Księga Psalmów 24

Księga Psalmów, rozdział 24 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (10 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Psalmów 24 — Biblia Gdańska

1 Psalm Dawidowy. Pańska jest ziemia, i napełnienie jej, okrąg ziemi, i którzy mieszkają na nim.

2 Bo on na morzu ugruntował ją, a na rzekach utwierdził ją.

3 Któż wstąpi na górę Pańską? a kto stanie na miejscu świętem jego?

4 Człowiek niewinnych rąk i czystego serca, który nie skłania ku marności duszy swej, a nie przysięga zdradliwie.

5 Ten weźmie błogosławieństwo od Pana, i sprawiedliwość od Boga zbawiciela swego.

6 Tenci jest naród szukających go, szukających oblicza twego, Boże Jakóbowy! Sela.

7 Podnieścież, o bramy! wierzchy wasze; podnieście się, wy bramy wieczne! aby wszedł król chwały!

8 Któryż to jest król chwały? Pan mocny i możny, Pan mocny w boju.

9 Podnieścież, o bramy! wierzchy wasze; podnieście się, wy bramy wieczne! aby wszedł król chwały.

10 Który to jest król chwały? Pan zastępów, tenci jest król chwały. Sela.

Komentarz do rozdziału: Księga Psalmów 24

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Psalmów 24:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Ziemia” — Symboliczna ziemia, nowy porządek rzeczy.

„Jest Pańska” — Stanie się, gdy królestwa starego świata "staną się królestwami Pana naszego i Chrystusa Jego", Obj.11:15.

Księga Psalmów 24:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Któż wstąpi” — Pójdzie jako prawdziwy poddany Boży, wierny obywatel, a nie obcy lub nieprzyjaciel.

„Na górę Pańską” — Góra Moria, figuruje Królestwo Boże. Po czasie wielkiego ucisku pozostanie tylko jedna pozafiguralna góra - Królestwo Boże.

„Kto stanie” — Kto się okaże godnym ostać.

„Na miejscu świętym” — W duchowej fazie tegoż Królestwa Bożego.

„Człowiek” — Bez względu, czy jako dziedzic lub poddany.

Księga Psalmów 24:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Niewinnych rąk” — Uczciwego życia. Kto prowadzi czyste życie i nienaganne, kto postanowił walczyć przeciw grzechowi. Charakter wynikający z prawdziwej wiary, ćwiczony w świętobliwości. Wolny od żądzy ludzkiej chwały i przeceniania własnej wielkości.

„Czystego serca” — Bez nagany przed Bogiem i ludźmi. Wola, cel, zamiar i dążenia, które jak igła magnesowa zawsze zwraca się ku północy, tak one skłaniają się ku sprawiedliwości, prawdzie i czystości odnoszącej się tak do osoby, jak i czystości języka, obyczajów i trzymania towarzystwa. W prostocie i szczerości serca, zamiary w celu wielbienia Boga i czynienia dobrze ludziom.

„Nie skłania ku marności duszy” — Nie ubiega się, by w oczach ludzi uchodzić za wielkiego, mądrego, dobrego. Lecz jest pokorny, skromny i szczery.

„Nie przysięga zdradliwie” — Po uczynionym przymierzu z Bogiem, nie lekceważy tego przymierza lub ze świadomością go nie łamie.

Epifania i Bazylea:

„Człowiek niewinnych rąk” — Posiadają oni „niewinne ręce”. Ich praca dla Pana może być bardzo niedoskonała; mogą opowiadać o Jego miłości i łasce w bardzo ułomny, nieudolny sposób; mogą służyć doczesnym i duchowym potrzebom świętych lub innych z bardzo skromnego i prostego własnego stołu, ale ich dzieło będzie niewinne, ich opowiadanie będzie wolne od rywalizowania między sobą i ludzkiej chwały, a ich czyny wolne od ostentacji i okazałości. To, co czynią, czynią w prostocie i skromności jako Panu, a nie dla chwały u ludzi. (TP 1993, s. 13)

„i czystego serca” — Mają „czyste serca”. W oczach Boga ich motywy są widziane jako czyste. Ich jedynym celem i staraniem jest uwielbienie Boga i błogosławienie bliźnich, szczególnie domowników wiary. (TP 1993, s. 13)

„który nie skłania ku marności duszy swej” — nie posiadają próżnych, światowych ambicji, żywionych jawnie czy skrycie i zaspokajanych pod płaszczykiem całkowitego poświęcenia Bogu — żadnych ambicji stania się wielkimi, dobrymi czy mądrymi w oczach ludzi ani chwytania przemijających, raz poświęconych Bogu ziemskich skarbów. (TP 1993, s. 13)

„a nie przysięga zdradliwie” — zawarte z Bogiem przymierze całkowitego poświęcenia się Jego służbie nie zostało podjęte z ukrytym zamiarem zatrzymania części ceny; od chwili zawarcia takiego przymierza nie wyrzekli się też jego zobowiązań. (TP 1993, s. 13)

Księga Psalmów 24:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Błogosławieni” — Przyobiecany dział w Królestwie.

„Sprawiedliwość” — Doskonałość i zupełne wyswobodzenie z obecnej niedoskonałości.

Księga Psalmów 24:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Szukających oblicza Twego” — Nikt nie osiągnie błogosławieństw Bożych, jeżeli nie będzie się o nie starał przez Chrystusa.

„Boże Jakubowy” — Bogiem Abrahama, Izaaka i Jakuba jest Jehowa.

Księga Psalmów 24:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Król chwały” — Bóg Jehowa.

Księga Psalmów 24:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Mocny w boju” — W czasie wielkiego ucisku.

Literatura o rozdziale Księga Psalmów 24

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Psalmów

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.