Księga Psalmów 102

Księga Psalmów, rozdział 102 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (28 wersetów). W czytniku ten sam rozdział otwiera się także w Nowej Biblii Gdańskiej i w Przekładzie dosłownym, z rozbiorem wyrazów hebrajskich i greckich pod każdym wersetem.

Księga Psalmów 102 — Biblia Gdańska

1 Modlitwa utrapionego, gdy będąc w ucisku, przed Panem wylewa żądość swoję.

2 Panie! wysłuchaj modlitwę moję, a wołanie moje niechaj przyjdzie do ciebie.

3 Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzień ucisku mego nakłoń ku mnie ucha twego; w dzień którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.

4 Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.

5 Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.

6 Od głosu wzdychania mego przylgnęły kości moje do ciała mego.

7 Stałem się podobnym pelikanowi na puszczy; jestem jako puhacz na pustyniach.

8 Czuję, a jestem jako wróbel samotny na dachu.

9 Przez cały dzień urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.

10 Bo jadam popiół jako chleb, a napój mój mięszam ze łzami,

11 Dla rozgniewania twego, i dla zapalczywości gniewu twego; albowiem podniósłszy mię porzuciłeś mię.

12 Dni moje są jako cień nachylony, a jam jako trawa uwiądł;

13 Ale ty, Panie! trwasz na wieki, a pamiątka twoja od narodu do narodu.

14 Ty powstawszy zmiłujesz się nad Syonem; boć czas, żebyś się zlitował nad nim, gdyż przyszedł czas naznaczony.

15 Albowiem upodobały się sługom twoim kamienie jego, i nad prochem jego zmiłują się;

16 Aby się bali poganie imienia Pańskiego, a wszyscy królowie ziemscy chwały twojej;

17 Gdy pobuduje Pan Syon, i okaże się w chwale swojej;

18 Gdy wejrzy na modlitwę poniżonych, nie gardząc modlitwą ich.

19 To zapiszą dla narodu potomnego, a lud, który ma być stworzony, chwalić będzie Pana,

20 Że wejrzał z wysokości świątnicy swojej, że z nieba na ziemię spojrzał;

21 Aby wysłuchał wzdychania więźniów, i rozwiązał na śmierć skazanych;

22 Aby opowiadali na Syonie imię Pańskie, a chwałę jego w Jeruzalemie,

23 Gdy się pospołu zgromadzą narody i królestwa, aby służyły Panu.

24 Utrapił w drodze siłę moję, ukrócił dni moich;

25 Ażem rzekł; Boże mój! nie bierz mię w połowie dni moich; od narodu bowiem aż do narodu trwają lata twoje.

26 I pierwej niżeliś założył ziemię, i niebiosa, dzieło rąk twoich.

27 One pominą, ale ty zostajesz; wszystkie te rzeczy jako szata zwiotszeją, jako odzienie odmienisz je, i odmienione będą.

28 Ale ty tenżeś zawżdy jest, a lata twoje nigdy nie ustaną. Synowie sług twoich, u ciebie mieszkać będą, a nasienie ich zmocni się przed tobą.

Literatura o tym miejscu Pisma

Wszystkie rozdziały: Księga Psalmów

Ps. 1
Ps. 2
Ps. 3
Ps. 4
Ps. 5
Ps. 6
Ps. 7
Ps. 8
Ps. 9
Ps. 10
Ps. 11
Ps. 12
Ps. 13
Ps. 14
Ps. 15
Ps. 16
Ps. 17
Ps. 18
Ps. 19
Ps. 20
Ps. 21
Ps. 22
Ps. 23
Ps. 24
Ps. 25
Ps. 26
Ps. 27
Ps. 28
Ps. 29
Ps. 30
Ps. 31
Ps. 32
Ps. 33
Ps. 34
Ps. 35
Ps. 36
Ps. 37
Ps. 38
Ps. 39
Ps. 40
Ps. 41
Ps. 42
Ps. 43
Ps. 44
Ps. 45
Ps. 46
Ps. 47
Ps. 48
Ps. 49
Ps. 50
Ps. 51
Ps. 52
Ps. 53
Ps. 54
Ps. 55
Ps. 56
Ps. 57
Ps. 58
Ps. 59
Ps. 60
Ps. 61
Ps. 62
Ps. 63
Ps. 64
Ps. 65
Ps. 66
Ps. 67
Ps. 68
Ps. 69
Ps. 70
Ps. 71
Ps. 72
Ps. 73
Ps. 74
Ps. 75
Ps. 76
Ps. 77
Ps. 78
Ps. 79
Ps. 80
Ps. 81
Ps. 82
Ps. 83
Ps. 84
Ps. 85
Ps. 86
Ps. 87
Ps. 88
Ps. 89
Ps. 90
Ps. 91
Ps. 92
Ps. 93
Ps. 94
Ps. 95
Ps. 96
Ps. 97
Ps. 98
Ps. 99
Ps. 100
Ps. 101
Ps. 102
Ps. 103
Ps. 104
Ps. 105
Ps. 106
Ps. 107
Ps. 108
Ps. 109
Ps. 110
Ps. 111
Ps. 112
Ps. 113
Ps. 114
Ps. 115
Ps. 116
Ps. 117
Ps. 118
Ps. 119
Ps. 120
Ps. 121
Ps. 122
Ps. 123
Ps. 124
Ps. 125
Ps. 126
Ps. 127
Ps. 128
Ps. 129
Ps. 130
Ps. 131
Ps. 132
Ps. 133
Ps. 134
Ps. 135
Ps. 136
Ps. 137
Ps. 138
Ps. 139
Ps. 140
Ps. 141
Ps. 142
Ps. 143
Ps. 144
Ps. 145
Ps. 146
Ps. 147
Ps. 148
Ps. 149
Ps. 150

Biblia Gdańska (1632) — tekst w domenie publicznej.