Księga Psalmów 139

Księga Psalmów, rozdział 139 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (24 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Psalmów 139 — Biblia Gdańska

1 Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. Panie! doświadczyłeś i doznałeś mię.

2 Tedy znasz siedzenie moje, i powstanie moje, wyrozumiewasz myśli moje z daleka.

3 Tyś chodzenie moje i leżenie moje ogarnął, świadomeś wszystkich dróg moich.

4 Nim przyjdzie słowo na język mój, oto Panie! ty to wszystko wiesz.

5 Z tyłu i z przodku otoczyłeś mię, a położyłeś na mię rękę twoję.

6 Dziwniejsza umiejętność twoja nad dowcip mój; wysoka jest, nie mogę jej pojąć.

7 Dokąd ujdę przed duchem twoim? a dokąd przed obliczem twojem uciekę?

8 Jeźlibym wstąpił do nieba, jesteś tam; i jeźlibym sobie posłał w grobie, i tameś przytomny.

9 Wziąłlibym skrzydła rannej zorzy, abym mieszkał na końcu morza,

10 I tamby mię ręka twoja prowadziła, a dosięgłaby mię prawica twoja.

11 Albo rzekłlibym: Wżdyć ciemności zakryją mię; aleć i noc jest światłem około mnie,

12 Gdyż i ciemności nic nie zakryją przed tobą; owszem tobie noc jako dzień świeci; ciemnościć są jako światłość.

13 Ty zaiste w nocy masz nerki moje; okryłeś mię w żywocie matki mojej.

14 Wysławiam cię dlatego, że się zdumiewam strasznym i dziwnym sprawom twoim, a dusza moja zna je wybornie.

15 Nie zataiła się żadna kość moja przed tobą, chociażem był uczyniony w skrytości, i misternie złożony w niskościach ziemi.

16 Niedoskonały płód ciała mego widziały oczy twoje; w księgi twoje wszystkie członki moje wpisane są, i dni, w których kształtowane były, gdy jeszcze żadnego z nich nie było.

17 Przetoż o jako drogie są u mnie myśli twoje, Boże! a jako ich jest wielka liczba.

18 Jeźlibym je chciał zliczyć, nad piasek rozmnożyły się; ocucęli się, jeszczem ci ja z tobą.

19 Zabiłlibyś, o Boże! niezbożnika, tedyćby mężowie krwawi odstąpili odemnie;

20 Którzy mówią przeciwko tobie obrzydłości, którzy próżno wynoszą nieprzyjaciół twoich.

21 Izali tych, którzy cię w nienawiści mają, o Panie! niemam w nienawiści? a ci, którzy przeciwko tobie powstawają, izaż mi nie omierzli?

22 Główną nienawiścią nienawidzę ich, a mam ich za nieprzyjaciół.

23 Wyszpieguj mię, Boże! a poznaj serce moje; doświadcz mię, a poznaj myśli moje,

24 I obacz, jeźli droga odporności jest we mnie, a prowadź mię drogą wieczną.

Komentarz do rozdziału: Księga Psalmów 139

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Psalmów 139:3

Epifania i Bazylea:

„Tyś chodzenie moje i leżenie moje ogarnął” — przez moc Opatrzności Twej, która mnie strzeże. (TP 1965, s. 59)

Księga Psalmów 139:5

Epifania i Bazylea:

„Z tyłu i z przodu otoczyłeś mię” — Twą opieką. (TP 1965, s. 59)

„i położyłeś na mię rękę Swą” — ręka Boska symbolizuje Jego moc. (TP 1965, s. 59)

Księga Psalmów 139:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Umiejętność” — Pamięć, która nigdy nie ustanie. Sąd, który nigdy nie błądzi. Plany, które zawsze są wypełnione. Czujność, która nigdy u Boga nie ustaje.

Epifania i Bazylea:

„Dziwniejsza umiejętność Twoja” — tajemnic Jehowy. (TP 1965)

Księga Psalmów 139:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Ujdą przed duchem twoim” — By uciec lub się skryć przed mocą Bożą.

