Księga Psalmów 45

Księga Psalmów, rozdział 45 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (17 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Psalmów 45 — Biblia Gdańska

1 Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego na Sosannim psalm nauczający, a pieśń weselna.

2 Wydało serce moje słowo dobre; rozprawiać będę pieśni moje, o królu! język mój będzie jako pióro prędkiego pisarza.

3 Piękniejszyś nad synów ludzkich; rozlała się wdzięczność po wargach twoich, przeto, że cię pobłogosławił Bóg aż na wieki.

4 Przypasz miecz twój na biodra, o mocarzu! pokaż chwałę twoję, i zacności twoje.

5 A w dostojności twojej szczęśliwie wywiedź z słowem prawdy, cichości, i sprawiedliwości, a dokaże strasznych rzeczy prawica twoja.

6 Strzały twoje ostre; od nich narody pod cię upadną, a serce nieprzyjaciół królewskich przenikną.

7 Stolica twoja, o Boże! na wieki wieków; laska sprawiedliwości jest laska królestwa twego.

8 Umiłowałeś sprawiedliwość, a nienawidziłeś nieprawości; przetoż pomazał cię, o Boże! Bóg twój olejkiem wesela nad uczęstników twoich.

9 Myrrą, aloe, i kassyją wszystkie szaty twoje pachną, gdy wychodzisz z pałaców z kości słoniowych urobionych, nad tych, którzy cię uweselają.

10 Córki królewskie są między twemi zacnemi białemi głowami; stanęła małżonka po prawicy twojej w kosztownem złocie z Ofir.

11 Słuchajże córko, a obacz, i nakłoń ucha twego, a zapomnij narodu twego, i domu ojca twojego.

12 A zakocha się król w piękności twojej, albowiem on jest Panem twoim; przetoż kłaniaj się przed nim.

13 Tyryjczycy także z upominkami przed obliczem twojem kłaniać się będą, najbogatsi z narodów.

14 Wszystka zacność córki królewskiej jest wewnątrz, a szaty jej bramowane są złotem.

15 W odzieniu haftowanem przywiodą ją do króla; także panny za nią, towarzyszki jej, przywiodą do ciebie.

16 Przywiodą je z weselem i z radością, a wnijdą na pałac królewski.

17 Miasto ojców twych będziesz mieć synów twych, których postanowisz książętami po wszystkiej ziemi. Wspominać będę imię twoje od każdego rodzaju do rodzaju: dlatego cię narody wysławiać będą na wieki wieków.

Komentarz do rozdziału: Księga Psalmów 45

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Psalmów 45:1

Epifania i Bazylea:

„śpiewakowi z synów Korego” — Kore zginął razem ze swymi sprzymierzeńcami, Datanem i Abironem, wtedy, gdy pochłonęła ich ziemia (4 Moj. 16:31–33). Z opisu biblijnego można przypuszczać, że razem ze spiskowcami zginęły całe rodziny w swoich namiotach. Z pewnością zginęli wszyscy, którzy byli w namiotach; skoro jednak potomkowie Korego stali się później wybitnymi w służbie lewickiej, oczywistym jest, iż jego synowie ocaleli. Prawdopodobnie mieszkali w innych namiotach lub też należeli do tych, którzy na polecenie Mojżesza odłączyli się od spiskowców. Nie ma powodu do przypuszczeń, że synowie Korego w chwili śmierci ojca byli dziećmi. (TP 1994, s. 56) Potomkowie Korego zostali wyznaczeni przez Dawida do urzędu strzeżenia drzwi świątyni i śpiewania pieśni pochwalnych. W istocie rzeczy zajmowali znaczące miejsce w chóralnej służbie świątyni, i kilka psalmów (42, 44–49, 84, 85, 87, 88) zostało przypisanych im. Wyrażenie „synom Korego” oznacza albo pochodzenie albo ogół osób zainteresowanych świętymi pieśniami i muzyką — bractwo jakiegoś stowarzyszenia lub ciąg grup wywodzących się z ruchów z czasów Dawida. (Asaf, Etan i Jedytun byli pomocniczymi prorokami z muzyką instrumentalną i pieśniami — wszyscy określani mianem „synowie Korego”). Z historycznego punktu widzenia to Dawid zorganizował śpiewaków i muzyków w rozwiniętą strukturę w służbie świątyni. (TP 1994, s. 56)

Księga Psalmów 45:2

Epifania i Bazylea:

„słowo dobre” — Chrystus. (TP 1958, s. 116)

Księga Psalmów 45:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Po wargach” — "Nigdy tak nie mówił człowiek jak ten człowiek [Jezus]", Jan 7:46. "A wszyscy Mu przytakiwali i dziwili się wdzięczności Jego słów płynących z ust Jego", Łuk.4:22.

