmów 89:33

Paruzja (C.T. Russell):

„Tedy” — W Tysiącleciu.

Księga Psalmów 89:35

Paruzja (C.T. Russell):

„Przymierza mego” — Przymierze z Abrahamem.

„Nie splugawię” — "Ja Pan nie odmieniam się", Mal.3:6. "Abyśmy warowną pociechę mieli my, którzyśmy się zwrócili ku otrzymaniu wystawionej nadziei, którą mamy jako kotwicę duszy i bezpieczną, i pewną, i wchodzącą aż wewnątrz za zasłonę", Żyd.6:18,19. Pan Bóg również chce, aby lud Jego podobnie był wierny uczynionemu przymierzu.

Księga Psalmów 89:36

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie skłamię Dawidowi” — Chrystusowi.

Księga Psalmów 89:49

Paruzja (C.T. Russell):

„Duszę swą” — Swą istotę.

„Z mocy grobu” — Mocy szeolu, unicestwienia, śmierci.

Literatura o rozdziale Księga Psalmów 89

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Psalmów

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.