Epifania i Bazylea:

„Dokąd ujdę przed duchem Twoim” — przed Twą mocą, Twymi przymiotami. (TP 1965)

„a dokąd przed obliczem Twoim ucieknę?” — przed wzrokiem Twoim.- TP 65'59; (zob. również E1. 539.)

Źródła: zob. również E1. 539.

Księga Psalmów 139:8

Paruzja (C.T. Russell):

„W grobie i tam żeś przytomny” — (Panie Boże). Nawet unicestwienie jest dostępne dla Boskiej mocy. "I mam klucze piekła [szeolu - grobu] i śmierci", Obj.1:18. "Wszyscy co są w grobach, usłyszą głos Syna Bożego i wyjdą", Jan 5:27.

Epifania i Bazylea:

„Jeślibym wstąpił do nieba, jesteś tam” — w Swej chwale. (TP 1965, s. 59)

„i jeźlibym sobie posłał w grobie” — odszedł do hadesu, w zapomnienie. (TP 1965, s. 59)

„i tam jesteś przytomny” — przez Twą moc zmartwychwstania. (TP 1965, s. 59) są tu przedstawione Boska wszechobecność i działanie Jego mocy, wszechmoc. (TP 1984, s. 60)

Źródła: zob. również E1. 539.

Księga Psalmów 139:9

Epifania i Bazylea:

„Wziąłlibym skrzydła” — promień. (TP 1965, s. 59)

„rannej zorzy” — miejsce gdzie wschodzi słońce, wschód. (TP 1965, s. 59)

„abym mieszkał na końcu morza” — Morze Śródziemne leży na zachód od Palestyny, Zachód; zatem gdyby był gdziekolwiek na ziemi. (TP 1965, s. 59)

Źródła: zob. również E1. 539.

Księga Psalmów 139:10

Epifania i Bazylea:

„i tam by mnie ręka Twoja” — moc Twoja. (TP 1965, s. 59)

„prowadziła, a dosięgłaby mnie” — bezpiecznym uczyniła. (TP 1965, s. 59)

„prawica Twoja” — największa potęga i łaska. (TP 1965, s. 59) mądrość. (TP 1986, s. 89)

Źródła: zob. również E1. 539.

Księga Psalmów 139:14

Paruzja (C.T. Russell):

Źródła: zob. Echa Pielgrzyma str. 341

Księga Psalmów 139:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Kość moja” — Organizm mój.

„Był uczyniony” — Bądź przy pierwszym urodzeniu, lub przy wzbudzeniu z grobu. zob.też Echa Pielgrzyma str. 341

Księga Psalmów 139:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Kształtowanie” — Stopniowe w łonie matki.

Źródła: zob. też Echa Pielgrzyma str. 341

Księga Psalmów 139:23

Epifania i Bazylea:

„Wyszpieguj mię Boże” — przez ciężkie doświadczenia życia. (TP 1961, s. 51)

„a poznaj serce moje” — powodując, że jego prawdziwy charakter będzie można poznać dzięki tym próbom. (TP 1961, s. 51)

„doświadcz mię, a poznaj myśli moje” — przez te próby ukaż mi moje winy, abym mógł się poprawić. (TP 1961, s. 51) ...„Wyszpieguj mnie Boże [przez próbujące doświadczenia życia], a poznaj serce moje [spraw, by w tych próbach okazał się mój prawdziwy charakter]; doświadcz mnie, a poznaj myśli moje. I obacz, jeśli droga odporności jest we mnie [przez te próby objaw moje wady, tak abym mógł je usunąć], a [wśród takich doświadczeń] prowadź mnie drogą wieczną [bym w wyniku tego mógł uzyskać życie wieczne]” - E17. 186 (TP 1961, s. 51)

Księga Psalmów 139:24

Epifania i Bazylea:

„I obacz, jeśli droga odporności jest we mnie” — przez te próby ukaż mi moje winy, abym mógł się poprawić. (TP 1961, s. 51)

„a” — przez takie doświadczenia. (TP 1961, s. 51)

„prowadź mnie drogą wieczną” — abym w rezultacie mógł uzyskać życie wieczne. (TP 1961, s. 51)

Literatura o rozdziale Księga Psalmów 139

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Psalmów

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.