Epifania i Bazylea:

„Piękniejszyś nad synów ludzkich” — odnosi się do ludzkiego charakteru naszego Pana, wszakże można je zastosować i do Jego ciała ludzkiego. (TP 1959, s. 81)

Księga Psalmów 45:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Przypasz miecz” — Bądź gotów na dzień pomsty (karania).

Księga Psalmów 45:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Strzały Twoje są ostre” — Słowo Prawdy Bożej ostre "nad wszelki miecz po obu stronach ostry", Żyd.4:12.

„Narody upadną pod ciebie” — W dobrowolnym poddaniu się pod święty wpływ Królestwa pokoju i radości.

Epifania i Bazylea:

„Strzały twoje ostre” — ostre Prawdy. (TP 1961, s. 43)

Księga Psalmów 45:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Laska królewska” — Władza.

Epifania i Bazylea:

W Ps.45:7,8, cytowanym przez św. Pawła u Żyd.1:8,9, użycie elohim oraz theos jako rzeczowników pospolitych – „O Boże” (O Ty potężny) jest stosowane przez św. Pawła wobec Jezusa. Jednak użycie tych słów jako imienia własnego stosowane jest wobec Ojca: „Bóg twój”, które to wyrażenie dowodzi wyższości Ojca nad Syna, ponieważ nazywa Go Bogiem naszego Pana. - E1. 524

Księga Psalmów 45:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Umiłowałeś sprawiedliwość” — Ostatecznie nikt nie będzie mógł otrzymać żywota na żadnym poziomie, jeżeli kto nie nauczy się postępować sprawiedliwie.

„Olejkiem wesela” — Duchem świętym.

„Nad uczestników” — Jako Głowa nad królewskim kapłaństwem.

Epifania i Bazylea:

W Ps.45:7,8, cytowanym przez św. Pawła u Żyd.1:8,9, użycie elohim oraz theos jako rzeczowników pospolitych – „O Boże” (O Ty potężny) jest stosowane przez św. Pawła wobec Jezusa. Jednak użycie tych słów jako imienia własnego stosowane jest wobec Ojca: „Bóg twój”, które to wyrażenie dowodzi wyższości Ojca nad Syna, ponieważ nazywa Go Bogiem naszego Pana. - E1. 524

Księga Psalmów 45:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Myrra” — Symbol mądrości.

Księga Psalmów 45:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Stanęła małżonka” — Oblubienica Chrystusowa.

Epifania i Bazylea:

„Córki królewskie są między twymi zacnymi białymi głowami” — Psalm mówiąc o 12 wyznaniach -- córkach królewskich, mówi o nich jako będących wśród Pańskich zacnych niewiast, usługujących członkiń orszaku weselnego. Nazwane są one córkami królewskimi, gdyż pośrednio lub bezpośrednio rozwinęły się one z łączności kościoła i państwa. (TP 1961, s. 112)

„stanęła małżonka po prawicy twojej” — pozafiguralne zaręczenie zaczęło się w dzień Zielonych Świątek 33 r., a zakończyło w jesieni 1914 r. w czasie spłodzenia ostatniego próbnego członka Chrystusowego, który otrzymał spłodzenie. Ślub zaczął się w 1878 r. i zakończy się kiedy ostatni członek Chrystusowy przejdzie poza zasłonę (to stało się 22.10.1950 roku). (TP 1938, s. 47)

Księga Psalmów 45:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Słuchaj córko” — Córko Boga Jehowy (Kościół), a nie Chrystusa. Czy mogła być piękniejsza i delkiatniejsza propozycja nad to?

„Dom ojca twego” — Adama dam, świat w ogólności. Doczesne dążenia, nadzieje, stosunki i zamiłowania.

Epifania i Bazylea:

„zapomnij narodu twego i domu ojca twego” — wskazuje na brak samolubstwa. (TP 1932, s. 45)

Księga Psalmów 45:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Król” — Pan Jezus.

„Piękność twoja” — Charakter.

„On jest panem twoim” — Wyraz "adon" nie znaczy Boga Jehowę.

Księga Psalmów 45:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Córki Tyryjskie” — Mocarze ziemi.

„Kłaniać się będą” — Podczas Tysiąclecia.

Księga Psalmów 45:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Córki królewskiej” — Córki Boga Jehowy. Oblubienica Chrystusa.

„Jej zacność” — Piękność, świętobliwość.

