Księga Psalmów 140

Księga Psalmów, rozdział 140 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (13 wersetów). W czytniku ten sam rozdział otwiera się także w Nowej Biblii Gdańskiej i w Przekładzie dosłownym, z rozbiorem wyrazów hebrajskich i greckich pod każdym wersetem.

Księga Psalmów 140 — Biblia Gdańska

1 Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.

2 Wyrwij mię, Panie! od człowieka złego, od męża okrutnego strzeż mię;

3 Którzy myślą złe rzeczy w sercu , a na każdy dzień zbierają się na wojnę.

4 Zaostrzają język swój, jako wąż; jad żmij pod wargami ich. Sela.

5 Zachowaj mię, Panie! od rąk bezbożnika; od męża okrutnego strzeż mię, którzy myślili podwrócić nogi moje.

6 Hardzi na mię zastawili sidło, i powrozy; rozciągnęli sieci przy ścieszce, a sidła swe zastawili na mię. Sela.

7 Rzekłem Panu: Tyś jest Bóg mój! wysłuchajże, Panie! głos modlitw moich.

8 O Panie, Panie mocy zbawienia mego, który przykrywasz głowę moję w dzień bitwy!

9 Nie dawaj, Panie! bezbożnemu czego żąda; ani myśli jego złej góry nie dawaj, żeby się nie podniósł. Sela.

10 A wodza tych, którzy mię obstąpili, nieprawość warg ich niech ich okryje.

11 Niech na nich spadną węgle rozpalone; do ognia niech wrzuceni będą, i do dołów głębokich, skądby nie powstali.

12 Potwarca nie będzie utwierdzony na ziemi, a mąż okrutny złością ułowiony będąc upadnie.

13 Wiem, że Pan uczyni sąd utrapionemu, i pomstę nędznych. A tak sprawiedliwi będą wysławiać imię twoje, a szczerzy będą mieszkać przed obliczem twojem.

Wszystkie rozdziały: Księga Psalmów

Biblia Gdańska (1632) — tekst w domenie publicznej.