Księga Psalmów 102

Księga Psalmów, rozdział 102 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (28 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Psalmów 102 — Biblia Gdańska

1 Modlitwa utrapionego, gdy będąc w ucisku, przed Panem wylewa żądość swoję.

2 Panie! wysłuchaj modlitwę moję, a wołanie moje niechaj przyjdzie do ciebie.

3 Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzień ucisku mego nakłoń ku mnie ucha twego; w dzień którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.

4 Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.

5 Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.

6 Od głosu wzdychania mego przylgnęły kości moje do ciała mego.

7 Stałem się podobnym pelikanowi na puszczy; jestem jako puhacz na pustyniach.

8 Czuję, a jestem jako wróbel samotny na dachu.

9 Przez cały dzień urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.

10 Bo jadam popiół jako chleb, a napój mój mięszam ze łzami,

11 Dla rozgniewania twego, i dla zapalczywości gniewu twego; albowiem podniósłszy mię porzuciłeś mię.

12 Dni moje są jako cień nachylony, a jam jako trawa uwiądł;

13 Ale ty, Panie! trwasz na wieki, a pamiątka twoja od narodu do narodu.

14 Ty powstawszy zmiłujesz się nad Syonem; boć czas, żebyś się zlitował nad nim, gdyż przyszedł czas naznaczony.

15 Albowiem upodobały się sługom twoim kamienie jego, i nad prochem jego zmiłują się;

16 Aby się bali poganie imienia Pańskiego, a wszyscy królowie ziemscy chwały twojej;

17 Gdy pobuduje Pan Syon, i okaże się w chwale swojej;

18 Gdy wejrzy na modlitwę poniżonych, nie gardząc modlitwą ich.

19 To zapiszą dla narodu potomnego, a lud, który ma być stworzony, chwalić będzie Pana,

20 Że wejrzał z wysokości świątnicy swojej, że z nieba na ziemię spojrzał;

21 Aby wysłuchał wzdychania więźniów, i rozwiązał na śmierć skazanych;

22 Aby opowiadali na Syonie imię Pańskie, a chwałę jego w Jeruzalemie,

23 Gdy się pospołu zgromadzą narody i królestwa, aby służyły Panu.

24 Utrapił w drodze siłę moję, ukrócił dni moich;

25 Ażem rzekł; Boże mój! nie bierz mię w połowie dni moich; od narodu bowiem aż do narodu trwają lata twoje.

26 I pierwej niżeliś założył ziemię, i niebiosa, dzieło rąk twoich.

27 One pominą, ale ty zostajesz; wszystkie te rzeczy jako szata zwiotszeją, jako odzienie odmienisz je, i odmienione będą.

28 Ale ty tenżeś zawżdy jest, a lata twoje nigdy nie ustaną. Synowie sług twoich, u ciebie mieszkać będą, a nasienie ich zmocni się przed tobą.

Komentarz do rozdziału: Księga Psalmów 102

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Psalmów 102:15

Epifania i Bazylea:

„Albowiem upodobały się sługom twoim kamienie jego” — [mowa o Jeruzalem, mieście Boga], Nawet najdrobniejsze szczegóły Prawdy podobają się Bożemu ludowi Prawdy. (TP 2006) kamienie przedstawiają Prawdę. (TP 1933, s. 68)

Księga Psalmów 102:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Pobuduję Syon” — Odbuduje Jerozolimę i dokończy budowy Nowego Jeruzalemu - Kościoła pierworodnych.

„Okaże się w chwale” — "A gdy się Chrystusowi, On Żywot nasz okaże, tedy i wy [ale nie ci, co nie są spłodzeni z ducha świętego od roku 1881, lub ci, którzy odpadli z klasy Małego Stadka] z Nim okażecie się w chwale".

Księga Psalmów 102:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Więźniów” — Umierający więźniowie księcia ciemności.

Epifania i Bazylea:

„więźniów” — W.G. (TP 1947, s. 10)

„i rozwiązał na śmierć skazanych” — {wg Younga: i otworzył (do wejścia w bramy śmierci) synom śmierci}, klasa wtórej śmierci. (TP 1947, s. 10)

Księga Psalmów 102:22

Epifania i Bazylea:

„na Syonie” — M.St. (TP 1947, s. 10)

„w Jeruzalemie” — St.G. i M.G. (TP 1947, s. 10)

Księga Psalmów 102:23

Epifania i Bazylea:

„narody i królestwa” — klasa restytucyjna. (TP 1947, s. 10)

Księga Psalmów 102:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Siłę moją” — Moc Chrystusowa.

Księga Psalmów 102:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Lata twoje” — Odpowiedź Ojca Niebiańskiego na prośbę Jezusa.

Księga Psalmów 102:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Pierwej” — (Przedtem) gdy byli stworzeni nasi pierwsi rodzice.

„Założył ziemię” — Symbolizuje ustrój społeczny.

„I niebiosa” — Władze duchowe.

Księga Psalmów 102:27

Paruzja (C.T. Russell):

„One pominą” — Uczynione będą nowe.

Literatura o rozdziale Księga Psalmów 102

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Psalmów

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.