„Jest wewnątrz” — Niewidoczna dla zwykłych ludzi.

„Szaty jej” — Gdy zostanie uwielbioną (podczas wieczerzy Barankowej).

„Bramowane złotem” — Będzie Oblubienica Boskiej natury.

Epifania i Bazylea:

„szaty jej” — po wywyższeniu Kościoła. (TP 1961, s. 83)

„bramowane są złotem” — złoto jest symbolem Boskiej natury. (TP 1961, s. 83) Kościół... jako Nowe Stworzenia zostanie we właściwym czasie odziany w Boskie szaty Jego Boskiej natury. (TP 1961, s. 83)

Księga Psalmów 45:15

Paruzja (C.T. Russell):

„W odzieniu haftowanym” — Szata biała, którą da Pan. Wyszywania wyobrażają cnoty chrześcijańskie i rzeczywiste uczynki sprawiedliwości.

„Panny towarzyszki jej” — "Niemądre panny", Mat.25:2. Wielkie Grono będzie towarzyszyć (w czasie wieczerzy Barankowej) i usługiwać Kościołowi (Ciała Chrystusowego). Towarzyszki Rebeki są figurą na tę klasę.

Epifania i Bazylea:

„W odzieniu haftowanym przywiodą ją do króla” — w pojedynczej białej szacie, dostarczonej przez Pana, w szacie sprawiedliwości, na której będzie obramowanie chrześcijańskich łask. (TP 1961, s. 83) haft na jej szacie reprezentuje chwalebną sprawiedliwość, ozdobioną owocami Ducha Świętego. (TP 1983, s. 154) ... Oblubienica będzie przyprowadzona przed oblicze wielkiego Króla Jehowy (TP 1983, s. 154)

„panny” — są figurą prawdziwie poświęconych. (TP 1937, s. 89) jest to W.G. (TP 1958, s. 50) Panna, w zależności od tego czy ona jest mądra czy głupia, jest czystą panną i dlatego w symbolach biblijnych jest używana do przedstawienia poświęconych ludzi. „Słowo »panna« znaczy czysta; tak więc te przedstawione w przypowieści, zarówno mądre jak i głupie, reprezentują święty lud”. (TP 1980, s. 13)

„przywiodą do ciebie” — że panny lub jej towarzyszki, które postępują za nią, także przyjdą przed oblicze Króla, co wskazuje na zachowanie na płaszczyźnie duchowej stałej różnicy w randze. (TP 1983, s. 154)

Księga Psalmów 45:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Z weselem i radością” — Po przejściu przez wielki ucisk i ciężkie doświadczenia, a tym samym utracenia możności należenia do grona Małego Stadka.

„Na pałac królewski” — Wejście do stanu duchowego przez momentalną przemianę przy zmartwychwstaniu.

Księga Psalmów 45:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Miasto ojców twych” — Zamiast ojcami, będą synami zwani. Przodkowie Mesjasza - ojcowie święci. "Przywrócę sędziów twoich jak przedtem byli i radców twoich jako na początku", Izaj.1:26.

„Będziesz mieć” — Przez przebudzenie ich z umarłych do doskonałości ludzkiej natury.

„Postanowisz książętami” — Staną się doskonałymi przewodnikami, starszymi ludu, wodzami i przedstawicielami Królestwa Bożego na ziemi. Staną się czynnikami w wykonywaniu sądów Królestwa i przewodami jego błogosławieństw.

Epifania i Bazylea:

„Miasto ojców twych będziesz mieć synów twych” — W tym wierszu Bóg przemawia do Pana naszego, Jezusa Chrystusa, gdy mówi, że pewne osoby, które były Jego przodkami i takimi pozostają, zamiast tego staną się Jego dziećmi. To są właśnie St.G.... Ci więc wszyscy, którzy dotąd pozostają ojcami Jezusa, staną się Jego dziećmi, gdy On wzbudzi ich ze snu śmierci; oni staną się również dziećmi Kościoła, albowiem pod Chrystusem jako Głową, Kościół będzie pomagał w przywracaniu życia St.G. (TP 1961, s. 100) - - - - - - - (TP 1961, s. 100) komentarz do Ps. 45:18: (TP 1961, s. 100)

„dlatego cię narody wysławiać będą na wieki wieków” — Narody wysławiające Boga na wieki wieków, o których mówi ten wiersz, obejmują Poświęconych Obozowników Epifanii, i pozostałych zbawionych guasi-wybranych, i zbawionych niewybranych spośród całej ludzkości. (TP 1986, s. 15)

Literatura o rozdziale Księga Psalmów 45

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Psalmów

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.